ประชาธิปัตย์ที่อืดอาดต้องออกวิ่งได้แล้ว  หมดเวลาสำหรับการแต่งองค์ทรงเครื่อง การยึดมั่นในอุดมการณ์หวังใช้การชี้นำเพียงอย่างเดียวเพื่อให้ประชาชนรู้แจ้งเห็นจริงในสิ่งที่เป็น  ideality   นั้นยากแสนสาหัส   มีอุดมการณ์ด้วย  เจ๋งด้วยได้ไหม

ประสบการณ์หกสิบปีน่าจะสอนให้ประชาธิปัตย์คิดได้ถ่องแท้แล้ว   และวิทยายุทย์ในวงการเมืองนี้น่าจะขึ้นชั้นเทพหรือเซียนไปหมื่นลี้   แต่ไฉนทุกวันนี้ ยังต้องเข้าถ้ำปลุกปลอบใจไพร่พลทุกราตรี   ว่าสักวันเราต้องชนะ  ขอให้เราค่อยๆคลานไปตามทางอันมืดมิดนี้   ไปตามอุโมงค์อีกสาม สี่ปี

ความผิดพลาดของประชาธิปัตย์นำมาซึ่งความผิดหวังชอกช้ำใจของผู้อยู่ฝ่ายเดียวกัน    ยังไม่สามารถจะเชื่อใจได้เลยว่า  ที่ปลายอุโมงค์ นั้นจะเห็นแสงสว่างของชัยชนะ หรือไม่  หรือจะเป็นประกายไฟจากห่ากระสุนของฝ่ายตรงกันข้ามอีกคำรบหนึ่งทำได้เล่า

แล้วเราจะได้แต่เพียงสุสานนักต่อสู้ที่ทอดร่างในสงครามโดยไม่รู้ว่าตนเองมีโอกาสชนะหรือไม่

ในถนนการเมืองแบบประชาธิปไตยที่ต้องอาศัยคูหา กากะบาท ชัดเจนที่สุดว่าถ้าคุณได้คะแนนเสียงน้อย  สส น้อย คุณก็แพ้แล้ว     หนทางแห่งชัยชนะมีหลายทาง   ขั้นที่หนึ่งปักธงในใจทุกไพร่พลขุนทหารว่าต้องชนะ แบบต้องทุบหม้อข้าว   ถ้าไม่ชนะครานี้ อย่าได้หวังลมๆแล้งอีกเลย   ทางแห่งชัยชนะทางการเมืองนั้นเบื้องต้นต้องให้ได้เสียง สส  มากกว่าครั่งหนึ่ง นั้นชัดที่สุด โจทย์ข้อนี้ต่างหากที่สมองทุกก้อนในปพรรคต้องทำและตีให้แตก   ใครจบดอกเตอร์ ใครจบอะไรมาถ้าตอบคำถามไม่ถูก  อย่าหวังตัวช่วยเด็ดขาด   มันเลื่อนลอยเกินไป  และมีแต่คนหยามหยัน

นักเรียนทำข้อสอบต้องทำได้คำตอบที่ถูกต้อง  ต้องทำให้ได้  ถ้าไม่ได้คือตก  อย่าหวังให้ตัวช่วยมาอุ้มชู อย่าได้หวังว่าไปบนบานศาลกล่าวต่อท่านท้าวมหาพรหมแล้วท่านจะดลบันดาลให้   อย่าให้พ่อแม่ต้องมาอ้อนวอนขอครูให้ลูกผ่าน   อย่าหวังคะแนนสงสารจากครู  อย่าหวังคะแนนกลุ่ม  คะแนนความประพฤติดีนี้นไม่ได้ช่วย  หรือที่ร้ายไปกว่านั้นคือลอกเพื่อน   นักเรียนต้องทำด้วยตัวเอง นักเรียนอย่างประชาธิปัตย์ต้องรู้จักจำแปรับตัว  พอแล้วกับความผิดพลาดและผิดหวัง ไม่อย่างนั้นต้องสอบตกเรื่อยไป 

เท่านี่ผ่านมาพรรคนี้ไม่ใส่ใจในการเฟ้นหาตัว สส  ในท้องถิ่นที่เขาน่าจะเข้ากับประธิปัตย์ มาเป็นพวก  หรือเฟ้นหาคนที่มีที่ยืนแล้วในการเมืองท้องถิ่นในภาคกลาง อีสาน หรือเหนือ    สส.  เก่า  หรือ  สจ.  หรือ สท. หรือใครๆที่ดีและเป็นที่รู้จักชัดเจนว่าชาวบ้านเลือกแน่หรือโอกาสได้สูง  มาเข้าพรรค  การสร้างคนขึ้นมาใหม่นั้นยากเย็นแสนเข็ญที่เดียว และไม่สามารถไปเบียดอิทธิพลท้องถิ่นได้หรอก หรือได้แต่น้อยกว่าน้อย 

 การส่งคนโนเนมลงสมัครนั้นเลิกเสียทีเถอะ  ไม่ใช่คนนั้นไม่ดีนะแต่มันไม่ได้ผล   คนเขากาไม่ลงเนื่องจากไม่รู้จักเลยจริงๆ เช่นส่งผู้ช่วยพยาบาล   พยาบาลเทคนิค หรือครูที่ early retired   มาลงในเขตเพิ่อให้เต็มจำนวน ขอให้เลิกเสียทันที   ต้องหาตัวเจ๋งๆมาลงให้คนที่รักประชาธิปัตย์ ได้กากะบาทอย่างมีความสุข  และภาคภูมิใจสักครั้งได้ไหม

ถ้าหายากหาเย็นอย่างที่สุดแล้ว ยังไม่มี ค่อยหาทางที่สอง คือ ทำอย่างไรพวก  สส  ที่ไปอยู่ตามพรรคต่างๆจึงจะมาอยู่กับคุณได้  ในความเป็นจิงที่คุณรู้หรืออาจไม่รู้ก็คือ ชาวบ้านไม่น้อย ผมว่าส่วนใหญ่ด้วยน่ะ  เขาเลือก สส  คนนี้  ไม่ว่าจะไปอยู่พรรคไหนก็ตาม   เขาเลือกตัวบุคคล  อย่างไงก็เลือก  ทำไมไม่ให้  สส  เก่า  เหล่านั้นมาอยู่ประชาธิปัตย์เล่า  หรือถ้ารังเกียจว่าพวกนั้ไม่มีดี  ไม่มีอุดมการณ์   มันก็คงไม่ใช่ทุกคนหรอก  ส่วนใหญ่น่าจะพอใช้ได้  คุณเคยบอกนี่ว่าพรรคพวกกันทั้งนั้น   ถ้าพรรคดี พรรคแน่ ก็สอนได้ ถ่ายทอดสิ่งดีๆได้นี่

อย่าหวังประชาชนจะมาเดินขบวนช่วยกดดันรัฐบาล  อย่าหวังทหารบนรถถัง อย่าหวังชนชั้นกลาง อย่าหวังนักวิชาการ อย่ารอมือของท่านที่มองไม่เห็น  อย่าหวังในสิ่งต่างๆที่น่าอัจศจรรย์จะมาดลบันดาลให้สถานการณ์มันพลิก  ถึงวันนี้ ต้องตื่นมาเผชิญความจริง  วิ่งสิ ...วิ่งได้แล้วประชาธิปัตย์ ถ้าไม่วิ่งตอนนี้ ได้พักยาวแน่  ไม่โอกาสขึ้นทำเนียบหรอก

 คนที่ผิดหวังมากที่สุด  คือประชาชนขี้แพ้แถวนี้  ที่รักและเลือกพรรคขี้แพ้แถวโน้นนั่นแหละ