เรื่องมีอยู่ว่า ระหว่างที่ผมกำลังเดินไปมหาวิทยาลัย ก็มีแหม่มคนหนึ่ง เป็นนักท่องเที่ยวแบ็คแพ็ค เดินเข้ามาถามผมว่า...

“Excuse me, how can I go to the wet?”

“Hmm? What wet?”

“No, I mean the place.”

สถานที่...แล้วสถานที่ไหนเปียกหว่า?

“Pub?” ชื่อผับหรือเปล่า

“No.”

 “You mean... WEST?”

“No, I said THE WET not THE WEST!”

“So what would you do on the wet?”

จากนั้นแหม่มจึงหยิบแผนที่มาให้ดู

“I'll like to go this place. It's said there's near the wet.” เธอชี้ไปที่ๆแห่งหนึ่ง ซึ่งผมอ่านไม่รู้เรื่อง เพราะแผนที่มันบอกเป็นภาษาอังกฤษ ซึ่งบอกชื่อสถานที่เป็นภาษาคาราโอเกะ

“Do you know how could I go this place?”

“..................”

เดินถนนสายนี้มา 5 – 6 ปี ยังไม่เคยรู้จักเลยว่าเดอะว้งเดอะเว้ดอยู่ที่ไหน สงสัยแหม่มจะมาผิดที่ซะแล้วล่ะมั้ง น่าสงสาร สวยซะเปล่า แต่ดันเมาควันพิษในเมืองไทยซะงั้น

ทันใดนั้น จู่ๆสายตาผมก็เหลือบไปมองป้ายจากข้างหลังแหม่ม ซึ่งอยู่อีกฟากของถนน...