• ห่างวิตก
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : hangwitokk@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2008-04-13
  • จำนวนเรื่อง : 3
  • จำนวนผู้ชม : 172
  • จำนวนผู้โหวต : 1
  • ส่ง msg :
ธีรพงศ์ พรหมวิชัย
บทกวี พื้นที่ และเวลา
Permalink : http://www.oknation.net/blog/tirapongpromwichai
วันพฤหัสบดี ที่ 17 เมษายน 2551
อุดมการณ์ที่แตกต่าง
Posted by ห่างวิตก , ผู้อ่าน : 23 , 13:49:48 น.   | หมวดหมู่ : เวลา  
พิมพ์หน้านี้

Liberalist Live...ชีวิตนี้มีให้ใครสักคนเสียงเพ้อหม่นบ่นคำย้ำความหมายคงแท้แล้วหว่างวันการเกิดตายมีให้เธอคนที่คล้าย 'ใครสักคน'Socialist Live...ชีวิตนี้มีให้ใครหลายหลายคนผู้ซึ่งยังทุกข์ทนยังหม่นไหม้มาเถิด 'ใครสักคน' บนหัวใจมาร่วมทำเพื่อใครหลายหลายคนแด่ อุดมการณ์ที่แตกต่าง : ธีรพงศ์ พรหมวิชัย....

อ่านต่อ

แม่เลย
Posted by ห่างวิตก , ผู้อ่าน : 29 , 13:30:29 น.   | หมวดหมู่ : พื้นที่  
พิมพ์หน้านี้

แม่เลย...แม่เลยลำนี้ อยู่นี่แต่ไหน ขวบกาลนานไกล เกิดตายหมื่นแสนผ่านดินสู่ใด ผ่านไกลสุดแดนกี่คุณควรแทน กี่แค้นเคยทำ...จากหยดน้ำค้าง เป็นทางน้ำคดเย็นใสใหม่สด เลี้ยวลดรินร่ำเติบเล็กโตใหญ่ เอิบใจอาบจำหล่อเลี้ยงลำนำ อุ่นล้ำลำเนา...แต่เกิดจนแก่ อกแม่อุ่นอ่อนฝน หนาว ผ่าวร้อน สะท้อนสุขเศร้าดื่มด่ำ ฉ่ำชื่น กลั้วกลืน เกลือกเกลาแนบน้ำทำเนา โลมเล้าทำนอง...แม่ให้ถิ่นฐาน แม่หว่านพืชผลต่อใครเติบคน ขึ้นบนฝั่งสองนับว....

อ่านต่อ

จึงจำนน
Posted by ห่างวิตก , ผู้อ่าน : 28 , 13:18:39 น.   | หมวดหมู่ : พื้นที่  
พิมพ์หน้านี้

จึงจำนน...ในหับห้องซีเมนต์เย็นและมืดเสียงขูดครืดของความหวังยังขูดข่วนยังงัดแงะรูโหว่ของโซ่ตรวนยังคงครวญแค้นคับออกขับคราง...นานแล้วที่ดวงตะวันนั้นสิ้นไร้จึงจำใจฝันว่าฟ้าสว่างนานแล้วที่นอนเคียงกับเสียงครางฝันว่าฟังเสียงคลื่นเคล้าผืนทราย...ข้าอยู่ในห้องนั้นเนิ่นนานจนแววตาหม่นสิ้นแล้วซึ่งแววใสแสงตะวันเจิดจ้า ณ ฟ้าไกลคงจ้าเกินกว่าใจจะมองมัน...ข้าจึงยังคงยอมถูกล้อมกรอบยอมนบนอบขื่อคาเหมือนกล้าหาญอิสรภาพเอยเ....

อ่านต่อ


/1
<< พฤษภาคม 2008 >>
อา จ อ พ พฤ ศ ส
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31