Christine Langaker เขียน
พระชัยยศ ยโสธโร แปล
จาก เสขิยธรรม ฉบับที่ ๖๐

      สิ่งหนึ่งที่สำคัญมากที่สุดที่คุณจะสามารถช่วยฉันในทางปฏิบัติได้ก็คือ การทำในสิ่งที่สนับสนุนความต้องการของฉัน ในช่วงที่ฉันเจ็บป่วยและอ่อนแอเช่นนี้ ฉันอาจจะสูญเสียความสามารถที่จะบอกกล่าวสิ่งที่ฉันต้องการและจำเป็น บางทีกฎเกณท์ในโรงพยาบาลอาจจะพอยืดหยุ่น เพื่อเอื้อเฟื้อต่อวิถีชีวิตแบบของฉัน ต่อครอบครัวและต่อความจำเป็นส่วนตัวของฉัน สำหรับผู้เป็นที่รักของฉัน พวกเขาอาจจะต้องการการรับรอง หรือการสนับสนุนที่จะหยุดพักจากหน้าที่การดูแลคนเจ็บป่วย เมื่อพวกเขารู้สึกเครียดหรือหมกมุ่นอารมณ์มากเกินไป และสิ่งที่จริงจังมาก คือ ช่วยฉันในการวางแผนล่วงหน้า ถึงสิ่งใดก็ตามที่จำเป็นต้องจัดการ เตรียมพร้อมก่อน เพื่อให้สามารถเตรียมพร้อมบรรยากาศอันสงบได้ ในช่วงเวลาแห่งการตาย

     เมื่อการนึกคิดของฉันเริ่มไม่ปะติดปะต่อ จะเกิดอะไรขึ้น คุณยังจะมาเยี่ยมเยียนฉันอยู่หรือเปล่า ฉันหวังว่าคุณคงจะไม่เลิกราที่จะพูดคุยกับฉัน เมื่อฉันเริ่มเพ้อ พูดไม่เป็นคำ เป็นประโยคแล้ว หรือเมื่อฉันพูดไม่ได้อีกต่อไป อย่าลืมว่าภายใต้สิ่งที่ดูสับสน สิ่งที่ดูไร้ความรู้สึกตัว ฉันยังอยู่ตรงนั้น ฉันยังได้ยินคุณอยู่ ฉันยังรู้สึกได้ถึงความแน่นแฟ้น สัมพันธภาพระหว่างเรา ฉันอาจกำลังรู้สึกโดดเดี่ยว หวาดกลัว กระนั้นฉันก็ต้องการความรักและความมั่นใจจากคุณเสมอ เพื่อที่จะช่วยเหลือฉัน ฉันหวังว่าคุณจะเรียนรู้ได้ถึงความสุขสงบที่อยู่ลึกภายในและการยอมรับ ดังนั้นคุณจะรู้สึกได้ว่าฉันกำลังรู้สึกอย่างไร ต้องการอะไรและรู้ถึงการตอบสนองที่เหมาะสม

     เมื่อร่างกายและจิตใจของฉันเริ่มไม่สัมพันธ์กัน ระลึกด้วยว่าภายในของฉันนั้น ฉันยังเป็นคนเดิมที่เคยมีชีวิตในระดับสูงที่สุดมาก่อน ดังนั้นฉันจึงมีคุณค่าอยู่ตลอดเวลาที่จะได้รับความกรุณาและความเคารพ ไม่สำคัญว่าฉันอาจดูเหมือนลาลับจากไปไกลแล้ว ฉันก็เชื่อมั่นว่าความรักและความปรารถนาดีที่รู้สึกได้จากหัวใจของคุณได้ผ่านเข้ามา และให้ความมั่นคงอย่างลึกซึ้งกับตัวฉัน โปรดอย่าสิ้นหวังในตัวฉัน แม้สิ่งต่างๆ ดูเลวร้ายลง นี่คือโอกาสสุดท้ายในการเยียวยาแก้ไขความสัมพันธ์ของพวกเรา ที่จะหยิบยื่นให้ของขวัญอันเป็นความรัก การให้อภัย และปัญญา ซึ่งกันและกัน

     การอยู่โรงพยาบาลทำให้ฉันรู้สึกเคร่งเครียดได้ มันยากที่จะยุติวิถีชีวิตที่ฉันเคยชิน ความชำนาญของฉันที่เคยสร้างความรื่นรมย์ให้เพื่อนพ้อง กิจกรรมที่ฉันเคยชอบ หรือแม้แต่แบบแผนเวลาตื่น เวลานอนของฉัน มันยากที่ต้องสูญเสียความเป็นส่วนตัวไป ในโรงพยาบาลฉันรู้สึกเปราะบางและไร้การปกป้อง ฉันคิดถึงอาหารที่บ้าน งานรื่นเริงในบ้าน และดนตรีที่ฉันชื่นชอบ แต่ในสภาพแวดล้อมที่ดูเปิดเผย เป็นที่สาธารณะและถูกควบคุม มันยากมากที่จะหาพื้นที่ว่างสำหรับการแบ่งปันความผูกพันใกล้ชิด ความรู้สึกโศกเศร้าโดยไม่ต้องถูกแทรกหรือขัดจังหวะ เมื่อฉันกลายเป็นคนไข้ในโรงพยาบาล ฉันโหยหาถึงการได้เชื่อมสัมพันธ์กับโลกภายนอก ธรรมชาติ การแปรเปลี่ยนของฤดูกาล อากาศและสายลม ฉันต้องถูกตัดโอกาส ถูกตัดรอนจากทุกสิ่งที่ฉันรักและเฝ้าทะนุถนอม แม้ขณะที่ฉันยังมีชีวิตอยู่ อย่างนั้นหรือ..

     ฉันขอเลือกตายที่บ้าน ถ้าคุณติดต่อกับสถานพยาบาลผู้ป่วยระยะสุดท้ายได้ พวกเขาคงบอกคุณได้ถึงวิธีการดูแลรักษาพยาบาลฉันที่บ้าน ได้นานเท่าที่คุณจะสามารถรับมือได้ การได้อยู่บ้านมันทำให้ช่วงเวลาแห่งการตายเป็นสิ่งที่สามารถทนรับได้ ฉันเข้าใจดีว่าคุณต้องมีความรับผิดชอบต่อการงาน ต่อการเลี้ยงดูครอบครัว ซึ่งคุณอาจต้องผลักไสฉันให้ไปอยู่โรงพยาบาล แต่ได้โปรดกรุณา อย่าได้ทอดทิ้งฉันไว้ที่นั่น ขอให้ช่วยทำสภาพแวดล้อมในโรงพยาบาลให้เหมือนบ้านด้วย ขอให้พยายามใช้เวลาช่วงกลางคืนซึ่งอาจพอทำได้ และหากฉันต้องอยู่โรงพยาบาลกระทั่งช่วงเวลาสุดท้าย ฉันยินดีมากถ้าคุณสามารถพาฉันซึ่งมีเวลาเหลือไม่กี่วันในโลกนี้ ได้กลับไปตายที่บ้าน พยาบาลที่สถานพยาบาลระยะสุดท้ายจะช่วยคุณในเรื่องนี้ได้ ซึ่งนั่นจะเป็นสิ่งที่วิเศษมาก ในการได้อยู่ในความดูแลเอาใจใส่ในบรรยากาศที่ฉันคุ้นเคย พร้อมด้วยครอบครัวและเพื่อนพ้อง ในความสงบที่ทุกคนช่วยกัน ด้วยการนั่งสมาธิ สวดมนต์ หรือพูดคุยกับฉัน สิ่งเหล่านี้ช่วยบรรเทาความกลัวและความเปล่าเปลี่ยวของฉันได้

     ฉันต้องการความช่วยเหลือที่จะตรึกตรองชีวิตด้วย เพื่อที่ฉันจะทำความเข้าใจมันได้ ความหมายของชีวิตที่ฉันมีคืออะไร ฉันได้บรรลุอะไรมาบ้างแล้ว ฉันได้เปลี่ยนแปลงและเติบโตอย่างไร ฉันอยากรู้ด้วยว่าคุณจะไม่ตัดสินฉัน ซึ่งทำให้ฉันเผชิญหน้าและทบทวนชีวิตกับคุณได้อย่างซื่อสัตย์ สนับสนุนให้ฉันยอมรับในความเศร้าเสียใจ ซึ่งนั่นทำให้ฉันสามารถแก้ตัวกับใครก็ตามที่ฉันเคยละเลยหรือทำร้ายมาก่อน เพื่อขอให้พวกเขาให้อภัย ในบางโอกาสเมื่อฉันมองย้อนกลับไป ชีวิตฉันดูเต็มไปด้วยความผิดพลาด ความเห็นแก่ตัวไปหมด ไม่มีใครชอบ แต่ก็ขอให้ช่วยฉันได้ย้ำเตือนในสิ่งที่ฉันได้ทำสำเร็จมาแล้ว ในคุณความดีที่ฉันได้เคยทำ เพื่อที่ว่าฉันจะได้รู้ด้วยว่า บางสิ่งบางอย่าง ฉันได้ทำคุณประโยชน์ให้กับชีวิตของคุณด้วย

     ได้โปรดด้วยว่าคุณไม่จำเป็นต้องมีคำตอบทุกคำตอบ หรือมีคำพูดสวยหรูเพื่อคอยปลอบโยนความกลัวของฉัน คุณอาจมาอยู่ข้างๆตัวฉันด้วยความรู้สึกหวาดหวั่นก็ได้ ไม่รู้จะพูดอะไร คุณไม่ต้องเสแสร้งให้ดูเข้มแข็ง สิ่งแรกที่ฉันต้องการจากคุณ คือ ความเป็นมนุษย์จริงๆ ที่จะหยิบยื่นทางจิตวิญญาณให้กับฉัน ความกล้าหาญของคุณที่จะช่วยแบ่งปันความไม่มั่นคง ความกลัวและความโศกเศร้าอย่างแท้จริงร่วมกันกับฉัน สำหรับช่วงเวลาแห่งการสูญเสียที่พวกเราต้องเผชิญหน้า ร่วมกันผ่านพ้นความรู้สึกอันแสนยากนี้ร่วมกัน ร่วมกันสร้างสานสัมพันธ์อันลึกซึ้ง ความเชื่อถือต่อกัน ฉันจะรู้สึกปลอดภัยมากพอที่จะเริ่มปล่อยวาง และสามารถเผชิญหน้ากับความตายของฉัน ด้วยความรู้สึกของจิตใจที่สุขสงบ ไม่หวาดหวั่นและเปิดกว้าง

     หลังจากที่คุณรับฟังคำพูดต่อความเจ็บปวด คำตัดพ้อของฉัน ย้ำเตือนฉันด้วยว่า ฉันไม่ได้เป็นแค่ความเจ็บปวดและความโศกเศร้า ความกลัวหรือความโกรธเท่านั้น ฉันเป็นอะไรมากกว่านั้น ช่วยให้ฉันได้ทำความเข้าใจกับความทุกข์ทรมานใดๆก็ตามที่ฉันกำลังผ่านพ้นไปนั้นว่า คือกระบวนการทางธรรมชาติ มันเป็นส่วนหนึ่งของความเป็นมนุษย์ ย้ำเตือนฉันถึงความรู้สึกอันเจ็บปวด สภาพทางกายภาพ ไม่ว่ามันจะดูหนักหนา และเกิดขึ้นจริงๆ มันก็จะผ่านพ้นไปในที่สุด

     หากฉันดูเหมือนว่ากำลังหลงตกอยู่ในความทุกข์ทรมานของตนเอง ช่วยฉันให้รำลึกด้วยว่า ยังมีสิ่งดีงามที่ฉันทำได้ คือ การแผ่ความรัก ความเมตตาของฉันให้คนอื่นๆ บอกฉันถึงวิธีการที่ชีวิตของฉันได้สัมผัสกับชีวิตคุณ ไม่ว่าด้วยวิธีใดก็ตามที่คุณสามารถเข้ามาในชีวิตจิตใจฉันได้ ขอให้คุณได้ช่วยฉันสัมผัสกับความดีงามที่มีอยู่ภายใน ซึ่งเป็นสาระสำคัญที่สุดในชีวิตฉัน

     ในช่วงเวลาแห่งการตายของฉันมันจะมีความหมายอย่างไรบ้าง เมื่อฉันนอนเหยียดยาว อ่อนแอ ช่วยเหลือตนเองไม่ได้ ฉันมักโน้มเอียงที่จะเชื่อว่า สิ่งที่เหลืออยู่ในชีวิตของฉันมันไร้ความหมาย ทุกคนต้องคอยช่วยเหลือทำทุกสิ่งทุกอย่างให้ฉัน มันยากสำหรับฉันที่จะไม่รู้สึกว่าฉันไม่หลงเหลือคุณประโยชน์ใดๆ ที่จะแบ่งปันให้ แต่ถ้าคุณถามเรื่องนี้ คุณอาจจะพบว่าฉันมีบางสิ่งที่หยิบยื่นให้คุณได้ ก็คือ ความตระหนักรู้ต่อชีวิต ต่อความตายที่ฉันกำลังจะได้มันมาในเร็วๆนี้ คุณจะอนุญาตให้ฉันมอบของขวัญชิ้นสุดท้ายที่ฉันมีให้กับคุณหรือเปล่า ?

     ความนึกคิดต่อความตายมักคุกคามฉันเสมอ เวลาเดียวกันฉันก็รู้สึกสุขสงบอย่างประหลาด แม้กระทั่งรู้สึกกระตือรือร้นต่อการผจญภัยที่อยู่ข้างหน้า แม้ว่ามันจะเป็นการเดินทางที่ฉันไม่ได้ตระเตรียมมาก่อนก็ตาม แม้ว่าคุณจะพยายามให้ความเชื่อและคำตอบของคุณเอง ที่มีต่อเรื่องความตายให้กับฉัน มันก็ไม่ช่วยอะไรหรอก ฉันอยากขอให้คุณช่วยฉันค้นหาปรัชญาชีวิตของฉันเองมากกว่า รวมถึงความเชื่อมั่น ความดีงามที่มีอยู่แล้วในตัวฉัน แต่ถ้าคุณมีพื้นฐานทางวัฒนธรรมด้านศาสนธรรมอยู่แล้ว ซึ่งให้ความเข้มแข็งกับคุณ และช่วยให้คุณผ่านพ้นความทุกข์ของตัวคุณเองได้ บางทีคุณอาจจะสามารถพบวิธีที่จะเปิดประตูหน้าต่างแห่งความหวังให้กับฉันได้ บางทีทั้งหมดที่คุณจำเป็นต้องทำคือ การบอกเล่าให้ฉันฟังถึงเรื่องราวของคุณ โดยไม่ต้องสอดแทรกความคาดหวังใดๆ ด้วยช่วงเวลาที่คุณได้อุทิศความรัก ความเชื่อมั่นของคุณ ฉันก็จะได้ทำบางสิ่งที่ลึกซึ้งเข้ามาในชีวิตแล้ว 

     หลังจากฉันตาย จะเกิดอะไรขึ้น ? มันสำคัญอย่างไร ? ขอให้ช่วยฉันค้นหาภาพลักษณ์ของความตายที่ให้ความสุขใจมากกว่าความน่าตื่นกลัว เพื่อให้ฉันเชื่อมั่นถึงสิ่งที่อยู่ข้างหน้า คือ “สุคติ”  สิ่งที่ฉันไม่ต้องการคือ ความรู้สึกที่ว่าฉันต้อง “ยุติ” และตายไป บางทีคุณอาจช่วยฉันให้พบวิธีที่จะเผชิญความตายด้วยท่าทีที่เป็นกุศล เรียกหาสิ่งดีที่สุดในญาณปัญญาและความเมตตาพื้นฐานที่มีอยู่ภายในตัวฉัน บางทีเราเปรียบเทียบได้กับเด็กที่หลงทาง มันเหมือนว่าฉันได้ว่ายเวียนห่างไกลจากบ้านและความจริงแท้ของฉันเอง การตายอาจเป็นเหมือนขั้นตอนที่ช่วยฉันค้นพบทางกลับบ้าน ดังนั้นฉันก็สามารถที่จะสุขสงบกับภายใน กับความจริงแท้ภายในจิตใจ

      บางทีคุณอาจเรียนรู้ถึงการฝึกฝนทางด้านจิตวิญญาณ ทั้งการสวดภาวนาหรือการนั่งสมาธิ การอ่านหนังสือธรรมะ หรือดนตรีที่ให้ความดลใจ ความสงบทางจิตใจ นั่งอยู่ใกล้ๆกับฉันและร่วมภาวนาไปกับฉัน ทุกครั้งที่มีโอกาสมาเยี่ยมเยียนฉัน ค้นหาหนทางการฝึกปฏิบัติทางจิตใจที่จะเติมเต็มหัวใจฉันด้วยความเชื่อมั่น ความจงรักภักดี และความเมตตา ที่ช่วยฉันตระเตรียมสำหรับความตายได้ ฉันรู้สึกซาบซึ้งมาก หากคุณสามารถเอื้อเฟื้อสิ่งต่างๆที่จำเป็นร่วมกันกับเจ้าหน้าที่ทางโรงพยาบาลหรือครอบครัวฉัน เพื่อให้บรรยากาศเวลาที่ฉันกำลังตาย เป็นไปด้วยความรัก ความสงบ และความเป็นไปเพื่อการฝึกฝนทางจิตวิญญาณ

     และได้โปรดอย่ารู้สึกไม่สบายใจ หรือวิตกกังวล หากฉันตายโดยที่คุณไม่ได้อยู่เคียงข้างฉัน การที่คุณอยู่ด้วยอาจช่วยให้ฉันเป็นสุข สงบ แต่มันก็อาจจะทำให้ฉันรู้สึกยากลำบากที่ต้องจากไปก็ได้ กรุณาบอกและทำสิ่งใดก็ตามที่คุณต้องการทำแต่เนิ่นๆ และเพื่อคุณจะได้ไม่ต้องเศร้าเสียใจหากฉันลาจากไปโดยไม่คาดหมาย และเมื่อคุณรู้ว่าฉันได้ตายจากไปแล้ว ขอให้คุณปล่อยวางความรู้สึกผิดใดๆ

     ระลึกเสมอว่า ฉันรู้สึกซาบซึ้งเพียงใดในสิ่งที่คุณได้ทำมา และสิ่งที่ฉันต้องการมากที่สุดขณะนี้คือ ความกรุณา ความจริงใจ และการสวดภาวนาจากหัวใจของคุณ ด้วยความปรารถนาดีที่มีต่อฉัน และปล่อยวางให้ฉัน...จากไป.

ขอขอบพระคุณ: http://www.kruamas.org/html/death/request.html