หลังจากความพยายามที่ผ่านมาตลอดสัปดาห์ไร้ผล....ฉันทำได้แค่เพียงติดตามข่าวจากหน้าหนังสือพิมพ์และทีวี....เท่านั้น

หากมองข้ามความน่าชังของรัฐบาลทหารพม่าไปแล้ว ความทรงจำของข้าพเจ้าเกี่ยวกับคนพม่านั้น งดงามยิ่งนัก

เมื่อวันที่ได้มีโอกาสเหยียบย่างลงบนแผ่นดินอันร้อนระอุไปด้วยไฟของสงครามภายในและการถูกจับตามองจากรัฐบาลทหาร...ฉันกลับได้รับมิตรไมตรีและการต้อนรับอันอบอุ่นจากเพื่อน

ความประทับใจในน้ำใจของคนที่นั่นยังอิ่มเอม

แต่เมืองต้องคำสาปนี้ ก็มักจะมีเรื่องให้ฉันห่วงหาอาทรอยู่ได้เสมอ เริ่มตั้งแต่เพื่อนร่วมงานคนหนึ่งลาออกอย่างกระทันหัน... ลุงถิ่น (Tin Moung Kyi)ในวัย 65 ปี ....หลังจากนั้นเพียงไม่นาน ข่าวการประท้วงรัฐบาลทหารโดยกลุ่มพระสงฆ์ทางตอนเหนือของพม่าก็อุบัติขึ้น....ครั้งนั้น ฉันพบว่า ลุงถิ่นของฉันและครอบครัว มีรายชื่ออยู่ในกลุ่มผู้นำการประท้วงและถูกจับกุม...เป็นตายร้ายดีประการใด ตอนนี้ยังไร้ข่าวคราว

.......................

เช้าวันที่ช่องข่าวทุกช่องต่างรายงานความเสียหายของพม่าที่ถูกพายุไซโคลนถล่มอย่างรุนแรง...ฉันได้แต่ภาวนา ขออย่าได้มีคนที่ฉันรักติดกลุ่มอยู่ในนั้นเลย...

ฉันขอแสดงความเสียใจแด่ผู้สูญเสียแต่...คนเราทุกคนต่างมีกรรมเป็นของตนเอง

ต่างคนต่างมา
ต่างคนต่างไป
ต่างคนต่างเกิด
ต่างคนต่างกรรม

ฉันหวังแต่เพียงว่าอย่าให้มีคนตายไปมากกว่านี้เลย...ภาวะหลังความเสียหายนั้นโหดร้ายยิ่งกว่าพายุถล่มในคืนเดียวหลายเท่านัก...ความทุกข์ทรมานจากโรคระบาดและความอดอยากหิวโหย...ภาพมือน้อย ๆ ของเด็ก ๆ ต่างยื่นออกมาเพื่อขอรับความช่วยเหลือบนหน้าหนังสือพิมพ์วันนี้....บาดใจฉันนัก....แต่รัฐบาลเฮงซวย ยังห่วงเรื่องลงประชามติ

เมื่อการติดต่อทุกอย่างถูกตัดขาด...ฉันทำได้เพียงส่งใจไปปลอบขวัญคนไกล และหวังว่าพวกเขาคงปลอดภัย

....

คุณลุงผู้อารี....อดีตรีเซฟชั่นโรงแรม ที่ชีวิตทุกค่ำคืนเหยียบย่ำอยู่รอบ ๆ องค์เจดีย์ชเวดากอง ....หวังว่าลุงคงปลอดภัย

คุณป้าร้านขายรองเท้าผู้อารีและหลานชาย....ฉันยังเก็บรองเท้า ที่ป้าให้เป็นของขวัญวันคริสต์มาสเอาไว้อย่างดี....หวังว่าป้าคงปลอดภัย

ซานดา ขิ่น (คนที่สองจากซ้าย)กัลยาณมิตรต่างวัยของฉัน เพื่อนที่แม้จะอยู่ห่างกันแสนไกล แต่ใจเราก็ใกล้กันเสมอ...หวังว่าเธอคงปลอดภัย

ลุงถิ่นของฉัน.....

และพี่น้องชาว SEAMEO CHAT ทุกคน..... หวังว่าเธอทุกคนคงปลอดภัย

วนา...