วันอังคาร ที่ 13 พฤษภาคม 2551
บทรักฉ่ำฝน
Posted by
จำปาขาว_เวียงละโว้
,
ผู้อ่าน : 66
, 09:31:24 น.
| หมวดหมู่ :
ร้อยกรอง
พิมพ์หน้านี้
หอมละมุนกรุ่นอายเนื้อ ช่างหวานเจือมารยาสาว ปรุงจริตนิดหน่อยคอยคราว แรกสาวสวมสอดสนิทใน
กกกอดพลอดพร่ำรำพัน แอบอกอุ่นอันหวามไหว เบียดแผ่นแผงกว้างกับหน้าใจ รั้งร่างเจ้าไว้ให้ชิดกัน
สั่นเทิ้มทั้งกายเหน็บหนาว ราตรีนี้ยาวเย้ยฝัน เปียกปอนฉ่ำฝนแต่กลางวัน เลือดกายเจ้านั้นกรุ่นกลางทรวง
อย่าเป็นอาทรร้อนรน มีพี่ทั้งคนแหนหวง ปกป้องคุ้มครองเป็นห่วง ดุจดวงใจเจ้าของพี่ยา
อวบอิ่มริมฝีปากงาม ระริกสั่นยามผวา เผยอแหงนคอรอเวลา หยั่งใจพี่ยาดั่งท้าทาย
ก้มลงจุมพิตเปลือกตา แทนคำตอบค่าที่หมาย ที่รัก.. ด้วยรักมากมาย เลื่อนปากลิ้มปลายปทุมเธอ...
จำปาขาว เวียงละโว้
|