มาต่อจากเมื่อวานนี้ค่ะ ซึ่งจะเสนอเป็นตอนสุดท้ายแล้วสำหรับ การเล่าเรื่องเมืองพม่า ผ่านมุมมองของคน ๆ หนึ่ง

เมื่อวานนี้ข้าพเจ้าจบเรื่องไว้ที่ลุ่มน้ำอิระวดี....เมื่อล่องมาตามลำน้ำ จะพบปะเจอะเจอกับเจดีย์ยักษ์ของพระเจ้าปดุง ซึ่งยังสร้างไม่เสร็จ ซึ่งเชื่อว่า หากสร้างเสร็จสมบูรณ์ เจดีย์นี้จะต้องเป็นเจดีย์ที่ใหญ่ที่สุดในโลก ขนานนามว่า “เจดีย์มินกูน” ว่ากันว่า ตอนสร้างเจดีย์ยักษ์แห่งนี้ พระเจ้าปดุงถึงกับมาประทับอยู่ที่เจดีย์เพื่อคุมการก่อสร้างอยู่ตลอดเลยทีเดียวค่ะ.....และถ้ามองให้ดี ๆ เราจะเห็นรอยร้าวบริเวณตรงกลางฐานเจดีย์ ซึ่งเกิดขึ้นจากแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ในพม่าค่ะ...

พระพุทธรูปที่หญิงผู้นี้สักการะ ประดิษฐานอยู่ภายในเจดีย์ใหญ่นั่นเองค่ะ

และเมื่อเรามองลงไปจากเจดีย์ยักษ์ ก็จะเห็นแม่น้ำอิระวดี และซากโบราณสถานเก่าแก่บริเวณริมฝั่งแม่น้ำค่ะ

เมื่อล่องเรือตามแม่น้ำเรื่อย ๆ เพื่อจะแวะชมจุดท่องเที่ยวต่าง ๆ ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นวัด และรวมถึงเจดีย์ยักษ์ของพระเจ้าปดุงที่กล่าวไว้แล้ว จะต้องมาแวะที่บ้านพักคนชราแห่งนี้เสียก่อน อาคารที่เห็นนี้คืออาคารบ้านพักคนชราที่ว่านั่นแหล่ะค่ะ เป็นอาคารก่ออิฐถือปูนชั้นเดียว

อันนี้เป็นโลโก้ หรือตราสัญลักษณ์ของบ้านพักคนชรา เป็นลายปูนรูปผู้สูงอายุชาย-หญิง

ออกจากบ้านพักคนชราแล้ว...เห็นเจดีย์ก็แล้ว....ทีนี้มาดูระฆังยักษ์กันบ้าง ...ที่เห็นนี้คือมณฑปครอบระฆังยักษ์ของพระเจ้าปดุงอีกแล้วค่ะ....แหม!!! พระเจ้าปดุงเนี่ย สงสัยพระองค์จะทำของชิ้นเล็ก ๆ ไม่เป็น สิ่งที่พระองค์สร้างส่วนใหญ่....จึงมีคำว่ายักษ์ต่อท้ายเสมอเลยค่ะ ^_^

ระฆังยักษ์ของพระเจ้าปดุงนี้ ว่ากันว่าใหญ่ที่สุดในโลกอีกแ้ล้วค่ะ น้ำหนักรวมถึง ๙ ตัน พระเจ้าปดุงนี้มีพระนิสัยที่จะแผ่อำนาจ โดยการทำอะไรใหญ่ ๆ โต ๆ เริ่มด้วยการไปตีเมืองยะไข่ ทำสงครามใหญ่โต แล้วยังไปเอาพระมหามุนี พระคู่บ้านคู่เมืองยะไข่มาอีก ต่อมาก็ยกทัพมาเมืองไทย คราวสงครามเก้าทัพ...กลับมาก็สร้างเจดีย์ใหญ่ที่กล่าวไว้ข้างต้นนั่นแหล่ะค่ะ แต่สร้างไม่เสร็จ............!!!

มาถึงวัดชินพยูมิน (Hsinbyumin Pagoda) ต่อเลยค่ะ วัดแห่งนี้เป็นวัดที่พระเจ้าพะคยีดอสร้างในปี ค.ศ. 1816 (พ.ศ. ๒๓๕๙) เพื่ออุทิศส่วนพระราชกุศล พระาชทานพระชายา คือ เจ้าหญิงชินพยูมิน ซึ่งสิ้นพระชนม์ไปก่อนเสวยราชสมบัติ สิ่งที่น่าสนในคือ วัดนี้สร้างโดยคติจักรวาลตามคัมภีร์พุทธศาสนา มีเขาพระสุเมรุอยู่ข้างบน โดยมีเจดีย์จุฬามณี ตั้งอยู่บนยอดเขา มีเขาสัตตบริภัณฑ์ทั้ง ๗ และทะเลสีทันดรล้อมรอบ บริเวณที่จะถึงเขาพระสุเมรุ ทำเป็นช่อง ๆ มีรูป ยักษ์ ครุฑ นาค และคนธรรพ์

ภาพนี้คือ เจดีย์ ชินพยูเม (Hsinbyumin Pagoda) ซึ่งสร้างเลียนแบบเขาพระสุเมรุ ที่มีเขาสัตตบริภัณฑ์ล้อมรอบอยู่ ๗ ลูก

ภาพนี้ผู้ถ่ายบอกแต่เพียงว่า เป็นมุมมองที่น่ารัก มองดูคล้าย London eyes

ที่เห็นนี้คือ วัดร้างโบราณน้อยใหญ่ ตั้งเรียงรายอยู่สองข้างทางระหว่างเดินทางไปวัดกวงมูดอ

วัดกวงมูดอนี้ เป็นศาสนสถานสำคัญของเมืองจักกาย (สกายน์) ราชธานีโบราณของพวกฉาน

เจดีย์กวงมูดอ สร้างโดยพระเจ้าต้าหลู่ เมื่อปี ค.ศ. 1636 (พ.ศ. ๒๑๗๙) เพื่อใช้เป็นที่ประดิษฐานพระเขี้ยวแก้วหรือพระทันตธาตุที่ได้มาจากลังกา เจดีย์นี้เป็นเจดีย์ทรงโอคว่ำแบบสิงหล หรือเจดีย์ทรงลังกานั่นเองค่ะ ...มีตำนานเล่าว่า องค์ระฆังทรงกลมผ่าครึ่งซีกนี้ ได้ต้นแบบมาจากถัน พระชายาคนโปรดของพระเจ้าต้าหลู่ องค์เจดีย์มีความสูง ๔๖ เมตร เส้นรอบวงวัดได้ ๒๗๔ เมตรทีเดียวค่ะ

เจดีย์กวงมูดอนี้ เวลายืนอยู่ใกล้ ๆ จะมองไม่เห็นยอดเจดีย์หรอกค่ะ ซึ่งบริเวณรอบ ๆ องค์เจดีย์ก็จะทำเป็นช่อง ๆ สำหรับบรรจุตะเกียงเพื่อจุดเวลามีงานออกพรรษา....จินตนาการเอาไว้ว่า หากเป็นเวลากลางคืน ที่มีประทีบตามรอบเจดีย์ คงจะงดงามมากทีเดียวค่ะ

สระน้ำเก่าบริเวณวัดกวงมูดอ ซึ่งเล่าว่าสมัยก่อนใช้เลี้ยงจระเข้

มุมมองจากทิวเขาสกายน์

มณฑลสกายน์ ยังถือเป็นศูนย์รวมศรัทธาทางพุทธศาสนาของพม่าในปัจจุบัน มีเสียงฉิ่ง กลอง ฆ้อง ระฆัง ดังกังวานอยู่ไม่ขาดสาย มีผู้คนมากมายหลบหนีความวุ่นวายในเมือง มาหาความสงบกันที่นี่ มองไปตามภาพด้านล่างจะเห็นสายน้ำของแม่น้ำอิระวดีไหลผ่านทางด้านข้างชัดเจน

ชาวพม่าถือว่าสกายน์ ตั้งอยู่เชิงเขาพระสุเมรุ ยิ่งตอนพระอาทิตย์จะตกดิน หมู่เจดีย์สีขาวบนเนินเขาสกายน์ จะถูกแสงสีอำพันของดวงตะวันอาบไล้ให้กลายเป็นสีชมพูระเรื่อ..............!!!

เรื่องที่เล่า.....จบลงแล้ว....แต่ชีวิต ยังต้องดำเนินต่อไป.....ปลายทางของมนุษย์ทุกคนอยู่ ณ สถานที่นั้น... .สัมปรายภพ......แต่...จุดหมายปลายทาง....อาจไม่ใช่สิ่งที่มนุษย์ทุกคนมุ่งหวัง....แต่จำเป็นที่จะต้องไปถึง....การเก็บเกี่ยวประสบการณ์ชีวิตทั้งดีและไม่ดี........ถือเป็นกำไรระหว่างทางที่ก้าวผ่าน....ขอทุกคนมีความสุขกับประสบการณ์ข้างทาง......................และถึงปลายทางแห่งชีวิตอย่างมีสติระลึกรู้ทุกอณูของลมหายใจค่ะ

มีความสุข............ทุกรอยเท้าที่ก้าวเดิน....ทุกท่านค่ะ

เรื่องโดย วนา

ขอขอบคุณภาพสวย ๆ จาก Daw Ayuma (รัชพร  เทศจีบ)

ขอขอบคุณทุกท่านที่แวะชมค่ะ