ศาลาแห่งนี้มีเหตุการณ์เกิดขึ้นทุกครั้งที่สร้างเสร็จ ผมจะเล่าประวัติให้ฟังครับ

ครั้งแรก เมื่อปี 47 ช่วงต้นฤดูฝน ศาลาแห่งนี้ถูกสิบล้อพุ่งชนเนื่องจากโดนรถเมล์ปาดหน้าเข้าป้าย เหตุการณ์ครั้งนั้นมีผู้เสียชีวิต 4 ราย และบาดเจ็บจำนวนมากเนื่องจากเกิดเหตุช่วงฝนตกผู้โดยสารจึงไปหลบฝนในศาลาเป็นจำนวนมาก และกรมทางหลวงต้องรื้อถอนศาลาออกไป

กว่าที่กรมทางหลวงจะหางบประมาณมาสร้างศาลาให้ใหม่ต้องใช้เวลาเป็นปี จากนั้นเมื่อปี 49 ณ ที่แห่งนี้ก็มีศาลาแห่งใหม่ซี่งสร้างเสร็จก่อนฤดูฝน ชาวซอยเปรมฤทัยมีโอกาสได้หลบแดดหลบฝน ไม่ถึง 3 เดือน ก็ถูกรถ 6 ล้อพุ่งเข้าถล่มอีกเช่นเคย

เหตุการณ์ก็คล้ายๆกันคือ เกิดเหตุขณะฝนตกและเวลาเดียวกันคือช่วงเช้ามืดผู้โดยสารเขาไปหลบฝนในศาลา แม้เหตุการณ์ครั้งนี้จะไม่มีผู้เสียชีวิต แต่ก็บาดเจ็บสาหัสเป็นจำนวนมากและศาลาก็พังตามเคย

สำหรับในปีนี้ผมเคยเขียนเรื่องนี้ลงในบล็อกเนชั่นเพื่อขอศาลาหลังใหม่ และก็ได้ศาลาสมปราถนาหลังจารอมาเป็นปี

ซึ่งศาลาหลังใหม่นี้กรมทางหลวงได้ขยับที่สร้างศาลาใหม่ไกลจากสะพานลอยมากกว่าเดิม และไม่สร้างศาลาแบบยกพื้นสูงเช่นเดิม

ศาลาฝั่งตรงข้ามด้านบางนา ตราดขาออก ปากซอยเปรมฤทัยอยู่คงทนถาวรมาตั้งแต่สร้าถนนบางนาตราดเสร็จ ดึกๆ มักจะเป็นที่รวมพลของเด็กแว้น แต่ไม่มีผีสิงครับ

ศาลาหลังใหม่ไฉไลกว่าเดิม หวังว่าคงจะอยู่ได้นานพ้นฤดูฝนที่จะถึงนี้นะครับ

ถ่ายจากมุมสูงบนสะพานลอยเปรมฤทัย

ก่อนถึงป้ายรถเมล์จะเป็นทางโค้งเล็กน้อยและนี้คงจะเป็นสาเหตุหลักของอบัติเหตุ เนื่องจากพอรถเมล์ออกจากป้ายบางนาทาวน์เวอร์ และฮ่อตะบึงแซงขวาด้วยความเร็วกะจะจอดป้ายต่อไปคือป้ายเนชั่นทาวน์เวอร์ แต่พอเห็นผู้โดยสารที่ป้ายสะพานลอยเปรมามีคนมากเลยปาดเข้าจอดโดยไม่คำนึงถึงความปลอดภัยจึงทำให้เกิดอุบัติเหตุอยู่เนื่องๆ

ขอขอบคุณกรมทางหลวงที่จัดงบประมาณมาสร้างศาลาหลังใหม่ให้ แค่ถ้าจะให้ดีน่าจะนิมนต์พระมาสวดปัดรังควาญและทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้ผู้ที่เสียชีวิต ณ ศาลาแห่งนี้ จะดีไม่น้อยเลยครับ