ในยามค่ำคืนของวันศุกร์ที่ 13 เช่นคืนนี้ ฝรั่งเขาถือนัก!!!

ฟุตบอลคู่อิตาลีกับโรมาเนีย กำลังสนุกสนาน เข้มข้น เร้าใจ.... แว่วมาจากจอโทรทัศน์ข้าง ๆ....ล่าสุด ผู้เล่นของโรมาเนีย ชนกันกลางอากาศ ถึงกับต้องหามออกจากสนาม...ทำเอาใจฉันแกว่ง เพราะเชียร์โรมาเนียอยู่นะเนี่ย...!!!

ใจที่คิดอยากจะเขียนเอนทรีทิ้งไว้สักเรื่อง ก่อนออกเดินทางอีกครั้งในวันอาทิตย์ที่จะถึงนี้ ก็พลันเปลี่ยนไปอันเนื่องจากสมาธิกระจุยกระจายจนไม่สามารถกลั่นเรื่องราวออกมาได้...จึงเปลี่ยนใจเป็นการค้นหาเรื่องราวต่าง ๆ ที่เคยเก็บเอาไว้อ่านด้วยความชื่นชอบ...ที่มาจากแหล่งข้อมูลนานาชนิด

บางเรื่อง ได้รับการ FWD มาจากเพื่อน ๆ

บางเรื่อง...เจอโดยบังเอิญในบางเวปไซด์

บางเรื่อง...อ่านเจอในหนังสือ....และ....!!!!

เรื่องนี้ก็เช่นกัน...ไม่แน่ใจว่าได้มาโดยวิธีใดกันแน่...??? รู้แต่ว่า มันนอนนิ่งอยู่ในคอมพิวเตอร์ส่วนตัว...นานมากแล้ว

เป็นเรื่องราวที่เศร้าหวาน...ดิ่งลึก...สะเทือนใจ...แต่...ขณะเดียวกัน ก็เปี่ยมไปด้วยปริศนาธรรมให้เราได้ค้นหา....ในบางเวลาของชีวิต...หากเราเต็มใจที่จะเสียสละบางสิ่งบางอย่าง....เพื่อความรัก....หรือเพื่อสิ่งที่เรารัก...จะเป็นอะไรก็ได้....สุดท้ายแล้ว ต้องพบกับความเจ็บปวดเป็นสิ่งตอบแทน....คุณคิดว่า เราจะอยู่กับความเจ็บปวดนั้นได้อย่างไร...โดยไม่เจ็บปวด???

บนบ่าของคุณ.....เคยมีแมลงปอไหม???

มีเมืองเล็กๆ ที่สวยและสงบสุขเมืองหนึ่ง มีคู่รักคู่หนึ่งที่รักกันมาก
ทุกวันพวกเขาจะพากันไป ดู ชม พระอาทิตย์ขึ้นที่ชายหาด
และไปส่งพระอาทิตย์ลับขอบฟ้าที่ชายหาดตอนโพล้เพล้
ทุกคนที่เคยพวกเขาพบเจอจะมองด้วยสายตาอิจฉาในความรักของคนคู่นี้เสมอ..

แต่แล้ววันหนึ่งเกิดอุบัติเหตุรถชนขึ้น
หญิงสาวผู้โชคร้ายได้รับบาดเจ็บสาหัส
เธอนอนเงียบๆ อยู่บนเตียงของโรงพยาบาล
วันแล้ววันเล่า คืนแล้วคืนเล่า เธอก็ยังคงไม่ฟื้นคืนมา

ตอนกลางวัน
ชายหนุ่มจะมาเฝ้าอยู่ที่หน้าเตียง
ร้องเรียกคนรักของเขาเสมอ ทั้งๆ ที่เธอไม่ตอบสนองใดๆ เลย

ตกกลางคืน
ชายหนุ่มจะไปสวดภาวนาอ้อนวอนต่อพระผู้เป็นเจ้าที่โบสถ์นอกเมือง
เขาร้องไห้จนน้ำตาเหือดแห้ง ไม่มีจะไหลออกมาอีกแล้ว

ผ่านไป 1 เดือน
หญิงสาวยังคงหลับใหลไม่ฟื้นเหมือนเดิม
ส่วนชายหนุ่มก็ดูจะซูบเซียวขึ้นทุกวัน
แต่ก็ยังคงสวดอ้อนวอนต่อพระผู้เป็นเจ้าอยู่เสมอไม่หยุด

.......................

แต่แล้ววันหนึ่ง
พระผู้เจ้าก็เกิดเห็นใจในรักของชายหนุ่ม
และตกลงที่จะ(ประทาน)พรให้แก่เข า
พระผู้เป็นเจ้าได้ถามชายหนุ่มว่า
เจ้ายอมที่จะแลกพรนี้ด้วยชีวิตของเจ้าไหม?
ชายหนุ่มตอบโดยไม่ลังเลว่า "ผมยอมครับ"
พระผู้เป็นเจ้าพูดว่า "งั้นดีฉันจะให้คนรักของเจ้าฟื้นขึ้นมา
แต่เจ้าต้องแลกกับการกลายเป็นแมลงปอเป็นเวลา 3 ปี เจ้าจะตกลงยอมไหม"
ชายหนุ่มได้ฟังดังนั้น แต่ก็ยังคงยืนยันคำตอบเดิม "ผมยอมครับ"

ฟ้าสางแล้ว
ชายหนุ่มได้กลายเป็นแมลงปอสวยงามตัวหนึ่ง
เขาบอกลาพระผู้เป็นเจ้าแล้วรีบบินกลับไปที่โรงพยาบาล
หญิงสาวฟื้นขึ้นมาแล้วจริงๆ
มีนายแพทย์หนุ่มยืนอยู่ข้างๆ เธอ คุยเรื่องอะไรกันสักอย่างหนึ่ง
แต่ช่างเสียดายที่เขาไม่สามารถที่จะได้ยิน..

หลายวันผ่านไป
หญิงสาวแข็งแรงพอที่จะออกจากโรงพยาบาลได้แล้ว
แต่เธอดูไม่มีความสุขเลย เธอออกตระเวนหาข่าวคราวของชายหนุ่ม
แต่ไม่มีใครรู้เลยว่าชายหนุ่มหายไปอยู่ที่ไหน
หญิงสาวยังไม่ละความพยายามที่จะตามหาชายคนรักของเธอ
ชายหนุ่มซึ่งอยู่ในร่างของเจ้าแมลงปอได้(แต่)บินวนเวียนอยู่รอบตัวหญิงสาวไม่ห่าง
(ทว่า)เขาไม่สามารถที่ส่งเสียง ไม่สามารถโอบกอด(เธอ)
เขาทำได้แค่เพียงเฝ้ามองดูหญิงสาวไม่ให้คาดสายตาเท่านั้น

..................

ฤดูร้อนผ่านไปแล้ว
ลมฤดูใบไม้ร่วงพัดใบไม้ปลิวร่วงหล่นจากต้นไม้ใหญ่
เจ้าแมลงปอจำต้องจากที่นี่ไปแล้ว
นี่เป็นครั้งสุดท้ายที่เขาจะได้บินมาเกาะที่บ่าของหญิงสาว
เขาอยากใช้ปีกของเขาลูบใบหน้าของหญิงสาว
อยากใช้ปากเล็กๆ จูบที่หน้าผาก
แต่อย่างไรก็ดีร่างเล็กบอบบางในคราบของแมลงปอ
ก็ไม่สามารถเรียกร้องความสนใจจากหญิงสาวได้

แค่พริบตา ฤดูใบไม้ผลิก็มาเยือน
เจ้าแมลงปอรีบบินกลับมาหาคนรักของเขา
เพื่อจะพบว่าร่างอันคุ้นตานั้น บัดนี้ได้ยืนเคียงคู่อยู่กับชายรูปร่างสันทัดคนหนึ่ง
ภาพๆ นั้นทำให้เจ้าแมลงปอเกือบจะบินตกลงมาจากอากาศเลยทีเดียว
ชาวบ้านต่างกล่าวขานถึงเรื่องอุบัติเหตุที่ทำให้หญิงสาวได้รับบาดเจ็บสาหัส
ทำให้ได้พบกับแพทย์หนุ่มที่น่ารัก และ ใจดี คนนั้น
และยังกล่าวถึงความรักของคนทั้งคู่ที่เหมือนถูกกำหนดมาอย่างไรอย่างนั้น
แน่นอนพวกเขายังคงพูดถึงหญิงสาวที่สดใสร่าเริงขึ้นกว่าเมื่อก่อนมากมายนัก
เจ้าแมลงปอรู้สึกเจ็บปวดยิ่งนัก
.................................