วันที่สี่

เช้าวันนี้ เพื่อนสาวชาวพม่าของข้าพเจ้ามากระซิบบอกข้าพเจ้าว่า งานประชุมของเราหนักจริง ๆ เธออยากจะพาข้าพเจ้าและเพื่อน ๆ ไปรับรองที่ร้านอาหารของเธอ ที่เธอเรียกมันว่า My Garden ข้าพเจ้าไม่เข้าใจ ถามว่า ร้านอาหารของเธออยู่ในสวนเหรอ? เธอบอกว่าใช่ ติดกับทะเลสาบอินยา ซึ่งเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่โด่งดังแห่งหนึ่งในย่างกุ้งเหมือนกัน แต่เธอก็รู้ว่า ข้าพเจ้าไม่ค่อยมีเวลาตอนเย็น เพราะงานเยอะ ดังนั้น เธอจึงขอเชิญพวกเราไปทานอาหารที่ร้านของเธอมื้อกลางวันของวันนี้

นี่แหล่ะค่ะ "My Garden" ของซานดา ขิ่น  ไม่รู้ว่า หลังจากนาร์กีสถล่มไปแล้ว ที่นี่ได้รับผลกระทบอะไรบ้าง???

ข้าพเจ้าตอบตกลงพร้อมนัดแนะเพื่อน ๆ อีกสามคนของข้าพเจ้า ว่าวันนี้เราจะไปร้านอาหารของ ซานดา (ชื่อของเธอ) กัน ร้านอาหารนี้ชื่อ Zefer แปลว่า สายลมตะวันออก ฟังชื่อแล้ว คิดว่าร้านนี้คงจะสวยมาก ระหว่างนั่งรถไปด้วยกัน ซานดา เล่าให้ข้าพเจ้าฟังว่า ร้านนี้ สามีเธอเป็นคนออกแบบสวน ส่วนตัวร้านอาหาร หุ้นกันระหว่างเธอและน้องชาย ครอบครัวของซานดา มีกิจการเบเกอรี่ที่ใหญ่โตมากในย่างกุ้ง เธอเป็นประชาชนอีกระดับหนึ่งคือเป็นข้าราชการและชนชั้นกลางระดับสูงของสังคม ซานดาเป็นคนสวยมาก หลังจากไม่เจอกันแล้ว 5 ปี ข้าพเจ้าก็พบว่า ซานดาไม่เปลี่ยนแปลงไปมากเท่าไหร่ แถมยังดูอ่อนเยาว์กว่าเมื่อก่อนด้วยซ้ำ

ร้านอาหารของซานดา อยู่ริมทะเลสาบ มันอยู่ในสวนจริง ๆ และสวยมาก ๆ เมื่อนั่งลงในร้าน ก็จะพบว่า มีสายลมอ่อน ๆ พัดโชยมาตลอดเวลา สมกับชื่อร้านจริง ๆ ซานดารับรองเราอย่างดีจนรู้สึกเกรงใจเป็นอย่างมาก อาหารร้านเธอเป็นอาหารพม่าพื้นเมืองและอาหารของชนเผ่า ปนกับอาหารจีน และอาหารฝรั่งบ้าง แต่มีรสชาดดี อร่อย บรรยากาศในร้านก็รื่นรมย์ที่สุด

มุมหนึ่งในร้าน Zefer (ซีเฟอร์) สายลมตะวันออก สวนสวยของซานดาริมทะเลสาบอินยา

เห็นแล้วก็ไม่อยากจะเชื่อว่า นี่คือย่างกุ้งที่น่ากลัวในสายตาของชาวตะวันตก ที่ตั้งหน้าตั้งตาคว่ำบาตรรัฐบาลพม่าอย่างดุเดือดเลือดพล่าน(ในที่นี้ ข้าพเจ้าหมายถึง เพื่อนร่วมงานชาวตะวันตกของข้าพเจ้าเองค่ะ) เรารีบทานอาหารกันอย่างรีบเร่ง เพราะวันนั้นเราได้รับอนุญาตให้พักกลางวันกันเพียง 50 นาที ดังนั้นเมื่อทานอาหารเสร็จ เรารีบบึ่งรถกลับไปประชุมกันต่อ เข้าสายไปประมาณ 10 นาที ข้าพเจ้าและเพื่อน ๆ จึงต้องเดินย่องเข้าทางบันไดหลังตึก เพื่อที่จะไปโผล่เข้าประตูด้านหลังของห้องประชุมกัน เราโดนต่อว่าต่อขานนิดหน่อยจากท่านหัวหน้าโครงการว่า ไปไหนทำไมไม่บอก เรานึกรู้ทันว่า เค้าคงจะโกรธที่เราไม่ชวนเค้าไปด้วย แต่จริง ๆ ก็ไม่ใช่ความผิดของข้าพเจ้า ก็ในเมื่อเจ้าภาพเค้าไม่ได้ชวน แล้วข้าพเจ้าจะสะเออะไปชวนเค้าได้อย่างไร เราจะรู้ได้ยังไงว่า ซานดาอยากเลี้ยงข้าวหัวหน้าโครงการผมทองของข้าพเจ้ารึเปล่า

เย็นวันนี้ คุณพี่ปีม้าที่แสนใจดีของพวกเรา ไปจ่ายตลาดสด และกลับไปเตรียมอาหารเย็นไว้ให้พวกเราที่โรงแรม เมนูวันนั้น เมื่อเราเดินกลับไปถึงโรงแรม พอผลักประตูขึ้นเข้าไป กลิ่นกระเทียมเจียวโชยออกมาจากลิฟท์ทันทีที่ลิฟท์เปิด (ขนาดห้องพักของพวกเราอยู่ที่ชั้น 6 กันนะเนี่ย) เมนูเด็ดวันนั้น เมื่อข้าพเจ้าเปิดเข้าไปในห้อง คุณพี่ปีม้า กำลังทอดหมูกระเทียมพริกไทยอยู่บนกะทะ พวกเราดีใจกันใหญ่ วันนี้เราจะได้ทานอาหารไทยกัน มื้อนั้น เอร็ดอร่อยเป็นพิเศษ ถึงแม้ว่าคืนนั้น ข้าพเจ้าจะต้องนอนดมกลิ่นปลาเค็มทั้งคืนก็ตาม เฮ้อ! ไม่เสียแรงที่พาแกมาเที่ยวด้วยนะนี่ มีประโยชน์มากจริง ๆ ถึงแม้ว่าข้าพเจ้าและเพื่อน ๆ จะต้องอดทนฟังเสียงบ่นของพี่เค้า แทบจะตลอดเวลาที่เธอตื่นขึ้นจากการหลับใหล เธอจะบ่นทุกอย่างตั้งแต่เรื่องดินฟ้าอากาศ อาหาร การกิน จิปาถะ ตามประสาคนที่มักจะยึดติดกับสิ่งเดิม ๆ และตัวเอง โดยไม่เปิดใจรับสิ่งใหม่ ๆ และปรับให้เข้ากับชีวิตตัวเอง ณ ขณะนั้น ข้าพเจ้าจึงบอกกับแกว่า พี่น่ะ ไม่เหมาะที่จะไปที่ไหนเลย เพราะอยู่ยาก กินยาก นอนยาก คนเราชีวิตต้องให้มันง่าย ๆ เข้าไว้ถึงจะมีความสุข ง่ายในที่นี้ไม่ได้หมายความว่า มักง่าย แต่ให้ง่ายที่จะอยู่ ง่ายที่จะกิน และง่ายที่จะยอมรับสภาพความเป็นจริง ณ ปัจจุบันที่เราเผชิญอยู่ คุณพี่เธอจึงยอมสงบลงได้บ้าง

Inya Lake หรือทะเลสาบอินยา มุมนี้ถ่ายจากร้านอาหารของซานดา ขิ่น

ภาพเก็บตก ก่อนจะถึงบันทึกวันสุดท้าย ที่เขียนไม่จบ และพาเที่ยวต่อไปยังเมืองมัณฑะเลย์ค่ะ

รอบ ๆ ลานพระเจดีย์ จะมีจุดแวะสรงน้ำแบบนี้ รายรอบทิศทั้งแปด ตามวันทั้ง ๗ค่ะ อันได้แก่

วันอาทิตย์ : ทิศตะวันออกเฉียงเหนือ สัตว์สัญลักษณ์เป็นครุฑ

วันจันทร์ : ทิศตะวันออก สัตว์สัญลักษณ์เป็น เสือ

วันอังคาร : ทิศตะวันออกเฉียงใต้ สัตว์สัญลักษณ์เป็น สิงห์

วันพุธ(กลางวัน) : ทิศใต้ สัตว์สัญลักษณ์เป็น ช้างพลาย

วันพุธ(กลางคืน): ทิศตะวันตกเฉียงเหนือ สัตว์สัญลักษณ์ เป็น ช้างพัง

วันพฤหัสบดี : ทิศตะวันตก สัตว์สัญลักษณ์ เป็นหนู

วันศุกร์ : ทิศเหนือ สัตว์สัญลักษณ์ เป็นหนูตะเภา

วันเสาร์ : ทิศตะวันตกเฉียงใต้ สัตว์สัญลักษณ์เป็นพระยานาค

พระพุทธรูปแกะสลักจากหยกก้อนใหญ่ก้อนเดียว ๑ ในความภาคภูมิใจของคนพม่าเค้าล่ะค่ะ

องค์จำลองพระเจดีย์ชเวดากอง ทำจากทองคำบริสุทธิ์น้ำหนักรวม ๒,๒๖๗.๖๘ บาท

ประกอบด้วยอัญมณีต่าง ๆ ดังนี้

เพชรประดับยอด เม็ดใหญ่ ๑ เม็ด หนัก ๑๐ กะรัต

เพชรเม็ดเล็ก ๒๔๑ เม็ด หนัก ๔๑.๑๗ กะรัต

หยก ๗๐๑ เม็ด หนัก ๒๗๘.๑๗ กะรัต

ทับทิม ๑,๘๙๕ เม็ด หนัก ๖๓๓.๗๓ กะรัต

มรกตและบุษราคัมน้ำหนักรวมอีก ๒๐๔.๔๙ กะรัต

น้ำหนักรวม ๑,๑๖๗.๕๖ กะรัต

รูปปั้นบูรพมหากษัตริย์พระองค์สำคัญของพม่าค่ะ

ปฐมกษัตริย์ ของอาณาจักรพม่า King  Anawratha พระเจ้าอโนรธา หรือ มหาราชศรีอนรุธเทวา ค.ศ. ๑๐๔๔-๑๐๗๗ หรือ พ.ศ. ๑๕๘๗-๑๖๒๐

ผู้มีฉายา ผู้ชนะสิบทิศ ในวรรณกรรมของยาขอบ

King Bayint Naung พระเจ้าบาเยญนอง หรือบุเรงนอง ประสูติ พ.ศ. ๒๕๐๘ สวรรคต พ.ศ. ๒๑๒๔ ตรงกับสมัยอาณาจักรอยุธยาของไทย (เสียกรุงฯครั้งที่ ๑)

King Alaungmintaya หรือ พระเจ้าอลองพญา  ต้นราชวงศ์คองบอง รบชนะมอญ รวบรวมพม่าเป็นปึกแผ่นและตั้งราชธานีที่ชเวโบ ครองราชย์ พ.ศ. ๒๒๙๕ - พ.ศ. ๒๓๒๓ ผู้ทำให้อยุธยาเสียกรุงฯครั้งที่๒

และคนสุดท้ายนี้ เป็นต้นแบบสุภาพสตรีนักประวัติศาสตร์ในดวงใจของข้าพเจ้า

เธอคือ Daw Ni Ni Miant (นินิเมียนต์) นักประวัติศาสตร์มือหนึ่งของพม่า และเป็นสุภาพสตรีหมายเลข ๑ ของนายพลเนวิน ถึงอายุ ๗๐ กว่าปีแล้ว แต่เธอยังคงความงดงามและสง่างามมาก

ดอร์นินิเมียนต์ เขียนประวัติศาสตร์พม่า เรื่อง "พม่า กับการต่อต้านจักรวรรดินิยมอังกฤษ ค.ศ. 1885-1895" ได้ถึงอกถึงใจนักเรียนประวัติศาสตร์อย่างข้าพเจ้ายิ่งนัก

งานเขียนของเธอ ทำให้ข้าพเจ้าได้เห็นภาพการเผชิญหน้า การต่อสู้ระหว่างประชาชนพม่าในสังคมก่อนอุตสาหกรรม ที่ต้องการปกป้องสิทธิ์ในการตัดสินใจด้วยตนเองและอิสรภาพ กับอีกฝ่ายหนึ่งที่เป็นกองกำลังทหารอาชีพของจักรวรรดินิยม ที่ถึงพร้อมด้วยยุทธปัจจัยสมัยใหม่ของมหาอำนาจที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของโลกขณะนั้น ซึ่งการเผชิญหน้าในลัษณะนี้ยังดำรงความหมายที่มีนัยสำคัญอย่างยิ่งอยู่ในปัจจุบัน...เป็นประวัติศาสตร์ที่เรายังคงต้องเผชิญอยู่....อยากรู้เรื่องราวเป็นอย่างไร ไปหาอ่านกันได้นะคะ เป็นหนังสือดีเล่มหนึ่งทีเดียวค่ะ

จบเรื่องราวของวันที่ ๔ กรุงย่างกุ้ง ๑๕ ธันวาคม ๒๕๔๘ บันทึกโดย วนา

เรื่องและภาพ โดย วนา

ขอขอบคุณทุกท่านที่แวะชมค่ะ