• อัศศิริ-ธรรมโชติ
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : kob_korkown@yahoo.com
  • วันที่สร้าง : 2007-08-31
  • จำนวนเรื่อง : 30
  • จำนวนผู้ชม : 8414
  • จำนวนผู้โหวต : 44
  • ส่ง msg :
ขุนทองเจ้าจะกลับเมื่อฟ้าสาง
ทะเลของอัศศิริ หลากหลายด้วยผู้คนและ แง่คิดมุมมองต่อความเป็นไปในแบบอัศศิริ ธรรมโชติ
Permalink : http://www.oknation.net/blog/ussiri-thummachoti
วันเสาร์ ที่ 13 ตุลาคม 2550
ข้าคือลูกของพม่า (บทกวีของ เนียน ฉ่าน จากหนังสือ Voices from the jungle/ 1989)
Posted by อัศศิริ-ธรรมโชติ , ผู้อ่าน : 170 , 20:30:16 น.   | หมวดหมู่ : short-short story  
พิมพ์หน้านี้


“ข้าคือลูกของพม่า”...ถ้ามีใครมาถามท่านว่า ข้าคือใครก็จงบอกไปว่า “ข้าคือลูกของพม่า”หยาดเหงื่อของข้าเคล้าอยู่กับแผ่นดินและสายน้ำในฐานะชาวนา ข้ายังคงไถดิน หว่านเพาะและเก็บเกี่ยวข้าว และแบกขนเข้าไปยังในทุก หมู่บ้าน เพื่อเลี้ยงดูญาติพี่น้องข้าในสายน้ำข้าตกปลา ในป่าข้าล่าสัตว์ ข้าจึงรู้จักดีในทั่วทุกตารางนิ้วของทรัพยากรธรรมชาติ อันอุดมสมบูรณ์ในทุกทางฝุ่นตลอดแผ่นดินแม่ของข้านี้ ล้วนแต่มีเครื่องหมายเป็นรอยเท....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 20 กันยายน 2550
ก่อนถึงเดือนตุลาครับ มีงานเก่าๆ เมื่อ ๓๐ ปี ๑๔ ตุลามาให้ลองอ่านก่อนครับ
Posted by อัศศิริ-ธรรมโชติ , ผู้อ่าน : 176 , 14:19:15 น.   | หมวดหมู่ : short-short story  
พิมพ์หน้านี้


๓๐ ปี ๑๔ ตุลาฯ / เรื่องไม่สั้นตอน : โรงหนังโรงหนังเฉลิมไทยเกิดจากการดำริริเริ่มของนักการเมืองสายทหาร ในสมัยประชา- ธิปไตยยุคต้นตามประวัติของโรงหนังเริ่มก่อสร้างมาตั้งแต่ก่อนสงครามโลกครั้งที่ ๒ อย่างมีจุดมุ่งหมายที่จะ ให้เป็นโรงมหรสพระดับมาตรฐานสากลแห่งหนึ่งในเมืองหลวง โรงหนังเปิดตัวครั้งแรกประมาณ ๒๐ ปีเศษ ก่อนที่จะเกิดเหตุการณ์ ๑๔ ตุลาฯ ด้วยการแสดงละครเวทีเรื่องแรกชื่อ “ราชันย์ผู้พิชิต” โรงหนังเฉลิมไท....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 10 กันยายน 2550
ระลึกถึงวันแม่นะครับ - ช้าหน่อยแต่พอดีค้นไปเจอ เลยอยากให้ลองอ่านกันดู การอ่านเป็นพื้นฐานของการเขียนนะครับ
Posted by อัศศิริ-ธรรมโชติ , ผู้อ่าน : 163 , 21:35:40 น.   | หมวดหมู่ : short-short story  
พิมพ์หน้านี้


“แม่...”ตุ๊กตาเป็นเด็กหญิงวัย ๑๐ ขวบเศษ ตัวเล็กผอมแห้งและเนื้อตัวมอมแมมอยู่เกือบ ตลอดเวลาตุ๊กตาไม่มีบ้าน ไม่มีโรงเรียน ไม่มีเพื่อนมีแต่แม่คนเดียวโลกเมืองหลวงอันกว้างใหญ่ที่ตุ๊กตารู้จัก คือที่พักตามริมถนน มุมมืดตามตรอกซอย ใต้สะพาน และทางด่วนและโรงแรมสกปรกเด็กหญิงวัยเท่านี้ยังไม่เดียงสาเสียด้วยซ้ำ ว่าผู้หญิงกับผู้ชายนั้นแตกต่างกันอย่างไรสิ่งที่ตุ๊กตาทำอยู่ก็เพื่อแม่ และทำตามใจแม่แม่ผู้ที่ตุ๊กตามีอยู่คน....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 8 กันยายน 2550
เรื่องสั้นๆ ครับ เผื่อจะได้นึกถึงใครบางคน
Posted by อัศศิริ-ธรรมโชติ , ผู้อ่าน : 192 , 15:41:41 น.   | หมวดหมู่ : short-short story  
พิมพ์หน้านี้


 หมู่บ้านเมื่อวันสงกรานต์...งานสงกรานต์ของหมู่บ้านปีนี้เงียบเหงากว่าเมื่อปีก่อน เพราะใครคนนั้นไม่อยู่แล้ว...ใครคนนั้นที่ชอบแต่งม่อฮ่อม มีผ้าขะม้าคาดพุง และชอบใส่แว่นตาดำ ได้นำความเปลี่ยนแปลง หลายอย่างมาสู่ผู้คนในหมู่บ้าน นับตั้งแต่คนขายส้มตำไก่ย่างไปจนถึงคนขายเหล้าสาโทและขายหวย บนดินมีเงินทองมามากมายพร้อมกับชีวิตคึกคักขึ้น พร้อมด้วยความหวังบรรดามี อย่างกองทุน หมู่บ้านกับโครงการเอื้ออาทรต่างๆ ที่มีนับ....

อ่านต่อ

ใกล้ ๑๙ กันยาแล้ว ขำๆ นะครับ
Posted by อัศศิริ-ธรรมโชติ , ผู้อ่าน : 268 , 15:03:28 น.   | หมวดหมู่ : short-short story  
พิมพ์หน้านี้


สามัคคีเภท (ภาคพิเศษ) พ่อแม่ลูกในบ้านหลังหนึ่งกำลังนั่งกินข้าวร่วมโต๊ะอยู่ด้วยกันเงียบๆ แต่จู่ๆ ผู้เป็นพ่อก็เปรยขึ้นมาว่า “ที่จริงคุณทักษิณเป็นนายกฯ ที่ทั้งเก่งและขยัน ไม่เหมือนใครบางคนหรอก ที่ทั้งขี้คร้านและ ฉลาดน้อย...แต่กลับไปไล่เขาโครมๆ” ผู้เป็นพ่อว่าแล้วก็ปรายตาไปทางลูกชายลูกชายจึงพูดขึ้นบ้าง“ทำไมพ่อไม่ไปขับรถอีแต๋นซะเลยล่ะ...ผมจะได้ทำป้ายให้ว่า ทักษิณสู้ๆ” พ่อตบโต๊ะเสียงดังด้วยโกรธจัด จนน้ำในแก....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 3 กันยายน 2550
ยังเป็นแบบ short-short story ในสยามรัฐสัปดาห์วิจารณ์ เก่าอีกเหมือนกันครับ
Posted by อัศศิริ-ธรรมโชติ , ผู้อ่าน : 188 , 22:56:42 น.   | หมวดหมู่ : short-short story  
พิมพ์หน้านี้


เรื่องใกล้ - ไกล (ตัว)เขาแต่งกายดูดีและมีฐานะ - ด้วยเสื้อเชิ้ตผูกเน็คไทและเพิ่งจะก้าวลงจากรถเก๋ง“รู้สึกยังไงครับ เรื่องรัฐบาลไทย ประท้วงสิงคโปร์”“อย่าให้หุ้นผมตกอีกก็แล้วกัน” เขาว่าเสียงกระชาก ด้วยอารมณ์ไม่สู้ดีก่อนเดินหนีจากไปในที่ไม่ห่างไกลกัน กำลังมีการก่อสร้างและชายหนุ่มวัยเดียวกันกับคนที่เพิ่งเดินจากไป กำลังตอกตะปูอยู่อย่างไม่ต้องสงสัยว่า เขาเป็นคนงานก่อสร้าง“ผมรู้แต่ว่า สิงคโปร์เพิ่งจะเตะฟุตบอล....

อ่านต่อ

short-short story ครับ
Posted by อัศศิริ-ธรรมโชติ , ผู้อ่าน : 244 , 16:34:01 น.   | หมวดหมู่ : short-short story  
พิมพ์หน้านี้


สมานฉันท์...ขณะที่เราเดินอยู่ข้างหลังและท่านเดินอยู่ข้างหน้าท่านหยุดเหลียวมามองเราเราอ่อนแอ เดินช้า ขณะที่ท่านแข็งแรงเดินเร็วท่านหยุดรอเราบ้างเมื่อท่านเห็นเราหมดแรงล้มลงอย่างสิ้นหวังท่านยื่นมือมาให้เราจับ ลุกขึ้นและพาเดินไปด้วยกันนั่นแหละคือ ความอาทรที่แท้จริงขณะที่เราหิวโหยแต่ท่านอิ่มแล้วท่านเจือจานแบ่งปันมาให้เราบ้างแต่เท่านั้นยังไม่พอแน่จริง ท่านต้องลองมาหิวโหยและอดอยากอย่างเราดู แล้วท่านถึงจะได้ร....

อ่านต่อ


/1
<< พฤษภาคม 2008 >>
อา พฤ
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31