- vickie
- ranking : สมาชิกทั่วไป
- email : vickie_007@hotmail.com
- วันที่สร้าง : 2006-12-25
- จำนวนเรื่อง : 133
- จำนวนผู้ชม : 60973
- จำนวนผู้โหวต : 286
- ส่ง msg :
- ก็เงินผมเหลือ...สรรพากรไม่เก็บ..คุณรู้ไหมผมเป็นใคร ( Sigree )
- เจ้าหัวเถิก !! น้ำผึ้งหยดเดียว ( jk )
- องุ่นกับแอปเปิล อะไรดีกับสุขภาพหลอดเลือด+หัวใจมากกว่า ( wullopp )
- ฎีกา -- ล่อซื้อ .. ละเมิดลิขสิทธิ์ .. ยกฟ้อง !! ( BaCon )
- *****นางวิสาขา ยอดเบญจกัลยาณี ***** ( เด็กชาย-เด็กหญิง )
- พิทักษ์บุรีรัมย์ฮึ่ม!!จับตาทุจริตเอสเอ็มแอลกว่า๒๐๐ล้าน ( ไทบ้าน )
- จัดการแสดงนาฏศิลป์ รำไทย ( นาฏปิยา )
- ดูหมอก หยอกดาว พาสองเท้า ตะลุยเมืองหมอกสามฤดู ( โรสกีญ่า )
- ดู ดู๊ ดู...ช็อตเด็ด! "ทักษิณ" เปิด "แมนฯ ซิตี้ สโตร์" แห่งแรกในไทย ( phanasGook )
- รักเอย จริงหรือที่ว่าหวาน ( ปณาลี )
Permalink : http://www.oknation.net/blog/vickie
พิมพ์หน้านี้
|
จากเขาหนอง-สันเย็น อช.ใต้ร่มเย็น ไปลงตัวที่หลักไก่ต่อ พะโต๊ะ แต่เช้าของวันเดินทางได้รับคำตอบจากเจ้าหน้าที่กระทันหันว่าไม่มีน้ำ ล่องแพไม่ได้ เจ้าหน้าที่เดินไม่ไหว ขอให้เปลี่ยนเทรลใหม่ แต่เทรลอื่นมันแค่ 3 วัน 2 คืน จิ๊บ จิ๊บ เกินไป สุดท้าย มาลงตัวเอาตอน 4 โมงเย็นก่อนนัดหมายแค่ 5 ชั่วโมง ว่า เราจะไปเดินเส้นพรหมโลก-ยอด 1835 ม. เรียกได้ว่า เป็นการเดินจากยอดที่ป่าที่ดิบที่สุด ไปยังยอดที่สูงที่สุดของเขาหลวง นครศรีธรรมราช มีทีมงานของพี่บ่าวพรหมโลก ไปด้วย 3 คน ที่จะช่วยแบกของกองกลางด้วย นำทางด้วย และเป็นเพื่อนเดินทางด้วย ซึ่งพวกก่อการรู้ตัวกันตั้งแต่เช้าเพราะต้องหาเส้นทางใหม่ให้ควัก 3 คน ส่วนที่เหลือรู้ก่อนเดินทางไม่กี่ชั่วโมง ...... ฮา
เราเดินทางพร้อมกับรถที่ติดเป็นบางช่วง กว่าจะไปถึงท่าศาลา ก็ปาไปเกือบ 9 โมงเช้า หลังจัดการข้าวเช้า เราก็ไปซื้อเสบียงเพิ่มบางส่วน ก่อนไปบ้านพี่บ่าว ซึ่งเป็นชมรมบ้านมนุษยชาติรักษ์เขาหลวง ด้วย หลังพูดคุย วางแผนการคร่าวๆ ว่าเราจะเดินเส้นพรหมโลก ไปยอด 1835 ม. แต่ระหว่างทาง เราขอแวะยอดอื่นก่อนได้มั๊ย เพราะดูในเส้นทางกับเวลาที่เรามี เดินได้ 3 ยอดสบายๆ และคร่าวนี้ พวกเราได้เป็นลูกน้อง"ขุนส่า" สมใจอยาก 5 5 5 5... ไม่ใช่ขุนส่าแห่งรัฐฉานนะ แต่เป็นขุนส่า แห่งเขาหลวง-พรหมโลก .... นอกจากขุนส่าแล้ว ยังมี พี่สาคร และน้องหนุ่ม ที่เคยไปเดินขึ้นพรหมโลกกับป๋มมาแล้ว
ข้ามไปได้ ก็ขอวางเป้ แช่น้ำลดอาการฮีท และรำลึกความหลังซะหน่อย เพื่อนเราเริ่มเอามะม่วงออกมาปอกแบ่งกันกิน ลดน้ำหนักเป้ แล้วยังแก้หิวได้เป็นอย่างดี
อ้าว....ข้ามกลับ เดินต่อกันไปอีกหน่อย เฮ้ย ทาก ๆ ๆ มันเริ่มเยอะขึ้นทุกที ทั้งทาก ทั้งเหนื่อย ทั้งขี้เกียจวางเป้หยิบกล้อง วันแรกเลยมีรูปไม่มากนัก จนกระทั่งถึงที่พัก เป็นธารน้ำ ที่มีมุมสวยงาม เย้ ๆ ๆถึงซะที ว่าแต่ .....
เย็นนี้ หลังจากหาทำเลที่พักเรียบร้อย ก็สบโอกาสที่วิกกี้จะได้นอนแช่น้ำตกให้สมใจอยาก ป๋มใช้เวลาไปกับช่วงนี้เยอะเอาการ เพื่อนๆ เริ่มทยอยมาเล่นน้ำ ส่วนพี่ 511 ก็นั่งดูแผนที่ ดูเส้นทางนีทีไล่ จนเย็นย่ำนั่นแหล่ะ วิกกี้ถึงได้ขึ้นไปช่วยกันทำกับข้าว ... งานนี้ไม่มีแม่ครัวมาด้วย แม้จะมีอดีตเจ้าของร้านอาหารมาถึง 3 คน เลยกลายเป็นแต่มีนักชิม แต่...แต่... งานนี้ผู้ชายคร่ะ ที่เตรียมเครื่องกับข้าวพร้อมสำหรับปรุง ... ดีจัง
รุ่งเช้ามา โอ้เอ้มากไม่ได้ หลังจิบกาแฟ ล้างหน้าล้างตา ทำกับข้าวมื้อเช้า แล้วก็ทำเผื่อมื้อเที่ยงไปเลย เราเริ่มออกเดินทางกันตอน 09.00 น. ข้ามธารน้ำตก มุ่งหน้าต่อไปยังยอดสอยดาวที่เราขีดเส้นไว้ ทางเริ่มชันขึ้นๆ แต่บางช่วงก็เดินสบาย
จากอยู่ในกลุ่มหน้า ป๋มเริ่มถอนตัวไปเดินกลุ่มหลัง เพื่อหาโอกาสถ่ายรูปได้บ้าง แต่ระหว่างทางยังไม่วายมีทากมาเกาะกวนใจ จนร้องจ๊ากไปหลายครั้ง และที่แน่ ๆ มันกัดคออีกแล้ว เป็นตัวที่ 2 พร้อมๆ กับมีความรู้สึกเหมือนมีทากกัดที่เอวด้านหลัง แต่จับๆ ดูยังไม่เจอ ก็กะว่าจะปล่อยให้มันกินจนอิ่มแล้วปล่อยตัวไป
จนลืมนึกถึงมันไปซะสนิท เมื่อถึงจุดพักเที่ยง เป็นธารน้ำตก ที่น้ำไม่มากนัก แต่มีแอ่งให้วิกกี้ได้เล่นน้ำ วางเป้ได้ ถ่ายรูปนิดหน่อย แล้วก็ลงไปแช่น้ำเล่นสบายใจเฉิบ เฉิบ แล้วก็ไปถ่ายรูปต่อ กระทั่งนึกขึ้นมาได้ "เฮ้ยทากมันหลุดไปยังหว่า" ก็เลยเรียกน้องให้ช่วยดู แต่ที่ไหนได้ เสียงกรี๊ดของคุณน้องทำเอาป๋มตกใจ
กว่าที่ความโกลาหลจะผ่านไป ป๋มก็แทบแย่ แลเวก็หันมาระแวงทากอีกครั้ง คิดในใจไปด้วย "เคยมีใครเป็นลมเพราะทากกัดมั๊ยเนี่ยะ.....ฮา"
ช่วงหนึ่งที่ป๋มไต่ขึ้นทางชันตามไปเป็นคนที่ 4-5 มีพี่ขุนส่าเดินตามมา กับเพื่อนๆ ที่เดินตามหลัง ก็ได้ยินเสียงกิ้วก๊าว "เฮ้ยงู " ... "เจ้วิกกี้ไม่เห็นเหรอ มันตั้งตัวเอส แล้วนะ" อืมมม เห็นซิ แต่ตอนแรกที่เห็น นึกว่ายอดอ่อนของเฟิร์นต้น ที่จะขดม้วนขึ้นแล้วก็ค่อนข้างใหญ่ แต่ดูอีกที สีมันไม่ใช่นินา ดีนะไม่จับ หรือวางเป้ถ่ายรูป ป๋มได้แต่เดิน ข้ามไป ด้วยความคิดในใจในเวลาต่อมา "งูมันก็คงจวนตัว ตกใจหนีไม่ทันเลยชูตัวขู่ ถ้าเราไม่ทำอะไรมัน มันก็ไม่ทำอะไรเรา" บวกกับความที่เคยจำคำพูดของพี่กบTrekking แห่งป่าแก่งกระจาน ที่เคยบอกว่า เวลาเข้าป่าใส่ไปเถอะถุงกันทาก มีไม่มีทากก็ตาม แต่มันจะกัดพวกงูได้นะ อย่างน้อยเวลาฉกมา ก็จะติดถุงกันทาก แล้วข้างในเราก็มีถุงเท้ายาว กับขากางเกง ซึ่งถ้าเป็นงูตัวไม่ใหญ่มาก มันไม่ฉกสูงแล้วก็ฉกไม่ถึงเนื้อเรา ... นี่กระมังทำให้ป๋มอุ่นใจ
เลยจุดนี้ไป ยังเจอหินก้อนใหญ่ๆ มีหน้าตัดเรียบ (ย้อนไปดูในรูปที่ 1 นะ) เหมือนกับมีใครใช้มีดคบกริบปาดมันออกยังงั้นแหล่ะ มุมนี้หมุนไปทางไหนก็สวยทั้งนั้น กับแสงที่ลอดต้นไม้ใหญ่ลงมา วิกกี้เดินเกาะท้ายกับพี่คิดดาวเหนือ และเจ้าป้อม มีพี่สาครเดินเป็นเพื่อนรั้งท้ายอีกคน เดินไปถ่ายรูปไป จนไปเจอเพื่อน ๆ หยุดรอ พร้อมกับหารือเส้นทางกัน
เราทั้ง 12 ชีวิตไต่ตัดเลาะข้างเขา ชนิดห้ามพลาดเชียว ก่อนจะค่อยๆ เกาะรากไม้ เถาวัลย์ หน่อยตัวลงด้านล่าง ก่อนจะค่อย ๆ เดินตัดขึ้นเขากันใหม่ เส้นทางนี้ ในความรู้สึกของป๋ม ดูดิบ ๆ ได้ใจ เจอกองขี้สมเสร็จเป็นระยะ ที่แน่ๆ ทากเยอะชะมัด แต่ป๋มก็รู้สึกว่ามันยังน้อยกว่าตอนขึ้นยอดพรหมโลกคราวก่อน
****หมายเหตุ ติดตามตอนต่อไป .... สู่หัวใจพรหมโลก ติดต่อขึ้นเขาหลวงยอดพรหมโลก |
