บทความนี้เป็นได้นำมาจากความคิดเห็นของผมที่ http://www.oknation.net/blog/no-body/2007/07/02/entry-1 ซึ่งเพื่อนๆ ที่เข้ามาอ่านเพื่อความเข้าใจและต่อเนื่อง รบกวนไปที่ blog ของคุณ no_body  แล้วอ่านบทความเรือง ศาสนาประจำชาติ (ตอนที่ ๑)  ก่อนนะครับ ขอบคุณครับ

อย่างแรก คือ ขอบคุณที่ไปเยี่ยมผมมาครับ ยินดีที่ได้พูดคุยกัน

 บทความของคุณ จากสภาพแวดล้อม และวัฒนธรรมการเป็นอยู่ ของคุณกับผมไม่ได้แตกต่างกันมากนัก เป็นลูกจีน สัญชาติไทย (ถึงแม้ว่ายังเลือดจีน 100%) ก็ได้ระบุในบัตรประชาชนไทยแล้วว่าเป็นเชื้อชาติไทย ซึ่งผมก็ภูมิใจกับเชื้อชาติไทยครับ

ในสิ่งแวดล้อมที่มีการไหว้เทพเจ้าทั้งหลายที่คุณเคารพนั้น ผมก็กราบไหว้เช่นเดียวกันกับคุณ ซึ่งถ้าได้ศึกษาลงลึกไปแล้ว ทางของจีนที่เรานับถือกัน จะเป็นการผสมผสานกันระหว่าง พุทธมหายาน ขงจื้อ และเล่าจื้อ

 ซึ่งศาสนาพุทธ มีกำหนดย่อยลงไปอีก 44 นิกาย พุทธมหายาน เป็น 1 ใน 44 นิกายนั้น จะมีพระพุทธเจ้าหลายองค์ เช่น พระยูไล เจ้าแม่กวนอิม เป็นต้น เพราะ มหา แปลว่าใหญ่ จำนวนมาก จึงต้องการให้คนได้นับถือเจ้าจำนวนมากและให้ถึงนิพพานกันให้มากๆ

 ส่วนขงจื้อ มีดังนี้

ขงจื้อ (จีน: 孔子 ; อังกฤษ: Confucius ; ภาษาไทยมีเรียกกันหลายชื่อ เช่น ขงฟู่จื่อ ขงจื่อ คงฉิว หรือ คงซ้งนี) (ตามธรรมเนียม, 8 กันยายน 551 ปีก่อน ค.ศ. - 479 ปีก่อน ค.ศ.) เป็นนักคิดและนักปรัชญาสังคมที่มีชื่อเสียงของจีน คำสอนของขงจื๊อนั้น ฝังรากอิทธิพลลึกลงไปในสังคมเอเชียตะวันออกมาเป็นเวลาถึง 20 ศตวรรษ หลักปรัชญาของขงจื๊อนั้นเน้นเกี่ยวกับศีลธรรมส่วนตัว และศีลธรรมในการปกครอง ความถูกต้องเหมาะสมของความสัมพันธ์ในสังคม และ ความยุติธรรมและบริสุทธิ์ใจ

(อ่านเพิ่มเติมที่ http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%82%E0%B8%87%E0%B8%88%E0%B8%B7%E0%B9%8A%E0%B8%AD )

 และ เล่าจื้อ มีดังนี้

ผลงานที่สำคัญที่สุดของเล่าจื๊อคือ "คัมภีร์เต๋าเต็กเก็ง" ซึ่งมีอิทธิพลต่อวัฒนธรรมของประเทศจีนอย่างมาก โดยภายในคัมภีร์นั้น มีเนื้อหาในด้านปรัชญาบุคคล ความกลมกลืนต่อการใช้ชีวิตกับธรรมชาติ จนไปถึงปรัชญาการเมือง

 จากการตีความ คำว่า "เต๋า" ในคัมภีร์ มักจะหมายถึง มรรค หรือ หนทาง (The way) หรือ ธรรม ซึ่งมีความหมายกว้างๆและมักตีความหมายในแนวเป็นไปตามธรรมชาติ การกระทำที่สอดคล้องกับวิถีแห่งเต๋าใดๆ จะสามารถบรรลุมรรคผลได้โดยง่าย เล่าจื๊อเชื่อว่า ควรหลีกเลี่ยงความรุนแรงต่างๆเท่าที่จะเป็นไปได้

 ถึงแม้ว่าเล่าจื๊อจะไม่ได้ปลูกฝังวัฒนธรรมหยั่งลึกได้เทียบเท่ากับ ขงจื๊อ ในอารยธรรมจีน แต่ท่านก็ยังเป็นที่เคารพนับถือโดยทั่วไป ทั้งแนวความคิดและการปฏิบัติตามหนทางแห่งเต๋า

 (อ่านเพิ่มเติมที่ http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%B7%E0%B9%8A%E0%B8%AD )

 จาก 1 ศาสนา กับ 2 นิกายสิ่งที่รวมกันจนเป็นเนื้อเดียวที่ต่อเนื่องมาเป็นพันปี เช่นเดียวกับวัฒนธรรมอินเดีย ที่ต่อเนื่องมาเป็นพันปีเช่นกัน

 (จากวัฒนธรรมประวัติศาสตร์ นั้น เช่น อียิบโบราณ เปอร์เซียโบราณ โรมัน กรีก เผ่ามายา เป็นต้น พวกนี้ถือได้ว่าเป็นประวัติศาสตร์ที่ตายไปแล้ว เพราะไม่ได้ต่อเนื่องถึงปัจุบัน)

 กลับมาเข้าเรื่องลูกจีน แต่เป็นคนไทย อย่างคุณและผมดีกว่าครับ ถ้าเราได้ศึกษาพุทธศาสนาของไทย คือ หินยาน ได้เข้าใจถึงแก่นกลางคำสอน คือ การเดินสายกลาง ไม่เบียดเบี่ยนผู้อื่น มีศิล 5 เป็นปฐม ก็จะทำให้ชีวิตส่วนตัวอยู่ได้อย่างพอเพียง เมื่อนำวัตรปฏิบัตรมาร่วมกับ วัฒธรรมจีนที่เรามีอยู่ในเลือดอยู่แล้ว คือ ความกตัญญูเป็นที่ตั้ง นับถือผู้ที่ควรนับถือ รู้จักผู้หลักผู้ใหญ่ (อู่ตั๋ว อู่โซ้ย) อ่านคนตลอดเวลา (โท้ยนั๊ง อู่เท้าโล้ว) ก็จะทำให้ชีวิตของเรายิ่งสมบรูณ์มากขึ้นไปอีก

สำหรับผม ผมบอกได้เลยว่าคุณเป็นพุทธ มากกว่าบนบัตรประชาชน โดยดำเนินชีวิตตามครรลองธรรมเนียมจีนนิยม ผ่านวัฒนธรรม สิ่งแวดล้อมที่เป็นอยู่รอบตัวคุณ เพียงแต่เป็นพุทธมหายาน ซึ่งแกนคำสอนก็มีเนื้อหาเช่นเดียวกับ หินยานนั้นเอง

 ถ้ามีบทความต่อ ผมจะมาต่ออีกครับ

 ผมขอนำความคิดเห็นผม ไปเป็นบทความใน Blog ผมด้วยละกันครับ

สวัสดี