Cool Vickie !!!

vickie

If you are the park, I will trek in you.
Permalink : http://www.oknation.net/blog/vickie

วันอาทิตย์ ที่ 9 มีนาคม 2551

จิกจ้อง มองปาย : หนีควายปะทะสิงห์โต # 1

Posted by vickie , ผู้อ่าน : 374 , 14:47:20 น. | หมวดหมู่ : ตะลอนฝัน

พิมพ์หน้านี้

เดินลงจากยอด1988 เห็นยอด 1796 อยู่ไกลๆ ทริปผกผัน หลังนัดแนะเพื่อนๆ ว่าเราจะกลับไปเก็บเส้นทางดอยอ้นใหม่อีกรอบ ขอเอาแบบเต็มพิกัด เส้นทางเดินที่น่าสนแล้วก็น้ำตกตามคำล่ำลือของ "พี่สอง" ที่เราไปเจอเมื่อคราวไปเยือนวันปิยะ'50 แค่เอ่ยปาก เพื่อนก็รวมตัวกันครบ 10 ในเร็ววัน แม้จะมีการสับขาหลอก ด้วยภาระหน้าที่ของแต่ละคน กระทั่งวันเดินทาง เพื่อนๆ 10 คนพร้อม รถตู้พร้อม แต่เส้นทางยังไม่ค่อยพร้อม ไปได้ข้อสรุปบรนรถตู้ว่า เราไม่ไปดอยอ้น ไม่ไปดอยหัวแม่ยาน แต่จะเป็นดอยจิกจ้อง เก็บให้ครบยอด เพราะก่อนนี้ มีทริป"สีม่วง" ใน TKT ไปขึ้นยอด 1700 แต่เราจะเดินให้ถึงยอด 1988 ม.รทก. "โอเค ตามนั้น เดี๋ยวลูกหาบไปหาเอาดาบหน้า" สรุปทริปนี้ สมาชิก 10 คน นำโดยดำเกิง, พี่ 511, ลุงจุ่น, ลุงเอก, เก๋น้อย, สีฟ้า,พี่น้อง, ต้นTA(เดี๋ยวนี้เป็น True แล้วดิ) , จู100 โล(หมายถึงเดินถึกระยะทาง 100 กม.นะ) และป๋มเองvickie ราว 4 ทุ่ม คืนวันพฤหัสบดีที่ 29 พย. 2550 ล้อหมุนจากจุดนัดพบ"บิ๊กซีสะพานควาย" รถตู้commuter โดยพี่สมนึก พาเราตะลอนเดินทางพร้อม"เมล์นรกหมวยยกล้อ" หลับๆตื่นๆ มารู้ตัวอีกทีแวะปั๊มที่ จ.ตาก โอว ว ว ...พระเจ้า หนาวโคตรๆ แล้วอย่างงี้บนดอยไม่หนาวตายเร๊อะ อุตส่าห์เตือนคนนู้นคนนี้ ไม่เป็นไร เราจะไปเป่าควันออกจากปาก..บนดอย 5 5 5 พูดประโยคนี้ แล้วอดนึกถึงเจ้าของคำพูดที่ไปเดินโมโกจู ด้วยกันไม่ได้ ศุกร์ 30 พย.50 เช้าบรื๋ออ ที่สามแยกแม่มาลัย ก็อากาศมันหนาวเย็นจริงๆ แต่ก็ทนหนาวไปล้างหน้าล้างตา อืมมม หมอกตอนเช้าในทุ่งสวยดีจัง สักพักเจ้าไข่แดงใบโตๆ ก็โผล่ขึ้นมาทักทาย แต่สายเสียแล้ว รถตู้ออกตัวซะก่อน พี่สมนึกก็ยังมีใจถามไถ่จะให้จอดรถมั๊ย แต่เราว่ากันว่า ไม่เป็นไรพี่ เดี๋ยวไปดูใสเหน่งๆ บนยอดดอยแล้วกัน ฮา...หารู้ชะตากรรมไม่ แวะจิบกาแฟ - ซื้อเสบียงที่ตลาดแม่มาลัย เสร็จเราก็มุ่งหน้าไปปายกันทันที ถึงนู่นก็ปาเข้าไปเกือบ 11 โมง เอาหล่ะหว่า วนรถหาร้านข้าวซอยหน้าโรงพยาบาล ท่าจะยังไม่เปิด เราเลยไปกินส้มตำหน้าอำเภอกัน เป้นลูกค้ากลุ่มแรกของร้านอย่างไม่น่าเชื่อ เดินผ่านไร่กระเทียมที่เก็บเกี่ยวแล้ว แต่ลงแปลงใหม่ ท้ายหมู่บ้าน ตุนเสบียงลงท้องเสร็จ โอวววว... เป็นลูกค้ารายแรกของร้าน"สัมตำหน้าอำเภอ" เลยเชียว แวะคุยกับเจ้าหน้าที่+จิบกาแฟ ที่ศูนย์บริการนักท่องเที่ยวหน่อย แล้วรถตู้ก็พาเราออกเดินทางอีกครั้ง เป้าหมายที่"บ้านป่ายาง" อยู่เลยวัดน้ำฮู - หมู่บ้านสันติชน (ยูนนาน) เลยทางแยกเข้าน้ำตกหมอแปง ไปทางแยกขวา เราเริ่มจอดถามทางไปเรื่อยๆ ก็ถนนมันหลายแยกจนจะงง จนผ่านไปถึงโรงเรียนราษฎร์ประชานุเคราะห์ 22 โอ้โหโรงเรียนใหญ่โตมาก ถือโอกาสถามน้องๆ ที่อยู่หน้าโรงเรียนซะเลย ได้ความว่าไม่ไกลแล้ว เลี้ยวซ้ายไปตามถนน อีกหน่อย แล้วในที่สุด เราก็ไปถึงบ้านป่ายางจนได้ เป็นหมู่บ้านชาวเขา เผ่ามูเซอ (ลาหู่) เราเลยจอดรถกะเข้าหาผู้ใหญ่บ้าน แต่ความปากไว ก็ถามพี่ชายคนที่ออกมาดู เผื่อได้คนนำทางและลูกหาบขึ้นดอยจิกจ้อง เราตระเตรียมข้าวของ หลังได้ลูกหาบ 2 คน ช่วยแบกเสบียงแล้วก็นำทางไปด้วยในตัวกันพลาด แม้เราจะร่างเส้นทาง แผนที่ GPS พร้อม ยังไม่ทันขึ้นเป้ คนแทบจะทั้งหมู่บ้านก็ออกมาดูเรา ทั้งผู้เฒ่า เจ้าหนู แม่อีหนู เค้าอาจจะขำขำในใจ มันจะไปเดินกันทำไมเนี่ยะ เลยจับถ่ายรูปหมู่ซะเลย (แต่ไม่ได้ถ่ายจากกล้องป๋มอ่ะจิ เลยไม่มีรูปให้ดู) แล้วเราก็เริ่มต้นเดินทาง เกือบจะ15.00 น. ไปตามถนนในหมู่บ้าน ตัดออกไปผ่านไร่กระเทียมที่กำลังลงมือปลูกกันอยู่ หลังเก็บเกี่ยวผลผลิตไปบ้างแล้วในบางแปลง ก่อนจะลัดเลาะเข้าราวป่า แดดร้อนมาก ๆ จนไม่อยากหยุดถ่ายรูป แต่ไหนๆ ก็ไหนๆ ซะหน่อย พอเข้าราวป่า ก็เริ่มไต่ทางชันกันเชียว ป๋มงี้หอบแฮ่ก แต่ขำขำ พี่ 511 มาบ่นให้ฟัง "ตอนเดินออกจากหมู่บ้าน มีหนุ่มๆ มันพูดว่า ลุงจะเดินไหวเรอะ โห ได้ยินหมดแรงเลย" 5 5 5 พวกเราขำกันกร๊ากก ก็พี่ 511 แกเดินเก่งจะตาย แถมยังเชี่ยวชาญเรื่องการดูแผนที่ ดูเส้นทาง เรียกว่า ชำนาญการโดยไม่ต้องพึ่งเทคโนโลยีเลยเชียว แถมยังเป็นครูฝึกโรยตัวให้เพื่อนๆ ป๋มตั้งหลายคน ทั้งๆ ที่พี่แกกลัวความสูง....ฮา จากนั้นไปเราเลยแซวแกไปตลอดเส้นทาง ลุ๊งงง ลุง เดินไหวป่าว ขำขำกันไป จนไปยืนอยู่กลางป่าใหญ่ ต้นไม้สูงๆ เจอขนอุยของนกในรายทาง ทราบความจาก" พี่น้อง...นักดูนก" ว่ามันเป็นลูกนกโพระดก ถูกเหยี่ยวจิกกินมากกว่า เฮ้อ...โล่งอก ถ้าเป็นวัฏจักรของมัน ดีกว่าถูกล่าโดยมนุษย์ พักเหนื่อยพอประมาณ เราก็เดินกันต่อ คราวนี้ป๋มเดินตามหลังบ้าง พร้อมกับงัดกล้องออกมา ก็วิวป่าใหญ่มันดูร่มรื่น สวยจัง เลยอยากเก็บมาฝากใครต่อใคร สายตาเริ่มเสาะแสวงหาตามต้นไม้สูงๆ อืมมม ป่านี่กล้วยไม้เยอะ ไม่แพ้ที่ดอยอ้นเลยแฮะ "ยอดร่ม - จิกจ้อง" ผาหินสูงๆ ปรากฎในสายตาทำให้เรามีกำลังใจอีกโข ขนาดคุยกันว่า วันนี้น่าจะเดินถึงยอด ... แต่ยังไม่ทันถึงยอด เราก็จอดถ่ายรูปเป็นระยะๆ โดยเฉพาะเมื่อขึ้นไปถึงบนสันเขา ป่าสน กับวิวในหุบเบื้องหน้า ทำเอาเราเสียเวลาไปพอควร ก็มัวแต่ถ่ายรูปกันอยู่นั่น ความสวยงามรายทาง ความแปลกใหม่ในสายตา เพื่อนๆ เริ่มไต่ทางชันกันขึ้นไปแล้ว แต่เรา 3 คน มีวิกกี้, ลุงจุ่น และเจ้าจู100 โล เอ้อระเหย ถ่ายรูปกล้วยไม้ ด้วยความตื่นเต้น "เจ้ เจ้ สิงโตรวงข้าว มีดอกด้วย" เจ้าจูร้องขึ้น "เอออ จริงด้วย สวย สวย อยู่ข้างทางเตี้ยๆ นี่เอง" คิวยาวดีนัก(ตั้ง 2 คน) เล่นแบบนี้เลยดีกว่า สิงโตรวงข้าว สิงโตรวงข้าว เกาะอยู่บนใต้ไม้ใหญ่ข้างทาง ชนิดที่เราไม่ต้องปีนถ่ายให้เหมื่อย แต่ก็ต้องเมื่อยขา เมื่อต้องคอยยันตัวเอง ไม่ให้ไถลลื่นตกข้างเหวไปซะก่อน 5 5 5 เพราะถึงจะอยู่เตี้ยแต่ก็ริมเขาซะขนานนั้น เอื้องกระเจี้ยง (Epigeneium amplum) เรา 3 คนผลัดกันเข้าคิวถ่ายรูป ก่อนจะค่อยๆ ขยับเดิน แต่ไปไม่ทันไรก็ตื่นเต้นอีก โห กล้วยกล้วยไม้ ระย้า อยู่ในกิ่งไม้สูง มีดอกด้วย แต่มันอยู่ไกล จนกล้องป๋มไม่อยากจะจับภาพใหญ่ๆ ได้ เพราะไม่มีเลนส์ระยะไกลเหมือนชาวบ้านเขา ... แต่เท่าที่เห็น เอามาเปรียบเทียบดู มันคล้ายกับ เอื้องกระเจี้ยง (Epigeneium amplum) อยู่พอควร ...ใครรู้บอกด้วยนะฮับ เส้นทางที่เรายังต้องไปอีก เป็นสันเขาแคบๆ แต่สบาย แต่ชันดีนักแล (มุมนี้ป๋มถ่ายย้อนลง) ทางชัน จนเราต้องเดินไป พักไป ถ่ายรูปไป กอเอื้องบนคาคบใหญ่ดีจริงๆ ระยะความชัน ที่ถ่ายเห็นจากขอบเขา กล้ามแขนดอกหนาดทอง กล้ามไม่ใหญ่ แต่ไรขนแขนเพียบ หนาดทอง หาได้ไม่ยากในรายทาง เพียงแต่หลายคนมองผ่าน เสียเวลาไปอีกยก แถมวิวข้างทางก็สวย ซึ่งจริงๆ ป๋มชอบถ่ายรูปวิวมากกว่าดอกไม้เยอะฮับ 5 5 5 ไม่เคยถ่ายดอกไม้ได้สวยเสียที เรียกว่าเดินกันไม่กี่ก้าวก็หยุดถ่ายรูปที จนถึงรั้วกั้น อืมม ท่าจะกั้นวัวกั้นควาย ไม่เป็นไร...เราข้ามได้ หลังข้ามรั้วกั้นมาได้ ก็เจอกับวิวสวย ๆ แปลกตา แต่หมอกแดดฟุ้งๆ ทำให้เห็นตัวเมืองไม่ชัดนัก ขยับมาอีกหน่อย มุมนี้เห็นวิว "ปาย" ทั้งอำเภอเลยทีเดียว มองมุมนี้ เห็นปาย เป็นเมืองเล็กๆ ในหุบเขาจริงๆ ลมเย็นๆ จนอยากชวนกันนั่งชมวิวซะจริง แต่เพื่อนไปกันหมดแล้ว จากจุดนี้เลาะข้างสันเขาไปไม่นาน ก็ได้ยินเสียงเพื่อนกู่เรียก จนเราโผล่หน้าไป ได้ความว่าต้องเดินไปอีก ดอกหญ้าสีหวานๆ รายทาง "อย่ามาอำ ถึงที่พักแล้วดิ ได้กลิ่นควันไฟนะฟุ้ย" เราว่าไป "จริงๆ ยังไม่ถึง .... รอจนหนาวเลยเนี่ยะ ต้องก่อไฟผิง" พี่น้องบอก "อ้าวเหรอ" เหอ ๆๆ เดี๋ยวตามไป แต่พอขึ้นไปแล้ว ก็ขอถ่ายรูปซะหน่อย จากตรงนี้เราเลยไม่หยุดพักกัน อ้าวเจ้าจูเดินไปแล้ว เป็นเก๋น้อย ที่อยู่รอไปพร้อมกัน แต่เดินไปไม่นาน เจอพี่น้องเกาะต้นไม้ใหญ่อยู่ ง่า.... ควาย ... ควายป่า ....ทำไงดี ลุงจุ่นป๋มกลัวควายยยย "เฮ้ยลุงใส่เสื้อซะสีแดงแปร๊ดเลย ถอดเหอะ เดี๋ยวมันรำคาญตาจะวิ่งเข้าหา" "ตัวข้างในก็สีส้ม" ลุงจุ่นว่า เออแฮะ 5 5 5 5 ลุงง่ะ กะใส่มาถ่ายรูปอย่างเดียวเลยนะ พี่น้องยังไม่ยอมออกจากต้นไม้ "มันเดินตามน่ะ ดูดิปากมันยังมีต้นหญ้าติดมุมปากอยู่เลย" ป๋มมองหน้ามัน เออแฮะเจ้าตัวนี้ หน้าตลกดี ปากบานๆ มีหญ้าเขียวๆติดอยู่มุมนึง แต่จะให้เอากล้องมาถ่ายรูปมัน คงไม่สามารถ แค่ทำใจดีสู้ควาย เดินผ่านหน้ามันก็จะแย่แล้ว เกือบจะตาเหล่เชียว เพราะตาหนึ่งเหลือบมองมัน อีกตาต้องคอยมองหาต้นไม้ไว้ เผื่อมันเกิดเหม็นหน้าป๋มขึ้นมา ดงเฟิร์น .... แต่ผ่านหน้าควายได้ไม่ไกล ก็ต้องตื่นตากับดงเฟิร์นต้น จำพวกกูดดอย เป็นดงกว้างๆ เหมือนกับช่วงระหว่างทางไปน้ำตกคลองโป่ง(อช.คลองวังเจ้า) ช่วงหนึ่งเลยเชียว ป๋มกดรูปมาได้แชะเดียว ก็ได้ยินลุงจุ่นที่เดินปิดหลังบอกว่า มันเดินตามมาแล้ว งั้นก็เดินดิจะอยู่ทำไม ช่วงนี้ป๋มรู้สึกเหนื่อยจริงๆ เพราะเป็นทางขึ้นเนิน กลัวควายจนไม่กล้าหยุดเดิน แถมพอใกล้ถึงสันเขา เจ้าควายหน้าตลก ก็วิ่งมาเลย เราก็เร่งฝีเท้ากันอีก จนเลาะพ้นไปข้างเขาอีกด้าน เจ้าควายถึงหยุดเดิน แล้วเราก็สันนิษฐานว่า มันต้องหวงปลัก ที่เราเห็นอยู่บนสันเขาเป็นแน่ พี่น้องทำถุงมือหล่นไปข้างหนึ่ง แต่ไม่มีเวลาจะหาหรอก เดินหนีควายดีกว่า ถึงตรงนี้ ไต่ทางชันอีกแล้ว คราวนี้ชันจนเหนื่อยตั้งกะยังไม่ก้าวเท้า ก็เพราะเพิ่งพ้นควายมา ป๋มเลาะไปตามเทรลข้างเขา เพราะมันจะค่อยๆ ชันขึ้น เสียแต่ดินร่วนมาก ต้องรีบก้าว ก่อนจะตัดขึ้นเนินอีกครั้ง ป่าตรงนี้ ต้นไม้เยอะจนร่มรื่น ได้ยินเสียงน้ำตกแว่วมา นั่นไง เห็นธารน้ำแล้ว ป๋มได้แต่นึกในใจ "เดี๋ยวตัดลงหุบ เป็นลานหญ้าหน้านอนข้างหน้า จะลงไปเล่นน้ำซะให้ฉ่ำปอดเลย คอยดู๊" ที่ไหนได้ เดินลงเนินไปได้ไม่เท่าไร ก็ได้ยินเสียงแปลกๆ โอว ว ว ควาย อีกแล้ว คราวนี้มีถึง 4 ตัว ดาหน้าวิ่งลงเนินฝั่งตรงข้าม แถมยังตามหลังมาอีกหลายตัว แต่กี่ตัวแน่ ป๋มไม่อยู่นับหรอกฮับ รู้แต่หันหลังกลับ จ้ำตามลุงเอกหลบไปข้างหุบ ด้านที่เดินผ่านมา ปากก็ตะโกนบอกเพื่อน ให้หลบเข้าข้างทาง พอเราหันกลับขึ้นเนิน คราวนี้ ทั้งคน ทั้งควาย ต่างหยุดตั้งหลัก คุมเชิงกัน โห ตะละตัว หุ่นบึกบึน .... แล้วคนก็เดินเลาะลงไปข้างธารน้ำ แต่ที่ทางไม่มากนัก สุดท้ายได้ข้อสรุป จุดพักที่ดีที่สุดของคืนนี้ ก็คือ ตรงที่ควายมันคุมเชิงอยู่ กลัวควายไม่พอ แต่ต้องไปไล่ควายแย่งที่มันนี่ดิ ป๋มขอเดินกลางๆ นะ ทางกันชัน เหนื่อยก็เหนื่อย เพราะมันต้องปีนขึ้น แถมเจอควายมาดักดูหน้าคนอยู่ข้างทางอีก ส่วนตัวข้างหน้าก็ถูกลูกหาบเอาไม้ไล่ไปแล้ว "ไชโย" ยึดสมรภูมิควายได้แล้ว ว่าแล้วเราก็ลงมือจับจองที่กางฟรายชีต กางเปล แต่คืนนี้ป๋มขี้เกียจกางเปล ขอนอนปลาทู^ ดีกว่า นับไปนับมาได้ปลาทู 6 ตัว แต่ฟรายชีต-กราวด์ชีตไม่กว้างมาก ท่าทางปลาทูจะต้องถูกหักคอยัดลงเข่งเหมือนปลาทูแม่กลอง เป็นแน่ จับจองที่พักเสร็จ ก็ลงมือทำกับข้าว บ้างก็เปลี่ยนเสื้อผ้า ด้วยอากาศที่เย็นลงทุกที มื้อค่ำนี้ไม่ต้องทำมาก เพราะข้าวเหนียว ไก่ย่าง หมูทอด ปลาทอด ที่ว่าจะซื้อมากินกลางวันระหว่างเดิน ยังอยู่ครบ ป๋มต้มแกงจืดอีก 1 หม้อไว้ซดน้ำร้อนๆ ทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย ฟ้ามืดไปแล้ว เราล้อมวงกินข้าวกัน หลังจากแบ่งกับข้าวส่วนหนึ่งให้ลูกหาบ แต่ก็ให้นึกแปลกใจ ที่คราวนี้ลูกหาบไม่เห็นเตรียมที่หลับที่นอนของตัวเองเหมือนกับที่เคยเจอๆ มา เค้าได้แต่นั่งคุยกันอยู่ข้างกองไฟ ลูกหาบคนหนึ่งชื่อ "จะอึ๋ม" ตอนได้ยินชื่อทีแรก ป๋มเผลอถามน้องเค้าไปว่า "แล้วเมื่อไหร่อึ๋มซะทีหล่ะ" 5 5 5 ม่ายช่าย เค้าเรียกกันงี้ ส่วนอีกคนชื่อ"จะแก" กินข้าวเสร็จ ป๋มค่อยขยับไปเปลี่ยนเสื้อผ้า พร้อมกับเสียงแว่วๆ ที่ดูจะเริ่มมีปัญหาจากลูกหาบเสียแล้ว เพราะทั้ง 2 คน ทำท่าจะกลับบ้าน พี่ 511 พยายามชักชวนยังไงก็ไม่ยอมท่าเดียว (ส่วนหนึ่งเค้าดูว่าเราพอจะรู้เส้นทางด้วย คงไม่หลงแน่ๆ) "เจ้ เจ้ ไปคุยกับลูกหาบหน่อยซิ เค้าจะกลับกันน่ะ" เจ้าแอ้ม-สีฟ้าเรียก "ถ้าเค้าอยากกลับก็กลับไปเหอะ สบายใจกว่า ตอนต้นก็ดูท่าเค้าไม่อยากจะมาอยู่แล้ว" ป๋มว่า เพราะเห็นว่า พี่ 511 ไปคุยแล้วก็ไม่ยอมท่าเดียว แล้วป๋มมั่นใจว่าเราเดินกันได้แน่ เพียงแต่ก็อยากให้มีคนท้องถิ่นไปเดินด้วย เพื่อความมั่นใจหลายๆ อย่าง รวมถึงหากในอนาคตเผื่อเพื่อนๆ จะไป จะได้มีที่ติดต่อ มีคนนำทาง มีลูกหาบ เพราะเชื่อว่ามีไม่เยอะที่จะเสี่ยงเดินกันเอง แบบพวกป๋มมากนัก สารพัดเสียงต่อรองพูดคุยชักชวน รอดเข้าหู สุดท้ายก็ลองไปคุยดูบ้าง หลังจากเห็นว่าเวลาผ่านไปนานโข "จะกลับกันเหรอ อยากรู้จริงๆ ทำไมถึงจะกลับหล่ะ" "กำลังตัดสินใจ อาจจะไม่กลับแล้ว" คำตอบที่ได้รับ ทำให้ป๋มยิ้มได้ "โหย ดีแล้วหล่ะ อยู่เป็นเพื่อนกันดีกว่า" แต่คุยไป คุยมา ก็ยังไม่ตกลงเสียที สุดท้ายป๋มก็ปล่อยเค้าคิดกันไปแล้วกัน โดยมีเจ้าจู เป็นฑูตสันถวไมตรี ไปอยู่คุยด้วย จนผ่านไปนานโข ถึงได้ตัดสินใจไม่กลับ ตอนนี้ใครไม่รู้ หัวเราะ รื้อของเข้าออก ในตะกร้าของลูกหาบ 2 รอบแล้วนะ ตอนแรกเอาของออกมาทำกับข้าว แล้วก็เก็บ แล้วก็รื้อของออกอีก ตอนที่ลูกหาบจะกลับ แล้วก็เก็บอีกรอบ ... พอต้มถั่วเขียว ก็รื้อกันอีกรอบ หากระปุกเกลือ 5 5 5 เจ้าแอ้มบอกไม่รื้อแล้ว ไม่เอาาา เราตั้งวงคุยกันหลังมื้อค่ำ ต้มถั่วเขียวไปด้วย แบ่งไปให้ลูกหาบ แล้วก็ได้พี่ 511 ช่วยชิมจนเกือบหมด 5 5 5 ตอนนี้อากาศเริ่มเย็นลงไปอีก จากช่วง 2 ทุ่มอยู่ที่ราว 11 องศา ตอนนี้เหลือ 9 องศา บรื๋ออออ มุดถุงนอนดีกว่า แล้วปลาทู 6 ตัวก็ลงเข่ง ปล่อยให้อีก 4 คนขึ้นเปลนอนไป ป๋มสะดุ้งตื่นกลางดึก .... นอกจากเพราะอากาศเย็นแล้ว ยังได้ยินเสียงเดิน แล้วก็เสียงลูกหาบร้องเหมือนไล่อะไรสักอย่าง ป๋มเลยว่า สงสัยควายเข้ามา ไม่ใช่ว่าพอตื่นเช้า พวกมันมานอนล้อมเราไว้เป็นเชลยมันนะ ..... รอติดตามตอนต่อไปนะฮับ ตอนปะทะสิงโต หมายเหตุ นอนปลาทู^ คือการนอนกราวน์ชีท กับพื้น แบบนอนนเรียงๆ กัน มันคล้ายกับปลาทูในเข่งอ่ะ ถ้าเข่งใหญ่ปลาไม่กี่ตัวก็นอนขยับแข้งขยับขาสบาย ถ้าเข่งเล็ก ปลาทูก็เบียดๆกันในเข่ง อาจจะถึงขั้นต้องหักคอแบบปลาทูแม่กลองก็มี แล้วถ้าจะพลิกตัวที ก็ต้องเขยิบพลิกกันทั้งเข่ง ฮา "หนาดทอง" ดอกหญ้าในป่าใหญ่

เดินลงจากยอด1988 เห็นยอด 1796 อยู่ไกลๆ

ทริปผกผัน หลังนัดแนะเพื่อนๆ ว่าเราจะกลับไปเก็บเส้นทางดอยอ้นใหม่อีกรอบ ขอเอาแบบเต็มพิกัด เส้นทางเดินที่น่าสนแล้วก็น้ำตกตามคำล่ำลือของ "พี่สอง" ที่เราไปเจอเมื่อคราวไปเยือนวันปิยะ'50 แค่เอ่ยปาก เพื่อนก็รวมตัวกันครบ 10 ในเร็ววัน แม้จะมีการสับขาหลอก ด้วยภาระหน้าที่ของแต่ละคน กระทั่งวันเดินทาง เพื่อนๆ 10 คนพร้อม รถตู้พร้อม แต่เส้นทางยังไม่ค่อยพร้อม ไปได้ข้อสรุปบรนรถตู้ว่า เราไม่ไปดอยอ้น ไม่ไปดอยหัวแม่ยาน แต่จะเป็นดอยจิกจ้อง เก็บให้ครบยอด เพราะก่อนนี้ มีทริป"สีม่วง" ใน TKT ไปขึ้นยอด 1700 แต่เราจะเดินให้ถึงยอด 1988 ม.รทก.
"โอเค ตามนั้น เดี๋ยวลูกหาบไปหาเอาดาบหน้า"

สรุปทริปนี้ สมาชิก 10 คน นำโดยดำเกิง, พี่ 511, ลุงจุ่น, ลุงเอก, เก๋น้อย, สีฟ้า,พี่น้อง, ต้นTA(เดี๋ยวนี้เป็น True แล้วดิ) , จู100 โล(หมายถึงเดินถึกระยะทาง 100 กม.นะ) และป๋มเองvickie

ราว 4 ทุ่ม คืนวันพฤหัสบดีที่ 29 พย. 2550 ล้อหมุนจากจุดนัดพบ"บิ๊กซีสะพานควาย" รถตู้commuter โดยพี่สมนึก พาเราตะลอนเดินทางพร้อม"เมล์นรกหมวยยกล้อ"
หลับๆตื่นๆ มารู้ตัวอีกทีแวะปั๊มที่ จ.ตาก โอว ว ว ...พระเจ้า หนาวโคตรๆ แล้วอย่างงี้บนดอยไม่หนาวตายเร๊อะ อุตส่าห์เตือนคนนู้นคนนี้ ไม่เป็นไร เราจะไปเป่าควันออกจากปาก..บนดอย 5 5 5 พูดประโยคนี้ แล้วอดนึกถึงเจ้าของคำพูดที่ไปเดินโมโกจู ด้วยกันไม่ได้

ศุกร์ 30 พย.50 เช้าบรื๋ออ ที่สามแยกแม่มาลัย ก็อากาศมันหนาวเย็นจริงๆ แต่ก็ทนหนาวไปล้างหน้าล้างตา อืมมม หมอกตอนเช้าในทุ่งสวยดีจัง สักพักเจ้าไข่แดงใบโตๆ ก็โผล่ขึ้นมาทักทาย แต่สายเสียแล้ว รถตู้ออกตัวซะก่อน พี่สมนึกก็ยังมีใจถามไถ่จะให้จอดรถมั๊ย แต่เราว่ากันว่า ไม่เป็นไรพี่ เดี๋ยวไปดูใสเหน่งๆ บนยอดดอยแล้วกัน ฮา...หารู้ชะตากรรมไม่

แวะจิบกาแฟ - ซื้อเสบียงที่ตลาดแม่มาลัย เสร็จเราก็มุ่งหน้าไปปายกันทันที ถึงนู่นก็ปาเข้าไปเกือบ 11 โมง เอาหล่ะหว่า วนรถหาร้านข้าวซอยหน้าโรงพยาบาล ท่าจะยังไม่เปิด เราเลยไปกินส้มตำหน้าอำเภอกัน เป้นลูกค้ากลุ่มแรกของร้านอย่างไม่น่าเชื่อ

เดินผ่านไร่กระเทียมที่เก็บเกี่ยวแล้ว แต่ลงแปลงใหม่ ท้ายหมู่บ้าน

ตุนเสบียงลงท้องเสร็จ โอวววว... เป็นลูกค้ารายแรกของร้าน"สัมตำหน้าอำเภอ" เลยเชียว แวะคุยกับเจ้าหน้าที่+จิบกาแฟ ที่ศูนย์บริการนักท่องเที่ยวหน่อย แล้วรถตู้ก็พาเราออกเดินทางอีกครั้ง เป้าหมายที่"บ้านป่ายาง" อยู่เลยวัดน้ำฮู - หมู่บ้านสันติชน (ยูนนาน) เลยทางแยกเข้าน้ำตกหมอแปง ไปทางแยกขวา เราเริ่มจอดถามทางไปเรื่อยๆ ก็ถนนมันหลายแยกจนจะงง จนผ่านไปถึงโรงเรียนราษฎร์ประชานุเคราะห์ 22 โอ้โหโรงเรียนใหญ่โตมาก ถือโอกาสถามน้องๆ ที่อยู่หน้าโรงเรียนซะเลย ได้ความว่าไม่ไกลแล้ว เลี้ยวซ้ายไปตามถนน อีกหน่อย แล้วในที่สุด เราก็ไปถึงบ้านป่ายางจนได้ เป็นหมู่บ้านชาวเขา เผ่ามูเซอ (ลาหู่) เราเลยจอดรถกะเข้าหาผู้ใหญ่บ้าน แต่ความปากไว ก็ถามพี่ชายคนที่ออกมาดู เผื่อได้คนนำทางและลูกหาบขึ้นดอยจิกจ้อง

เราตระเตรียมข้าวของ หลังได้ลูกหาบ 2 คน ช่วยแบกเสบียงแล้วก็นำทางไปด้วยในตัวกันพลาด แม้เราจะร่างเส้นทาง แผนที่ GPS พร้อม ยังไม่ทันขึ้นเป้ คนแทบจะทั้งหมู่บ้านก็ออกมาดูเรา ทั้งผู้เฒ่า เจ้าหนู แม่อีหนู เค้าอาจจะขำขำในใจ มันจะไปเดินกันทำไมเนี่ยะ เลยจับถ่ายรูปหมู่ซะเลย (แต่ไม่ได้ถ่ายจากกล้องป๋มอ่ะจิ เลยไม่มีรูปให้ดู)

แล้วเราก็เริ่มต้นเดินทาง เกือบจะ15.00 น. ไปตามถนนในหมู่บ้าน ตัดออกไปผ่านไร่กระเทียมที่กำลังลงมือปลูกกันอยู่ หลังเก็บเกี่ยวผลผลิตไปบ้างแล้วในบางแปลง ก่อนจะลัดเลาะเข้าราวป่า แดดร้อนมาก ๆ จนไม่อยากหยุดถ่ายรูป แต่ไหนๆ ก็ไหนๆ ซะหน่อย

พอเข้าราวป่า ก็เริ่มไต่ทางชันกันเชียว ป๋มงี้หอบแฮ่ก แต่ขำขำ พี่ 511 มาบ่นให้ฟัง "ตอนเดินออกจากหมู่บ้าน มีหนุ่มๆ มันพูดว่า ลุงจะเดินไหวเรอะ โห ได้ยินหมดแรงเลย" 5 5 5 พวกเราขำกันกร๊ากก ก็พี่ 511 แกเดินเก่งจะตาย แถมยังเชี่ยวชาญเรื่องการดูแผนที่ ดูเส้นทาง เรียกว่า ชำนาญการโดยไม่ต้องพึ่งเทคโนโลยีเลยเชียว แถมยังเป็นครูฝึกโรยตัวให้เพื่อนๆ ป๋มตั้งหลายคน ทั้งๆ ที่พี่แกกลัวความสูง....ฮา

จากนั้นไปเราเลยแซวแกไปตลอดเส้นทาง ลุ๊งงง ลุง เดินไหวป่าว ขำขำกันไป จนไปยืนอยู่กลางป่าใหญ่ ต้นไม้สูงๆ เจอขนอุยของนกในรายทาง ทราบความจาก" พี่น้อง...นักดูนก" ว่ามันเป็นลูกนกโพระดก ถูกเหยี่ยวจิกกินมากกว่า เฮ้อ...โล่งอก ถ้าเป็นวัฏจักรของมัน ดีกว่าถูกล่าโดยมนุษย์

พักเหนื่อยพอประมาณ เราก็เดินกันต่อ คราวนี้ป๋มเดินตามหลังบ้าง พร้อมกับงัดกล้องออกมา ก็วิวป่าใหญ่มันดูร่มรื่น สวยจัง เลยอยากเก็บมาฝากใครต่อใคร สายตาเริ่มเสาะแสวงหาตามต้นไม้สูงๆ อืมมม ป่านี่กล้วยไม้เยอะ ไม่แพ้ที่ดอยอ้นเลยแฮะ

"ยอดร่ม - จิกจ้อง" ผาหินสูงๆ ปรากฎในสายตาทำให้เรามีกำลังใจอีกโข ขนาดคุยกันว่า วันนี้น่าจะเดินถึงยอด ... แต่ยังไม่ทันถึงยอด เราก็จอดถ่ายรูปเป็นระยะๆ โดยเฉพาะเมื่อขึ้นไปถึงบนสันเขา ป่าสน กับวิวในหุบเบื้องหน้า ทำเอาเราเสียเวลาไปพอควร ก็มัวแต่ถ่ายรูปกันอยู่นั่น

ความสวยงามรายทาง

ความแปลกใหม่ในสายตา

เพื่อนๆ เริ่มไต่ทางชันกันขึ้นไปแล้ว แต่เรา 3 คน มีวิกกี้, ลุงจุ่น และเจ้าจู100 โล เอ้อระเหย ถ่ายรูปกล้วยไม้ ด้วยความตื่นเต้น
"เจ้ เจ้ สิงโตรวงข้าว มีดอกด้วย" เจ้าจูร้องขึ้น
"เอออ จริงด้วย สวย สวย อยู่ข้างทางเตี้ยๆ นี่เอง"

คิวยาวดีนัก(ตั้ง 2 คน) เล่นแบบนี้เลยดีกว่า

สิงโตรวงข้าว

สิงโตรวงข้าว เกาะอยู่บนใต้ไม้ใหญ่ข้างทาง ชนิดที่เราไม่ต้องปีนถ่ายให้เหมื่อย แต่ก็ต้องเมื่อยขา เมื่อต้องคอยยันตัวเอง ไม่ให้ไถลลื่นตกข้างเหวไปซะก่อน 5 5 5 เพราะถึงจะอยู่เตี้ยแต่ก็ริมเขาซะขนานนั้น

เอื้องกระเจี้ยง (Epigeneium amplum)

เรา 3 คนผลัดกันเข้าคิวถ่ายรูป ก่อนจะค่อยๆ ขยับเดิน แต่ไปไม่ทันไรก็ตื่นเต้นอีก โห กล้วยกล้วยไม้ ระย้า อยู่ในกิ่งไม้สูง มีดอกด้วย แต่มันอยู่ไกล จนกล้องป๋มไม่อยากจะจับภาพใหญ่ๆ ได้ เพราะไม่มีเลนส์ระยะไกลเหมือนชาวบ้านเขา ... แต่เท่าที่เห็น เอามาเปรียบเทียบดู มันคล้ายกับ เอื้องกระเจี้ยง (Epigeneium amplum) อยู่พอควร ...ใครรู้บอกด้วยนะฮับ

เส้นทางที่เรายังต้องไปอีก เป็นสันเขาแคบๆ แต่สบาย แต่ชันดีนักแล (มุมนี้ป๋มถ่ายย้อนลง)

ทางชัน จนเราต้องเดินไป พักไป ถ่ายรูปไป กอเอื้องบนคาคบใหญ่ดีจริงๆ

ระยะความชัน ที่ถ่ายเห็นจากขอบเขา

กล้ามแขนดอกหนาดทอง กล้ามไม่ใหญ่ แต่ไรขนแขนเพียบ
หนาดทอง หาได้ไม่ยากในรายทาง เพียงแต่หลายคนมองผ่าน

เสียเวลาไปอีกยก แถมวิวข้างทางก็สวย ซึ่งจริงๆ ป๋มชอบถ่ายรูปวิวมากกว่าดอกไม้เยอะฮับ 5 5 5 ไม่เคยถ่ายดอกไม้ได้สวยเสียที เรียกว่าเดินกันไม่กี่ก้าวก็หยุดถ่ายรูปที จนถึงรั้วกั้น อืมม ท่าจะกั้นวัวกั้นควาย ไม่เป็นไร...เราข้ามได้

หลังข้ามรั้วกั้นมาได้ ก็เจอกับวิวสวย ๆ แปลกตา แต่หมอกแดดฟุ้งๆ ทำให้เห็นตัวเมืองไม่ชัดนัก

ขยับมาอีกหน่อย มุมนี้เห็นวิว "ปาย" ทั้งอำเภอเลยทีเดียว มองมุมนี้ เห็นปาย เป็นเมืองเล็กๆ ในหุบเขาจริงๆ ลมเย็นๆ จนอยากชวนกันนั่งชมวิวซะจริง แต่เพื่อนไปกันหมดแล้ว จากจุดนี้เลาะข้างสันเขาไปไม่นาน ก็ได้ยินเสียงเพื่อนกู่เรียก จนเราโผล่หน้าไป ได้ความว่าต้องเดินไปอีก

ดอกหญ้าสีหวานๆ รายทาง

"อย่ามาอำ ถึงที่พักแล้วดิ ได้กลิ่นควันไฟนะฟุ้ย" เราว่าไป
"จริงๆ ยังไม่ถึง .... รอจนหนาวเลยเนี่ยะ ต้องก่อไฟผิง" พี่น้องบอก
"อ้าวเหรอ" เหอ ๆๆ เดี๋ยวตามไป

แต่พอขึ้นไปแล้ว ก็ขอถ่ายรูปซะหน่อย
จากตรงนี้เราเลยไม่หยุดพักกัน อ้าวเจ้าจูเดินไปแล้ว เป็นเก๋น้อย ที่อยู่รอไปพร้อมกัน
แต่เดินไปไม่นาน เจอพี่น้องเกาะต้นไม้ใหญ่อยู่

ง่า.... ควาย ... ควายป่า ....ทำไงดี ลุงจุ่นป๋มกลัวควายยยย
"เฮ้ยลุงใส่เสื้อซะสีแดงแปร๊ดเลย ถอดเหอะ เดี๋ยวมันรำคาญตาจะวิ่งเข้าหา"
"ตัวข้างในก็สีส้ม" ลุงจุ่นว่า เออแฮะ 5 5 5 5 ลุงง่ะ กะใส่มาถ่ายรูปอย่างเดียวเลยนะ

พี่น้องยังไม่ยอมออกจากต้นไม้ "มันเดินตามน่ะ ดูดิปากมันยังมีต้นหญ้าติดมุมปากอยู่เลย"
ป๋มมองหน้ามัน เออแฮะเจ้าตัวนี้ หน้าตลกดี ปากบานๆ มีหญ้าเขียวๆติดอยู่มุมนึง แต่จะให้เอากล้องมาถ่ายรูปมัน คงไม่สามารถ แค่ทำใจดีสู้ควาย เดินผ่านหน้ามันก็จะแย่แล้ว เกือบจะตาเหล่เชียว เพราะตาหนึ่งเหลือบมองมัน อีกตาต้องคอยมองหาต้นไม้ไว้ เผื่อมันเกิดเหม็นหน้าป๋มขึ้นมา

ดงเฟิร์น ....

แต่ผ่านหน้าควายได้ไม่ไกล ก็ต้องตื่นตากับดงเฟิร์นต้น จำพวกกูดดอย เป็นดงกว้างๆ เหมือนกับช่วงระหว่างทางไปน้ำตกคลองโป่ง(อช.คลองวังเจ้า) ช่วงหนึ่งเลยเชียว ป๋มกดรูปมาได้แชะเดียว ก็ได้ยินลุงจุ่นที่เดินปิดหลังบอกว่า มันเดินตามมาแล้ว งั้นก็เดินดิจะอยู่ทำไม ช่วงนี้ป๋มรู้สึกเหนื่อยจริงๆ เพราะเป็นทางขึ้นเนิน กลัวควายจนไม่กล้าหยุดเดิน แถมพอใกล้ถึงสันเขา เจ้าควายหน้าตลก ก็วิ่งมาเลย

เราก็เร่งฝีเท้ากันอีก จนเลาะพ้นไปข้างเขาอีกด้าน เจ้าควายถึงหยุดเดิน แล้วเราก็สันนิษฐานว่า มันต้องหวงปลัก ที่เราเห็นอยู่บนสันเขาเป็นแน่ พี่น้องทำถุงมือหล่นไปข้างหนึ่ง แต่ไม่มีเวลาจะหาหรอก เดินหนีควายดีกว่า

ถึงตรงนี้ ไต่ทางชันอีกแล้ว คราวนี้ชันจนเหนื่อยตั้งกะยังไม่ก้าวเท้า ก็เพราะเพิ่งพ้นควายมา ป๋มเลาะไปตามเทรลข้างเขา เพราะมันจะค่อยๆ ชันขึ้น เสียแต่ดินร่วนมาก ต้องรีบก้าว ก่อนจะตัดขึ้นเนินอีกครั้ง ป่าตรงนี้ ต้นไม้เยอะจนร่มรื่น ได้ยินเสียงน้ำตกแว่วมา นั่นไง เห็นธารน้ำแล้ว
ป๋มได้แต่นึกในใจ "เดี๋ยวตัดลงหุบ เป็นลานหญ้าหน้านอนข้างหน้า จะลงไปเล่นน้ำซะให้ฉ่ำปอดเลย คอยดู๊"

ที่ไหนได้ เดินลงเนินไปได้ไม่เท่าไร ก็ได้ยินเสียงแปลกๆ โอว ว ว ควาย อีกแล้ว
คราวนี้มีถึง 4 ตัว ดาหน้าวิ่งลงเนินฝั่งตรงข้าม แถมยังตามหลังมาอีกหลายตัว แต่กี่ตัวแน่ ป๋มไม่อยู่นับหรอกฮับ รู้แต่หันหลังกลับ จ้ำตามลุงเอกหลบไปข้างหุบ ด้านที่เดินผ่านมา ปากก็ตะโกนบอกเพื่อน ให้หลบเข้าข้างทาง พอเราหันกลับขึ้นเนิน คราวนี้ ทั้งคน ทั้งควาย ต่างหยุดตั้งหลัก คุมเชิงกัน โห ตะละตัว หุ่นบึกบึน .... แล้วคนก็เดินเลาะลงไปข้างธารน้ำ แต่ที่ทางไม่มากนัก สุดท้ายได้ข้อสรุป จุดพักที่ดีที่สุดของคืนนี้ ก็คือ ตรงที่ควายมันคุมเชิงอยู่

กลัวควายไม่พอ แต่ต้องไปไล่ควายแย่งที่มันนี่ดิ ป๋มขอเดินกลางๆ นะ ทางกันชัน เหนื่อยก็เหนื่อย เพราะมันต้องปีนขึ้น แถมเจอควายมาดักดูหน้าคนอยู่ข้างทางอีก ส่วนตัวข้างหน้าก็ถูกลูกหาบเอาไม้ไล่ไปแล้ว

"ไชโย" ยึดสมรภูมิควายได้แล้ว ว่าแล้วเราก็ลงมือจับจองที่กางฟรายชีต กางเปล แต่คืนนี้ป๋มขี้เกียจกางเปล ขอนอนปลาทู^** ดีกว่า นับไปนับมาได้ปลาทู 6 ตัว แต่ฟรายชีต-กราวด์ชีตไม่กว้างมาก ท่าทางปลาทูจะต้องถูกหักคอยัดลงเข่งเหมือนปลาทูแม่กลอง เป็นแน่

จับจองที่พักเสร็จ ก็ลงมือทำกับข้าว บ้างก็เปลี่ยนเสื้อผ้า ด้วยอากาศที่เย็นลงทุกที มื้อค่ำนี้ไม่ต้องทำมาก เพราะข้าวเหนียว ไก่ย่าง หมูทอด ปลาทอด ที่ว่าจะซื้อมากินกลางวันระหว่างเดิน ยังอยู่ครบ ป๋มต้มแกงจืดอีก 1 หม้อไว้ซดน้ำร้อนๆ ทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย ฟ้ามืดไปแล้ว

เราล้อมวงกินข้าวกัน หลังจากแบ่งกับข้าวส่วนหนึ่งให้ลูกหาบ แต่ก็ให้นึกแปลกใจ ที่คราวนี้ลูกหาบไม่เห็นเตรียมที่หลับที่นอนของตัวเองเหมือนกับที่เคยเจอๆ มา เค้าได้แต่นั่งคุยกันอยู่ข้างกองไฟ ลูกหาบคนหนึ่งชื่อ "จะอึ๋ม" ตอนได้ยินชื่อทีแรก ป๋มเผลอถามน้องเค้าไปว่า "แล้วเมื่อไหร่อึ๋มซะทีหล่ะ" 5 5 5 ม่ายช่าย เค้าเรียกกันงี้ ส่วนอีกคนชื่อ"จะแก"

กินข้าวเสร็จ ป๋มค่อยขยับไปเปลี่ยนเสื้อผ้า พร้อมกับเสียงแว่วๆ ที่ดูจะเริ่มมีปัญหาจากลูกหาบเสียแล้ว เพราะทั้ง 2 คน ทำท่าจะกลับบ้าน พี่ 511 พยายามชักชวนยังไงก็ไม่ยอมท่าเดียว (ส่วนหนึ่งเค้าดูว่าเราพอจะรู้เส้นทางด้วย คงไม่หลงแน่ๆ)

"เจ้ เจ้ ไปคุยกับลูกหาบหน่อยซิ เค้าจะกลับกันน่ะ" เจ้าแอ้ม-สีฟ้าเรียก
"ถ้าเค้าอยากกลับก็กลับไปเหอะ สบายใจกว่า ตอนต้นก็ดูท่าเค้าไม่อยากจะมาอยู่แล้ว" ป๋มว่า เพราะเห็นว่า พี่ 511 ไปคุยแล้วก็ไม่ยอมท่าเดียว แล้วป๋มมั่นใจว่าเราเดินกันได้แน่ เพียงแต่ก็อยากให้มีคนท้องถิ่นไปเดินด้วย เพื่อความมั่นใจหลายๆ อย่าง รวมถึงหากในอนาคตเผื่อเพื่อนๆ จะไป จะได้มีที่ติดต่อ มีคนนำทาง มีลูกหาบ เพราะเชื่อว่ามีไม่เยอะที่จะเสี่ยงเดินกันเอง แบบพวกป๋มมากนัก

สารพัดเสียงต่อรองพูดคุยชักชวน รอดเข้าหู สุดท้ายก็ลองไปคุยดูบ้าง หลังจากเห็นว่าเวลาผ่านไปนานโข "จะกลับกันเหรอ อยากรู้จริงๆ ทำไมถึงจะกลับหล่ะ"
"กำลังตัดสินใจ อาจจะไม่กลับแล้ว" คำตอบที่ได้รับ ทำให้ป๋มยิ้มได้
"โหย ดีแล้วหล่ะ อยู่เป็นเพื่อนกันดีกว่า" แต่คุยไป คุยมา ก็ยังไม่ตกลงเสียที

สุดท้ายป๋มก็ปล่อยเค้าคิดกันไปแล้วกัน โดยมีเจ้าจู เป็นฑูตสันถวไมตรี ไปอยู่คุยด้วย
จนผ่านไปนานโข ถึงได้ตัดสินใจไม่กลับ
ตอนนี้ใครไม่รู้ หัวเราะ รื้อของเข้าออก ในตะกร้าของลูกหาบ 2 รอบแล้วนะ ตอนแรกเอาของออกมาทำกับข้าว แล้วก็เก็บ แล้วก็รื้อของออกอีก ตอนที่ลูกหาบจะกลับ แล้วก็เก็บอีกรอบ ... พอต้มถั่วเขียว ก็รื้อกันอีกรอบ หากระปุกเกลือ 5 5 5 เจ้าแอ้มบอกไม่รื้อแล้ว ไม่เอาาา

เราตั้งวงคุยกันหลังมื้อค่ำ ต้มถั่วเขียวไปด้วย แบ่งไปให้ลูกหาบ แล้วก็ได้พี่ 511 ช่วยชิมจนเกือบหมด 5 5 5
ตอนนี้อากาศเริ่มเย็นลงไปอีก จากช่วง 2 ทุ่มอยู่ที่ราว 11 องศา ตอนนี้เหลือ 9 องศา บรื๋ออออ มุดถุงนอนดีกว่า แล้วปลาทู 6 ตัวก็ลงเข่ง ปล่อยให้อีก 4 คนขึ้นเปลนอนไป

ป๋มสะดุ้งตื่นกลางดึก .... นอกจากเพราะอากาศเย็นแล้ว ยังได้ยินเสียงเดิน แล้วก็เสียงลูกหาบร้องเหมือนไล่อะไรสักอย่าง ป๋มเลยว่า สงสัยควายเข้ามา ไม่ใช่ว่าพอตื่นเช้า พวกมันมานอนล้อมเราไว้เป็นเชลยมันนะ .....

รอติดตามตอนต่อไปนะฮับ ตอนปะทะสิงโต

หมายเหตุ นอนปลาทู^** คือการนอนกราวน์ชีท กับพื้น แบบนอนนเรียงๆ กัน มันคล้ายกับปลาทูในเข่งอ่ะ ถ้าเข่งใหญ่ปลาไม่กี่ตัวก็นอนขยับแข้งขยับขาสบาย ถ้าเข่งเล็ก ปลาทูก็เบียดๆกันในเข่ง อาจจะถึงขั้นต้องหักคอแบบปลาทูแม่กลองก็มี แล้วถ้าจะพลิกตัวที ก็ต้องเขยิบพลิกกันทั้งเข่ง ฮา

"หนาดทอง" ดอกหญ้าในป่าใหญ่

แสดงความคิดเห็น | ส่งเรื่องนี้ให้เพื่อน

อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 42
patijjachon วันที่ : 16/03/2008 เวลา : 02.16 น.
http://www.oknation.net/blog/patijjachon
ปฏิจจชน ... คนที่ยังเป็นหนี้แผ่นดิน

แต่ละรูปที่นำมาฝาก

สวยบาดตา บาดใจ เหลือเกิน ฮับ ...

ความคิดเห็นที่ 41
vickie วันที่ : 15/03/2008 เวลา : 15.18 น.
http://www.oknation.net/blog/vickie
เด็ดดอกไม้ สะเทือนถึงดวงดาว

@ นายประโยชน์ .... หุหุหุ ตอนที่ป๋มไป ไม่เจอเอื้องแซะภู อ่ะฮับ ครั้นจะดูว่ามีหรือเปล่า ป๋มก็ไม่ค่อยสันทัดกรณีในการดูลูกกล้วยหรือใบกล้วย ยกเว้นดอกกล้วย ที่พอจะแยกแยะได้นีสสสสนึง

@ คุณตุ้มจิ๋ว มันเป็นเช่นนั้นจริงๆ นะขอรับ
บางทีก็ตื่นเต้นถ้าเจอกล้วยไม้งามๆ หรือดอกไม้สวยๆ แต่บ่อยครั้งที่ป๋มรู้สึกว่า ดอกหญ้า มันก็กระจุ๋มกระจิ๋ม น่ารักดี

ความคิดเห็นที่ 40
ตุ้มจิ๋ว วันที่ : 15/03/2008 เวลา : 06.56 น.
http://www.oknation.net/blog/namtan

จะว่าไป ดอกหญ้าข้างทางนี่ สวยกว่า ดอกไม้แพงๆเป็นไหนๆเน๊อะ

ความคิดเห็นที่ 39
นายประโยชน์ วันที่ : 11/03/2008 เวลา : 22.00 น.
http://www.oknation.net/blog/automotive

ถ้าได้ไปอีกขอภาพดอกเอื้องแซะ มาเก็บไว้ดูมั่งครับไม่มีแรงไปห่เองแล้วครับ

ความคิดเห็นที่ 38
vickie วันที่ : 11/03/2008 เวลา : 20.59 น.
http://www.oknation.net/blog/vickie
เด็ดดอกไม้ สะเทือนถึงดวงดาว

@ คุณวิตะมินบี ด้วยความยินดีขอร๊าบบบบ

@ คุณอะหนึ่ง ตื่นนอนแล้วก็มาเยี่ยมได้นะคร๊าบบบบ จะได้เบิกบานเหมือนดอกไม้ป่า

@ คุณ Naijoe น่านดิฮับ ป่าเหนือ กับป่าใต้ คนละลักษณะเลยฮับ
ป่าเหนือ ส่วนใหญ่จะร้อนโล่ง ป่าใต้ ส่วนใหญ่จะชื้น รกทึบ

@ คุณ ฉัตร ณ สมุย ก็แหมมม มาไม่บอกกล่าว แล้วจะเจอได้ไงเนี่ยะ แล้วป๋มก็ไม่ได้อยู่ชั้น 12 A แล้วก็มีไม่มากที่รู้จักคนชื่อวิกกี้

@ คุณ Yai_nid ขอบคุณคร๊าบบบบ ที่แม้งานจะรัดตัว ก็ยังอุตส่าห์มาเที่ยวดอยจิกจ้องกับป๋ม อย่าลืมมาเที่ยวต่อให้จบเทรล นะ

@ คุณ rabbitzilla ฮี่ๆ ๆ บอกไว้ก่อนป๋มจิได้ไม่ชวน แต่จะเอารูปมาฝากแทน แวะมาชมนะขอร๊าบ

ความคิดเห็นที่ 37
rabbitzilla วันที่ : 11/03/2008 เวลา : 16.21 น.
http://www.oknation.net/blog/season-change-chaingmai

ผมหมดวัยแล้วครับ ใครมาชวนก็ไม่ค่อยไปแล้ว
แต่ชอบดูรูป
http://www.oknation.net/blog/season-change-chiangmai

ความคิดเห็นที่ 36
Yai_Nid วันที่ : 11/03/2008 เวลา : 14.36 น.
http://www.oknation.net/blog/YaiNid
เที่ยว Melbourne..ที่นี่ Love U..OK?..รักนะ..ได้มั้ยล่ะhttp://www.oknation.net/blog/konlangkow

ป่าเขางดงามได้ใจไปเต็มๆ ...เลยนะ
ไมได้ไป...ได้ดูรูปก้ยังดี
ขอบคุณหลายๆ ที่เอามาลงให้ได้ดูกัน
+1

ความคิดเห็นที่ 35
ฉัตร/ณ/สมุย วันที่ : 11/03/2008 เวลา : 14.15 น.
http://www.oknation.net/blog/Chatsamui

อยู่ชั้นไหนเนี่ย เพื่อนผมมันยังไม่รู้เลย55+

ความคิดเห็นที่ 34
ฉัตร/ณ/สมุย วันที่ : 11/03/2008 เวลา : 13.53 น.
http://www.oknation.net/blog/Chatsamui

นอกเรื่องนิดนะ วันหลังมาอ่านครับ

เมื่อวานไปไหนไปหาไม่เห็น 555+

ความคิดเห็นที่ 33
naijoe วันที่ : 11/03/2008 เวลา : 05.25 น.
http://www.oknation.net/blog/naijoe

ดูว่า...ป่าทางภาคเหนือ...

ไม่ค่อยน่ากลัว...

เหมือนป่าทางภาคใต้เนอะครับ...

ความคิดเห็นที่ 32
อะหนึ่ง วันที่ : 11/03/2008 เวลา : 02.08 น.
http://www.oknation.net/blog/mindhand
..อนึ่ง....คิดถึงพอสังเขป.. ..อะหนึ่ง..

เยี่ยมก่อนนอน ดูภาพดอกไม้ป่า แล้วคงหลับฝันดี

ความคิดเห็นที่ 31
วิตามินบี วันที่ : 10/03/2008 เวลา : 14.56 น.
http://www.oknation.net/blog/babymind
วางความเป็นผู้ใหญ่ไว้ที่โลกภายนอกแล้วกลับมาเป็นเด็กๆกันเถอะค่ะ

ดอกหญ้าสีชมพูหวานมากๆค่ะ
ชาตินี้คงไม่มีโอกาสไปเดินป่าเหมือนคุณวิคกี้
อาศัยดูผ่านบ้านคุณละกันนะคะ

ความคิดเห็นที่ 30
vickie วันที่ : 10/03/2008 เวลา : 13.56 น.
http://www.oknation.net/blog/vickie
เด็ดดอกไม้ สะเทือนถึงดวงดาว

@ คุณเจ เจ คร๊าบบบบ ภาค 2 แด๋วมีต่อฮับ กับกล้วยไม้ป่า แต่ป๋มอ่ะถ่ายรูปดอกไม้ไม่เยอะอ่ะฮับ แบบไม่ค่อยถนัด

@ คุณ Chedtha แล้วป๋มจะตามไปในทันใด ...ดีจัง ขอแล้วได้เลย ยังกะเปิดปุ๊บติดปั๊บเชียวฮับ

@ คุณ BlueHill ป๋มนั่งโพสต์เรื่องไป ก็เสียดายไป ม่ายงั้น วีคนี้ป๋มก็ได้ไปป่าอีกแล้ว นี่ป๋มกะแพลนเดินป่าเรียงเดือนแล้ว แต่ไม่รู้จะสำเร็จป่าว

@ คุณ Jui เวลคัมขอร๊าบบบบ

@ คุณ spyone ขอบคุณคร๊าบบบ แต่แหม เรื่องรูปสวย หรือไม่สวยป๋มว่าอยู่ที่มุมมองของแต่ละคนอ่ะฮับ ส่วนกล้องเป็นปัจจัยเสริมขอร๊าบบบ (ในความคิดของป๋มนะ)

@ คุณ Ch.Minivet เห่ะ ๆ คุณน้องขอมา คุณพี่จัดให้ เส้นทางเดินป๋มว่าไม่ยาก แต่มีสิทธิหลง ส่วนเรื่องลูกหาบต้องไปติดต่อใหม่อ่ะฮับ ทั้งที่ตอนหลังน้องเค้าบอกว่า มาแล้วให้ไปหาเค้า แต่ก็ไม่ยอมให้เบอร์ทอซะนิ ป๋มกะว่าถ้าได้ไปใหม่ คงเข้าหาผู้ใหญ่บ้าน หรือไม่ก็ติดต่อผ่านเจ้าหน้าที่ จะได้ไม่ต้องมานั่งเซ็งกลางป่า ขอรับ

ส่วนเราจะตกเป็นเชลยของควาย หรือควายเป็นเชลยของเรา ต้องรอตอน 2 หล่ะฮับ

@ คุณจอมโจร .... 5 5 5 ป๋มว่าถ้าป๋มเป็นควาย ก็คงคิดเหมือนพวกมัน เฮ้ยย คนบุกรุกหว่ะ .....เส้นทางเดินป่า คงต้องแล้วแต่เทรล และป่า บางพื้นที่ไม่เหมาะจะเดินทิ้งระยะ บางพื้นที่บางเวลา ห้ามเดินทิ้งระยะโดยเด็ดขาด (โดยเฉพาะตอนหลง) แต่ถ้าป่าไหนเทรลชัด และเป็นเทรลบังคับ เรามักทอดระยะตามอารมณ์ของคนเดิน 5 5 5
ตอน 2 อีกไม่นานฮับ

@ คุณมะอึก ขอบคุณคร๊าบบบบ ตาจริงป๋มบรรยายละเอียดกว่านี้นะเนี่ยะ แต่เกรงใจคนอ่านเราเอาแบบย่อๆ หน่อย ขนาดนี้ยังต้องมีภาคต่อเลยฮับ ตาจริงกะเล่นแบบไตรภาค แต่เกรงใจคนเขียนอ่ะฮับ (อ้าวตัวป๋มเองนิหว่า)
เกาะกูดอยากไปฮับ แต่คงต้องดูเวลาก่องอ่ะ เนื่องจาก 20-23 มีค.นี้ ป๋มอาจเข้าป่า อีกอาทิตย์ถัดมาไปเที่ยวอีก อาจเจอซองขาว

@คุณ INDYLOVE ป๋มรอเวลาหาป่าไปเดินกับป้าติ๊กเหมือนกันขอร๊าบบบ แหมมแต่ถ้าเป็นป่าเหนือป๋มว่ารอเข้าหนาวดีกว่าฮับ ขนาดนั้น กลางวันยังร้อนระอุ ช่วงนี้ขอไปเดินตากฝนเล่นๆ ในป่าใต้ก่อนหล่ะฮับ
ส่วนจิกจ้องก็ทริปนี้แหล่ะฮับ ที่หนาวเจงๆ ถุงนอนลุงเอกเอาไม่อยู่ ของป๋มก็ไม่ไหวอ่ะจิ เพราะบางกว่า comfort 15 องศา extreme 9 องศา แต่อาศัยใส่เสื้อตั้ง 3 ตัว ถุงแขน ถุงมือ แล้วก็ถุงเท้าอีก เอาเข้าไป 5 5 5

@ นายหัวไทร . . .อิอิอิ แหมมรีบดักคอ ยังไงป๋มก็ขอบคุณคร๊าบบบบ ป๋มสวย เอ้ย ป่าสวยเจงๆ ขอร๊าบ

@ คุณเสดพีร์ ขอบคุณคร๊าบบ ที่แวะมาเดินป่าเป็นเพื่อนป๋ม รอเดินต่อนะฮับ ให้พักเหนื่อย 1 วันก่อน

@ คุณผู้หญิงร้อยความฝัน เดินป่านี่ทั้งหนุก ทั้งเหนื่อยเชียวหล่ะฮับ แต่สำหรับพวกป๋มก็รู้สึกเหมือนได้ชาร์ตแบตให้ชีวิต ก่อนกลับเข้าสู่เมืองใหญ่ เหนื่อยจัง ตังค์ก็เสีย

@ นายตะเกียง ว่างๆ จัดทริปไปด้วยกันดีกว่า เห่ะๆ

ความคิดเห็นที่ 29
นายตะเกียง วันที่ : 10/03/2008 เวลา : 13.48 น.
http://www.oknation.net/blog/naitakeing

เห็นบรรยากาศแล้วอยากไปสัมผัสธรรมชาติแบบนี้บ้าง

ความคิดเห็นที่ 28
ผู้หญิงร้อยความฝัน วันที่ : 10/03/2008 เวลา : 12.48 น.
http://www.oknation.net/blog/Paraneelovely
เพียงแค่.....สายลมพัดผ่าน

เดินป่า ...แบบลุย ๆ

น่าสนุกทีเดียว ...

ชีวิต เดินไป ชม ธรรมชาติ รายทาง

ปล่อย ใจ แบบ เรื่อยๆ เฉื่อยๆ คงผ่อนคลาย

แถม เจ้าของบ้านเล่า มันส์ ค่ะ

....สวัสดี อีกครั้ง ค่ะ ...

ความคิดเห็นที่ 27
เสดพีร์ วันที่ : 10/03/2008 เวลา : 11.50 น.
http://www.oknation.net/blog/chao
*+* เพียงแวะเข้าไปทัก..เราก็แอบฮักคุณอยู่ในใจ *+*

ขอบคุณภาพงามๆ ท่ามกลางขุนเขา
ชีวิตเราส่วนมากกินนอนอยู่กลางป่าคอนกรีต ปีนี้ยังไม่ได้ออกไปผจญภัยแบบนี้เลย คิดถึงป่าเขาอยู่ในใจมาพอสมควรแล้วครับ

ความคิดเห็นที่ 26
นายหัวไทร วันที่ : 10/03/2008 เวลา : 11.50 น.
http://www.oknation.net/blog/naiman

สวยน่าอิจฉา
(หมายถึงเทือกเขา เนาไพร ดอกไม้นะ ไม่ใช่หนูวิคนะ)

ความคิดเห็นที่ 25
INDYLOVE วันที่ : 10/03/2008 เวลา : 10.59 น.
http://www.oknation.net/blog/loveindy

สวัสดีค่ะเจ๊วิกกิ้...สบายดีเหรอคะ..
อ่านเรื่องของเจ๊แล้วอยากไปเดินป่าอีกจัง
ไม่ต้องห่วงนะคะ ตอนนี้ติ๊กว่าติ๊กพร้อมจะเดินป่าแล้ว
อยากไปเดินป่ากับเจ๊วิกกี้จัง แต่ไม่ขอไปป่าใต้นะคะ ทากดุอ่ะ

ทริปนี้นี่เองที่ลุงเอกบอกว่าหนาวมากเลย ขนาดถุงนอนลุงเอกเอาไม่อยู่เลย
เจ๊วิกกี้เดินป่าทางเหนืออีกเมื่อไหร่ชวนด้วยนะคะ อยากไปค่ะ คิดถึงป่าแล้ว

ความคิดเห็นที่ 24
มะอึก วันที่ : 10/03/2008 เวลา : 10.36 น.
http://www.oknation.net/blog/panakom

ภาพงามทุกภาพ.....
ชมภาพเรียบร้อย....มาอ่านเรื่องราว....
วิกกี้เล่าเรื่องสนุกเหมือนเดิม....
ยังกะเดินทางเมื่อวันวาน.....
.
ทะเลเกาะกูด....อยากให้วิกกี้ไปถ่ายภาพ....
.

ความคิดเห็นที่ 23
จอมโจร วันที่ : 10/03/2008 เวลา : 10.34 น.
http://www.oknation.net/blog/JomJone
แย้ๆ ๆ เขียนตรงนี้ได้เลี้ย ว ว ว ว

"ง่า.... คน ... คนเมือง....ว๊ากกก ทำไงดีเพื่อนควายทั้งหลาย" เอิ๊กกกกกก

ตอนนี้เจอควายแล้ว รอต่อไปจะปะทะสิงห์โตตอนไหน

เวลาเดินป่าเป็นธรรมดานะคับ ที่อยากจะเก็บเกี่ยวความสวยงามไว้เป็นระยะๆ แม้จะเดินล้าหลัง แต่ยังไงก็ถึงจุดหมายอยู่ดี แต่ความสวยงามที่ผ่านมา จะไปเก็บย้อนหลังดูยังไงๆ อยู่

รออ่านตอน 2 ด้วยหัวใจจดจ่อนะคับทั่นพี่

ความคิดเห็นที่ 22
Ch.Minivet วันที่ : 10/03/2008 เวลา : 10.16 น.
http://www.oknation.net/blog/ChMinivet
Ch.Minivet

ในที่สุดก็ได้อ่านแระ ก๊อปๆ โรยดีก่า

... ... ...

แล้วเหล่าปลาทู อยู่ในวงล้อมของ ควายป่าป่าวคะ

แล้วได้ขอมูล ติดต่อ เพื่อนู๋ป่าวคะ

นู๋ไปเองมะได้ง่ะ ต้องมีคนนำ

ความคิดเห็นที่ 21
spyone วันที่ : 10/03/2008 เวลา : 10.15 น.
http://www.oknation.net/blog/spyone
โลกหมุนด้วยความรัก

ภาพสวยมาก ๆ ค่ะ..เห็นแล้วอยากถอยกล้องดีดีมั่ง...แต่ยังซางจั๊บ...

ความคิดเห็นที่ 20
Jui วันที่ : 10/03/2008 เวลา : 09.37 น.
http://www.oknation.net/blog/jui880

แวะมาเที่ยวครับ

ความคิดเห็นที่ 19
BlueHill วันที่ : 10/03/2008 เวลา : 09.36 น.
http://www.oknation.net/blog/charlee
ฟ้าคราม ป่าเขียว กาแฟหอมกรุ่น

เข้าบล็อกนี้แล้ว อยากไปสัมผัสบรรยากาศเดินป่าเร็ว ๆ ครับ

ความคิดเห็นที่ 18
chedtha วันที่ : 10/03/2008 เวลา : 04.43 น.
http://www.oknation.net/blog/chedtha
http://www.oknation.net/blog/chedtha3 (ความทรงจำที่สวยงาม)

การเที่ยวในป่าของ Vickie ให้รสชาติของชีวิตดีจริงๆ

ดีใจที่ Vickie อยากเห็นภาพดอกไม้ฤดูใบไม้ผลิ ดอกโฟรซิสซี่ (Forsythie)
หรือภาษาอังกฤษ Forsythia

เวลา หกโมงเย็นวันนี้ ผมก็เลยเดินไปถ่ายรูปมาให้ดูซะเลย
เกือบค่ำแล้ว ดอกไม้ยังบานไม่หมดทั้งต้นเลย

แวะไปดูนะครับ
http://www.oknation.net/blog/chedtha3/2008/03/10/entry-1

ความคิดเห็นที่ 17
เจเจค่ะ วันที่ : 10/03/2008 เวลา : 02.41 น.
http://www.oknation.net/blog/jj
__สวัสดีประเทศไทย__

ชอบกล้วยไม้ป่าสูดสูดเยยนะคร้า

ความคิดเห็นที่ 16
vickie วันที่ : 10/03/2008 เวลา : 00.14 น.
http://www.oknation.net/blog/vickie
เด็ดดอกไม้ สะเทือนถึงดวงดาว

@ คุณ Mookie ขอบคุณคร๊าบบบ โห คุณมุกกี้ ร่วมทำบุญไปตั้ง 10 ใบ ต้องส่งไปให้เพื่อนๆ ยิ้มบ้างแล้วแหล่ะ

@ ญาปู่ครูบาธรรมฯ ขอบคุณคร๊าบบบบ เรื่องแบกเป้เดินป่า ป๋มก็คงทำไปอีกระยะหนึ่ง เพราะเพื่อนๆ ป๋มเค้าหันไปแคมป์คาร์กันซะเยอะ ส่วนป๋มตอนนี้ยังแสวงหาป่าเดินไปเรื่อยๆ ก่อน แล้วป๋มจะแวะไปเยี่ยมถึงเรือนชานนะฮับ

@ คุณ Bluehill ไปป่านี้ เห็นกอกล้วยไม้ แล้วชอบมาก เพราะลูกกล้วยอวบอิ่ม สมบูรณ์จริงๆ ขอรับ หากแต่ป๋มมันถ่ายรูปดอกไม้ ไม่เอาไหนซะเลย 5 55 แล้วก็ไม่แบกเลนส์มาโครหรอกนะฮับ มันหนัก

@ คุณสายล่อฟ้า ช่ายแล้วขอรับ ลุงเอกคนเดียวกัน ตะแรกก็เกี่ยงว่าใครจะลงก่อน จนลุงเขียนเรื่องไปล่วงหน้า ส่วนป๋มก็โอ้เอ้อยู่เนี่ยะ แถมเขียนเป็นตอน ๆ อีก ก็อยากลงรูปเยอะๆ อ่ะ

@ คุณกิต ทริปนี้ จะว่าสนุกก็สนุก จะว่าเครียดก็เครียด เจอทุกรูปแบบเลยฮับ แถมตอนต้นเดือนธันวาคม เป็นช่วงที่ลมหนาววูบเข้ามาประเทศไทย ตอนนั้น หนาวกว่าตอนที่ป๋มขึ้นเหนือปีใหม่อีกฮับ

@ คุณ Supawan ขอบคุณคร๊าบบบบ ป่านี้ดูๆไป ไม่มีไฮไลน์เด่นๆ แต่โดยรวมแล้ว เจ๋งดีฮับ

@ คุณ walkaway แล้วอย่าลืมมาผจญภัยต่อให้จบทริปนะฮับ

@ คุณ feng_shui ป๋มก็ชอบมุมนั้นฮับ เหมือนดงเฟิร์น ช่วงที่เดินไปน้ำตกคลองโป่ง อช.คลองวังเจ้า เลยฮับ เสียแต่ว่าป๋มไม่กล้าอยู่รีรอถ่ายรูปนานฮับ เพราะควายในป่า มันเหล่ แถมเดินตามมาอีก ...ป๋มกัวว

ความคิดเห็นที่ 15
feng_shui วันที่ : 09/03/2008 เวลา : 22.43 น.
http://www.oknation.net/blog/buzz
feng_shui

ภาพ ดงเฟิร์น ให้อารมณ์ดีจัง คร๊าบบบบบบบบบป๋ม

ความคิดเห็นที่ 14
walkaway วันที่ : 09/03/2008 เวลา : 22.00 น.
http://www.oknation.net/blog/ake-yanee

ขอบคุณที่ให้ผจญภัยไปกับท่านเจ้าค่ะ

ความคิดเห็นที่ 13
Supawan วันที่ : 09/03/2008 เวลา : 19.48 น.
http://www.oknation.net/blog/supawan

สวยจริงๆค่ะ ...

ความคิดเห็นที่ 12
กิต วันที่ : 09/03/2008 เวลา : 18.56 น.
http://www.oknation.net/blog/kit2550
สิ่งที่ยังไม่รู้........ยังมีอีกเยอะขอบคุณทุกท่าน....ที่นำเรื่องที่ยังไม่รู้...แบ่งปันกันรู้

ท่าจะ สนุกดีนะครับ

ความคิดเห็นที่ 11
สายล่อฟ้า วันที่ : 09/03/2008 เวลา : 18.51 น.
http://www.oknation.net/blog/theerapongbh

มีเรื่องเดินทางมันส์ๆอีกแล้วสิ...

เห็นชื่อลุงเอกแว่บๆ...ใช่บล็อกเกอร์...

ที่เขียนเรื่องจิกจ้องด้วยหรือเปล่าครับ...

ความคิดเห็นที่ 10
BlueHill วันที่ : 09/03/2008 เวลา : 17.52 น.
http://www.oknation.net/blog/charlee
ฟ้าคราม ป่าเขียว กาแฟหอมกรุ่น

สิงโตรวงข้าว สวยบริสุทธิมาก ๆ ขอรับ

ความคิดเห็นที่ 9
vickie วันที่ : 09/03/2008 เวลา : 16.24 น.
http://www.oknation.net/blog/vickie
เด็ดดอกไม้ สะเทือนถึงดวงดาว

@ คุณChedtha ขอบคุณคร๊าบบบ แล้วป๋มจะพาไปป่า ส่วนคุณพรี่พาเที่ยวเยอรมนี นาฮับ

@คุณ auguzzy พวกป๋มก็คงเป็นนักท่องเที่ยวไม่กี่กลุ่มที่คิดอยากปีนขึ้นไปหลังคาเมืองปายแบบนี้อ่ะ
แต่ป่าสนในยอดจิกจ้อง สวยงามขอรับ เดี๋ยวลงเรื่อง ลงรูปให้ดูตอน 2 นาฮับ

@ คุณ eddie สวัสดีฮับ ว่างๆ เอาหมอนมานอนอ่านเลยฮับ ป๋มมันถนัดเขียนเล่ายาว ๆ 5 5 55

@ คุณลูกบัว ด้วยความยินดีคร๊าบบ .... ว่าแต่มุขนี้แลกกับหลุยซ์สักใบดีมั๊ยน๊า คริ คริ คริ

@ คุณลูกสาวเมืองเลย ด้วยความยินดีคร๊าบบบ ว่างๆ ต้องไปเดินป่าด้วยกันซะแล้วนะฮับ

@ คุณ iamnarch ถูกต้องนะคร๊าบ บ บ บ อ่านเรื่องเล่าไม่มันส์เท่าได้ไปเยือนเอง ทั้งเหนื่อย ทั้งหนุก บางทีก็เครียดกับสิ่งที่เผชิญไปด้วย แต่รับรอง ไม่เครียดเหมือนกับอยู่ในเมืองหรอกฮับ

ความคิดเห็นที่ 8
ญาปู่ครูบาธรรมโยคีอริยธาตุมหาญาณโพธิสัจ วันที่ : 09/03/2008 เวลา : 16.23 น.
http://www.oknation.net/blog/taimahayan
ศิษย์ญาปู่ครูบาธรรมโยคีอริยธาตุ

...สุดยอดของการลุยเที่ยว สมัยหนุ่มๆแบกเป้ เดินตามรอยจาริกกับท่าน ญาปู่ ก็บุกป่าแบบนี้แหละ มันส์ดีพิลึก แต่เดี๋ยวนี้ เป็นชราชนคนไอที ก็แวะมาอาศัยเกาะหลังชาวบ้าน ตามบ้านต่างๆเที่ยวจินตนาการไปตามเรื่อง ภาพแจ่ม เรื่องเล่าเรียบง่าย น่าสนใจ +vote โดยมิพักลังเล
....ว่างๆขอเชิญแวะไปอ่านกวีไทไฮกุ "คีตกะแง..แง"ที่บ้านTaimahayan

ความคิดเห็นที่ 7
mookie วันที่ : 09/03/2008 เวลา : 16.21 น.
http://www.oknation.net/blog/mookie
มนุษย์…ยืดสุดตัว ก็ไปไม่ถึงไหน ก้มต่ำสุดก็ไป ไม่ได้ไกล.. แล้วใยยังไขว่คว้า หาในสิ่งเกินตัว...

ถ่ายรูปเก่งจัง.....

ปล.โปสการ์ดที่ซื้อไว้ หวงจนไม่อยากเขียนส่งให้ใครเลยครับผม....

ความคิดเห็นที่ 6
iamnarch วันที่ : 09/03/2008 เวลา : 16.09 น.
http://www.oknation.net/blog/narch

อืม ได้บรรยากาศ...จริงๆ แต่ก็ไม่เหมือนได้ไปลุยเอง...เมื่อไหร่มีโอกาสแบบนี้อ่ะ??
อ่านแล้ว มันส์อ่ะ

ความคิดเห็นที่ 5
ลูกสาวเมืองเลย วันที่ : 09/03/2008 เวลา : 15.56 น.
http://www.oknation.net/blog/molly

โหวตให้อีกเลยค่ะคุณ วิกกี้ ถูกใจลูกสาวเมืองเลยมาก เป็นคนชอบเดินป่าค่ะ เลยต้องมาเก็บข้อมูลที่บล็อกนี้ตลอดเลย ภาพสวยจริง ๆ ขอบอก

ความคิดเห็นที่ 4