กว่าเราจะสตาร์ทออกจากตลาดแม่มาลัย เพื่อไปขุนแม่ยะ ตามเส้นทาง สาย 1095 มุ่งสู่ อ.ปาย ก็ราวบ่าย 2 กว่า ตอนนี้มีรถเรา 3 คน เพื่อนฝูงที่มาเจอกันโดยไม่ได้ตั้งใจ ระหว่างทางเราแวะที่ร้านกาแฟแป้นเกล็ด ปากทางเข้าน้ำตกหมอกฟ้า  อืมม จิบกาแฟกรุ่นๆ สักพัก เรียกอารมณ์ดี ๆ กลับมา จากนั้นก็เหยียบยาวถึงทางแยกเข้าขุนแม่ยะ ถึงทางแยกปุ๊บ  ป๋มก็เลี้ยวฟ๊าบ จนเพื่อนท้วง
 "เจ้เลี้ยวโคตรเสียวเลย"
"อืมม แสดงว่ายังมีความรู้สึกอยู่นะเนี่ยะ"

เราได้มุมกางเตนท์ที่ดูจะเป็นส่วนตัว ไม่ไกลจากจุดที่เราจอดรถ แถมอยู่ใต้ต้นพญาเสือโคร่ง แต่เป็นช่องลมที่ลมแรงเอามากๆ แต่จะว่าไป คืนนี้เดินไปทางไหนก็ลมพัดถึงแหล่ะ

ค่ำแล้ว ลมแรงอากาศเย็น แต่พวกเราก็อบอุ่น ด้วยมวลมิตร นั่งกินหมูกะทะกันหนุบหนับ หลังมื้อค่ำเราก็ยังนั่งคุยกันต่อรอบเตาอั่งโล่ ที่มีถ่ายแดงกรุ่น  อากาศเย็นแบบนี้ ปิ้งมือไปเรื่อยๆ ก็ดีนะ
ส่วนป๋มถือโอกาสอาบน้ำในเต้นท์ "ทิชชู่เปียก กะแป้งฝุ่นนี่ มันดีเจงๆ เล๊ยย"

ดึกแล้วทุกคนแยกย้ายกันเข้าเตนท์ เหลือป๋ม น้องเอ็ม เพื่อนแป๊ก และหมีพูห์ นั่งจิบน้ำขาว เคล้าดวงดาว ที่วันนี้ขึ้นสกาวเต็มท้องฟ้า 
"คืนนี้เราจะเคาท์ดาวน์เข้าปีใหม่กันก่อนมุดเตนท์นะ"
"อืมม  ก็ดี พอเข้าวันใหม่ปุ๊บ ก็มุดเตนท์ปั๊บเลยนะ"

 




นั่งคุยสรรพเพเหระ  มีลมหนาวพัดวูบมาเรื่อยๆ
....
...

"เฮ้ย กี่โมงแล้ว  ทำไมมันนานจัง"
" 5 ทุ่มแล้ว อีกชั่วโมงเดียว" เจ้าพูห์ ผู้ไม่ยอมให้ใครหนีไปนอนก่อน
"ง่วงแล้วอ่ะ หนาวด้วย นอนกันเหอะ"

"งั้นเราเคาท์ดาวน์ตามเวลามาเลเซียไม่ได้เหรอ  ป่านนี้เข้าปีใหม่แล้ว"
"ไม่ได้ เนี่ยะเราทรมานกันตอนเนี่ยะในปีก่อน  พอเข้าปีใหม่ปุ๊บ เราเข้าเตนท์ปั๊บ ก็ได้นอนสบายๆ ซุกในถุงนอนอุ่นๆ ในปีใหม่ ดูซิ เริ่มต้นปีใหม่ดีออกจะตาย"  เพื่อนพูห์กล่อม จนเพื่อนๆ คล้อยตาม

ผ่านไปไม่นาน ....

"เฮ้ย เหลืออีกนานมั๊ยเนี่ยะ"
"จวนแล้ว อีก 15 นาที"
"เฮ้ย นาฬิกาตายหรือเปล่า ไม่ใช่มันเดินไปเหลืออีก 5 นาทีแล้วก็ตายนะ  ป่านนี้เข้าปีใหม่แล้วม๊างง"
"บร้า  ...เจ้ก็"   คุยกัน เถียงกัน จนจำไม่ได้ว่าเป็นประโยคของใครบ้าง แต่บทสนทนาก็ประมาณนี้ จนในที่สุด ก็ 9 ...8...7...6...5...4...3...2...1  เย้. .. เย้ .. เย้ สวัสดีปีใหม่นะ  ขอให้มีความสุข

แถมด้วยเสียงจุดดอกไม้ไฟ 3 ลูก (เค้าเรียกอะไรก็ไม่รู้ ที่มันวิ่งขึ้นไปเฉยๆ แล้วก็วูบหาย คล้ายๆ ตะไล แต่ก็ไม่ใช่)   "เฮ้ยย ทำไมลูกมันมันมีเสียงจุดแล้วมันเงียบไปหล่ะ"
"อย่าตามด้วยเสียงคนร้อง "โอ๊ย" นะ  ม่ายงั้นมันแปลว่า แทนที่จะวิ่งขึ้นข้างบน ดันวิ่งไปโดนคนข้างๆ แทน 
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า"  เสียงหัวเราะอย่างมีความสุขรับปีใหม่ 2551 หรือ 2008

แล้วเราก็แยกย้ายกันมุดเตนท์ใครเตนท์มัน 

ราวตี 5 ป๋มตื่นมาครั้งหนึ่ง  โอวว ว ว  พระจันทร์สว่าง ยังกะใครเปิดไฟระเบียงไว้ แต่ด้วยอากาศเย็นๆ นอนต่อดีกว่า  มาตื่นอีกทีก็สว่าง ง๊า  อดถ่ายรูปตอนอาทิตย์ขึ้นเยย

หลังจิบกาแฟ  ล้างหน้าล้างตาเสร็จ ป๋มก็คว้ากล้องกับขาตั้ง ออกตะเวนหามุมเก็บภาพไปเรื่อย มุมที่ป๋มชอบก็รู้สึกว่ามันไม่ใช่ ด้วยเพราะเต็มไปด้วยเตนท์ หรือไม่ก็เต็มไปด้วยรถ ครั้นจะถ่ายโดยไม่มีรถ มันก็ดูลอยๆ 

"ช่วยด้วยยยยยย......  ป๋มหามุมถ่ายรูปไม่ได้" 

  มุมกางเตนท์ ด้านในริมผา

มุมจอดรถ ริมถนน กับมวลหมู่เตนท์

มุมกลางทาง

แล้วทำไมป๋มต้องถ่ายตะแคงตามต้นไม้ด้วยเนี่ยะ

มุมเงย ๆ ที่ไม่ต้องเห็นลานจอดรถ

ฟ้าเริ่มแจ่มใส

แต่ไม่นาน...เมฆขาวๆ ก็เริ่มคืบคลานเข้ามา

อรุณรุ่งของปีใหม่ กับสาวน้อย

และหนุ่มน้อย

และกำแพงดอกไม้สีชมพู "พญาเสือโคร่ง"




"น้องหมี" ก็มาเที่ยวด้วยนาคร๊าบบบบ

เราถ่ายรูปโดยไม่เร่งรีบ จนท้องร้อง กรี๊ดกร๊าด ด้วยความหิว  นั่นแหล่ะ จึงค่อยเดินกลับไปหาอาหารลงไปลดความเกรี้ยวกราดของน้ำย่อย แล้วก็ค่อยๆ ทยอยเก็บเตนท์ และข้าวของ
"อ้าวเฮ้ย เหลือเตนท์ป๋มโด่เด่ อยู่เตนท์เดียวเหรอเนี่ยะ" 

ไม่รอช้า ใช้เวลาไม่นานป๋มก็ย่อยทุกอย่างลงไปอยู่ในถุง และเป้ 40 ลิตร แล้วก็ค่อยๆ ทยอยขนของไปใส่รถ   ตอนนี้ถนนที่จอดรถเริ่มว่าง  แต่แดดสาย ๆ ก็ไม่ค่อยแจ่ม ท้องฟ้าวันนี้มีเมฆมาก