วันจันทร์ ที่ 9 มิถุนายน 2551
ก่อนร่วงโรย
Posted by
วาปี
,
ผู้อ่าน : 77
, 11:12:30 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 ก่อนกลีบแก้วร่วงโรยลงสู่พื้น ดอกหอมชื่นเต็มช่อขอฟุ้งกลิ่นให้ขจรตรลบอบอวลดินเพียงถวิลหาให้คนใฝ่ปองแต่เพียงชินกลิ่นฉมห้ามดมเด็ดแก้วขามเข็ดขลาดกลัวยามมัวหมองกลีบบางบอบช้ำเฉาเขาไม่มองกวาดรวมกองเก็บทิ้งหมดจริงใจ...แกร่งกำยำลำต้นเหมือนคนกล้าแต่วิญญาณ์สะท้อนความอ่อนไหวแก้วกลัวการจากพรากมากกว่าใครจึงผลิใบจึงดกหนาทั้งตาปีปรารถนาความเข้าใจให้รู้จักเป็นที่รัก..ยอมรับ..นับศักดิ์ศรีเห็นคุณค่าในตัวตนคือคนดีแก้วจ....
|
วันพฤหัสบดี ที่ 5 มิถุนายน 2551
นานแล้ว....
Posted by
วาปี
,
ผู้อ่าน : 39
, 20:44:27 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 นานแล้ว...ไม่ได้จับปากกามาเขียนกลอนนานแล้ว..ที่ตัวอักษรไม่ได้ถูกเรียงร้อยนานแล้ว...ที่เราปล่อยหัวใจไปกับการรอคอยนานแล้ว...ที่ชีวิตมันเหงาหงอยจนเกินบรรยาย ....
|
วันพฤหัสบดี ที่ 15 พฤษภาคม 2551
แด่...ดีดี้..เพื่อนผู้ซื่อสัตย์
Posted by
วาปี
,
ผู้อ่าน : 65
, 12:11:15 น.
| หมวดหมู่ :
เก็บมาเล่า
พิมพ์หน้านี้
|
 ดีดี้..สุนัขเพศเมีย พันธุ์ลูกผสมอิงลิชค๊อกเกอร์ อายุราว 8 ปี ได้จากพวกเราไปแล้ว โดยทิ้งคุณค่าแห่งความรักและผูกพันไว้ให้พวกเราคิดถึง ในบ้านที่มีแต่เด็กผู้ชายถึง 3 คน กำลังอยู่ในวัยที่ซุกซน แม่ผู้รับภาระงานบ้านทั้งหมดคนเดียวแสนจะระอาใจ จึงไม่อยากรับภาระลูกหมาวัย 1 เดือน อีก 1 ตัว ที่เพื่อนบ้านยกให้ เนื่องจากพวกเขาย้ายไปอยู่คอนโดฯและไม่มีมีที่เลี้ยง แต่ภาพที่แม่เห็นลูกๆ3คนแสดงออกกับดีดี้ ผิดก....
|
วันพุธ ที่ 30 เมษายน 2551
ทำไมผู้หญิงบางคนจึงยอมเป็นเมียน้อย หรือมีเซ็กซ์กับคนที่มีเจ้าของแล้ว
Posted by
วาปี
,
ผู้อ่าน : 128
, 20:26:23 น.
| หมวดหมู่ :
เก็บมาเล่า
พิมพ์หน้านี้
|
 1 ชอบความท้าทาย วีร์เป็นผู้หญิงหน้าตาพอใช้ได้ ไม่ขี้เหร่ แต่ก็ไม่ได้สวยผุดผาดบาดตาแต่อย่างไร ที่สำคัญหล่อนเป็นผู้หญิงเก่ง ด้วยวัยเพียง 38 หล่อนก็ประสบความสำเร็จในหน้าที่การงานแล้ว มีบ้านมีรถเป็นของตนเอง มีทุกอย่างครบเกือบหมด แต่ขาดอยู่สิ่งเดียว ....คู่ชีวิต....ที่ทำให้หล่อน...เหงาเหลือเกิน ..... เพราะเก่งเกินไปหรือ ผู้ชายจึงไม่กล้าเข้าใกล้ ... คงไม่ใช่มั้ง เพราะหล่อนก็ตั้งหน้าต....
|
วันเสาร์ ที่ 26 เมษายน 2551
ดับร้อน
.
Posted by
วาปี
,
ผู้อ่าน : 60
, 21:40:41 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 ร้อนไอแดด แผดเผา ผะผ่าวผิว เดินลัดลิ่ว หลีกเร้น เขม้นหมาย แวะเข้าร่ม ไม้หวังกำบังกาย รอลมชาย คลายรุ่ม ชุ่มเหงื่อจาง ใต้ไม้ร่ม ห่มลาน มีธารล่อง น้ำใสมอง ฝูงปลา มาเวียนร่าง แวะวนลิ้ม ชิมสาหร่าย ในลำราง โบกครีบหาง ห่างหาย ลับสายตา วักน้ำลูบ ไล้ล้าง รอยค้างเหงื่อ ....
|