เพราะการเดินทาง..คืออีกฉากของการค้นหาความหมายของชีวิต และหลายครั้งที่เราเรียนรู้สิ่งใหม่ และค้นพบความลับภายใน...จากการเดินทาง และที่นี่...ก็ทำให้ฉันพบว่า..บางครั้งคนเราก็กล้าหาญพอที่จะทำในสิ่งที่ตัวเองไม่คาดฝันมาก่อน...
 
หลังจากอำลาจากตำนานรักแห่งฟ๊อกซ์ เรายังคงมุ่งหน้าลงใต้มาสู่เมืองแห่งราชินี Queentown ผู้คนมากมายเดินทางมายังเมืองแห่งนี้ เพื่อค้นพบกับอีกสิ่งท้าทายของ Shotover Jet เรือความเร็วสูงที่ขับผ่านสายน้ำที่ตื้นเขิน และเต็มไปด้วยแอ่งหิน
 

ด้วยความเชี่ยวชาญและการสั่งสมประสบการณ์มาอย่างยาวนานของนักขับ Shotover Jet การขับเรือความเร็วสูงที่แล่นฉิวเหนือผิวน้ำ มุ่งหน้าตรงแอ่งหินผาเบื้องหน้า ก่อนที่จะหักหลบความทะมึนของผาสูงชันในมุมประชิด หมุนตัวเรือไปรอบถึง 360 องศา สร้างความตื่นเต้นและเร้าใจให้พวกเราไม่น้อย แต่ในทุกครั้งที่ความเร็วนำพาเราฝ่าความหนาวเย็นของวัน ละอองน้ำใสปะทะกาย เราได้สัมผัสถึงความอิสระกับการโลดแล่นบนผิวน้ำ และ Shotover Jet คืออีกความทรงจำของการเดินทางครั้งนี้
 
 
มุ่งหน้าขึ้นเหนือ
 
เมื่อเวลาเดินผ่านอย่างรวดเร็ว ช่วงเวลาที่เหลือกับการใช้ชีวิตที่นี่ เริ่มหมดลง จากเมืองแห่งราชินี เราเดินทางขึ้นเหนือ เพื่อกลับไปยังจุดต้นทางที่ Christchurch อีกครั้ง และในตลอดเส้นทางที่มุ่งหน้าไป เราได้เก็บเรื่องราวและประสบการณ์มากมายในเดินทาง และเราก็พบว่าตัวตนบางอย่างที่ซ่อนอยู่ภายในกำลังจะเผยโฉมแล้ว
 
ในช่วงเช้า..บนสะพานที่ทอดยาวข้ามแม่น้ำคาวาราว ผู้คนยังคงบางตา แต่หลากหลายนักเดินทางเดินทางมาที่นี่..เพื่อสัมผัสกับความท้าทาย..ที่ความกล้าหาญภายในคืออีกคำตอบของชีวิต

    
 
บนสะพานสูงกว่า 43 เมตร เบื้องล่างคือสายน้ำคาวาราวสีเขียวมรกตที่ทอดยาวตัดหินผาสูงชัน อากาศในเช้าวันนี้ไม่หนาวนัก แต่นักเดินทางอย่างเรากลับสัมผัสถึงความหนาวสั่นอย่างไม่รู้ตัว ที่นี่..คืออีกฉากที่เราเตรียมความกล้ามาอย่างกลัวๆ กับการดิ่งพสุธาที่มีเพียงผ้าขนหนูพันแน่นที่ขา และสายเชือกยาวคล้องตัวไว้เท่านั้น
 
Kawarau Bungy คือสถานที่โดดบันจี้แห่งแรกของโลก ที่นี่..คือการผสานความสวยงามของธรรมชาติรอบข้าง เข้ากับโลกแห่งการผจญภัยเพื่อเอาชนะใจตัวเองได้อย่างกลมกลืน ความยิ่งใหญ่ของธรรมชาติที่นี่..ทำให้เรารู้สึกเป็นส่วนหนึ่งในนั้น จนทำให้ความกล้าๆกลัวๆที่เคยมี กลับกลายเป็นพลังที่ทำให้เราเดินไปตามเสียงเรียกร้องของมัน..
 
  
 
 เราตัดสินใจเดินหน้า เพื่อพิสูจน์ความกล้าหาญของตัวเองอีกครั้ง การเตรียมตัวเริ่มต้นขึ้นอย่างง่ายๆ กับความใจดีและเป็นกันเองของเจ้าหน้าที่ ที่ทำให้เราพลอยใจชื้นกับการดิ่งพสุธาในเช้าวันนี้..
 

ลมเย็นจากหุบเขาเริ่มโชยมาปะทะกาย ขณะที่เรากำลังรอคิวอยู่เบื้องหลัง ยังความหนาวสั่นเข้าสู่กายลึกภายใน ขาที่เคยเดินอย่างมั่นคงมุ่งหน้าตรงสะพานแห่งนี้ กลับเริ่มสั่นระริก จนไม่เข้าใจว่ามันคือความหนาวภายนอก หรือจากใจที่สั่นภายใน แต่เมื่อเวลาเดินทางมาถึง เราคงต้องพร้อมกับการเผชิญกับมันอย่างภาคภูมิ

 
บน Platform ที่ยื่นสู่แม่น้ำเบื้องล่าง ลมเย็นพัดมาปะทะกายอีกครั้ง คราวนี้..ความหนาวเย็นนำมาซึ่งความกล้า..ราวกับจะบอกว่า..ถึงเวลาแล้วที่เราจะปลดปล่อยตัวเองสู่ความเป็นอิสระเสรีอีกครั้ง
 
ไกลออกไปคือความยิ่งใหญ่ของขุนเขา ในเบื้องล่าง..สายน้ำยังคงไหลเอื่อยไปตามหน้าที่ของมัน และเรา..ผู้เป็นส่วนหนึ่งในธรรมชาติกำลังเดินทางเข้าสู่อีกกฎที่ธรรมชาติมอบให้
 
มันคือเพียงเสี้ยววินาทีของการเอาชนะระหว่างความกลัวกับความกล้า แต่เมื่อชีวิตต้องเดินหน้า เราจึงไม่ลังเลที่จะพุ่งทะยานออกข้างหน้า เพื่อสละทิ้งความหวาดกลัวทั้งหมดที่มี
 
  
 
ขณะที่ร่างกำลังลอยตัวขึ้น และดิ่งลงสู่เบื้องล่างอย่างรวดเร็ว เราได้ค้นพบบางสิ่งบางอย่างภายใน..เราได้สัมผัสถึงความอิสระที่ปลดเปลื้องออกซึ่งพันธนาการใดๆ และที่สำคัญ..คือการเอาชนะความกลัว..ความกลัวที่เป็นเพียงแค่ภายในใจเราที่คิดไปเอง
 
หลายครั้ง..ที่ความกลัวได้ทำให้เราสูญเสียโอกาสที่จะมองเห็นสิ่งสวยงามรอบข้างไป และอีกหลายครา..ที่ความกลัวได้พรากการเริ่มต้นที่ดีไปจากชีวิตเรา หากเพียงเรากล้าที่จะเดินออกจากมัน..เราอาจได้ค้นพบความหมายบางอย่างในชีวิตที่ยิ่งใหญ่กว่า...