กาแฟและไอศกรีมเลื่องชื่อที่โรงแรมสแตรนด์

วันนี้ขออนุญาตนำท่านแวะสถานที่สำคัญในย่างกุ้ง...ครับ

ณ กรุงย่างกุ้ง

 พวกเราเลือกที่จะพำนักที่โรงแรมกันต่อจี  โรงแรมนี้อยู่กลางกรุงย่างกุ้ง  เป็นโรงแรมที่เก่าแก่และสวยงาม สูงประมาณสิบสองชั้น ตั้งริมทะเลสาบใหญ่ มองไปไกลลิบจากชั้นที่สูงๆในเพลาค่ำคืนจะเห็นองค์พระเจดีย์ชเวติโก่งพญา  ที่เหลืองอร่ามส่องแสงทองงดงามมาแต่ไกล  โรงแรมนี้เป็นของคนไทย  ออกแบบให้เป็นอาคารที่เป็นไม้  แต่ด้านในเป็นคอนกรีตเหมือนโรงแรมทั่วไป  ผู้นำประเทศหลายท่านก็มาพักที่นี่  เช่นคุณสุรเกียรติ เสถียรไทย   คุณทักษิณ ชินวัตร...และท่านอื่นๆ

ผู้จัดการเป็นคนไทยที่อัธยาสัยดีมาก บุคลากรหลายคนก็เป็นคนไทย สนนราคาค่าที่พักห้องแอร์สองเตียงมาตรฐาน 50 ดอลล่าร์ต่อคืน เทียบแล้ว 1,500 บาทก็ไม่เลวทีเดียว  ปัจจุบันโรงแรมนี้มีสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน  รวมทั้งสิ่งบรรเทิงเริงใจต่างๆ ผับ บาร์ นวดโบราณหรือสปาพม่า ดนตรี ดิสโก้เธค  และการแสดงศิลปะประจำชาติ    ต้อนรับแขกที่พักแบบหมู่คณะที่ห้องบุฟเฟ่ต์ดินเนอร์    ชาวต่างประเทศมาพักกันมาก

ตลาดสก๊อตหรือตลาดอ่องซาน 

ชื่อนี้ให้เกียรติแก่ยายพลอ่องซาน ผู้นำการกอบกู้เอกราชจากอังกฤษ  นายพลอ่องซานเป็นบิดานางอ่องซาน ซูจี นั่นเอง จึงไม่แปลกแต่อย่างใด ที่แม้แต่ปัจจุบันทหารไม่ชอบวิธิคิดของนางอ่องซาน ซูจีเลยก็ตาม  แต่ไม่ทำร้ายนางจนถึงแก่ชีวิต    เหตุผลนั้นมีหลายอย่างแต่หนึ่งนั้นคือ   เนื่องจากบิดาของนางเป็นผู้นำทางทหาร  เรียกร้องเอกราชจากอังกฤษจนสำร็จ และได้ชื่อว่าบิดาของพม่านั่นเอง

ที่สก๊อตทาวน์นั้นมีอาคารแบบตะวันตก  ที่ได้ชื่อว่ามีความสวยงามอย่างมาก  สถาปัตยกรรมแบบอังกฤษหลงเหลืออยู่มากที่นี่และรัฐบาลพม่าอนุรักษ์ไว้อย่างดี    สีสันสวยงามโดดเด่นแปลกตาขึ้นมาจากศิลปะแบบพม่าอย่างชัดแจ้ง    ท่านทราบดีว่าพม่านั้นเป็นชาติที่มีประวัติอันยาวนาน  และมีสิ่งที่เป็นเอกลักษณ์ของตนอยู่มากมายไม่แพ้ชาติใด  ทั้งด้านการปกครอง ศาสนา ภาษาและวัฒนธรรม แต่เมื่ออังกฤษเข้ามาในยุคล่าอาณานิคมนั้น   อังกฤษนั้นปกครองพม่าอยู่อย่างยาวนานจนมีอิทธิพลอย่างมากมายต่อพม่า  การถูกปกครองโดยต่างชาติผิวขาวได้ทำลายระบอบกษัตริย์ที่เป็นหัวใจและเป็นที่รักเทอดทูนของชาวพม่าลงไปด้วยเล่ห์เพทุบายต่างๆนานา    แล้วครอบคลุมและแทรกซึมพม่า ทั้งภาษา วัฒนธรรมและระบบการศึกษาทุกรูปแบบ จวบจนกระทั่งชนชาติพม่าเรียกร้องเอกราชและการรวมชนชาติต่างๆที่อยู่ร่วมกันในพม่านั้นดอก  จึงได้เห็นการไม่ยอมรับผู้กดขี่ต่างชาติ เลิกใช้ภาอังกฤษ เปลี่ยนระบบการเรียน เผาตำรา๓อังกฤษ หรือะไรทำนองนั้น  ชื่ออะไรที่เคยตั้งชื่อหรือฝักใฝ่แบบอังกฤษแทบจะสูญพันธุ์ทีเดียว...เรื่องนี้ยาวครับ

จึงไม่แปลกใจเลยที่ชาวพม่าเกลียดและปฏิเสธชาติตะวันตกอย่างสิ้นเชิง   จึงได้มีการแสดงความแค้นเคืองจากเบื้องลึก รังเกียจและขับไล่วิถีแบบอังกฤษ  ชนชั้นปกครองออกไปจากชีวิตพม่าอย่างขนานใหญ่ นำโดยนายพลอ่องซาน

สถาปัตยกรรมแบบอังกฤษ อายุประมาณ 100 ปีแถบสก๊อตทาวน์

โรงแรมสแตรนด์ ตั้งในย่านสก๊อต  ที่นี่มีชื่อเสียงเรื่องกาแฟและน้ำชามากแห่งหนึ่ง  หากเรานั่งแท็กซี่เกาคร่ำครึ(ทุกคันในพม่ารับรองว่าเก่าคร่ำครึทุกคัน...คอนเฟิร์ม)จากโรงแรมกันต่อจี...มาที่นี่  ราคาค่ารถแท็กซี่ ประมาณ 2 ดอลล่าร์ ใช้เวลาประมาณ 5  นาที ที่นี่ราคาไอศกรีมหรือ กาแฟโดยประมาณ 5 -10 ดอลล่าร์ รสชาติยอดเยี่ยม หรู แต่ไม่ค่อยเป็นมิตรกับกระเป๋ากะตังค์สักเท่าไหร่  แต่เชื่อเถอะครับว่า พนักงานที่บริการที่ล้อบบี้ก็ดูออก  และไม่ได้ง้อนักท่องเที่ยวอย่างพวกเรานัก  เพราะลูกค้าหลักของเขาคือชาวตะวันตกและนายทหาร  และชาวพม่าชั้นสูงที่ร่ำรวยนั่นเอง  คนจนก็จนมากและคนที่เป็นคนร่ำรวยก็รวยให้สุดๆ    ที่นี่มีไม่น้อยเช่นเดียวกัน  คนเหล่านี้มีเชื้อสายจีน หรืออินเดีย หรือคนที่มีเส้นสายการทำงานกับสัมปทานจากคนในรัฐบาลหรือทหารพม่านั่นเอง

ถนนเข้าเขตสก๊อตทาวน์ สองฟากมีตึกทรงสวยสีสันสดสวย

ที่ใกล้ๆกันนั้นก็มีย่านช้อปปิ้งเหมือนสยามสแคว์รวมกับจตุจักรรวมกันนั่นคือตลาดสก๊อตนั่นเอง  มีขายทุกอย่างที่นักท่องเที่ยวจะหาซื้อได้ ราคาไม่ถูกไม่แพง ยิ่งกับนักช้อปจากไทยแล้ว พ่อค้าแม่ขายที่นี่เขาชอบมากๆครับ ส่วนใหญ่พวกพ่อค้าแม่ขายพูดไทยได้ทั้งนั้น  หรืออย่างน้อยเข้าใจภาษาไทย  ท่านทราบหรือไม่ว่าคนพม่าที่เป็นแรงงานในประเทศไทยนั้นมีเป็นล้านๆคน  เมื่อเศรษฐกิจเพื่อนบ้านดีกว่าย่อมไม่อาจสะกัดกั้นการอพยพมาหางานหาเงินได้  ทำงานเมืองไทยหนึ่งปีมีรายได้พอที่จะเลี้ยงครอบครัวในพม่าได้เป็นสิบปี  ทำหนึ่งเดอนอยู่ได้สบายตลอดปี  นี่เป็นเรื่องจริง  เอาล่ะมาว่ากันต่อ...นี่คือแรงส่งให้แรงงานพม่าทะลักเข้าไทยมากเหลือเกิน  เรียภาษาไทยได้พูดไทยได้ดี  และเมือ่กลับไปพม่าแล้วย่อมรู้ดีว่านักท่องเที่ยวไทยมีกำลังซื้อสูงอย่างไร ชอบแบบไหน

เรื่องการซื้อของฝาก...หากต่อรองสินค้าดีๆอาจได้ลดครึ่งหนึ่งที่เดียว  และขอร้องท่านให้ต่อเถอะครับ  อย่างไรก็จะขายจะซื้ออยู่แล้ว  เพื่อที่คนที่ไปในคราวหลังๆจะได้ราคาที่ไม่แพงนัก  ที่นี่ผมซื้อภาพวาดสีน้ำมันมากสองชิ้นราคา 10 - 20 เหรียญ ต่อได้ครึ่งหนึ่งเช่นกัน  แต่ขอให้ระวังเรื่องการคิดจะซื่ออัญมณีหรือหยกหรือเครื่องเงินนะครับ  ของปลอมหรือด้อยคุณภาพมีมากจริงๆ  หากท่านชื่นชอบการจ่ายราคาเต็มแต่ได้ของปลอมหรือเลียนแบบแล้ว  ท่านจงอย่าลังเล...ขอให้ซื้ออย่างมีความสุขได้เลยครับ ... ผมจะรอที่รถ

ภาพวาดศิลปินพม่า แสดงวิถีชีวิตชาวอินตา  แต่สวยเรียบง่าย

ภาพวาดชิ้นนี้ชอบมากๆราคา 5 ดอลล่าร์

ต่อไปผมจะหาเวลา พาท่านนั่งรถชมรอบเมืองย่างกุ้งให้ทั่วเสียก่อน  แล้วค่อยเจาะลึก จุดที่น่าจะเป็นหัวใจหรือไฮไลต์ ของมหานครแห่งนี้ครับ

ประตูเมืองที่ต่อจากเมืองเนปิดอร์

หรือปิ่นมานาเขตเมืองหลวงใหม่ของสหภาพพม่า

คำถามทิ้งท้ายครับ 1. อะไรคือ... ชเวติโก่งพญา  2. คืออะไร... เนปิดอร์  และปิ่นมานา ต่างกันอย่างไร3. คืออะไร...อินเล

แล้วพบกันพร้อมคำเฉลยนะครับ...