Cool Vickie !!!

vickie

If you are the park, I will trek in you.
Permalink : http://www.oknation.net/blog/vickie

วันอาทิตย์ ที่ 6 เมษายน 2551

คลองอีเฒ่า เขาใหญ่ กับไพรมายา

Posted by vickie , ผู้อ่าน : 275 , 04:53:23 น. | หมวดหมู่ : ตะลอนฝัน

พิมพ์หน้านี้

"พรานแพ" พาคนทั้งหมดเดินตามกันเป็นแถว เกือบเที่ยงแล้ว ทั้งเหนื่อยและหิวโหยกันถ้วนหน้า แต่ยังไม่มีทีท่าว่า ป่าหินนี่จะหมดไปเสียที เพียงแต่มีเศษซากต้นไม้ทั้งเล็กและใหญ่ถูกหินทับเกลื่อนกลาดอยู่หนาตาขึ้นเรื่อยๆ บอกให้รู้ว่าแถวนี้น่าจะใกล้เขตป่าดงดิบเข้าไปทุกทีแล้ว....." ถ้อยคำที่ร้อยเรียงออกมาเป็นตัวอักษร แทนคำพูด นี่แค่เสี้ยวเล็กๆ เกริ่นนำ ของนวนิยายผจญภัย ตื่นเต้น เร้นลับ ในป่าดึกดำบรรพ์ "ไพรมายา ไพรมืด ภาค2" ที่เปิดตัวขึ้นอย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 22 มีนาคม 2551 ที่ "คลองอีเฒ่า" กลางป่าเขาใหญ่ แตกต่างจากการเปิดตัวหนังสือทั่วๆ ไป ที่มักเปิดตัวในงานสัปดาห์หนังสือ หรือตามห้างสรรพสินค้าชั้นนำ หรือ ตามสถานที่ของคนเมือง ความตั้งใจเดินทางไปเขาใหญ่ของป๋มคราวนี้ อาจจะเป็นส่วนหนึ่ง แต่ที่แน่ๆ คืออยากเข้าป่า หลังเพื่อนชวนไปเขาเจ็ดยอด แต่ดันขาดการติดต่อ สุดท้ายรู้ตัวอีกที ก็บึ่งรถจาก กทม. ตอนเกือบ 2 ทุ่มของวันที่ 21 มีนาคม 2551 ไปเจอผองเพื่อนที่ไม่ได้ร่วมเดินทางสายป่ากันนานโข ที่บ้านพี่โก๊ะ หรือชื่อจริง "ไร่คชวิเชียร" แห่งบ้านซับใต้ เส้นทางลัดขึ้นเขาใหญ่ ด้วยคำพูดเชิญชวนของสหายสายป่า ที่ป๋มได้ติดต่อก่อนออกเดินทางแค่ 2-3 ชั่วโมง ใต้ซุ้มหิรัญญิการ์ ค่ำคืนนี้เราคุยกันอย่างออกรส หนุ่มไม่น้อย และหนุ่มใหญ่ กว่าจะเข้านอนเปลใครเปลมัน ก็ปาเข้าไปตี 2 สายแล้ว เลยรีบเดินดุ่ย ๆ ออกไปกินหญ้าสดดีกว่า ผลิตภัณฑ์จากเต้า รอ อสค.มาเก็บเข้าโรงงานผลิตที่อยู่ไม่ไกลกันนัก เช้านี้ ป๋มบิดขี้เกียจ ตื่นขึ้นในเปล ก็เห็นหลายคนเดินเล็งมุมถ่ายรูป จัดการภารกิจส่วนตัว นมวัวรีดเรียบร้อยใส่ถัง ตั้งรอ รถอสค.มาเก็บ ส่วนเจ้าวัวก็ออกเดินตามไก่ไปหากิน เราก็เดินตามวัวไปถ่ายรูป เช้านี้เราต่างคนจัดการภารกิจส่วนตัว แล้วก็โอ้เอ้นั่งคุยกันต่อ จนสายถึงได้ขนเป้ขึ้นรถ เป้าหมาย ศูนย์อำนวยการ อช.เขาใหญ่ พี่ชิลลี่ พ่อครัวหญ่าย กับเพื่อนอีกส่วนหนึ่งมารอกันล่วงหน้าแล้ว หลังลงทะเบียนเรียบร้อย หุหุหุ...ได้หนังสือ"ไพรมายา" อภินันทนาการจาก สำนักพิมพ์บ้านหนังสือ มา 1 เล่ม ป๋มรีบวิ่งเร็วจี๋ ไปให้ อ.วัธนาเจิมไว้ก่อน หลังได้เวลาแดดร้อนพอสมควร(แก่การตากเนื้อแดดเดียว) เราทั้งหมดก็ขนข้าวของขึ้นรถไปตัดอ้อย เอ้ยยย ไปจุดขึ้นเป้ ที่หอดูสัตว์ หนองผักชี ป๋มเห็นแดดจัด จนขยาด "พี่ถ้าไม่ไกลขอเดินตอน 4 โมงเย็นได้มั๊ย" "ไม่ไหวมั้ง ถ้าเย็นช้างจะลง" อ้าวไปก็ไป .... เดินตากฝน ฝ่าลมหนาว ป๋มไม่เกี่ยง แต่แดดร้อนเนี่ยะ ป๋มยอมแพ้ เจงๆ ก่อนเดินทาง เราทำความรู้จักกันซะก่อน โดย อ.อำนวย อินทรักษ์ ผู้อำนวยการศูนย์ฝึกอบรม อช.เขาใหญ่ เจ้าของผลงาน "เรื่องเล่าจากเขาใหญ่" ที่ตีพิมพ์ออกจำหน่ายเมื่อกลางปี 2548 บางคนก็ดูเหมือนไปตัดอ้อยมากกว่าไปเดินป่า บางคนก็ขโมยซีน โพสต์ท่าเป็นนางแบบ ฮา เค้าหัวเราะอะไรกันนั่น 5 5 5 5 5 5 5 หลังแนะนำตัว บอกเล่ากิจกรรมที่เราจะไป นับจำนวนสมาชิก ที่มีทั้งจาก สนพ.บ้านหนังสือ, ร.ร.ดัดดรุณี แปดริ้ว, ม.หัวเฉียวฯ ร่วมด้วย พี่ธนิก เจ้าของร้านข้าวต้มบางประกง แต่ทำเลที่ตั้งอยู่อ่างทอง ตลอดจน หมอหนุ่ม กับพยาบาลสาวจากพัทยา และแน่นอนเพื่อนๆ จาก เว็ป TKT นับจำนวนรวมได้ 65 คน แต่จะมีตามมาสมทบอีก 3 คนในช่วงเย็น ฟ้าแจ่มๆ กับเมฆที่เกาะกลุ่มไม่มาก กับทุ่งหญ้าระบัดใบ ที่รอเราอยู่เบื้องหน้า ซึ่งเราจะเดินลงไปทางนั้น แต่ยังไม่ถึงบ่อดินแดง(ในภาพ) ก็จะตัดออกซ้ายตามเทรลเล็ก ๆ ไป ช่วงแรกตัดเลาะทุ่งหญ้าสะวันนา ที่เจ้าหน้าที่ใช้วิธีเผา เพื่อให้แตกใบอ่อน สำหรับเลี้ยงสัตว์เท้ากีบขนาดเล็ก ที่จะออกมาหากิน เดินเลาะไปไม่นานก็เริ่มเข้าสู่ร่มครึ้มของไม้ใหญ่ ที่บนคาคบ มีไม้อิงอาศัยอยู่มากมาย ที่ป๋มเห็นเยอะสุด เห็นจะเป็นกระแตไต่ไม้ กับเฟิร์นข้าหลวง แล้วก็มีกระเช้าสีดาอยู่ประปราย (หรือทางเหนือจะเรียกห่อข้าวย่าบา) ขณะที่ ตามพื้นด้านล่าง มีเฟิร์น ที่จำแม่นก็หญ้ารังไก่ หรือที่เรียกกันว่าบลูเฟิร์น ตระกูลเดียวกับกนกนารี เสียแต่ที่นี่ ไม่ขึ้นเป็นดงใหญ่ ใบเขียวธรรมดา ไม่เหลือบเขียวปั้ดออกน้ำเงิน เหมือนกับทางเขาหลวง นครฯ ที่ป๋มชื่นชอบนักหนา พอมันมาอยู่ที่สวนจัตุจักร ก็ได้ชื่อใหม่ว่า "เฟิร์นปีกแมลงทับ" ส่วนนี่ "อะรูมิไร้" คำถาม จาก อ.อำนวย ที่ถามขึ้นมาในช่วงหนึ่งของการแนะนำสถานที่และแนะนำตัว ดังก้องขึ้นมา"รู้มั๊ยว่า เถาวัลย์จากด้านล่างขึ้นข้างบน วนตามเข็มนาฬิกา หรือทวนเข็มนาฬิกา ?" ... คำถามนี้ทำให้ป๋มฉุกคิด เดินป่ามาก็หลายป่า เคยสังเกตุหรือเปล่า คำตอบคือเปล่า แต่จากการที่ชอบถ่ายรูปก็พยายามนึกจนได้ความว่า มันน่าจะวนไปทางซ้าย หรือตอบให้ตรงคำถาม ก็ ทวนเข็มนาฬิกา ...ก็โชคดีที่เดาถูกไป หากแต่ก็ไม่แน่เสมอไป เพราะเถาวัลย์ที่ตามเข็มนาฬิกาก็มี แถมด้วยมายาของมัน ที่ทำให้คนลอดผ่าน ต้องเดินวนหลงอยู่ตรงนั้น สิ่งเหล่านี้ ป๋มไม่อาจบอกได้ว่าจริงหรือไม่ หากแต่เป็นเรื่องเล่าขาน และแน่นอน เรื่องนี้มีในเสี้ยวหนึ่งของ "ไพรมายา" ที่ป๋มหยิบมาเอ่ยอ้าง .... อยากรู้ก็ต้องไปอุดหนุนมาอ่านนะคร๊าบบบบ ต้นไทร ไม้ที่ได้ชื่อว่า "นักบุญแห่งป่า นักฆ่าแห่งพงไพร" ระหว่างทาง .... ต้นไม้ใหญ่มีพอให้เห็นข้างเทรล แต่ป๋มก็ไม่ได้หยุดถ่ายรูปมากนัก เส้นทางเข้าไปยังคลองอีเฒ่า อ.อำนวยบอกว่า กี่กิโลเมตรไม่แน่ชัด แต่เจ้าหน้าที่ใช้เวลาเดินเท้าราว 45 นาที ป๋มเองกะคร่าวๆ ถ้าเดินเร็วหน่อย ก็น่าจะสัก 3 กม. ซึ่งพวกเราก็ทำเวลาไม่ทิ้งห่างจากเจ้าหน้าที่ซักเท่าไหร่ ประมาณกำลังเหนื่อยก็พอดีถึง จักรยานก็มาได้ "พี่มานะ" ปั่นเสือมาจากแปลงยาว - ฉะเชิงเทรา ถึงศูนย์อำนวยการ ที่เขาใหญ่ก็ราวเที่ยง สุดยอดก็ตอนปั่นขึ้นเขาเนี่ยะ ซู๊ดย๋อดพี่โพ้ม เห็นบ้านพักแล้ว เริงร่ากันหน่อย "คลองอีเฒ่า" ซึ่งป๋มก็ลืมถาม อ.อำนวย ว่าทำไมเรียกคลองอีเฒ่า แต่บริเวณที่พัก เป็นทุ่งหญ้ากว้างๆ มีมุมให้เลือกกางเต้นท์ได้ตามใจชอบ หรือจะผูกเปลก็ต้องเข้าหาแนวต้นไม้ ไม่ก็ใต้ถุนเรือนพักของเจ้าหน้าที่ ใครถึงก่อนก็จับจองทำเล เพื่อผักผ่อน บ้างก็นอนเล่น บ้างก็วิ่งเล่น บ้างก็ถ่ายรูปเป็นที่ระลึก มุมนี้ แอบหวาน และนี่.... มุมกางเปลของป๋ม จากซ้ายไปขวา พี่ธนิก(ร้านข้าวต้มบางประกง แต่ทำเลที่ตั้งอยู่ อ่างทอง (แฟนพันธุ์แท้ อ.วัธนา), อ.วัธนา บุญยัง, อ.จากรร.ดัดดรุณี, ลุงสกนณ์ สว.สช. (ผู้สูงวัย แห่งสามชุก) หลังจัดการที่พักคืนนี้เสร็จ พ่อครัว แม่ครัว ตลอดจนลูกมือ ก็ร่วมด้วยช่วยกัน ทำกับข้าวเลี้ยงพลพรรครักเอย เอ้ย อ.วัธนา คืนนี้อาหารเหลากลางป่าเชียวฮับ ตั้งแต่ ขาหมู, ปีกไก่น้ำแดง, แกงเผ็ดเป็ดย่าง และของโปรดโพ้ม ทอดมันปลากราย ที่เนื้อเหนียวๆ รสชาติกลมกล่อม และด้วยปริมาณอาหารที่เยอะมาก เลยต้องเกณฑ์ทุกคนที่อยู้ที่คลองอีเฒ่า มาช่วยกันจัดการ ไม่เว้นแม้แต่ชาวต่างชาติ 2 คน ที่เดินป่ามาดูนก ที่ไหนได้ต้องหลบพวกเราอีก 5 5 5 ระหว่างกินข้าว เราก็จับกลุ่มคุยกันไป ป๋มชอบบรรยากาศแบบนี้ที่สุด ละวางหน้าที่การงาน หันมาพูดคุยเรื่องราวการเดินทาง อย่างออกรส ช่วยให้ข้าวมื้อนี้ที่อร่อยอยู่แล้ว อร่อยยิ่งขึ้นไปอีก ก่อนจะถูกเรียกให้ไปรวมพลกันที่ลานข้างกองไฟ อ.อำนวย ถ่ายทอดประสบการณ์ ของการทำงานที่เขาใหญ่ ซึ่งเจ้าตัวพูดตั้งแต่ที่หนองผักชีแล้วว่า "ที่นี่เหมือนบ้าน ถ้าเป็นไปได้ ก็ไม่อยากย้ายไปไหน" พร้อมกับเรื่องราวต่างๆ จากป่าเขาใหญ่ อย่างไหลลื่น ตั้งแต่เรื่องทาก ที่ อ.อำนวยบอกว่า ตอนนี้กำลังศึกษา วงจรชีวิตของมันอยู่ ไปจนถึงเรื่องเสือ ยันเรื่องช้าง ถ้าเป็นสำนวนไทยๆ คงบอกว่า เล่าได้ "ตั้งแต่ไม่จิ้มฟัน ยันเรือรบ" เพื่อนเก่า และเหล้าป่า เวลาผ่านไปโข พระจันทร์ขึ้นส่องสว่าง อ.อำนวยยังเล่าเรื่องให้ฟัง ทั้งป่าเขาใหญ่ .... เสือ ..... ช้าง โดยเฉพาะไอ้งาเดียว ที่ขึ้นชื่อของเขาใหญ่ "วันก่อนหน้าหน้าอุทยานขี่รถไปเจอมัน มันก็หยุดมอง หัวหน้าก็หยุดมองแล้วก็ขี่รถต่อไป ไม่สนใจมัน มันมีหันมาค้อนด้วยนะ เอากะมันดิ" แต่เล่าไปเล่ามา ไหงไปจบลงที่เจอหมีก็ไม่ทราบได้ "เข้าป่ากลัวอะไรกันมั่ง" วิกกี้ได้แต่ตอบในใจ "ป๋มกลัวทาก กะช้าง แล้วก็หมีอ่ะ" ก็ธ่อ เจอหมีนี่ ไม่รู้จะหนีทางไหน แต่ถ้าเห็นหมีหล่ะก็ ลงน้ำก็รอดแล้ว ถึงคิว อ.วัธนา กับเรื่องราว ความลึกลับ ลี้ลับของราวไพร ที่ถ่ายทอดจากตัวหนังสือ เป็นเส้นเสียง ทำเอาป๋มไม่ค่อยอยากฟังอย่างตั้งใจนัก เพราะความที่เคยเจอกับตัว ทำให้ไม่อยากรับรู้เรื่องราว ยามที่เข้าป่า เพื่อจะได้ไม่ "จิตตก" จนหวาดผวากลางดึก ด้วยเพราะ .... คลองอีเฒ่าที่เคยได้ยินกิตติศัพท์จากเพื่อนเท้ากีบ ว่า ที่นี่ดุ .... แรง ด้วยสิ่งลี้ลับที่มองไม่เห็น แล้วยังเป็นเส้นทางด่านสัตว์ ที่อาจจะเผชิญหน้ากับช้างป่า ที่หากินแถวนั้น หรือไม่ก็งูจงอาง ที่แน่นอนมันไม่ใช่ตัวเล็กๆ อย่างที่เคยเห็นในสถานเสาวภา แล้วก็ยังมีสัตว์เท้ากีบ จำพวกกวางอีกมากมาย ฟังอย่างตั้งใจ..........ข้างไหอุ หลังเสร็จงาน พวกเรายังล้อมวงคุยกับ อ.อำนวยกันต่อ ตามประสาคนชอบเดินป่า แน่นอนเส้นทางเดินป่าเขาใหญ่ มีหลายเส้นที่น่าสนใจ บวกกับความเห็นเรื่องข่าวคราวต่างๆ ที่รุมเร้าอยู่รอบเขาใหญ่ โดยเฉพาะด้านปากช่อง ที่ถูกสั่งสอบเรื่องการรุกที่ป่า ประเด็นเรื่องป่า พูดไปแล้ว มันร้อนเจงๆ สิ่งที่ป๋มเองคิด แต่หาทางออกไม่ " ทำอย่างไรให้เกิดจิตสำนึกรักป่า" ไม่ใช่รักเพื่อเอาป่ามาเป็นของตัว เพื่อ ถากถาง ปลูกบ้านพักตากอากาศ หากแต่ช่วยกันดูแลไม่ให้ป่าถูกทำลายด้วยจิตสำนึกมากกว่าต้องบังคับกันด้วยกฎหมาย แต่สุดท้าย คุยไป คุยมา ป๋มก็ได้คำตอบในเช้าวันรุ่งขึ้นว่า ปลายฝนต้นหนาวนี้ ป๋มอยากจะไปเดินชมดอกไม้ดิน ที่"สมอปูน" กับเค้าซะที ระหว่างคุยกับพี่นัค หรือที่เจ้าตัวบอกว่า คนแถวบ้านเรียก "เฉิ่ม" เพราะไปทำเฉิ่มตกหน้าผาที่เขาหลวง-พรหมโลก จ.นครศรีธรรมราช ช่วงที่เดินป่าไปกับกนกพงศ์ สงสมพันธุ์ เจ้าของบทประพันธ์ "หุบเขาแห่งสายฝนโปรยไพร" เช้ารุ่งขึ้น ป๋มตื่นมากับวิวเดิมๆ ทุ่งหน้าที่แสงแดดยามเช้าลามเลีย แต่เจ้ากวางเป็นฝูง ที่ออกมาป้วนเปี้ยนเมื่อคืน หนีไปหมดแล้ว ก่อนมื้อเช้า ก๊วนเพื่อนๆ ก็ไปเดินป่าระยะสั้น ก่อนจะกลับมากินข้าว แล้วก็พักผ่อนกันอีกพักใหญ่ แล้วค่อยเก็บข้าวของ เดินทางกลับ เย้ เย้ ... เราจะได้กลับบ้านแล้ว ถ่ายรูปหมู่เป็นที่ระลึกซะหน่อย ก่อนจะเริ่มเดินทางกันอีกครั้ง ป๋มเองยังโอ้เอ้ เก็บข้าวของ แล้วก็นั่งพูดคุยกับ อ.วัธนา ขากลับขอถ่ายเก็บภาพด้านหลังบ้างดีกว่า เวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก พวกเราทั้งหมดก็เดินผ่านป่าใหญ่ ทะลุมาออกทุ่งหญ่าระบัดชายป่า ผ่านทุ่งหญ้านี้ ก็จะตัดไปถึงหอดูสัตว์-หนองผักชี หนองผักชี หนองน้ำที่ไม่เหือดแห้ง เจ้าหน้าที่บอกว่า มีครอบครัวนากอยู่ที่หนองน้ำนี้ ครอบครัวหนึ่ง ป๋มเลยบอกว่า สาวๆ อย่าลงไปเล่นน้ำนะ เพราะ ...... ไพรมายา เรื่องเล่าจากราวป่า ที่ถ่ายทอดออกมาในรูปของนวนิยาย เป็นตอนต่อของหนังสือเรื่อง"ไพรมืด" เรื่องราว ที่มีทั้งความตื่นเต้นจากสัตว์ป่า และภัยธรรมชาติ หลากหลายเรื่องราว ที่ป๋มเองใช้เวลาอ่านรวดเดียวไม่ถึง 3 ชั่วโมง จากเดิมที่ว่าจะลองเปิดอ่านผ่านๆ นิด ๆ หน่อยๆ แล้วไปทำงานก่อน สุดท้ายมารู้ตัวอีกที ก็จบเล่มซะแล้ว พร้อมกับความคิดหลากหลายในสมอง อืมมม ... โชคดีที่ตอนเดินป่ายังไม่เจอขนาดนี้ แต่ก็โชคร้าย และน่าเสียดายที่ป่าสมัยนี้ ไม่เหมือนกับป่าสมัยก่อน ที่ดูจะดิบ ดิบ ดิบได้ใจ ติดตามอ่านเรื่องราวฉันท์มิตร และดูรูปถ่ายให้จุใจได้ คลิกที่นี่เลยคร๊าบ - - - > บอร์ดปันรักของ Trekkingthai.com และอีก 1 link ที่ละมุนละไม เขียนโดยพี่ นัค_เดินทาง ที่ป๋มได้เจอและสนทนากันช่วงหนึ่ง แล้วเราคงได้ไปเดินเส้นทางสายป่ากับพี่บ้างนะขอรับ พี่นัค http://www.oknation.net/blog/nukkrar/2008/03/30/entry-2 และพบกับหนังสือ "ไพรมายา" ได้ที่บูธ สนพ.บ้านหนังสือ ในงานสัปดาห์หนังสือนานาชาติ ศูนย์ประชุมฯสิริกิตต์ ถึงวันที่ 7 เมษายน นะคร๊าบบ ท้ายที่สุด ... ต้องขอบคุณทุกมิตรภาพ ณ คลองอีเฒ่า และเจ้าเท้ากีบที่เผยโฉมงามๆ ให้เห็น แม้ไม่ได้เห้นด้วยตาตัวเอง เพราะนอนคนละด้าน หากแต่แค่รู้ว่าตัวเป็นๆ มาเพ่นพ่านใกล้ๆ ก็ดีใจสุด ๆ แล้ว ภาพโดยพี่นัค_เดินทาง

"พรานแพ" พาคนทั้งหมดเดินตามกันเป็นแถว เกือบเที่ยงแล้ว ทั้งเหนื่อยและหิวโหยกันถ้วนหน้า แต่ยังไม่มีทีท่าว่า ป่าหินนี่จะหมดไปเสียที เพียงแต่มีเศษซากต้นไม้ทั้งเล็กและใหญ่ถูกหินทับเกลื่อนกลาดอยู่หนาตาขึ้นเรื่อยๆ บอกให้รู้ว่าแถวนี้น่าจะใกล้เขตป่าดงดิบเข้าไปทุกทีแล้ว....." ถ้อยคำที่ร้อยเรียงออกมาเป็นตัวอักษร แทนคำพูด

นี่แค่เสี้ยวเล็กๆ เกริ่นนำ ของนวนิยายผจญภัย ตื่นเต้น เร้นลับ ในป่าดึกดำบรรพ์ "ไพรมายา ไพรมืด ภาค2" ที่เปิดตัวขึ้นอย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 22 มีนาคม 2551 ที่ "คลองอีเฒ่า" กลางป่าเขาใหญ่ แตกต่างจากการเปิดตัวหนังสือทั่วๆ ไป ที่มักเปิดตัวในงานสัปดาห์หนังสือ หรือตามห้างสรรพสินค้าชั้นนำ หรือ ตามสถานที่ของคนเมือง

ความตั้งใจเดินทางไปเขาใหญ่ของป๋มคราวนี้ อาจจะเป็นส่วนหนึ่ง แต่ที่แน่ๆ คืออยากเข้าป่า หลังเพื่อนชวนไปเขาเจ็ดยอด แต่ดันขาดการติดต่อ สุดท้ายรู้ตัวอีกที ก็บึ่งรถจาก กทม. ตอนเกือบ 2 ทุ่มของวันที่ 21 มีนาคม 2551 ไปเจอผองเพื่อนที่ไม่ได้ร่วมเดินทางสายป่ากันนานโข ที่บ้านพี่โก๊ะ หรือชื่อจริง "ไร่คชวิเชียร" แห่งบ้านซับใต้ เส้นทางลัดขึ้นเขาใหญ่ ด้วยคำพูดเชิญชวนของสหายสายป่า ที่ป๋มได้ติดต่อก่อนออกเดินทางแค่ 2-3 ชั่วโมง

ใต้ซุ้มหิรัญญิการ์ ค่ำคืนนี้เราคุยกันอย่างออกรส หนุ่มไม่น้อย และหนุ่มใหญ่ กว่าจะเข้านอนเปลใครเปลมัน ก็ปาเข้าไปตี 2

สายแล้ว เลยรีบเดินดุ่ย ๆ ออกไปกินหญ้าสดดีกว่า

ผลิตภัณฑ์จากเต้า รอ อสค.มาเก็บเข้าโรงงานผลิตที่อยู่ไม่ไกลกันนัก

เช้านี้ ป๋มบิดขี้เกียจ ตื่นขึ้นในเปล ก็เห็นหลายคนเดินเล็งมุมถ่ายรูป จัดการภารกิจส่วนตัว นมวัวรีดเรียบร้อยใส่ถัง ตั้งรอ รถอสค.มาเก็บ ส่วนเจ้าวัวก็ออกเดินตามไก่ไปหากิน เราก็เดินตามวัวไปถ่ายรูป เช้านี้เราต่างคนจัดการภารกิจส่วนตัว แล้วก็โอ้เอ้นั่งคุยกันต่อ จนสายถึงได้ขนเป้ขึ้นรถ เป้าหมาย ศูนย์อำนวยการ อช.เขาใหญ่ พี่ชิลลี่ พ่อครัวหญ่าย กับเพื่อนอีกส่วนหนึ่งมารอกันล่วงหน้าแล้ว

หลังลงทะเบียนเรียบร้อย หุหุหุ...ได้หนังสือ"ไพรมายา" อภินันทนาการจาก สำนักพิมพ์บ้านหนังสือ มา 1 เล่ม ป๋มรีบวิ่งเร็วจี๋ ไปให้ อ.วัธนาเจิมไว้ก่อน หลังได้เวลาแดดร้อนพอสมควร(แก่การตากเนื้อแดดเดียว) เราทั้งหมดก็ขนข้าวของขึ้นรถไปตัดอ้อย เอ้ยยย ไปจุดขึ้นเป้ ที่หอดูสัตว์ หนองผักชี ป๋มเห็นแดดจัด จนขยาด "พี่ถ้าไม่ไกลขอเดินตอน 4 โมงเย็นได้มั๊ย"
"ไม่ไหวมั้ง ถ้าเย็นช้างจะลง"
อ้าวไปก็ไป .... เดินตากฝน ฝ่าลมหนาว ป๋มไม่เกี่ยง แต่แดดร้อนเนี่ยะ ป๋มยอมแพ้ เจงๆ

ก่อนเดินทาง เราทำความรู้จักกันซะก่อน โดย อ.อำนวย อินทรักษ์ ผู้อำนวยการศูนย์ฝึกอบรม อช.เขาใหญ่ เจ้าของผลงาน "เรื่องเล่าจากเขาใหญ่" ที่ตีพิมพ์ออกจำหน่ายเมื่อกลางปี 2548

บางคนก็ดูเหมือนไปตัดอ้อยมากกว่าไปเดินป่า บางคนก็ขโมยซีน โพสต์ท่าเป็นนางแบบ ฮา

เค้าหัวเราะอะไรกันนั่น 5 5 5 5 5 5 5

หลังแนะนำตัว บอกเล่ากิจกรรมที่เราจะไป นับจำนวนสมาชิก ที่มีทั้งจาก สนพ.บ้านหนังสือ, ร.ร.ดัดดรุณี แปดริ้ว, ม.หัวเฉียวฯ ร่วมด้วย พี่ธนิก เจ้าของร้านข้าวต้มบางประกง แต่ทำเลที่ตั้งอยู่อ่างทอง ตลอดจน หมอหนุ่ม กับพยาบาลสาวจากพัทยา และแน่นอนเพื่อนๆ จาก เว็ป TKT นับจำนวนรวมได้ 65 คน แต่จะมีตามมาสมทบอีก 3 คนในช่วงเย็น

ฟ้าแจ่มๆ กับเมฆที่เกาะกลุ่มไม่มาก กับทุ่งหญ้าระบัดใบ ที่รอเราอยู่เบื้องหน้า ซึ่งเราจะเดินลงไปทางนั้น แต่ยังไม่ถึงบ่อดินแดง(ในภาพ) ก็จะตัดออกซ้ายตามเทรลเล็ก ๆ ไป

ช่วงแรกตัดเลาะทุ่งหญ้าสะวันนา ที่เจ้าหน้าที่ใช้วิธีเผา เพื่อให้แตกใบอ่อน สำหรับเลี้ยงสัตว์เท้ากีบขนาดเล็ก ที่จะออกมาหากิน เดินเลาะไปไม่นานก็เริ่มเข้าสู่ร่มครึ้มของไม้ใหญ่ ที่บนคาคบ มีไม้อิงอาศัยอยู่มากมาย ที่ป๋มเห็นเยอะสุด เห็นจะเป็นกระแตไต่ไม้ กับเฟิร์นข้าหลวง แล้วก็มีกระเช้าสีดาอยู่ประปราย (หรือทางเหนือจะเรียกห่อข้าวย่าบา)

ขณะที่ ตามพื้นด้านล่าง มีเฟิร์น ที่จำแม่นก็หญ้ารังไก่ หรือที่เรียกกันว่าบลูเฟิร์น ตระกูลเดียวกับกนกนารี เสียแต่ที่นี่ ไม่ขึ้นเป็นดงใหญ่ ใบเขียวธรรมดา ไม่เหลือบเขียวปั้ดออกน้ำเงิน เหมือนกับทางเขาหลวง นครฯ ที่ป๋มชื่นชอบนักหนา พอมันมาอยู่ที่สวนจัตุจักร ก็ได้ชื่อใหม่ว่า "เฟิร์นปีกแมลงทับ"

ส่วนนี่ "อะรูมิไร้"

คำถาม จาก อ.อำนวย ที่ถามขึ้นมาในช่วงหนึ่งของการแนะนำสถานที่และแนะนำตัว ดังก้องขึ้นมา"รู้มั๊ยว่า เถาวัลย์จากด้านล่างขึ้นข้างบน วนตามเข็มนาฬิกา หรือทวนเข็มนาฬิกา ?"

... คำถามนี้ทำให้ป๋มฉุกคิด เดินป่ามาก็หลายป่า เคยสังเกตุหรือเปล่า คำตอบคือเปล่า แต่จากการที่ชอบถ่ายรูปก็พยายามนึกจนได้ความว่า มันน่าจะวนไปทางซ้าย หรือตอบให้ตรงคำถาม ก็ ทวนเข็มนาฬิกา ...ก็โชคดีที่เดาถูกไป หากแต่ก็ไม่แน่เสมอไป เพราะเถาวัลย์ที่ตามเข็มนาฬิกาก็มี แถมด้วยมายาของมัน ที่ทำให้คนลอดผ่าน ต้องเดินวนหลงอยู่ตรงนั้น สิ่งเหล่านี้ ป๋มไม่อาจบอกได้ว่าจริงหรือไม่ หากแต่เป็นเรื่องเล่าขาน และแน่นอน เรื่องนี้มีในเสี้ยวหนึ่งของ "ไพรมายา" ที่ป๋มหยิบมาเอ่ยอ้าง .... อยากรู้ก็ต้องไปอุดหนุนมาอ่านนะคร๊าบบบบ

ต้นไทร ไม้ที่ได้ชื่อว่า "นักบุญแห่งป่า นักฆ่าแห่งพงไพร"

ระหว่างทาง .... ต้นไม้ใหญ่มีพอให้เห็นข้างเทรล แต่ป๋มก็ไม่ได้หยุดถ่ายรูปมากนัก

เส้นทางเข้าไปยังคลองอีเฒ่า อ.อำนวยบอกว่า กี่กิโลเมตรไม่แน่ชัด แต่เจ้าหน้าที่ใช้เวลาเดินเท้าราว 45 นาที ป๋มเองกะคร่าวๆ ถ้าเดินเร็วหน่อย ก็น่าจะสัก 3 กม. ซึ่งพวกเราก็ทำเวลาไม่ทิ้งห่างจากเจ้าหน้าที่ซักเท่าไหร่ ประมาณกำลังเหนื่อยก็พอดีถึง

จักรยานก็มาได้ "พี่มานะ" ปั่นเสือมาจากแปลงยาว - ฉะเชิงเทรา ถึงศูนย์อำนวยการ ที่เขาใหญ่ก็ราวเที่ยง สุดยอดก็ตอนปั่นขึ้นเขาเนี่ยะ ซู๊ดย๋อดพี่โพ้ม

เห็นบ้านพักแล้ว เริงร่ากันหน่อย

"คลองอีเฒ่า" ซึ่งป๋มก็ลืมถาม อ.อำนวย ว่าทำไมเรียกคลองอีเฒ่า แต่บริเวณที่พัก เป็นทุ่งหญ้ากว้างๆ มีมุมให้เลือกกางเต้นท์ได้ตามใจชอบ หรือจะผูกเปลก็ต้องเข้าหาแนวต้นไม้ ไม่ก็ใต้ถุนเรือนพักของเจ้าหน้าที่ ใครถึงก่อนก็จับจองทำเล เพื่อผักผ่อน บ้างก็นอนเล่น บ้างก็วิ่งเล่น บ้างก็ถ่ายรูปเป็นที่ระลึก

มุมนี้ แอบหวาน

และนี่.... มุมกางเปลของป๋ม

จากซ้ายไปขวา พี่ธนิก(ร้านข้าวต้มบางประกง แต่ทำเลที่ตั้งอยู่ อ่างทอง (แฟนพันธุ์แท้ อ.วัธนา),
อ.วัธนา บุญยัง, อ.จากรร.ดัดดรุณี, ลุงสกนณ์ สว.สช. (ผู้สูงวัย แห่งสามชุก)

หลังจัดการที่พักคืนนี้เสร็จ พ่อครัว แม่ครัว ตลอดจนลูกมือ ก็ร่วมด้วยช่วยกัน ทำกับข้าวเลี้ยงพลพรรครักเอย เอ้ย อ.วัธนา คืนนี้อาหารเหลากลางป่าเชียวฮับ ตั้งแต่ ขาหมู, ปีกไก่น้ำแดง, แกงเผ็ดเป็ดย่าง และของโปรดโพ้ม ทอดมันปลากราย ที่เนื้อเหนียวๆ รสชาติกลมกล่อม

และด้วยปริมาณอาหารที่เยอะมาก เลยต้องเกณฑ์ทุกคนที่อยู้ที่คลองอีเฒ่า มาช่วยกันจัดการ ไม่เว้นแม้แต่ชาวต่างชาติ 2 คน ที่เดินป่ามาดูนก ที่ไหนได้ต้องหลบพวกเราอีก 5 5 5

ระหว่างกินข้าว เราก็จับกลุ่มคุยกันไป ป๋มชอบบรรยากาศแบบนี้ที่สุด ละวางหน้าที่การงาน หันมาพูดคุยเรื่องราวการเดินทาง อย่างออกรส ช่วยให้ข้าวมื้อนี้ที่อร่อยอยู่แล้ว อร่อยยิ่งขึ้นไปอีก ก่อนจะถูกเรียกให้ไปรวมพลกันที่ลานข้างกองไฟ

อ.อำนวย ถ่ายทอดประสบการณ์ ของการทำงานที่เขาใหญ่ ซึ่งเจ้าตัวพูดตั้งแต่ที่หนองผักชีแล้วว่า
"ที่นี่เหมือนบ้าน ถ้าเป็นไปได้ ก็ไม่อยากย้ายไปไหน"
พร้อมกับเรื่องราวต่างๆ จากป่าเขาใหญ่ อย่างไหลลื่น ตั้งแต่เรื่องทาก ที่ อ.อำนวยบอกว่า ตอนนี้กำลังศึกษา วงจรชีวิตของมันอยู่ ไปจนถึงเรื่องเสือ ยันเรื่องช้าง ถ้าเป็นสำนวนไทยๆ คงบอกว่า เล่าได้ "ตั้งแต่ไม่จิ้มฟัน ยันเรือรบ"

เพื่อนเก่า และเหล้าป่า

เวลาผ่านไปโข พระจันทร์ขึ้นส่องสว่าง
อ.อำนวยยังเล่าเรื่องให้ฟัง ทั้งป่าเขาใหญ่ .... เสือ ..... ช้าง โดยเฉพาะไอ้งาเดียว ที่ขึ้นชื่อของเขาใหญ่
"วันก่อนหน้าหน้าอุทยานขี่รถไปเจอมัน มันก็หยุดมอง
หัวหน้าก็หยุดมองแล้วก็ขี่รถต่อไป ไม่สนใจมัน มันมีหันมาค้อนด้วยนะ เอากะมันดิ"
แต่เล่าไปเล่ามา ไหงไปจบลงที่เจอหมีก็ไม่ทราบได้
"เข้าป่ากลัวอะไรกันมั่ง"
วิกกี้ได้แต่ตอบในใจ "ป๋มกลัวทาก กะช้าง แล้วก็หมีอ่ะ"
ก็ธ่อ เจอหมีนี่ ไม่รู้จะหนีทางไหน แต่ถ้าเห็นหมีหล่ะก็ ลงน้ำก็รอดแล้ว

ถึงคิว อ.วัธนา กับเรื่องราว ความลึกลับ ลี้ลับของราวไพร ที่ถ่ายทอดจากตัวหนังสือ เป็นเส้นเสียง ทำเอาป๋มไม่ค่อยอยากฟังอย่างตั้งใจนัก เพราะความที่เคยเจอกับตัว ทำให้ไม่อยากรับรู้เรื่องราว ยามที่เข้าป่า เพื่อจะได้ไม่ "จิตตก" จนหวาดผวากลางดึก

ด้วยเพราะ .... คลองอีเฒ่าที่เคยได้ยินกิตติศัพท์จากเพื่อนเท้ากีบ ว่า ที่นี่ดุ .... แรง ด้วยสิ่งลี้ลับที่มองไม่เห็น แล้วยังเป็นเส้นทางด่านสัตว์ ที่อาจจะเผชิญหน้ากับช้างป่า ที่หากินแถวนั้น หรือไม่ก็งูจงอาง ที่แน่นอนมันไม่ใช่ตัวเล็กๆ อย่างที่เคยเห็นในสถานเสาวภา แล้วก็ยังมีสัตว์เท้ากีบ จำพวกกวางอีกมากมาย

ฟังอย่างตั้งใจ..........ข้างไหอุ

หลังเสร็จงาน พวกเรายังล้อมวงคุยกับ อ.อำนวยกันต่อ ตามประสาคนชอบเดินป่า แน่นอนเส้นทางเดินป่าเขาใหญ่ มีหลายเส้นที่น่าสนใจ บวกกับความเห็นเรื่องข่าวคราวต่างๆ ที่รุมเร้าอยู่รอบเขาใหญ่ โดยเฉพาะด้านปากช่อง ที่ถูกสั่งสอบเรื่องการรุกที่ป่า ประเด็นเรื่องป่า พูดไปแล้ว มันร้อนเจงๆ

สิ่งที่ป๋มเองคิด แต่หาทางออกไม่ " ทำอย่างไรให้เกิดจิตสำนึกรักป่า" ไม่ใช่รักเพื่อเอาป่ามาเป็นของตัว เพื่อ ถากถาง ปลูกบ้านพักตากอากาศ หากแต่ช่วยกันดูแลไม่ให้ป่าถูกทำลายด้วยจิตสำนึกมากกว่าต้องบังคับกันด้วยกฎหมาย

แต่สุดท้าย คุยไป คุยมา ป๋มก็ได้คำตอบในเช้าวันรุ่งขึ้นว่า ปลายฝนต้นหนาวนี้ ป๋มอยากจะไปเดินชมดอกไม้ดิน ที่"สมอปูน" กับเค้าซะที ระหว่างคุยกับพี่นัค หรือที่เจ้าตัวบอกว่า คนแถวบ้านเรียก "เฉิ่ม" เพราะไปทำเฉิ่มตกหน้าผาที่เขาหลวง-พรหมโลก จ.นครศรีธรรมราช ช่วงที่เดินป่าไปกับกนกพงศ์ สงสมพันธุ์ เจ้าของบทประพันธ์ "หุบเขาแห่งสายฝนโปรยไพร"

เช้ารุ่งขึ้น ป๋มตื่นมากับวิวเดิมๆ ทุ่งหน้าที่แสงแดดยามเช้าลามเลีย แต่เจ้ากวางเป็นฝูง ที่ออกมาป้วนเปี้ยนเมื่อคืน หนีไปหมดแล้ว ก่อนมื้อเช้า ก๊วนเพื่อนๆ ก็ไปเดินป่าระยะสั้น ก่อนจะกลับมากินข้าว แล้วก็พักผ่อนกันอีกพักใหญ่ แล้วค่อยเก็บข้าวของ เดินทางกลับ

เย้ เย้ ... เราจะได้กลับบ้านแล้ว

ถ่ายรูปหมู่เป็นที่ระลึกซะหน่อย

ก่อนจะเริ่มเดินทางกันอีกครั้ง ป๋มเองยังโอ้เอ้ เก็บข้าวของ แล้วก็นั่งพูดคุยกับ อ.วัธนา

ขากลับขอถ่ายเก็บภาพด้านหลังบ้างดีกว่า

เวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก พวกเราทั้งหมดก็เดินผ่านป่าใหญ่ ทะลุมาออกทุ่งหญ่าระบัดชายป่า ผ่านทุ่งหญ้านี้ ก็จะตัดไปถึงหอดูสัตว์-หนองผักชี

หนองผักชี หนองน้ำที่ไม่เหือดแห้ง

เจ้าหน้าที่บอกว่า มีครอบครัวนากอยู่ที่หนองน้ำนี้ ครอบครัวหนึ่ง ป๋มเลยบอกว่า สาวๆ อย่าลงไปเล่นน้ำนะ เพราะ ......

ไพรมายา เรื่องเล่าจากราวป่า ที่ถ่ายทอดออกมาในรูปของนวนิยาย เป็นตอนต่อของหนังสือเรื่อง"ไพรมืด" เรื่องราว ที่มีทั้งความตื่นเต้นจากสัตว์ป่า และภัยธรรมชาติ หลากหลายเรื่องราว ที่ป๋มเองใช้เวลาอ่านรวดเดียวไม่ถึง 3 ชั่วโมง จากเดิมที่ว่าจะลองเปิดอ่านผ่านๆ นิด ๆ หน่อยๆ แล้วไปทำงานก่อน สุดท้ายมารู้ตัวอีกที ก็จบเล่มซะแล้ว

พร้อมกับความคิดหลากหลายในสมอง อืมมม ... โชคดีที่ตอนเดินป่ายังไม่เจอขนาดนี้ แต่ก็โชคร้าย และน่าเสียดายที่ป่าสมัยนี้ ไม่เหมือนกับป่าสมัยก่อน ที่ดูจะดิบ ดิบ ดิบได้ใจ

ติดตามอ่านเรื่องราวฉันท์มิตร และดูรูปถ่ายให้จุใจได้
คลิกที่นี่เลยคร๊าบ - - - > บอร์ดปันรักของ Trekkingthai.com

และอีก 1 link ที่ละมุนละไม เขียนโดยพี่ นัค_เดินทาง ที่ป๋มได้เจอและสนทนากันช่วงหนึ่ง แล้วเราคงได้ไปเดินเส้นทางสายป่ากับพี่บ้างนะขอรับ พี่นัค
http://www.oknation.net/blog/nukkrar/2008/03/30/entry-2

และพบกับหนังสือ "ไพรมายา" ได้ที่บูธ สนพ.บ้านหนังสือ ในงานสัปดาห์หนังสือนานาชาติ ศูนย์ประชุมฯสิริกิตต์ ถึงวันที่ 7 เมษายน นะคร๊าบบ

ท้ายที่สุด ... ต้องขอบคุณทุกมิตรภาพ ณ คลองอีเฒ่า และเจ้าเท้ากีบที่เผยโฉมงามๆ ให้เห็น แม้ไม่ได้เห้นด้วยตาตัวเอง เพราะนอนคนละด้าน หากแต่แค่รู้ว่าตัวเป็นๆ มาเพ่นพ่านใกล้ๆ ก็ดีใจสุด ๆ แล้ว

ภาพโดยพี่นัค_เดินทาง

แสดงความคิดเห็น | ส่งเรื่องนี้ให้เพื่อน

อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 31
hooknoi วันที่ : 20/04/2008 เวลา : 23.21 น.
http://www.oknation.net/blog/hooknoi

มาแนะนำหนังสืออย่างนี้ ต้องหามาอ่านบ้างแล้วสิ
คลองอีเฒ่า...บอกตามตรงเพิ่งเคยได้ยินครับ บรรยากาศน่าไปกางเต็นส์นอนจังเลย ยิ่งถ้าบอกว่าเดินไม่ไกลหละก็ ชอบนักแล

ความคิดเห็นที่ 30
INDYLOVE วันที่ : 16/04/2008 เวลา : 12.06 น.
http://www.oknation.net/blog/loveindy

สวัสดีหลังสงกรานต์ค่ะเจ๊วิกรี้ ...ไปเที่ยวช่วงสงกรานต์มาสนุกมั๊ยคะ!!
ติ๊กไม่ได้ไปไหนเลยอยู่ที่ กทม. ตลอด ไม่ออกจากบ้านไปไหนด้วย...
แต่ก็เบื่อเหมือนกันค่ะ เมื่อวานเลยออกไปเดินช้อปปิ้งนิดหน่อยค่ะ...

เจ๊วิกกี้ไปคลองอีเฒ่าไม่ชวนเลยค่ะ...
ไปกันตอนไหนไม่เห็นรู้เรื่องเลย สงสัยไม่ได้เข้า TKT นาน
จะบอกว่าที่คลองอีเฒ่านี่แหละที่ติ๊กเจอเรื่องลี้ลับครั้งแรกเลยที่เดินป่า
เชื่อแล้วค่ะว่าที่นี่ดุ....แรง จริงๆ แต่ดีนะที่เค้ามาดี แค่มาทักทายเฉยๆ
นึกถึงแล้วยังขนลุกเลย ถ้ามาร้ายล่ะก็...อิอิ หัวโกร๋นแน่เลย...บรื๋อ!!

ความคิดเห็นที่ 29
nokyoung วันที่ : 11/04/2008 เวลา : 11.17 น.
http://www.oknation.net/blog/tungtung

คุณพี่เล่าเรื่องไม่เคยทำให้ผิดหวังเลยคะ..
ชอบ..

ความคิดเห็นที่ 28
NukDernTang วันที่ : 09/04/2008 เวลา : 20.41 น.
http://www.oknation.net/blog/nukkrar

แสดงว่าได้รับรูปและเพลงแล้ว

ความคิดเห็นที่ 27
บ่าวขี้เมี่ยง วันที่ : 09/04/2008 เวลา : 17.16 น.
http://www.oknation.net/blog/nampol

คิดถุงงงงงงงงงงง อิอิอิ

ความคิดเห็นที่ 26
vickie วันที่ : 08/04/2008 เวลา : 17.44 น.
http://www.oknation.net/blog/vickie
เด็ดดอกไม้ สะเทือนถึงดวงดาว

@ คุณ JJ คร๊า อันนี้คงต้องมาเทรนตัวต่อตัว ณ สถานที่จริงกระมังคร๊า

@ คุณWalkaway สนพ.นาคร๊า ป๋มก็ลืมถามว่าอยู่ตรงไหนอ่ะ แต่เพื่อนป๋มยังไปเจอกะอ.วัธนา มานั่งเจิมลายเซ็น เมื่อวันเสาร์-ทิตย์ อ่ะ

ความคิดเห็นที่ 25
walkaway วันที่ : 08/04/2008 เวลา : 04.12 น.
http://www.oknation.net/blog/ake-yanee

บูธ..น.ส.พ.บ้านหนังสือ..ไปศูนย์แล้วหาไม่เจอ..เดินจนเมื่อย

ความคิดเห็นที่ 24
เจเจค่ะ วันที่ : 08/04/2008 เวลา : 03.16 น.
http://www.oknation.net/blog/jj
__สวัสดีประเทศไทย__

คุงพรี่ vickie ขรา

หนูโสงสายว่าคุงพรี่เมตาบอลิซึมยังไงอ่ะ ทำไมถึงได้ภาพและตัวหนังสือพริ้งเพริดขนาดเนี้ย

แหะ แหะ

เทรนหนูโด้ยสิคร้า

ความคิดเห็นที่ 23
vickie วันที่ : 07/04/2008 เวลา : 23.59 น.
http://www.oknation.net/blog/vickie
เด็ดดอกไม้ สะเทือนถึงดวงดาว

@ คุณ amalit1990 ร้อนคร๊าบบบบ โดยเฉพาะตอนเดินกลางแดด แต่ตรงที่พักคลองอีเฒ่า ลมเย็นสบายเชียวฮับ กลางคืนก็อากาศเย็นสบายขอร๊าบ

@ คุณราษีไศล สนุกจริงๆ อ่ะฮับ แต่หลังๆ ป๋มถนัดนอนเปลมากกว่า เพราะแบกเบากว่า นอนสบายไม่เจ็บหลังอีกตะหาก เห่ะๆ

@ คุณผีเสื้อพเนจร ป๋มก็ช๊อบ ชอบ ... หากเรื่องราว หลายเรื่องเล่าขาน มักหยิบยกมาคุยกัน แต่ในรูปอ่ะ ดูเหมือนคร่ำเคร่งเลยเนอะ 5 5 5

@ คุณ wansuk ขอบคุณคร๊าบบบบ

@ คุณ annielove นั่นจิฮับ ร้อนนี่ป๋มเดินไม่ไหวเอาซะเลย 5 5 5 5 แด๋วทริปหน้า เอาเรื่องเย็นๆ มาฝากบ้างดีกว่า

@ คุณ Yai_Nid ที่คลองอีเฒ่านี่ ถ้าจะส่องสัตว์นะ ป๋มว่าจะเห็นเยอะเลยเชียว พอไฟมืดเจ้าพวกนี้ ก็ออกมาเดินสำรวจ แล้วก็ยังมีพวกสัตว์เท้ากีบตัวเล็กกว่านี้อีกนะฮับ ส่วนตอนเช้า ในทุ่ง ที่ป๋มแปะรูปไว้ ก็มีฝูงกวางออกหากิน น้องที่ไปด้วยกัน ถ่ายภาพมาได้ แต่ป๋มมะสามารถ...ตาจริงก็เพราะดันตื่นสาย พอคนตื่นมันก็หนีหมดอ่ะ

ความคิดเห็นที่ 22
Yai_Nid วันที่ : 07/04/2008 เวลา : 23.32 น.
http://www.oknation.net/blog/YaiNid
เที่ยว Melbourne..ที่นี่ Love U..OK?..รักนะ..ได้มั้ยล่ะhttp://www.oknation.net/blog/konlangkow

ดีใจจังเลย..ที่...เจ้าเท้ากีบเขางามนั่น...ยังมีหลงเหลืออยู่

ความคิดเห็นที่ 21
AnnieLove วันที่ : 07/04/2008 เวลา : 23.20 น.
http://www.oknation.net/blog/Annielove

คุณวิสกี้ เหมือนแอนนี่เลย ฝนไม่กล้ว หนาวไม่กลัว แต่แดดแรงๆ ขอคิดดูก่อน สู้ไม่ไหวจริงๆ คะ อาจร้อนตายได้

ดอก อะรูมิไร ถ้าไม่เห็นใบคิดว่าไปดอกของต้อน สร้อยไข่มุก สีและรูปร่างคล้ายกันมากคะ

เดินเหนื่อยจัง ตังค์ก็เสีย แต่ได้ความสุข สนุก ก็คุ้มคะ

มีทิปใหม่ เอามาเล่าอีกนะคะ

ความคิดเห็นที่ 20
wansuk วันที่ : 07/04/2008 เวลา : 21.24 น.
http://www.oknation.net/blog/wansuk

ภาพสวยทุกภาพ อ่านเรื่องเพลินเลยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 19
ผีเสื้อพเนจร วันที่ : 07/04/2008 เวลา : 19.53 น.
http://www.oknation.net/blog/ontheway

ชอบบรรยากาศ ตั้งวง ยามค่ำคืนจริงๆเลยครับ

ความคิดเห็นที่ 18
ราษีไศล วันที่ : 07/04/2008 เวลา : 19.24 น.
http://www.oknation.net/blog/motorcyrubjang
บ้านดวนน้อย ราษีไศล ศรีสะเกษ www.banduannoi.com

กางเต็นต์ น่าสนุกจริงๆครับ

ความคิดเห็นที่ 17
amalit1990 วันที่ : 07/04/2008 เวลา : 17.10 น.
http://www.oknation.net/blog/amalit1990
ศานติ เพื่อ แสวงหา

สวยดีครับ

ว่าแต่ร้อนมะ

ความคิดเห็นที่ 16
vickie วันที่ : 07/04/2008 เวลา : 16.54 น.
http://www.oknation.net/blog/vickie
เด็ดดอกไม้ สะเทือนถึงดวงดาว

@ คุณมะอึก ขอบคุณคร๊าบบ ที่แวะมาเยี่ยมก่อนไปมีตติ้ง เสียดายจังที่ป๋มไม่ได้ไปด้วยอ่ะ แวะบ้านหนังสือด้วยนาคร๊าบบบ

@ คุณพี่ป้อ pornthanit ขอบคุณคร๊าบบบบ ป๋มแบบว่าเบลอ(กาม็อต) จำชื่อได้ไม่หมดอ่ะฮับ
เสียดายพี่ป้อไม่ไปด้วย นอนเล่นน้ำบ้านพี่โก๊ะ ...สุดยอด...สุดยอด ขอบอก ดูรูปในTKT ตามที่ป๋มlinkไว้นาฮับ

ความคิดเห็นที่ 15
pornthanit วันที่ : 07/04/2008 เวลา : 16.10 น.

อาจารย์ที่มาจาก รร.ดัดดารุณีในรูปที่เห็น ชื่อ อ.นิรุจน์ ศรีเกษม ครับ

ความคิดเห็นที่ 14
มะอึก วันที่ : 07/04/2008 เวลา : 07.55 น.
http://www.oknation.net/blog/panakom

ภาพสวย.....เรื่องงาม.....อ่านมันส์....
อ่านอย่างสบาย ๆ ก่อนจะเดินทางไปที่มิตติ้งรูม บ่ายวันนี้ครับ

ความคิดเห็นที่ 13
vickie วันที่ : 06/04/2008 เวลา : 22.35 น.
http://www.oknation.net/blog/vickie
เด็ดดอกไม้ สะเทือนถึงดวงดาว

ฝากซุ้มหิรัญญิการ์ ให้แม่มดขอรับ
ป่มก็อปมาจากในพันทิพ ใครสนใจเข้าไปดูเพิ่มเติมได้นะฮับ แล้วคุณจะหลงรักดอกไม้ที่ชื่อก็เพราะ ดอกก็งาม ซุ้มก็ร่มรื่นhttp://topicstock.pantip.com/jatujak/topicstock/2006/12/J4972516/J4972516.html

@ คุณPimahn ขอบคุณคร๊าบบบ ถูกต้องแล้วคร๊าบ เรียกว่าหนองผักชี ป๋มเองก็ชอบดูเมฆ ดูท้องฟ้า จนเพื่อนๆ เดินป่าด้วยกันชอบแซว

@ คุณสายล่อฟ้า เห่ะ เห่ะ ลงน้ำก็มีขอร๊าบบบ ส่วนใหย่เป็นน้ำตก 5 5 5 ส่วนทะเลเคยเขียนไปแล้วครั้งหนึ่ง ที่เกาะกุฎี ในท้องทะเลระยอง (แต่ก็ไปเดินป่าด้วยนั่นแหล่ะ) ส่วนรูปสวยๆ จากทะเลตะรุเตา ป๋มทำหายไปเรียบวุธ ...แง๊ ๆ ๆ ถ่ายมาตั้ง 5-6 ม้วน ไม่รู้ไปเก็บไว้ไหน

@ คุณคนทำงาน ไว้ไปด้วยกันจิคร๊าบบบ จะได้รู้ซะทีอะรูมิไร้ คืออะไรก็ไม่รู้ เอ้ย คืออะไรกันแน่ ในป่านี่มีไม้แปลกเยอะ ป๋มเองจำแนกไม่ค่อยถูก จำก็ไม่ค่อยได้

@ คุณPatijjachon คิดถึงเขาใหญ่ สงสัยต้องหาเวลาพาครอบครัวไปซะแล้วนะฮับ

ความคิดเห็นที่ 12
patijjachon วันที่ : 06/04/2008 เวลา : 22.10 น.
http://www.oknation.net/blog/patijjachon
ปฏิจจชน ... คนที่ยังเป็นหนี้แผ่นดิน

คิดถึงเขาใหญ่เหลือเกินฮับ ...

ความคิดเห็นที่ 11
คนทำงาน วันที่ : 06/04/2008 เวลา : 20.27 น.
http://www.oknation.net/blog/kunlek
จงเป็นน้ำครึ่งแก้วตลอดชีวิต เพื่อเรียนรู้เพิ่มเติมได้ตลอด http://www.oknation.net/blog/kunlek2008

นอนกลางดิน กินกลางป่า

น่าสนุกมากเลย

ภาพแต่ละภาพสุดยอดมาก

ชอบ อะรูมิไร้ ค่ะ

แล้วเมื่อไหร่จะรู้ล่ะพี่

ความคิดเห็นที่ 10
สายล่อฟ้า วันที่ : 06/04/2008 เวลา : 20.05 น.
http://www.oknation.net/blog/theerapongbh

ท่องไพร...

ไม่มีลงน้ำบ้างเหรอครับ...ชวนขึ้นเขาตลอดเลย...

ความคิดเห็นที่ 9
vickie วันที่ : 06/04/2008 เวลา : 20.05 น.
http://www.oknation.net/blog/vickie
เด็ดดอกไม้ สะเทือนถึงดวงดาว

@ naijoe ตาจริงคนอื่นเค้าถ่ายรูปหม้อสนามมาได้เป็นราว แต่ทะมายป๋มถ่ายได้แค่ 2 หม้อเอง
ดีใจจัง ที่ชอบภาพกลางคืน พยายามอยู่นาน ต้องขอบคุณ iso 3200 ของ D5D อ่ะฮับ เพราะงานนี้ด๊านน ทิ้งขาตั้งกล้องไว้ในรถ

@ คุณ supawan เส่นทางคลองอีเฒ่านี่ คอนเฟิร์มคร๊าบบ ว่าเดินไปได้สบายๆ ๆ ขออย่างเดียวอย่าปะหน้าช้างป่า กะจงอาง เป็นใช้ได้

@ คุณ auguzzy ความสนุกสนานมันเกิดขึ้นทุกครั้งที่เดินป่า เหมือนชีวิตถูกปลดปล่อยยังไงก็ไม่รุ ว่างๆ ลองไปเดินกันมั่งนาฮับ

@ คุณเจเจ 5 5 5 ไม่รุเป็นไร กล้าบบ้านมา มีแต่คนโพสต์ว่าเป็นทริปตัดอ้อยซะงั้น ก็โถ แดดร้อนโคตรๆ
ผ้าขาวม้าเท่านั้นที่เอาอยู่ แฮ่ ... ป่ะ ป่ะตัดอ้อยกัน

@ คุณ เอเจ ขอบคุณคร๊าบบบ ถ้าให้ดีต้องตามไปดูใน TKT ด้วยนาฮับ อันนั้นจะโพสต์ภาพเพื่อนๆ เยอะหน่อย เห่ะๆ เพราะส่วนใหญ่ในนั้นจะรู้จักกัน

@ คุณ walkaway ขอบคุณคร๊าบบบ ป๋มจะรอดูทริปอนุบาล คงสนุกน่าดูเลยนะฮับ จับปูใส่กระด้ง

@ คุณแม่มด หิรัญญิการ์ เป็นไม้เลื้อยอ่ะฮับ ดอกใหญ่ๆ สีขาว ทั้งต้นทั้งใบใหญ่กว่าการเวก พอดีพี่เค้าทำเป็นห้างขัดกัน ให้เลื้อยขึ้นไปเป็นร่มเงา ข้างใต้ต้นก็เลยเป็นที่สนทนาธรรมของพวกเรา เอ้า....ชนนน อุ๊บส์

ความคิดเห็นที่ 8
pimahn วันที่ : 06/04/2008 เวลา : 19.52 น.
http://www.oknation.net/blog/pimahn
http://www.oknation.net/blog/pimahn2 (เรื่องราวจากประสบการณ์ชีวิต)

น่าสนุกจังเลย ไปไปกางเต๊นท์พักแรมค้างคืน บรรยากาศท่ามกลางธรรมชาติ
ภาพหนองผักชี (ไม่รู้เรียกถูกหรือเปล่า) ที่มีก้อนเมฆ สวยมากครับ
ชอบดูเมฆ หลายๆขนาด หลายๆอารมณ์
บางทีก็มีเมฆฝนมืดครึ้ม แต่เมฆนี้ สีขาว สวยเหมือนปุยสำลีเลย

โหวตให้กับภาพและคนเล่าเรื่องครับ

http://www.oknation.net/blog/pimahn/2008/04/06/entry-2
เมื่อดอกซากุระร่วง - อนิจจัง

ความคิดเห็นที่ 7
แม่มด วันที่ : 06/04/2008 เวลา : 19.17 น.
http://www.oknation.net/blog/deardog

ไม่เคยไปเที่ยวอย่างนี้เลย...น่าสนุกจังค่ะ...ทั้งเรื่องเล่า...ทั้งภาพ...จุใจจริงๆ...
ว่าแต่...(ซุ้ม)หิรัญญิการ์ ...เป็นต้นไม้หรือเปล่าคะ...ชื่อเพราะจังเลยค่ะ...

ความคิดเห็นที่ 6
walkaway วันที่ : 06/04/2008 เวลา : 18.43 น.
http://www.oknation.net/blog/ake-yanee

ภาพสวยมากๆค่ะ..ท่องไพรไปดูรูปไปกับบล็อกนี้ก่อนแล้วกัน..รอทริปอนุบาลเดินทางบ้าง

ความคิดเห็นที่ 5
AJ.p วันที่ : 06/04/2008 เวลา : 17.00 น.
http://www.oknation.net/blog/TheTaleOfFourTribes
ข้าจะเป็น...ผู้นำบล็อกดอง!! กอบกู้เศรษฐกิจของประเทศชาติให้ด้าย!!!!! *http://www.oknation.net/blog/BlackorWhite*

+1 ก่อนเรย ชอบมากๆ...

ภาพสวยมากเรยอ่ะคับ...สุดๆ

ความคิดเห็นที่ 4
เจเจค่ะ วันที่ : 06/04/2008 เวลา : 13.46 น.
http://www.oknation.net/blog/jj
__สวัสดีประเทศไทย__

ทริปตัดอ้อย

ความคิดเห็นที่ 3
auguzzy วันที่ : 06/04/2008 เวลา : 12.45 น.
http://www.oknation.net/blog/raterko
A man can be destroyed but not defeated.

เห็นความสนุกของบางคน(555+)แล้วทำให้น่าไปมากเลยนะครับ ผมไม่ได้ออกลุยแบบนี้มาหลายปีแล้ว

วันหน้ามีโอกาส จะขอห้อยตามไปด้วยนาคับ

ความคิดเห็นที่ 2
Supawan วันที่ : 06/04/2008 เวลา : 05.58 น.
http://www.oknation.net/blog/supawan

บทความเยี่ยมภาพประกอบงดงามค่ะ ทำให้อยากไปเดินป่ามั่ง ...

ความคิดเห็นที่ 1
naijoe วันที่ : 06/04/2008 เวลา : 05.23 น.
http://www.oknation.net/blog/naijoe

เห็นหม้อสนามแล้วนึกถึงตอนไปฝึกเลย...

ชอบภาพตอนกลางคืนจังครับ...

แสดงความคิดเห็น

ล๊อกอินเข้าสู้ระบบ คลิกที่นี่ | สมัครสมาชิก

ชื่อ:
อีเมล์:
เว็บไซต์:
ความคิดเห็น:

ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้ ห้ามทำ - การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้ - การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น สามารถทำได้ - เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน - การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์ ขอขอบคุณ OKNATION กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น 1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ 2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร 3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น 4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน 5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่" OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
		กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน