วันศุกร์ ที่ 14 กันยายน 2550
(ผมฝันว่า) ต้นประชาธิปไตยรำพัน รอรับการเลือกตั้ง...
Posted by
อัศศิริ-ธรรมโชติ
,
ผู้อ่าน : 186
, 00:48:01 น.
พิมพ์หน้านี้
|
ประชาธิปไตยรำพัน...ข้าคือต้นประชาธิปไตย มีอายุมาแล้วเจ็ดสิบสี่ปีถ้าจะวัดด้วยเวลาข้าคือคนที่น่าจะแก่ อยู่ในวัยอาวุโส เป็นร่มไม้ให้พวกเจ้าพึ่งพิงได้อย่างถาวร มั่นคงแล้ว แต่ความจริงแล้วไม่ใช่เลยใบ กิ่ง ก้าน ลำต้น และแม้แต่รากของข้ายังเยาว์ และอ่อนแออยู่มากข้าจึงล้มลงง่ายและก็งอกขึ้นใหม่ง่าย ไม่ต่างไปจากต้นข้าวที่เจ้าทั้งหลายกิน เจ้าคงจะเห็น แล้วว่า วันคืนที่ผ่านมาข้ามีแต่ล้มลุกคลุกคลาน ไม่อาจยืนต้นต่อเน....
|
วันอังคาร ที่ 11 กันยายน 2550
ทุกความฝันมักมีความหวัง และทุกความหวังก็มักจะเป็นสิ่งที่ดีงาม จงศรัทธาในพลังของความเป็นคน
Posted by
อัศศิริ-ธรรมโชติ
,
ผู้อ่าน : 225
, 22:21:41 น.
พิมพ์หน้านี้
|
เพลง / Title : Imagine อัลบัม / Album : EMOTIVEศิลปิน / Artist : John Lennon / จอห์น เลนนอนImagine there's no heavenIt's easy if you tryNo hell below usAbove us only skyImagine all the peopleLiving for today...Imagine there's no countriesIt isn't hard to doNothing to kill or die forAnd no religion tooImagine all the peopleLiving life in peace...You may say I'm a dreamerBut I'm not the only oneI hope ....
|
วันจันทร์ ที่ 10 กันยายน 2550
ระลึกถึงวันแม่นะครับ - ช้าหน่อยแต่พอดีค้นไปเจอ เลยอยากให้ลองอ่านกันดู การอ่านเป็นพื้นฐานของการเขียนนะครับ
Posted by
อัศศิริ-ธรรมโชติ
,
ผู้อ่าน : 222
, 21:35:40 น.
| หมวดหมู่ :
short-short story
พิมพ์หน้านี้
|
แม่...ตุ๊กตาเป็นเด็กหญิงวัย ๑๐ ขวบเศษ ตัวเล็กผอมแห้งและเนื้อตัวมอมแมมอยู่เกือบ ตลอดเวลาตุ๊กตาไม่มีบ้าน ไม่มีโรงเรียน ไม่มีเพื่อนมีแต่แม่คนเดียวโลกเมืองหลวงอันกว้างใหญ่ที่ตุ๊กตารู้จัก คือที่พักตามริมถนน มุมมืดตามตรอกซอย ใต้สะพาน และทางด่วนและโรงแรมสกปรกเด็กหญิงวัยเท่านี้ยังไม่เดียงสาเสียด้วยซ้ำ ว่าผู้หญิงกับผู้ชายนั้นแตกต่างกันอย่างไรสิ่งที่ตุ๊กตาทำอยู่ก็เพื่อแม่ และทำตามใจแม่แม่ผู้ที่ตุ๊กตามีอยู่คน....
|
คนวงในนะครับฝาก post มาให้อ่านกัน บรรยากาศงานเสาวนา ในวรรณคดีมีกลอนเปล่า มากด้วยความรู้ ใครไม่ได้ไปฟังลองอ่านดูนะครับ แสดงทัศนะเพื่อเป็นกำลังใจคนจัดด้วยครับ
Posted by
อัศศิริ-ธรรมโชติ
,
ผู้อ่าน : 341
, 15:26:23 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 เสวนา ในวรรณคดีมีกลอนเปล่า โบสถ์วัดเทพธิดารามฯ กรุงเทพฯ๑๓.๓๐ น. ๒๖ สิงหาคม ๒๕๕๐(สุจิตต์ วงษ์เทศ, เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์, ทองแถม นาถจำนง, วัฒน์ วรรลยางกูร, ยุทธ โตอดิเทพย์) กฤช เหลือละมัย: รายงานต้นเหตุของการสัมมนาเล็กๆ ครั้งนี้ เข้าใจว่าจะมาจากการตั้งคำถามในประเด็นเรื่องที่ว่า กลอนเปล่าเป็น/ไม่เป็นกวีนิพนธ์ และ อยู่/ไม่อยู่ในขนบวรรณกรรมไทยแต่เดิม โดยกลุ่มกวีและผู้สนใจศึกษาวรรณกรรมไทยจำนวนหนึ่ง (โ....
|
เรื่องสั้นเก่าๆ ครับ ลองอ่านกันดูเล่นๆ ครับ
Posted by
อัศศิริ-ธรรมโชติ
,
ผู้อ่าน : 336
, 11:23:48 น.
| หมวดหมู่ :
เรื่องสั้น
พิมพ์หน้านี้
|
นักข่าวกับนักมวยหลังจากที่ทำข่าวสำคัญชิ้นหนึ่งลุล่วงไปและส่งเข้าต้นสังกัดเรียบร้อยแล้ว นักข่าวได้เข้าไปนั่งอยู่ ในร้านกาแฟร้านหนึ่งตรงสี่แยกของตัวอำเภอ เพื่อรอรถที่ผ่านมากลับเข้าสู่ตัวจังหวัดฝั่งตรงข้ามกับร้านกาแฟเป็นวัดใหญ่ ที่นักข่าวสังเกตุเห็นว่ามีผู้คนเข้าออกพลุกพล่าน จึงได้เอ่ย ปากกับคนขายกาแฟอย่างไม่ตั้งใจนักวัดมีงานอะไรหรือ ไม่ใช่วัดหรอกที่มีงาน คนขายกาแฟว่า ที่ลานกีฬาในวัดต่างหาก วันนี้ม....
|
วันเสาร์ ที่ 8 กันยายน 2550
เรื่องสั้นๆ ครับ เผื่อจะได้นึกถึงใครบางคน
Posted by
อัศศิริ-ธรรมโชติ
,
ผู้อ่าน : 248
, 15:41:41 น.
| หมวดหมู่ :
short-short story
พิมพ์หน้านี้
|
หมู่บ้านเมื่อวันสงกรานต์...งานสงกรานต์ของหมู่บ้านปีนี้เงียบเหงากว่าเมื่อปีก่อน เพราะใครคนนั้นไม่อยู่แล้ว...ใครคนนั้นที่ชอบแต่งม่อฮ่อม มีผ้าขะม้าคาดพุง และชอบใส่แว่นตาดำ ได้นำความเปลี่ยนแปลง หลายอย่างมาสู่ผู้คนในหมู่บ้าน นับตั้งแต่คนขายส้มตำไก่ย่างไปจนถึงคนขายเหล้าสาโทและขายหวย บนดินมีเงินทองมามากมายพร้อมกับชีวิตคึกคักขึ้น พร้อมด้วยความหวังบรรดามี อย่างกองทุน หมู่บ้านกับโครงการเอื้ออาทรต่างๆ ที่มีนับ....
|
ใกล้ ๑๙ กันยาแล้ว ขำๆ นะครับ
Posted by
อัศศิริ-ธรรมโชติ
,
ผู้อ่าน : 325
, 15:03:28 น.
| หมวดหมู่ :
short-short story
พิมพ์หน้านี้
|
สามัคคีเภท (ภาคพิเศษ) พ่อแม่ลูกในบ้านหลังหนึ่งกำลังนั่งกินข้าวร่วมโต๊ะอยู่ด้วยกันเงียบๆ แต่จู่ๆ ผู้เป็นพ่อก็เปรยขึ้นมาว่า ที่จริงคุณทักษิณเป็นนายกฯ ที่ทั้งเก่งและขยัน ไม่เหมือนใครบางคนหรอก ที่ทั้งขี้คร้านและ ฉลาดน้อย...แต่กลับไปไล่เขาโครมๆ ผู้เป็นพ่อว่าแล้วก็ปรายตาไปทางลูกชายลูกชายจึงพูดขึ้นบ้างทำไมพ่อไม่ไปขับรถอีแต๋นซะเลยล่ะ...ผมจะได้ทำป้ายให้ว่า ทักษิณสู้ๆ พ่อตบโต๊ะเสียงดังด้วยโกรธจัด จนน้ำในแก....
|
วันจันทร์ ที่ 3 กันยายน 2550
ยังเป็นแบบ short-short story ในสยามรัฐสัปดาห์วิจารณ์ เก่าอีกเหมือนกันครับ
Posted by
อัศศิริ-ธรรมโชติ
,
ผู้อ่าน : 244
, 22:56:42 น.
| หมวดหมู่ :
short-short story
พิมพ์หน้านี้
|
เรื่องใกล้ - ไกล (ตัว)เขาแต่งกายดูดีและมีฐานะ - ด้วยเสื้อเชิ้ตผูกเน็คไทและเพิ่งจะก้าวลงจากรถเก๋งรู้สึกยังไงครับ เรื่องรัฐบาลไทย ประท้วงสิงคโปร์อย่าให้หุ้นผมตกอีกก็แล้วกัน เขาว่าเสียงกระชาก ด้วยอารมณ์ไม่สู้ดีก่อนเดินหนีจากไปในที่ไม่ห่างไกลกัน กำลังมีการก่อสร้างและชายหนุ่มวัยเดียวกันกับคนที่เพิ่งเดินจากไป กำลังตอกตะปูอยู่อย่างไม่ต้องสงสัยว่า เขาเป็นคนงานก่อสร้างผมรู้แต่ว่า สิงคโปร์เพิ่งจะเตะฟุตบอล....
|