FREEDOM IS NOT FREE

สงครามระหว่างอังกฤษกับชาวอเมริกันในแผ่นดินใหม่ที่เรียกร้องเอกราช

ภาพของจอร์จ   วอชิงตัน

การมาวอชิงตัน เมื่อได้มาถึงเมาท์เวอร์นอน 

นับว่ามาถึงอย่างแท้จริง 

ที่นี่คือบ้านของประธานาธิบดีจอร์จ วอชิงตัน  

 ที่เป็นบิดาของประเทศ

ครอบครัวของท่านอพยพมาจากฟิลาเดลเฟีย  ด้วยขบวนม้าและเกวียนอันแสนลำบาก  เมื่อมาถึงได้ปักหลักสร้างบ้านเรือนริมฝั่งแม่น้ำโปโตแมค  ท่านเกิดครอบครัวชาวไร่  และพ่อค้าผู้ทำงานหนักและตรากตรำ     ในการต่อสู้เรียกร้องอิสระภาพจากอังกฤษ     ซึ่งยังคงตามมาแสดงแสนยานุภาพ  และต้องการปกครองผู้อพยพในดินแดนใหม่      ดำเนินไปอย่างดุเดือด  จอร์จ  วอชิงตันเป็นทหารที่มีความสามารถ    และมีความเป็นผู้นำอย่างที่สุด  เขาได้นำกองกำลังเข้าต่อสู้กับกองทหารอังกฤษอย่างกล้าหาญ      ต่อเนื่องยาวนาน  จนในที่สุดได้รับชัยชนะ

ชาวอเมริกันต้องการให้เขาขึ้นเป็นกษัตริย์ปกครองดินแดนใหม่      แต่เขาปฎิเสธสิ้นเชิง  และกล่าวว่าพวกเรามาจากแผ่นดินนั้นแล้ว       เรามาเพื่อเริ่มต้นใหม่มิใช่หรือ     อเมริกาประกาศอิสระภาพจากการปกครองของอังกฤษ   ในปี  พ.ศ. 2319        ก่อนกรุงรัตนโกสินทร์ 6 ปี     เขาได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีคนแรกของอเมริกา    และไม่ได้พำนักที่ทำเนียบขาว     แต่เลือกจะอยู่ที่นี่   แม้ในสมัยที่สาม    เขาจะได้รับการร้องขอให้เป็นผู้นำต่อๆไปอีก         แต่สำหรับจอร์จ  วอชิงตัน... พอแล้ว...คือคำตอบ 

และจากวันนั้น  ถือเป็นธรรมเนียมที่ผู้นำประเทศ     จะเป็นได้เพียงสองสมัยติดต่อกัน 

คุณงามความดีในการสร้างประเทศของท่านนั้นถูกจดจำ 

 และจารึกในแง่มุมต่างๆมากมาย  เป็นเรื่องเล่า  เป็นนิทาน  เป็นหนังสือก็มี   ปัจจุบันบ้านของท่านได้รับการบำรุงรักษาเป็นพิพิธภัณฑ์ที่ได้รับการดูแลอย่างดียิ่ง   มีเจ้าหน้าที่คอยดูแลและบริหารจัดการเพื่อลูกหลานอเมริกัน  และชาวต่างชาติได้มาเยือน  ที่นี่เป็นบ้านไร่  เนื้อที่ประมาณ  300  ไร่  ริมฝั่งน้ำโปโตแมค  ห่างจากกรุงวอชิงตันประมาณ 40 กิโลเตร 

ยังคงมีบ้านพักของท่านผู้นำ  เรือนคนรับใช้  สวนดอกไม้  คอกม้า  โรงครัว  ยุ้งฉาง  โรงเก็บอาหาร  ศาลา  ท่าน้ำ  ทุ่งหญ้า  และไร่สวน    ตลอดจนอาคารสองชั้นอันกว้างขางกว่า  ยี่สิบห้อง  ในลักษณะพิพิธภัณฑ์ร่วมสมัย  แสดงชีวประวัติของท่าน  ทั้งภาพ  หนังสือ  รูปปั้น  ภาพยนตร์  การ์ตูน  และร้านจำหน่ายของที่ระลึก ตรงทางออก  และมีร้านอาหารด้วย

การมาเยี่ยมชมที่นี่  ท่านจะรับรู้ได้ถึงความภาคภูมิใจในผู้นำท่านนี้อย่างเปิดเผย  และความรักชาติ  ภาคภูมิใจในความเป็นอเมริกัน  ที่รักและสร้างชาติมา  ท่านรับรู้ได้ชัดแจ้ง   จากสีหน้า  แววตา  ตลอดจนน้ำเสียงที่เจ้าหน้าที่ทุกคน   ที่ประจำในส่วนต่างๆจะนำชม และอธิบาย  ชัดถ้อยชัดคำ และยิ้มแย้ม  มีเรื่องราวและอารมณ์ในการเล่าอย่างสนุกสนาน  ไม่ทื่อๆเหมือนท่องจำ และมีจิตวิญญาณอย่างน่าชมเชย  เขาอบรมมาดีและมีความรู้ดีมากๆ   ไม่ว่าจะเป็นชาวอเมริกันหรือต่างชาติมาชม 

 มาฟังแล้วย่อมเกิดความภาคภูมิใจไปด้วยไม่ได้ 

 บางครั้งอาจถึงกับขนลุก ทีเดียว   เขาให้เกียรติผู้นำอย่างที่สุด  นั้นย่อมหมายความว่าผู้นำต้องดีพร้อมและโดดเด่นแท้จริง   มีคุณูปการณ์ต่อชาติและชนรุ่นหลัง   อยากให้เมืองไทยเรามีแบบนี้จังเลยครับ  จะส่งผลให้คนอยากตามอย่างผู้นำ

 รสชาติและความรู้สึกที่สัมผัสได้ชัดที่สุด 

  คือคุณงามความดี  ความเสียสละ และมองการณ์ไกล  ไม่หลงอำนาจที่อยู่ในมือตนที่จอร์จ  วอชิงตันมีและแสดงออก  ส่งผลให้ชาวอเมริกันรัก และศรัทธาผู้นำท่านนี้อย่างมาก     ยกย่องท่านให้เป็นบิดาของชาติ  และสร้างอนุสาวรีย์รูปแท่งแหลมสูง 555 ฟุตไว้รำลึกถึงท่าน กลางกรุงวอชิงตัน  นับว่าเป็นสิ่งปลูกสร้างเดียวที่สูงได้มากที่สุดในวอชิงตันดีซีแล้ว     หลังจากที่ท่านเสียชีวิตจากคออักเสบเป็นหนอง QUINSY    ร่างของท่านถูกฝังไว้ที่ส่วนหนึ่งใจกลางไร่แห่งเมาท์เวอร์นอน  แห่งนี้...

ถ้าเมืองไทยเรามีพิพิธภัณฑ์ที่เยาชนเข้าถึงได้ได้ง่าย 

สัมผัส  จับต้องได้   แต่คงไว้ซึ่งความเทอดทูนแบบนี้คงจะดีไม่น้อย   เพื่อรำลึกถึงผู้ทรงคุณงามความดีแบบนั้น ชั่วลูกหลาน  เช่น  ชาวบ้านบารระจัน     พ่อขุนรามคำแหง  สมเด็จพระนเรศวรมหาราช   พระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก สมเด็จพระปิยมหาราช  หรือพระองค์ หรือท่านอื่นๆ      ก็น่าจะดีนะครับ

มาคารวะหลุมฝังศพของท่านประธานาธิบดี

นั่งเล่นที่สนามหลังบ้านท่านประธานาธิบดี ท่านเคยนั่งตรงนี้