เช้าวานนี้ต้องตื่นก่อนนก

เดินทางไปทำหน้าที่ที่อำเภอเชียงคำ จังหวัดพะเยา

ฝนตกปรอย ๆ พอให้ดอกไม้ดอกหญ้าชื่นใจ

ระหว่างทางเดินหิ้วกระเป๋าไปขึ้นรถตู้ยังจุดนัดหมาย

เห็นดอกลีลาวดีสีขาว(ลั่นทม) บานชูช่อมีน้ำฝนเกาะพราวสดใสมาก

แต่เวลาจำกัดไม่สะดวกถ่ายภาพตอนนั้น

ไม่ได้เก็บภาพแต่ก็ทำให้หายมัวขี้ตาไปเยอะทีเดียวล่ะ

โลกนี้ยังมีอะไรสวยงามน่ะ

.

ระหว่างทำงานแม้จะรู้สึกล้า

แต่เห็นอาการของคนรอบข้างที่ไม่แตกต่างกันก็พยายามทำใจให้สนุก

บังเอิญมีอะไรที่เพิ่มความสนุกให้อีกอย่างหนึ่ง

นักศึกษาท่านหนึ่งนำไวน์มะเกี๋ยงมาแจก

ลองชิมไปนิดหน่อย อู้ฮู!....วูบวาบเลยเชียว

อารมณ์ทำงานเลยขำไปทำงานไป

.

ขากลับเข้าอำเภอเมืองเชียงราย

ไม่รู้เพราะฤทธิ์ไวน์มะเกี๋ยงตกค้างรึเปล่า

นั่งหลับนกกลับเชียวแหละ

กว่าจะถึงจุดหมายปลายทางก็ล้าเต็มที

แต่ที่ไม่ลืมก็คือแวะเก็บภาพลีลาวดีสีขาว

ส่วนที่ต้องตัดใจก็คือ...

การลากสังขารไปงานฉลองบวชลูกศิษย์คนหนึ่ง

ทำบุญตอนไม่พร้อมเดี๋ยวจะบาปหนักน่ะ

.

ถึงบ้านอยากหลับเต็มที

แต่ด้วยอยากรู้เรื่องไวน์มะเกี๋ยงมากกว่าที่พบเห็น

เลยลองค้นหาน้ำใจในไวน์มะเกี๋ยงต่อ

สิ่งที่ค้นพบน่ะหรือ...อะฮ้า....สุดยอดจริง ๆ ขอบอก

...

ขอบคุณดอกลั่นลมสีขาวและไวน์มะเกี๋ยงค่ะ

...

บันทึกไว้ลบคราบปัญหาการเมืองชั่วขณะ

นกเล็ก แม่สีไฟ

...

ภาพประกอบ : นกเล็ก แม่สีไฟ

ขอบคุณบทเพลง "ยังมี" : เฉลียง จาก ijigg.com ค่ะ