..ท่อง...ธารอักษร

จับอักษรมาเรียงร้อย แต่งวลีเป็นลีลาร่ายรำตามจังหวะชีวิต
Permalink : http://www.oknation.net/blog/vapi

วันพฤหัสบดี ที่ 17 มกราคม 2551

ฤกษ์ดี...ปีใหม่

Posted by วาปี , ผู้อ่าน : 152 , 19:37:18 น. | หมวดหมู่ : บทกวีแห่งชีวิต

พิมพ์หน้านี้

น้ำค้างบนใบข้าวราวเกร็ดแก้ว ต้องแสงแวววาววับรับสูรย์สายระยิบงามท้องนาทิวากรายฟ้าขยายม่านราตรีด้วยสีทองเย็นลมเหนือโรยผ่านสะท้านหนาวหอบเรื่องราวร้าวรันวันปีหมองสู่อดีตปิดช่วงท่างทำนองตามลมล่องล่วงลับกับคำลาแล้วพรูพัดพรชัยปีใหม่ชื่นท่ามหมอกชื้นฉ่ำทุ่งรุ่งอุษาข้าวโบกใบไหวหวังสะพรั่งพาทุกชีวาร่าเริงเถลิงชัยที่เคยทุกข์ท้อถอยพลอยระงับแย้มยิ้มร....

น้ำค้างบนใบข้าวราวเกร็ดแก้ว ต้องแสงแวววาววับรับสูรย์สายระยิบงามท้องนาทิวากรายฟ้าขยายม่านราตรีด้วยสีทองเย็นลมเหนือโรยผ่านสะท้านหนาวหอบเรื่องราวร้าวรันวันปีหมองสู่อดีตปิดช่วงท่างทำนองตามลมล่องล่วงลับกับคำลาแล้วพรูพัดพรชัยปีใหม่ชื่นท่ามหมอกชื้นฉ่ำทุ่งรุ่งอุษาข้าวโบกใบไหวหวังสะพรั่งพาทุกชีวาร่าเริงเถลิงชัยที่เคยทุกข์ท้อถอยพลอยระงับแย้มยิ้มร....

Permalink : http://www.oknation.net/blog/vapi/2008/01/17/entry-1

อ่านต่อ

แสดงความคิดเห็น | อ่านความคิดเห็น (6)

วันอังคาร ที่ 18 ธันวาคม 2550

วันดีแห่งชีวิต

Posted by วาปี , ผู้อ่าน : 145 , 20:52:18 น. | หมวดหมู่ : บทกวีแห่งชีวิต

พิมพ์หน้านี้

เมื่อถึงวันยินดีแห่งชีวิต วันสวรรค์ลิขิตนิมิตหมายให้เจ้าถือกำเนิดได้เกิดกายวันที่หลายคนรอเฝ้าขอพรวันที่แม่ของเจ้าเฝ้าคิดถึงวันที่ตรึงใจอยู่เป็นนุสรณ์วันที่เจ้าดิ้นรนพ้นอุทรวันร้าวรอนแต่สุขแท้..เป็นแม่คนจึงเป็นวันที่ดีมีความหมายเป็นวันคล้ายวันเกิดประเสริฐผลวันที่ชี้ชะตาราศีตนวันที่วนเวียนมาหาทุกปีสมควรเป็นวันฉลองวันของเจ้าวันที่เฝ้าขอพรสุนทรศรีวันแห่งความสุขเกษมและเปรมปรีเป็นวันดีวันมีชัยวันให้คุณว....

เมื่อถึงวันยินดีแห่งชีวิต วันสวรรค์ลิขิตนิมิตหมายให้เจ้าถือกำเนิดได้เกิดกายวันที่หลายคนรอเฝ้าขอพรวันที่แม่ของเจ้าเฝ้าคิดถึงวันที่ตรึงใจอยู่เป็นนุสรณ์วันที่เจ้าดิ้นรนพ้นอุทรวันร้าวรอนแต่สุขแท้..เป็นแม่คนจึงเป็นวันที่ดีมีความหมายเป็นวันคล้ายวันเกิดประเสริฐผลวันที่ชี้ชะตาราศีตนวันที่วนเวียนมาหาทุกปีสมควรเป็นวันฉลองวันของเจ้าวันที่เฝ้าขอพรสุนทรศรีวันแห่งความสุขเกษมและเปรมปรีเป็นวันดีวันมีชัยวันให้คุณว....

Permalink : http://www.oknation.net/blog/vapi/2007/12/18/entry-1

อ่านต่อ

แสดงความคิดเห็น | อ่านความคิดเห็น (3)

วันศุกร์ ที่ 21 กันยายน 2550

ก่อนร่วงโรย

Posted by วาปี , ผู้อ่าน : 18 , 08:26:33 น. | หมวดหมู่ : บทกวีแห่งชีวิต

พิมพ์หน้านี้

ก่อนกลีบแก้วร่วงโรยลงสู่พื้น ดอกหอมชื่นเต็มช่อขอฟุ้งกลิ่นให้ขจรตรลบอบอวลดินเพียงถวิลหาให้คนใฝ่ปองแต่เพียงชินกลิ่นฉมห้ามดมเด็ดแก้วขามเข็ดขลาดกลัวยามมัวหมองกลีบบางบอบช้ำเฉาเขาไม่มองกวาดรวมกองเก็บทิ้งหมดจริงใจ...แกร่งกำยำลำต้นเหมือนคนกล้าแต่วิญญาณ์สะท้อนความอ่อนไหวแก้วกลัวการจากพรากมากกว่าใครจึงผลิใบจึงดกหนาทั้งตาปีปรารถนาความเข้าใจให้รู้จักอยากให้รัก..ยอมรับ..นับศักดิ์ศรีเห็นคุณค่าในตัวตนคือคนดีแก้วจ....

ก่อนกลีบแก้วร่วงโรยลงสู่พื้น ดอกหอมชื่นเต็มช่อขอฟุ้งกลิ่นให้ขจรตรลบอบอวลดินเพียงถวิลหาให้คนใฝ่ปองแต่เพียงชินกลิ่นฉมห้ามดมเด็ดแก้วขามเข็ดขลาดกลัวยามมัวหมองกลีบบางบอบช้ำเฉาเขาไม่มองกวาดรวมกองเก็บทิ้งหมดจริงใจ...แกร่งกำยำลำต้นเหมือนคนกล้าแต่วิญญาณ์สะท้อนความอ่อนไหวแก้วกลัวการจากพรากมากกว่าใครจึงผลิใบจึงดกหนาทั้งตาปีปรารถนาความเข้าใจให้รู้จักอยากให้รัก..ยอมรับ..นับศักดิ์ศรีเห็นคุณค่าในตัวตนคือคนดีแก้วจ....

Permalink : http://www.oknation.net/blog/vapi/2007/09/21/entry-1

อ่านต่อ

แสดงความคิดเห็น | อ่านความคิดเห็น (0)

วันพฤหัสบดี ที่ 20 กันยายน 2550

ดอกไม้ของพ่อ

Posted by วาปี , ผู้อ่าน : 102 , 19:24:41 น. | หมวดหมู่ : บทกวีแห่งชีวิต

พิมพ์หน้านี้

หยาดเหงื่อเปียกเนื้อชุ่ม แดดแผดรุมราวสุมไฟสองเท้าที่ก้าวไป กับหนึ่งใจไม่เคยถอย แรงกายแม้ใกล้ฝั่ง อ่อนกำลังที่ละน้อยแรงใจแม้เต็มร้อย แต่ค่อยค่อยอ่อยระอาแต่ยังมิยั้งหยุด เฝ้าเร่งรุดสู้อุตส่าห์ย่ำไปในมรรคา สองสายตานั้นอาทรมองหาเจ้าดอกไม้ อยู่หลืบไหนในดงดอนเกรงเจ้าจะร้าวรอน ลงไปก่อนตะวันลับเพราะฝ....

หยาดเหงื่อเปียกเนื้อชุ่ม แดดแผดรุมราวสุมไฟสองเท้าที่ก้าวไป กับหนึ่งใจไม่เคยถอย แรงกายแม้ใกล้ฝั่ง อ่อนกำลังที่ละน้อยแรงใจแม้เต็มร้อย แต่ค่อยค่อยอ่อยระอาแต่ยังมิยั้งหยุด เฝ้าเร่งรุดสู้อุตส่าห์ย่ำไปในมรรคา สองสายตานั้นอาทรมองหาเจ้าดอกไม้ อยู่หลืบไหนในดงดอนเกรงเจ้าจะร้าวรอน ลงไปก่อนตะวันลับเพราะฝ....

Permalink : http://www.oknation.net/blog/vapi/2007/09/20/entry-2

อ่านต่อ

แสดงความคิดเห็น | อ่านความคิดเห็น (2)

ฝากไว้กับดาว

Posted by วาปี , ผู้อ่าน : 104 , 19:09:12 น. | หมวดหมู่ : บทกวีแห่งชีวิต

พิมพ์หน้านี้

ไม่อยากบอกหรอกนะว่า..คิดถึงคำคำหนึ่งไม่ซึ้งพอก่อความหมายอยากให้เธอมองฟ้าคราเดียวดายดาวจะพรายพรั่งแสงแห่งหัวใจใครคนหนึ่งอยู่ยังอีกฝั่งฟ้าฝากดาวมากระพริบระยิบไหวบอกให้เธอรู้ซึ้งถึงความนัยห้างหทัยที่ลึกล้ำเกินจำนรรจ์มิเคยแปรเปลี่ยนไปจากใจนี้กับรักที่ลึกซึ้งตรึงใจมั่นทุกคืนนั่งมองดาวเฝ้ารำพันหวังผ่อนผันความเหงาให้เบาบางและเมื่อเธอมองฟ้าอีกคราหนึ่งจะรู้ซึ้งถึงนิยามความเหินห่างว่ามันเศร้าร้าวใจไม่จืดจางวัน....

ไม่อยากบอกหรอกนะว่า..คิดถึงคำคำหนึ่งไม่ซึ้งพอก่อความหมายอยากให้เธอมองฟ้าคราเดียวดายดาวจะพรายพรั่งแสงแห่งหัวใจใครคนหนึ่งอยู่ยังอีกฝั่งฟ้าฝากดาวมากระพริบระยิบไหวบอกให้เธอรู้ซึ้งถึงความนัยห้างหทัยที่ลึกล้ำเกินจำนรรจ์มิเคยแปรเปลี่ยนไปจากใจนี้กับรักที่ลึกซึ้งตรึงใจมั่นทุกคืนนั่งมองดาวเฝ้ารำพันหวังผ่อนผันความเหงาให้เบาบางและเมื่อเธอมองฟ้าอีกคราหนึ่งจะรู้ซึ้งถึงนิยามความเหินห่างว่ามันเศร้าร้าวใจไม่จืดจางวัน....

Permalink : http://www.oknation.net/blog/vapi/2007/09/20/entry-1

อ่านต่อ

แสดงความคิดเห็น | อ่านความคิดเห็น (0)

<<	ตุลาคม 2008					>>
อา	จ	อ	พ	พฤ	ศ	ส
			1	2	3	4
5	6	7	8	9	10	11
12	13	14	15	16	17	18
19	20	21	22	23	24	25
26	27	28	29	30	31