- vickie
- ranking : สมาชิกทั่วไป
- email : vickie_007@hotmail.com
- วันที่สร้าง : 2006-12-25
- จำนวนเรื่อง : 177
- จำนวนผู้ชม : 108876
- จำนวนผู้โหวต : 395
- ส่ง msg :
- Vickie Talk
- ตอน 1 แบกเป้หนีน้ำป่า
- ตอน 2 จุตคามแลกด้วยบูชายัญ
- ตอน 3 ฆ่ากวางผา กิ่วแม่ปาน
- ตอน 4 อย่างนี้ต้องรีดออก
- ตอน 5 ยุบหนอ พองหนอ ทรท.
- ตอน 6 เหี้ย ... ใครว่าเหี้ย
- ตอน 7 ปลิงๆ ทากๆ
- ตอน 8 เปิดใจครูใต้
- ตอน 9 รอยเลื่อน ฤายักษ์หลับ
- ตอน10 แรด วิญญาณป่าฝน
- ตอน11 กบชะง่อนผาภูหลวง
- ตอน12 จุดจบแร้งดำหิมาลัย
- เทือกเขาหลวง
- ตะลอนฝัน I : เขาสอยดาว
- ตะลอนฝัน II : หัวใจพรหมโลก
- ตะลอนฝัน III : พรหมโลก-ฝามี
- หนานระฟ้า-ผาเหยียบเมฆ
- ยอดพรหมโลก
- บีโกเนีย หัวใจแห่งป่า
- ปิล็อก ทองผาภูมิ
- เขาช้างเผือก สันวัดใจ
- วันฝนหล่นที่ปิล็อก I
- เหมืองสมศักดิ์ ปิล็อก II
- เนินเสาธง ปิล็อก III
- ภูกระดึง
- ตอน I ทุ่งหญ้า ป่าสน บนภูสูง
- ตอน II เข้าป่าปิด
- ตอน III ขุนพอง-ผาหล่มสัก
- คั่นเวลา
- เมื่อภูกระดึงผมถูกกระทำ
- กระเช้าขึ้นภูเพื่อไฮโซ?
- อ่านเถอะ ... นะ
- รุ้งงามแห่งรัตนโกสินทร์
- กระเบื้องจะเฟื่องฟูลอย
- 7/7 ตอน I ยุทธตู้เย็น
- 7/7 ตอน II สงครามจีน-ญี่ปุ่น
- 7/7 อาถรรพ์รักเลข 7
- รร.ฝึกอาชีพแห่งแรกของป๋ม
- Tag Book การบ้านยามดึก
- แบงก์
- เมื่อหมูหนีหมี มาเจอหมา
- ดอกไม้หัวใจชมพู
- แสงจันทร์MUK-มาลีฮวนน่า
- ระเบิดพลีชีพ ... เบนาซี บุตโต
- ปิดฉากคอรัปชั่น ... ซูฮาร์โต้
- สมชายยืนยัน "ผมไม่ได้สั่งทำร้ายประชาชน" ( ตุ๊กกะตุ๊กล้มลา )
- คนที่ไม่เคยรู้สึกผิด อ่านทางนี้ ( wajasit )
- HUGO BOSS WOMAN - MINI ANDEN ( เอ้ )
- ::: ก ง ล้ อ ปี ศ า จ ::: ( mookie )
- Pure Purple by Hugo Boss, Natasha Vojnovic ( เอ้ )
- กลบท เมขลาโยนแก้ว ( หยาดกวี )
- Sensi by Armani - Erin Wasson ( เอ้ )
- Ohio - จากอเมริกาถึงหน้ารัฐสภาไทย... ( cozy )
- พันธมิตร รุกฆาต แต่ตำรวจรุกฆ่า ( kingkoon )
- Rimmel Cool Matte Mousse Ad US Version ( เอ้ )
Permalink : http://www.oknation.net/blog/vickie
พิมพ์หน้านี้
|
มนต์เสน่ห์เมืองปาย ดินแดนเล็กๆ บนคดโค้งของขุนเขา เมืองแม่ฮ่องสอน เมื่อก่อน ใครๆ ก็บอกว่า สงบเงียบ ไร่กระเทียมริมน้ำปาย เป็นภาพที่หาดูได้ดาษดื่น รวมถึงสะพานเหล็กเข้าเมือง ที่คุ้นตาในนิตยสารท่องเที่ยว หรือเว็บบอร์ดที่เกี่ยวกับเมืองปาย ..... แต่วันนี้ เมืองปายในสายตาของป๋ม ดูแปลกไป แต่ไม่แปลกใจ เพราะเมื่อนักท่องเที่ยวหลั่งไหลเข้าไปมาก การปรุงแต่งย่อมเกิดขึ้นเป็นธรรมดา
เราพร้อมเพื่อนร่วมทริปสำรวจ"ดอยอ้น" 5 คนจากกรุงเทพ กับอีก 4 คน เจอกันที่เชียงใหม่ รวมทั้งหมด 9 คน เช้าวันเสาร์ (20 ตค.50) พากันเดินทางมุ่งสู่จุดหมาย อ.ปาย จ.แม่ฮ่องสอน พักผ่อนสบายๆ กันก่อน 1 คืน ก่อนมุ่งหน้าสู่เป้าหมาย"ดอยอ้น"
ด้วยความโอ้เอ้ เลยไม่ได้จองรถตู้ไปปาย สุดท้ายก็เหมารถแดงจากอาเขตไปแทน สองแถวแดงยังใจดี อุตส่าห์แวะพาเราไปโป่งเดือด ให้เที่ยวเล่นซะครึ่งชั่วโมง เพราะอยู่ระหว่างทางที่มุ่งสู่ปาย-ปางมะผ้า-แม่ฮ่องสอน ดินแดนเกือบ 2 พันโค้ง
เห็นเส้นทางบอกแค่ 300 เมตร เรา 3 คนเลยเดินไปดูกัน ส่วนที่เหลือ ขอนั่งจิบกาแฟรอ ระหว่างทาง เจอขนุนดินเยอะเอาการ กับโป่งเดือด ที่ดูดุเดือดเอาการ น้ำผุดขึ้นเบาบ้าง แรงบ้าง ควันคุคุ้งไปทั่วบริเวณ เสียเวลากับการถ่ายรูปนานเอาการ เหลือบดูเวลา เห็นท่าจะไม่ได้การ ก็เลยรีบจ้ำกลับ ผลคือใช้เวลาแค่ 5 นาทีเอง ทีขาไปเดินกันซ๊า 15 นาที ... ฮา
อ่ะไปกันต่อ ... เข้าปาย รถสองแถวแดง ส่งลงหน้าอำเภอ เลยได้ชิมส้มตำหน้าอำเภอ ที่เค้าร่ำลือกัน แล้วก็ได้พี่ยุทธ เจ้าของรถตู้ 4WD ใจดี ที่จองที่พักให้ แล้วยังแวะมารับด้วย
ที่พัก เป็นกระท่อมไม้ไผ่น่ารัก...น่ารัก ชื่อ"ยูนิคอร์น เฮาส์" จากถนนหน้าอำเภอ ตรงมาข้ามสะพานข้ามแม่น้ำปาย ผ่านทุ่งนาขวามือไปอีกหน่อย จนผ่านทางเลี้ยวซ้าย ไปแม่เย็น แต่ของเราฉีกออกไปทางขวา เห็นตอนแรก ชอบใจจังกับกระท่อมเล็ก บนทุ่งหญ้าเขียวป๊าดดด โล่งๆ มีทิวเขาซับซ้อนเป็นฉากหลัง ค่ำคืนนี้ เราเฮฮาปาร์ตี้กันตามประสา น้องบางคนออกไปย่ำราตรี ดูถนนคนเดิน แต่ป๋มขอบาย ...... เช้ารุ่งขึ้น เราก็ต้องรีบออกเดินทาง เพื่อไปค้นหาเส้นทางมุ่งสู่ดอยอ้น ด้วยแผนที่ 1 ฉบับ กับเข็มทิศ ที่แถมมากับขนม เพราะเข็มทิศที่น้องเอ็มใช้อยู่ ดันไม่ได้เอาติดมาด้วย ฮา....
กลับไปถึงที่พัก แทบสลบ แต่ไม่ได้ดิ.... วันนี้ ข้าวลงไปเรียงเม็ดในกระเพาะตอนเช้าแล้วยันป่านนี้ยังไม่มีข้าวตกลงไปสมทบอีกแม้แต่เม็ดเดียว เลยอาบน้ำ อาบท่า ออกไปหาข้าวกินดีกว่า
เดินวกไป วกมา ไม่นาน ก็เจอกับถนนคนเดิน ด้วยบรรยากาศ การแต่งร้านแบบน่ารัก ออกแนวติส พวกสร้อยถักมีให้เห็นเยอะแยะ แต่เราไปสะดุดตาที่แหม่มสาวสวย วางแผงขายสร้อยถัก ไม่เห็นมีใครเข้าไปดู เราเลยชวนน้องเข้าไปดูกัน เธอน่ารักเชียวหล่ะ อัธยาศัยก็ดี เธอบอกว่ามาจากเยอรมนี มาอยู่ทีก็หลายเดือน ส่วนสร้อยพวกเนี่ยะ เธอถักเอง Cool !!!
ร้านขายโปสการ์ดแบบกับดิน มีแม่ค้าน้อย คอยถามลูกค้า " ใส่ถุงมั๊ยคะ" ๆ ๆด้วยน้ำเสียงแจ๋วแหวว ทำให้ใครต่อใครเอ็นดู แถมหันมาเล่นกับเราอีก น่ารักชมัด แต่พอขอถ่ายรูป แม่หนูบอกไม่เอา มันมีแฟลช...อ่ะ มะเปนไร พี่ไม่เปิดแฟลชก็ได้
กว่าจะกลับถึงที่พัก ก็ค่อนดึก แล้วยังได้เจอเจ้าของที่พัก ที่ตอนแรกเราดันคิดว่าเป็นนักท่องเที่ยว อะฮ้า เป็นคนเยอรมัน คนที่ 2 ที่เรารู้จักในคืนนี้ เรานั่งคุยกันจนดึก ถามไถ่หลายเรื่อง ทั้งเรื่องที่เราไป trek ที่ดอยอ้น กับเรื่องรีสอร์ทของเค้า ซึ่งมีทั้งที่อยู่ในตัวเมือง กับชานเมืองที่เรามาพักอยู่ ซึ่งเค้าเล่าให้ฟังว่าร่วมทุนกับเพื่อนคนไทย ซึ่งที่เราพักนี่ เพิ่งเปิดได้ไม่นาน ออกแบบเอง เพราะอยากให้มีพื้นที่โล่งๆ กว้างๆ แต่อาทิตย์ก่อนฝนหนัก ก็เจอน้ำท่วมขึ้นมาสูง เพราะ 2 ด้านขนาบด้วยทุ่งนา ช่วงไฮซีซั่นปีก่อน มีปาร์ตี้เต็มลานไปหมด ส่วนใหญ่ไม่มีพวกแบ็กแพ็ก.... ถึงตอนนี้ เราเลยบอกว่า เรานี่แหล่ะ Backpacker 555 555 เราอยู่คุยกันจนค่อนดึก ถึงแยกย้ายกันไปนอน
ส่งน้องขึ้นรถตู้เสร็จ เราก็ออกตะเวน "วันนี้ปายเป็นของเรา" ลัดเลาะดูตั้งแต่วัดกลาง ไปยังร้าน All about coffee ร้านกาแฟยอดฮิตกลางเมืองปาย ที่คึกคักแต่เช้าเชียว นักท่องเที่ยวชาวไทยหนาตา ขนาดเราว่าไปเช้า ยังต้องขึ้นไปนั่งชั้นสอง แล้วเราก็ละเลียดกาแฟไปพลาง เขียนโปสการ์ดไปพลาง
แล้วร้านมิตรไทย ก็ต้องเข้ามาอยู่ในกล้องเรา วันนี้คนเยอะ จนเราทนนั่งเขียนโปสการ์ดที่นี่ได้แค่แผ่นเดียว เลยออกเดินดูในเมืองปายดีกว่า
เห็นเค้าเริ่มปิดถนน เริ่มขนถังน้ำมันขนาด 200 ลิตร มาตั้งเป็นเวทีชั่วคราว บริเวณใกล้กับอำเภอ โธ่ งานใหญ่กำลังจะเริ่ม แต่เรากำลังจะต้องเดินทางกลับ ....เสียดาย
จากตลาด....แดดเริ่มร้อนขึ้น เราเลยเดินกลับไปนั่งริมน้ำปาย ที่ร้าน Sanctuary ริมสะพานข้ามแม่น้ำ เจ้าของร้านต่างชาติหนุ่มใหญ่ใจดี บอกเพิ่งฝึกเป็นแคชเชียร์ ตรงนี้ค่อยสบายหน่อย เงียบๆ แต่ดูแล้ว มีเราเป็นลูกค้าคนไทยอยู่คนเดียว มี 2 สาวมาขอนั่งด้วย ถามไถ่ได้ความว่ามาจากอังกฤษ มาอยู่กันนานๆ ทั้งนั้นเลย โอ้โห นี่เราคนไทยแท้ๆ เพิ่งเคยไป แถมได้อยู่เต็มที่จริงๆ ก็แค่วันเดียวเอง
เรานั่งโอ้เอ้จวนเที่ยง เลยกลับที่พัก กลัวเพื่อนๆ กลับจากปางอุ๋งจะเข้าบ้านไม่ได้ (เพราะตอนนั้นก็ดันโทรศัพท์ไม่ติด) ไปถึง ชอบจังเลย.....บรรยากาศเงียบๆ แม้จะมีเสียงเครื่องตัดหญ้าดังเป็นระยะอยู่บ้าง แต่ป๋มก็ผูกเปลใต้ถุนสูง นอนหลับไปหลายตื่นเลยเชียว จนเพื่อนโทรมานั่นแหล่ะ ถึงได้ตื่น เตรียมข้าวของ เพื่อเดินทางกลับเชียงใหม่ เพื่อขึ้นรถทัวร์กลับ กทม.
ปาย ณ วันนี้ ที่ปลายนา แม้ความเป็นเมืองจะคืบคลานเข้าไปมาก แต่เสน่ห์ของปายก็ยังไม่เลือนหายไปซะทีเดียว ... แล้วสักวันป๋มก็คงได้แวะไปนอนเล่นอีก
แล้วตอนหน้าอย่าลืมติดตาม "เส้นทางสู่ดอยอ้น" นะฮับ |
