อัดอั้นตันใจเหลือเกิน
กับสิ่งที่ปรากฏต่อสายตาเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2551

ซึ่งเป็นวันที่พันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย
ชุมนุมเพื่อคัดค้านการแก้รัฐธรรมนูญ

และได้มีความพยายามยั่วยุ
จากฝ่ายสนับสนุนการแก้ไขรัฐธรรมนูญ
ซึ่งไม่ทราบว่า
จะเป็นสร้างสถานการณ์ให้เกิดการปะทะกัน
หรือ เป็นการสร้างโอกาสให้เจ้าหน้าที่
ใช้เป็นเงื่อนไขในการสลายการชุมนุมหรือไม่นั้น

คงจะมีแต่สิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ปกปักรักษาบ้านนี้ เมืองนี้เท่านั้น
ที่จะรู้ได้

เลือดสีแดง
ที่ทาลงท้องถนนราชดำเนิน
เมื่อคืนวันที่ 25 พฤษภาคม
ในการปะทะกันที่บริเวณท้ายขบวนหลายต่อหลายครั้ง
ที่ปรากฏต่อหน้าต่อตา
หลังจากที่ผู้ชุมนุมคัดค้านแก้รัฐธรรมนูญ
ได้เคลื่อนขบวนเพื่อไปกดดันรัฐบาลที่หน้าทำเนียบรัฐบาล
จนกระทั่งถูกเจ้าหน้าที่สกัดไว้ที่สะพานมัฆวานรังสรรค์

โดยเฉพาะหลังจากที่เจ้าหน้าที่ตำรวจ
ได้เดินลับหายเข้าไปในสน.นางเลิ้ง

ซึ่งไม่ทราบว่า
จะถือเป็นการละเว้นการปฏิบัติหน้าที่
หรือบกพร่องต่อการปฏิบัติหน้าที่
ไม่ว่าจะโดยสุจริต หรือ ทุจริต ได้หรือไม่

เพราะเป็นการเปิดโอกาส
ให้เกิดการปะทะกันอย่างรุนแรง
ที่ แยก จปร.

ภาพโดย http://www.oknation.net/blog/DECHARIN

โดยฝ่ายสนับสนุนการแก้รัฐธรรมนูญ
ได้ติดตามเข้ามาขว้างปาสิ่งของ
ไม่ว่าจะเป็นก้อนอิฐ ก้อนหิน ไม้ ฯลฯ
เข้ามาที่ท้ายขบวนของผู้ชุมนุม
และเข้ารุมทำร้ายผู้เข้าร่วมชุมนุม

เป็นเวลานานกว่า15 – 25 นาที
โดยที่ไม่มีเจ้าหน้าที่ตำรวจออกมาควบคุมดูแล
ไม่ให้คนไทยทำร้ายร่างกายซึ่งกันและกัน

จนฝ่ายรักษาความปลอดภัยของกลุ่มผู้ชุมนุม
ได้รวมตัวตั้งแผงป้องกันที่แยก จปร.
และดำเนินการโอบล้อมเพื่อ “จับกุม”
ฝ่ายสนับสนุนการแก้รัฐธรรมนูญที่โจมตีผู้ชุมนุมด้วยตนเอง

ขณะที่ เจ้าหน้าที่ตำรวจ 2-3 นาย ในป้อมตำรวจที่แยก จปร.
ก็ยังคงนิ่งเฉย จับจ้องการปะทะด้วยสายตาที่เฉยชา

จนกระทั่ง ฝ่ายผู้สนับสนุนการแก้รัฐธรรมนูญ
ที่เข้ามาก่อกวนการชุมนุมแตกฮือหนีการโอบล้อมจับกุม
ของฝ่ายรักษาความปลอดภัย
(ที่เป็นผู้มาร่วมชุมนุมนั่นเอง)
ทางเจ้าหน้าที่ตำรวจ
ก็ได้โผล่ออกมา โยนแก๊สน้ำตา
เข้าไปในทั้งสองฝ่าย

ไม่รู้เหมือนกันว่า
ถ้าฝ่ายสนับสนุนสามารถบุกทะลวง
ไล่ทุบตีผู้ชุมนุมประท้วง
และปั่นป่วนการชุมนุมได้สำเร็จ
เจ้าหน้าที่ตำรวจจะปรากฏกายหรือไม่
เป็นคำถามที่ก้องในหัวอย่างน่าหดหู่

แต่ความจริงที่ปรากฏ
ไม่ว่าฝั่งใดจะเป็นฝ่ายควบคุมสถานการณ์ได้
นั่นก็คือ ...
เลือดสีแดง ของคนไทยด้วยกัน
ได้หลั่งทาท้องถนน

เลือดสีแดง ไม่ว่าจะเป็นของฝ่ายใด
โดยที่อำนาจรัฐ ดูเหมือนจะเพิกเฉย
และเปิดโอกาสให้เกิดขึ้น

ภาพโดย http://www.oknation.net/blog/DECHARIN

หมายเหตุ1 : หลังการปะทะกัน
จากการติดตามเหตุการณ์
พบว่า ได้มีรถตู้ ติดสติ๊กเกอร์ จ่ารถตู้ 2 คัน
มาจอดที่แยกผ่านฟ้า
และมีการพูดคุยกันกับผู้ควบคุมรถลำโพงของผู้สนับสนุนการแก้รัฐธรรมนูญ
ประมาณ 10-15 นาที
ก่อนที่จะตีโค้งวงกว้างโชว์ป้ายทะเบียน ฮง ....
และลับหายไปทางอนุสาวรีย์ประชาธิปไตย

พร้อมคำถามที่ค้างคาใจว่า
“เป็นรถของใคร และ มาทำอะไร”

และ ....

“มาเพื่อให้คนไทยฆ่ากันเอง หรือ มาเพื่อไม่ให้คนไทยฆ่ากัน”

หมายเหตุ2 :
การชุมนุมทั้งฝ่ายค้านการแก้รัฐธรรมนูญ
และฝ่ายสนับสนุนการแก้รัฐธรรมนูญ
เป็นสิ่งที่ทั้งสองฝ่าย
สามารถดำเนินการได้โดยสงบ
ตามระบอบประชาธิปไตย

โดยที่เจ้าหน้าที่รัฐ
มี “หน้าที่” ดูแล
ให้การชุมนุมทั้งสองฝ่ายดำเนินไปอย่างสงบ

ความขัดแย้งทางความคิด
เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นได้
ในสังคมประชาธิปไตย
และเป็นสิ่งสังคมไทยต้องเรียนรู้
ในกระบวนการจัดการต่อความขัดแย้งนั้นๆ
เพื่อพัฒนาไปสู่สังคมอารยะ

เพื่อไม่ให้เลือดสีแดง
สีเดียวกันของคนบนผืนแผ่นดิน
ไหลท้องถนนแห่งความขัดแย้ง

ภาพโดย http://www.oknation.net/blog/DECHARIN