ตลาดสามชุก สุพรรณบุรี  นอกจากจะมีของใช้ ของกินมากมาย แต่ก็ยังคงบรรยากาศแบบเก่า ๆ ได้อย่างน่าทึ่ง เห็นได้จากในปี พ.ศ.๒๕๔๕  ได้รับการคัดเลือกให้เป็นเมืองนำร่องของ โครงการปฏิบัติชุมชนและเมืองน่าอยู่ โดยชุมชนมีส่วนร่วม ในการพัฒนาเชิงอนุรักษ์ "ตลาดมีชีวิต  พิพิธภัณฑ์มีชีวา"

       หลายคนที่ไปเยี่ยมเยียนตลาดสามชุก จะต้องเข้าไปชม "บ้านพูดได้"  หรือ ที่รู้จักกันทั่วไปคือพิพิธภัณฑ์บ้านขุนจำนงค์จีนารักษ์ นั่นเอง

         "บ้านพูดได้"  เป็นการนำเสนอโดยให้บ้านบอกเล่าประวัติเรื่องราวชีวิตของผู้คนในท้องถิ่นนั้นผ่านรูปภาพ  สิ่งของ เครื่องใช้ ในโครงการนี้มีบ้านที่ยินดีเข้าร่วมโครงการ 22 หลัง อยู่ในตรอกซอกซอยต่าง ๆ  ของสามชุก แต่ที่เห็นชัดเจนเป็นรูปธรรมมากก็คือ บ้านขุนจำนงจีนารักษ์ ในการปรับปรุงจำเป็นต้องหาช่างที่ชำนาญจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง เช่น สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล วิทยาเขตสุพรรณบุรี ผู้เชี่ยวชาญด้านพิพิธภัณฑ์ของหน่วยศิลปากร ประจำจังหวัดสุพรรณบุรี รวมทั้งมูลนิธิชุมชนไท ซึ่งทุกฝ่ายร่วมมือร่วมใจกันจนประสบความสำเร็จอย่างที่เห็นใจปัจจุบันค่ะ

หน้าต่างแบบโบราณ บริเวณระเบียงชั้น ๒

ห้องโถง หรือห้องรับแขก ค่ะ มืดไปสักนิด แต่ได้บรรยากาศความเก่ามเต็มร้อย

สมุดเยี่ยมชมค่ะ 

อีกมุมหนึ่งของห้องรับแขกค่ะ

โทรทัศน์สมัยเก่าในห้องรับแขก กับขุดรับแขกสมัยก่อนค่ะ (เสียดายจังค่ะมืดไปหน่อย)

         พิพิธภัณฑ์บ้านขุนจำนงจีนารักษ์ เป็นอาคาร ๓  ชั้น

         ชั้นที่  ๑      แสดงความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับสามชุก

         ชั้นที่  ๒     แสดงเรื่องราวของครอบครัว ขุนจำนงจีนารักษ์

         ชั้นที่  ๓     จัดเป็นที่ประชุมสัมมนา จัดนิทรรศการต่าง ๆ ตามความเหมาะสม

         ความยาวนานของอดีตจะไม่เป็นอุปรรคในการเรียนรู้เลย หากเรามีการรวบรวมสิ่งของ เครื่องใช้ หรือแม้แต่รูปภาพให้คงสภาพดีไว้ได้  มันก็สามารถบอกเล่าเรื่องราวให้เราได้มีความรู้สึกภูมิใจในอดีต  เพื่อต่อยอด หรือสานต่อ ตามเจตนารมย์ของปู่ ย่า ตา ยาย ให้คงอยู่ต่อไปได้ทั้งปัจจุบัน และ อนาคต