ต่อจากตอนที่ ๑     http://www.oknation.net/blog/usah/2008/01/24/entry-1

ชาที่เป็นชาจริงๆหมายถึงชาที่มีชื่อวิทยาศาสตร์ตามอนุกรมวิธานว่า Camellia sinensis คาเมเลียไซเนนสิส

จะมีคุณสมบัติให้ร่างกายอบอุ่น แสดงให้ทราบว่ามีการเผาผลาญสารอาหารเพื่อสร้างพลังงานความร้อนมากขึ้นกว่าในช่วงไม่ดื่มชา

จากประสบการณ์ส่วนตัวผมพบว่า ก่อนที่จะดื่มชาเป็นกิจวัตร คือ ดื่มแทนน้ำ ผมมีน้ำหนักถึง๗๔กิโลกรัม และมีอาการมือซีดเย็นเมื่ออยู่ในห้องประชุม นั่งประชุมสักพักจะง่วงหลับ

เมื่อผมขับรถยนต์จะง่วงง่ายและทำให้ต้องดื่มกาแฟกระป๋องที่มีขายตามมินิมาร์ทปั๊มน้ำมัน หรือดื่มเครื่องดื่มพวกชูกำลังเพราะมีจำนวนคาเฟอีนที่ทราบชัดเจน

เมื่อดื่มแล้วกว่าจะหายง่วงก็ต้องผ่านเวลาไปอีกประมาณอย่างน้อย๑๕-๒๐นาที แต่เมื่อคาเฟอีนในกาแฟกระป๋องหรือเรื่องดื่มพวกชูกำลังออกฤทธิ์เต็มที่ ผมจะมีอาการใจสั่น คลื่นไส้

ต่อมาเมื่อร่างกายทนต่อคาเฟอีนได้มากขึ้น ก็ดื่มจนกระทั่งมาพบว่าอยากลดน้ำหนัก เพราะกางเกงมันชักจะรัดขา น้ำหนักไปถึง๗๔กิโลกรัม

ผมพบข้อเขียนที่บอกสรรพคุณทางเภสัชวิทยาที่เป็นบทวิเคราะห์วิจารณ์ของเภสัชกรท่านหนึ่ง มีเหตุผล น่าสนใจ ผมจึงเริ่มสนใจที่จะดื่มชาบ้าง

แต่ในความทรงจำของผมกับเรื่องชา มีแต่ชาสามม้า กับชาร้านก๋วยเตี๋ยว และชาทิกวนอิมชาอู่หลง ที่แว่วๆอยู่ไกลๆไม่มีข้อมูลความรู้อะไร

ผมมาพบหนังสือที่วางจำหน่ายในปีนั้น เขียนโดย เกา เฮง ได้อ่านก็เปิดโลกทัศน์ไประดับหนึ่ง จึงโทรศัพท์ไปหาผู้เขียน  ได้รับความรู้อีกมากมายและความประทับใจอยากดื่มชา  รวมทั้งความรู้เรื่องกาแฟ  รู้จักการจำแนก ชา กาแฟ ชนิดต่างๆ  เป็นพื้นฐาน

ผมกินชาเป็นการเรียนรู้และดื่มแทนน้ำ โดยงดน้ำอัดลมและเครื่องคื่มที่มีรสหวานมาก ไอศครีม ผ่านไป ๖ เดือน น้ำหนักผมหายไป๗กิโลกรัม ผมมีความกระฉับกระเฉงขึ้น ผมไม่ต้องดื่มกาแฟ เข้าห้องประชุมผมไม่ง่วงหลับ มือผมไม่เย็นไม่ซีด ขับรถยนต์ทางไกลผมไม่ต้องดื่มกาแฟ

ผมสังเกตว่ามือมีสีเลือดมากกว่าเดิม คือ เป็นสีชมพูกว่าเดิม ผมนึกถึงตาข่ายหลอดเลือดฝอยที่ส่วนใหญ่ปิดตัว จะเปิดเมื่อออกกำลังกายหรือได้รับความร้อนหรือได้รับเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ผมเชื่อโดยส่วนตัวว่า ชามีผลให้เลือดมามารถซอกซอนไปเลี้ยงอวัยวะต่างๆได้มากกว่าเดิม การที่ปัสสาวะบ่อยกว่าเดิมเล็กน้อยเพราะเลือดไปเลี้ยงไตเพิ่ม การกำจัดน้ำส่วนเกินและของเสียจึงเพิ่มขึ้น ผมเชื่ออย่างนั้น

เมื่อผมเสาะหากาแฟ ชามาชงดื่ม มีอุปกรณ์ชงชา ชงกาแฟที่ไม่ใช่แก้วกับช้อน ผมก็เรียนรู้ ลองผิดลองถูกจนมีความสารมารถระดับหนึ่ง ทำให้พบว่าผมชอบชามากกว่ากาแฟ

หากดื่มกาแฟผมต้องชงแบบเอสเปรสโซ่ ให้มีครีม่าละเอียดและหนาๆ และผมต้องใช้กาแฟแบบเมล็ดคั่วมาบดเอง กะความละเอียดเอง เพื่อให้หอมและไม่เติมนมหรือน้ำตาล วึ่งเป็นอุปกรณ์เสริมอ้วน

ผมพบว่ากาแฟขมกว่าชา และชง๒ช็อต ดื่มแล้วหอมติดปากนานนัลชั่วโมง แต่ผมไม่ทราบว่า ผมหายง่วงเพราะความขมหรือคาเฟอีนในกาแฟ

ผมชอบชามากกว่ากาแฟ เพราะเมื่อชงแล้วรสชาติไม่เข้มจัดเท่ากาแฟ ( ในเวอร์ชั่นlow calory ) ทำให้เวลาดื่ม มีความสุนทรีย์มากกว่ากัน และชาจะมีหลากหลายกว่ากาแฟ โดยไม่ต้องแต่งกลิ่นแต่งรส

ชามี ๕ ชนิด ตามวิธีการผลิต คือชาขาว ชาเขียว ชากึ่งหมัก เช่น อูหลง  ชาหมักเต็มที่ เช่นชาดำ( ชาผู่เอ้อร์ ) ชาลิปตัน ชาปรุงแต่งกลิ่น เช่น ชาฝรั่งชนิดต่างๆ

ชามีความแตกต่างกันมาก และแต่ละชนิดมีหลายตัว แต่ละตัวมีท้องถิ่นการปลูกและการผลิตที่ทำให้กลิ่นรสแตกต่างกัน

ผมเคยได้กินชาเขียว ถึง ๓ ตัว กลิ่นรส สุดยอด ผมจัดให้เป็น ๓ สุดยอดชาเขียวของประสบการณ์ผม คือ ปิหลัวชุน หลงจิ่ง และ หวงซานเหมาเฟิง และที่ทราบ ยังมีอีกหลายตัวที่ยังไม่สามารถเสาะหามาได้

....

เวลาล่วงเลยมาพอสมควร แล้วก็ต้องพักการเล่าเรื่องชาในประสบการณ์ผมให้เพื่อนๆได้อ่าน ไว้เพียงเท่านี้ก่อน ยังมีเรื่องเล่าสู่กันฟังอีกมาก และยังมีตอนต่อ จะเล่าในโอกาสต่อไปครับ...

ขอคารวะท่าน ๑ จอก  

..............................

ข้อห้ามในการสนทนาขณะดื่มชา

เมื่อท่านได้ชาชั้นดีมาชงดื่ม   ผู้รู้ท่านแนะนำว่า มีข้อห้าม หากไม่ปฏิบัติตามจะเสียหายแก่สุขารมณ์ขณะดื่มชาครับ

๑.ห้ามพูดคุยเรื่องการเมือง

๒.ห้ามพูดคุยเรื่องความรัก

๓.ห้ามพูดคุยเรื่องการศาสนา

๔.ห้ามพูดเรื่องการสงครามหรือการทะเลาะวิวาท

ทั้งสี่เรื่อง ล้วนทำให้รสชาติของชาชั้นดีสูญเสียไป เพราะเป็นเรื่องให้เกิดความขัดแย้งและวิวาทกัน