พิมพ์หน้านี้
|
รักเอย....เจ้าลอยลมมาหรือไร "บีโกเนีย" เจ้าดอกไม้ป่า ที่ขึ้นเป็นกอ ออกดอกหลากสีสัน ต้นไม้หลากสายพันธุ์ ทั้งใบธรรมดา ต้นกินได้ หรือใบกำมะหยี่ ที่ต้องค่อย ๆ แตะต้องด้วยความกลัวจะเสียสวย "บีโกเนีย" ต้นไม้ดิน ที่เอาตัวเองเข้าไปรู้จักเมื่อครั้งไปเดินป่า ที่ "เขาหลวง-นครศรีธรรมราช ยอด 1600 " ในช่วงปลายเดือนมีนาคม ที่แม้จะมีดอกประปราย แต่มันเป็นช่วงท้าย ๆ ของฤดูแห่งการออกดอก หากแต่ต้นไม้ ยังสวยงาม แล้วก็ได้รู้จักว่า มันมีทั้งชนิดที่กินได้ และไม่ควรกิน บีโกเนีย ชนิดที่กินได้ จะเป็นแบบใบธรรมดา ที่ชาวบ้านป่า จะนำต้นมันมาทำต้มยำ แทนมะนาว ให้รสชาติเปรี้ยวดีแท้ หรือจะเป็นอีกชื่อคือ "ส้มกุ้ง" ที่ โมโกจู อช.แม่วงศ์ ก็จะหักมาจิ้มพริกกะเกลือ ให้รสชาติเหมือนมะยม แก้กระหาย ในยามเดินทางไกล อ้อ...แต่ถ้าเป็นคนธาตุอ่อน ท่านให้พึงระวัง เพราะอาจจะจู๊ด..จู๊ด.. ได้ง่าย ๆ ขอร๊าบบบ ส่วนบีโกเนีย ที่ไม่ควรกิน เห็นจะเป็นกลุ่มใบกำมะหยี่ ที่เห็นก็ไม่อยากไปแตะไปต้อง ได้แต่เก็บภาพถ่าย เพราะกลัวมันจะช้ำเสียหมด อีกทั้งดอกของมันก็มีหลากสีสัน สวยงาม จนประทับเข้าไปอยู่ในใจนับแต่นั้นมา ถึงวันแห่งความรักทีไร ใจก็นึกกระหวัดไปถึงบีโกเนียทุกครั้งไป ดอกไม้ดิน ที่มีดอกเป็นรูปหัวใจเล็ก ๆ นี้ จะออกดอกเยอะ ๆ ก็ช่วงเดือนกุมพาภันธ์ ไปถึงมีนาคม ตามแต่สภาพป่า บางทีก็ยังมีโอกาสได้เจอะเจอในช่วงฤดูกาลอื่น แต่ดอกจะน้อยกว่า...อย่างที่เห็นในภาพ ก็ถ่ายช่วง 14 กุมภาพันธ์นี่แหล่ะ บีเอ๋ยบีโกเนีย...เจ้าขึ้นเลี่ยเลี่ยริมทาง ดอกบอบบาง หลากสีสรร นั้นสุดสวย สีชมพู แดง บานเย็น เห็นส้มด้วย อีกใบสวย นุ่มหนา พาใจละลาย
ส่วนรูปสวยๆ ที่นำมาเปิด-ปิดเรื่อง มาจากฝีมือถ่ายภาพของน้องโพ้ม M-77
เนื่องจากบล็อกป๋มถูก"ตัวป่วน" ก่อกวน ด้วยข้อความที่ยาวเหยียดเป็นกิโล และภาพที่ไม่เหมาะสม ซึ่งไม่อยากให้เค้าต้องตกเป็นเครื่องมือของ"ไอ้ตัวป่วน" แต่ก็ไม่ต้องการลบ เพื่อเก็บไว้จัดการกับมัน จึงขออ่านเมนต์คนเดียวนะขอร๊าบบ อ้อ...แล้วก็ไม่อยากให้เพื่อน ๆ ที่เข้ามาโพสต์ข้อความในบล็อกป๋ม ถูกมันป่วนไปด้วย ลป. = ลืมไป .... ขอบคุณทุกความเห็นขอร๊าบบบ |