Cool Vickie !!!

vickie

If you are the park, I will trek in you.
Permalink : http://www.oknation.net/blog/vickie

วันจันทร์ ที่ 28 เมษายน 2551

= ตะลอนฝัน ตามหาหัวใจพรหมโลก ตอน2 =

Posted by vickie , ผู้อ่าน : 278 , 16:37:00 น. | หมวดหมู่ : ตะลอนฝัน

พิมพ์หน้านี้

ต่อเนื่องจากภาคแรก หลังแรมรอนผ่านรูหิน เมื่อวาน อ่ะ...ใครยังไม่ได้อ่าน ก็คลิกไปอ่านก่อนได้นะคร๊าบ เพื่อความต่อเนื่อง " http://www.oknation.net/blog/vickie/2008/04/24/entry-1 " วันนี้เป็นวันที่ 3 ของการเดินป่าระยะเกือบยาว 5 วัน 4 คืน เป้าหมายเราจะไปเขาสอยดาว ดูนกเงือก กินข้าวเที่ยง แล้วบ่ายเดินขึ้นพรหมโลก จะว่าไป ป๋มแอบคาดหวังในใจว่า ถึงตจะไม่ได้ไปหลักไก่ต่อ พะโต๊ะ แต่มาเขาสหลวงช่วงนี้ น่าจะได้เจอดาราประจำถิ่นเขาหลวง กับเค้าซิน๊า แล้วก็ไม่ผิดหวัง แค่ตรงแคมป์พักคืนที่ 2 พี่ขุนส่าบอกว่า เลยตาน้ำขึ้นไปหน่อย มีเอื้องสายเสริตช่องามเชียว แต่ไม่เป็นไร เก็บไว้ไปเดินโหม่งเล่นตอนปีนขึ้นยอดดีกว่า แถมด้วยนู่น สิงโตพัดเหลือง ออกดอกสูงลิบ เหนือแคมป์พักที่นี่เอง ใครมีเลนส์ซูม ๆ ๆ ก็จัดการเก็บไว้ก่อน ด้วยไม่อยากหวังน้ำบ่อหน้า วันนี้ 14 เม.ย.51 วันที่ 3 ของการเดินทางระยะยาว เป้าหมายที่คุยกันเมื่อคืนว่า จะไปขึ้นยอดสอยดาว กินข้าวเที่ยงเสร็จ ก่อนจะปีนขึ้นด้านหน้าผากมังกร ของยอดพรหมโลก เพื่อเดินไปพักแคมป์คืนที่ 4 แต่แค่เริ่มการเดินทาง ไม่พ้นหินอีกแล้ว หากแต่คราวนี้ ตัดลงทางดิ่งๆ ก่อนจะไปปีนขึ้นทางชันกว่าอีก คราวนี้ ทุกกิ่ง ทุกก้าน ทุกราก ถูกคว้าเพื่อดึงตัวเองขึ้นไป จนลืมกลัวทากไปชั่วขณะ แต่วันนี้ดูจะมีทากไม่มากนัก อาจจะเพราะทางเริ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ นั่นเอง กอบีโกเนียชนิดที่ไม่ใช่ใบกำมะหยี่ ขึ้นอวดก้านแดงอยู่ข้างทาง หลังจากที่ไต่ทางชันชัน จนไม่มีกะใจวางเป้หยิบกล้องมาถ่ายคนข้างหน้า หรือข้างหลัง เพราะนอกจะจะช้าแล้วยังทำให้คนอื่นเสียจังหวะก้าวไปด้วย เนื่องจากบางจุดก็ยืนได้ขาเดียว สองขา หรือบางจุดมันต้องอาศัยแรงส่ง ให้ตัวเองก้าวสูงขึ้น สูงขึ้น "ป๋มว่าตอนนี้น่าจะชันสัก 60 องศาได้นะ " "ไม่ถึงหรอก น่าจะสัก 45 " พี่คิด ดาวเหนือ ที่อยู่ด้านล่างบอก "เฮ่ยเป็นไปไม่ได้ น่าจะ 60 แหล่ะ ตาจริงป๋มว่าน่าจะเกินอีกนะ" วิกกี้ว่า เถียงไปเถียงมา ทั้งเกณฑ์การวัด ทั้งมุมที่มอง เจ้าป้อมเลยว่า ปล่อยวิศวกรเค้าคำนวณเหอะ แม่นฝ่า "ก็ได้ แต่ป๋มก็ว่ามันน่าจะสัก 60 องศาชันนะ" "ช้องนางคลี่" พืชคล้ายเฟิร์นชนิดหนึ่ง เราทั้ง 12 คน ยังคงเดินไต่ขึ้น ไต่ขึ้นเรื่อยๆ บางช่วงก็ 4WD บางช่วงก็ 5WD ตามแต่จังหวะช่วงสั้นช่วงยาวของแต่ละคน เลยกอบีโกเนียยักษ์ เราก็ยังตั้งหน้าตั้งตาไต่ขึ้น กระทั่งไปหยุดอยู่หน้ากอ ช้องนางคลี่ ที่ไม่สูงมากนัก ป๋มอาศัยจังหวะนี้พักหอบ ขี้เกียจวางเป้ถ่ายรูปเหมือนเคย เอาน่า..ข้างบนน่าจะยังมีให้เห็นอีกน่า ปลอบใจตัวเองเมื่อเห็นคนอื่นถ่ายกับพรึ่บพรั่บ ...แต่ก็ไม่ผิดหวัง หลังจากไต่ทางชัน ชนิดที่ว่า ชันชิบ แถมบางช่วงแทบจะสุดปลายทีนของขาสั้นๆของป๋ม ต้องอาศัยแรงโหนต้นไม้ดึงตัวเองขึ้นไป แล้วก็เจอ"ช้องนางคลี่" กอไม่ใหญ่ ทอดตัวอยู่บนกิ่งไม้ข้างทาง เลยได้มุมใหม่ๆ ที่ไม่ใช่ระย้าลงมาจากกิ่งไม้ ไต่ทางชันไปได้ระดับหนึ่ง หัวหน้าทริปดูแผนที่ ดูเส้นทาง เป็นอันว่า ถ้าเราไปขึ้นยอดสอยดาว เราอาจจะกลับไปพรหมโลกไม่ทัน เพราะงั้น เป้าหมายถัดไป หน้าผากมังกร ชายป่าดิบแห่งยอดพรหมโลก ...อ้าว... เอาไงก็เอากัน เอื้องสายเสริต พวงแรกที่ออกดอกมาล่อสายตา แถมยังมีที่เพิ่งกำลังแทงดอกอีก 1 ช่อ เหนือขึ้นไปกว่านั้น ก็เจอเจ้าสิงโตพัดเหลืองอวดโฉมอยู่ลิบๆ ชนิดที่กล้องป๋มเก็บมาได้ ก็ไม่งาม เลยถ่ายแค่เจ้าเอื้องมาก่อนดีกว่า หันไปอีกข้าง ก็เจอหัวใจเล็กๆ สีแดง แอบอยู่ข้างทาง ดอกไม้หัวใจของป๋ม(บีโกเนีย) หัวใจแห่งป่า บีโกเนีย พืชคลุมดินเล็ก ๆ ที่หลายคนอาจจะมองข้าม หากแต่ป๋มหลงใหลมันจัง ลองคลิกlink ดูนะฮับ http://www.oknation.net/blog/vickie/2007/02/13/entry-1 แล้วจะรู้ว่า บีโกเนีย น่ารักแค่ไหน จุ๊ ...จุ๊... อ่านเอนทรี่นี้จบก่อนก็ได้ ค่อยคลิก หลังถ่ายรูปเสร็จป๋มก็นั่งพักเหนื่อย รอเพื่อนๆ เดินขึ้นก่อน แล้วป๋มค่อยปิดท้าย จังหวะนี้ แดดเริ่มแผดเผาเป็นระยะ เพราะเริ่มไต่ขึ้นข้างๆ เขา ที่มีต้นไม้สูงไม่มากนัก ก่อนที่เราจะไปสะดุดหยุดถ่ายรูปกันอีกครั้ง เมื่อเมฆหมอกที่บดบังยอดเขาสูงฝั่งตรงข้าม เริ่มสลาย อวดยอดสูงของ 1835 ม.รทก.ที่อยู่ลิบๆ ให้ได้เห็น ต่างเล็งกันไม่ยั้ง รอจังหวะหมอกสลาย แต่ด้านหน้ารกไปด้วยกิ่งไผ่ที่แห้งตาย ป๋มเลยวานเพื่อนก้านยาว ช่วย รั้งๆ กิ่งไผ่แอบให้หน่อย เลยได้มุมกว้างขึ้นมาอีกนีสสสส เอาหล่ะ ไปกันต่อเถอะ ถ้าทางจะทิ้งระยะกับกลุ่มหน้านานพอสมควร ว่าแล้ว 3 คนรั้งท้ายก็ค่อยๆ ไต่ขึ้นทางชันกันต่อไป เฮ้อ ยอดพรหมโลกด้านนี้ มันชันแบบนี้นี่เอง ถึงไม่มีใครจะขึ้นมา บางจุดชัน แล้วยังไม่มีที่ยึดเกาะ เสี่ยงกันหล่ะว๊า ขออย่าให้ดินลื่นเป็นใช้ได้ เราพยายามต้นแรงโน้มถ่วงของโลก ดึงตัวเองขึ้นไปเรื่อยๆ โดยอาศัยรากไม้ ที่โผล่บางส่วนพ้นดินขึ้นมา เกาะดึงตัวเองขึ้นไป กระทั่งขึ้นไปบนสันแห้งๆ ก็ได้ยินเสียงเพื่อน บอกให้รอดมาเลย ๆ ๆ รอดไป .... รอดมา : ด้านหลัง ....ด้านหน้า นี่มันทางหมูป่าชัดชัด รอดไปตามดงไผ่ล้ม ช่างทรมานสิ้นดี มารับรู้น้ำหนักเป้ก็อีตอนคลาน 4 ขานี่แหล่ะ เพราะระยะกว่าจะพ้นดงไผ่ก็หลายก้าวทีเดียว ทำเอาคนก้านยาวอย่างพี่คิด บ่นพรึม เล่นตัดกำลังกันนี่หว่า หลุดไปก็ได้ยินเสียงเพื่อนที่นั่งหัวเราะรอถ่ายรูปอยู่อีกด้าน แถมด้วยเสียงตื่นเต้นดีใจ เจอแล้ว เจอแล้ว ..... สิงโตเขาหลวง สิงโตพัดเหลือง ที่เรียงหน้ามาให้ถ่ายรูป หลังจากวางเป้ได้ เราก็ยึดมุมใครมุมมัน ถ่ายภาพชนิดที่ไม่ต้องรอคิว เพราะมีมากมายหลายต้น อยู่ที่จะมุดดงเข้าไปถ่าย หรือจะรอเก็บภาพตามข้างเทรลเดิน และในความรู้สึกของป๋มที่ไม่ใช่เซียนกล้วยไม้ มองว่ามันมีลักษณะที่แตกต่างกันออกไปเล็กน้อย ไม่รู้จะต่างสายพันธุ์กันด้วยหรือเปล่า อย่างรูปข้างบนก็สีเหลืองเข้มปลายมน อย่างนี่สีเข้มปลายแหลม มีดอกเล็ก ๆ รอวันบานด้วย นี่ก็สีเข้มปลายโค้งมน ออกดอกอยู่บนคาคบเดียวกันหลายดอกเชียว ป๋มรู้สึกว่า มาเขาหลวงคราวนี้ ช่างโชคดีเจอดาราใหญ่ประจำถิ่นเข้าแล้ว แถมมากมายกว่าที่เคยเจอๆ มา อาจจะเป็นเพราะไปตรงหน้าที่เค้าออกดอกแล้วเบ่งบานเต็มที่ รูปพัดถึงได้ดูสวยงามนัก ส่วนนี่สีเหลืองอ่อนปลายมน ออกดอกอยู่บนคาคบไม้ใหญ่ ส่วนดอกนี้ ต้องมุดดงเข้าไปหน่อย เราถ่ายรูปกันไม่รู้เบื่อ ลืมเหนื่อย ลืมหิว ทั้งที่ตอนนั้นเวลาผ่านไปจะเข้าบ่ายโมงแล้ว แต่ทั้งหมดก็ยังค่อยๆ คืบคลานผ่านชายป่าช่วงนี้ไป เงยหน้าไปทางไหน ก็เจอพัดเหลือง แล้วก็อดไม่ได้ที่จะต้องถ่าย แม้มันจะดูหน้าตาคล้ายๆ กันก็เถอะน่า ระหว่างทางก็ยังมีพวกเอื้องชนิดอื่น เอื้องสายเสริต ดาราประจำเขาหลวง บนคาคบไม้ ยังได้เจอเอื้อสายเสริต ออกดอกมากมาย แต่ดูหลายช่อที่รู้สึกว่าเค้าน่าจะบานนานพอควร เพราะกลีบดอกเริ่มโรย แต่ก็ยังมีบางช่อที่เพิ่งเริ่มเบ่งบานรับสายฝน และแสงแดด สาวน้อยบริสุทธิ์ ถ่ายรูปอยู่เป็นนานสองนาน จนกระทั่งเพื่อนๆ เค้าไปกันหมดแล้ว ป๋มก็ยังก้มๆ เงยๆ ดูนู่นดูนี่ จนพี่สาคร มาเรียก อ้าวไปค่ะพี่ ไป... ป่มลัดเลาะออกมาตามทางที่ได้ยินเสียงพี่สาครเรียก แล้วก็หลุดออกมาตรงพื้นโล่งๆ ที่ดูจะเป็นป่าไผ่ที่แห้งล้มตาย ส่วนเพื่อนๆ เหรอ เห็นไปยืนตัวกระจิ๋ว ชี้มือชี้ไม้ ชิมวิวอยู่บนหน้าผากมังกรบนยอดพรหมโลก กันนู่นแล้ว โอ้โหเหะ...เดินไวกันจริงๆ ป๋มสปีดให้พ้นช่วงสันโล่งๆ ที่แดดเปรี้ยง จนผ่านเข้าชายป่าขึ้นยอดพรหมโลก กอบีโกเนียเยอะไปหมด จนอดไม่ได้ที่จะต้องถ่ายรูปอีก ดอกแก่ๆ ของบีโกเนีย ที่กลีบดอกร่วงโรยไปแล้ว เดินไป ถ่ายรูปไป แต่ขณะเดียวกันก็ต้องเร่งรีบไป เพราะรู้ว่าเพื่อนคงรอกินข้าวเที่ยงกันแล้วหล่ะ จนทางขึ้นโผล่ขึ้นยอดนั่นแหล่ะ อ้าวไปทางไหนหล่ะหว่า จะมุดดงไป หรือไต่ไปขอบเขาดี แต่สุดท้ายก็เอาตัวเองโผล่มาเจอกลุ่มเพื่อนๆ จนได้ แล้วก็ได้ยลโฉมบัวแฉกใหญ่ ที่ใบกำลังงาม อยู่ข้างจุดที่เราพักเป้เพื่อจัดการกับข่าวเที่ยง "บัวแฉก" เป็นเฟิร์นดึกดำบรรพ์ ว่ากันว่ามีมาตั้งแต่เมื่อ 230 ล้านปี มักพบในพื้นที่ระดับความสูง ตั้งแต่ 1,000 ม.รทก. ขึ้นไป บัวแฉกใหญ่ ระหว่างเพื่อนจัดการกับข้าวเที่ยง แต่ยามนี้ป๋มขอแค่ได้จิบกาแฟก็พอ แล้วก็ขอไปเดินถ่ายรูปรอเพื่อนๆ อยู่ในดงป่าโบราณแห่งยอดพรหมโลก ด้วยความคิดถึง....และคิดถึง แม้ป่าพรหมโลกวันนี้ดูจะขาดน้ำฝนไปหลายวัน กอมอสหนาๆ บนกิ่งใหญ่ จึงได้ดูแห้ง ไม่ชุ่มฉ่ำมีหยดน้ำร่วงพราวเหมือนที่เคยมาตอนฝนมาก็ตาม และแม้แต่ในป่าโบราณ ก็ยังเจอสิงโตพัดเหลืองออกดอกแข่งกัน จนผมแทบจะตาลาย เห็นอะไรก็กลายเป็นสิงโตพัดเหลืองไปซะแล้ว เฟิร์นแก็ปปืน และแน่นอน ...เอื้องสายเสริต ก็ยังออกดอกระย้า หลังกินข้าวเที่ยงเสร็จ เราเริ่มต้นเดินกันต่อ เป้าหมายคือที่ตั้งแคมป์ ซึ่งยอดหรมโลกจะกำหนดจุดพักอยู่ที่เดียว ซึ่งก็คือ ฝั่งตรงข้ามของป่าโบราณแห่งนี้ ถ้าเดินเร็วหน่อยก็ใช้เวลาชั่วโมงครึ่ง หรือถ้าโอ้เอ้อย่างป๋มก็เคยทำเวลาถึง 4 ชั่วโมงเหมือนกัน เพราะมัวแต่เดินไป ถ่ายรูปไป ด้วยรู้ว่าจุดหมายอยู่ไม่ห่างนัก เจ้ามังกรไฟ ณ พรหมโลก สายตาป๋มสอดส่ายหา"เจ้ามังกร" ที่ป๋มตั้งชื่อไว้ในใจ แล้วก็ได้เจอ แต่วันนี้ ดูเจ้ามังกรไม่ฉ่ำฝน เหมือนคราวที่ป๋มมาแอบอิงหลังมันงีบเอาแรงเมื่อคราวก่อน ด้วยความคิดถึงมากมาย เลยเก็บภาพไว้อีกสักรอบ ดูตอนที่ตัวมันแห้งๆ ก็ได้อารมณ์ไปอีกแบบ ... อย่างน้อยๆ ก็ไม่มีทาก 5 5 5 5 ชั่วขณะที่วิกกี้นึกย้อนไปถึงเมื่อ 3 ปีก่อน ที่ได้ไปเยือน ป่าโบราณพรหมโลก วันนั้น ป่าช่างชุ่มฉ่ำจริงๆ คลิกดูนะฮับ http://www.oknation.net/blog/vickie/2007/02/23/entry-1 แต่ป๋มใส่สีซีเปีย สร้างจินตนาการในป่าโบราณซะหน่อย จากที่ออกเดินนำ เดินไปเดินมา ก็กลายเป็นว่าไปอยู่หลังอีกแล้ว เกาะกลุ่มกะพี่คิดกับเจ้าป้อม เดินสบายๆ พร้อมจะวางเป้ เพื่อถ่ายรูปครั้งละนานๆ "เจ้ เจ้ เจอกล้วยไม้อีกแล้ว" พี่คิดเรียกพร้อมกับชี้ให้ดู "เฮ่ย นั่นมันขนตาสิงโตนี่นา" ร้องเหมือนตื่นเต้น แต่ด้วยความที่เห็นมันอยู่ไกลเกินเอื้อม แถมย้อนแสงอีกต่างหาก เลยได้แต่ถอดถอนใจ "จำได้ว่า ยังมีอีกจุดนะ ต้นมันอยู่กลางทางเดินเลย แต่ไม่รู้ตอนนี้จะออกดอกหรือเปล่า" ไม่ได้ความ เพราะเดินไปไม่ยักกะเจอ เจอแต่ขี้สมเสร็จ เป็นระยะๆ ผู้ชายกับไม้ดอก .... มาดโปรฯ เมื่อไม่ได้ถ่ายบนต้นไม้ ก็ถ่ายตามพื้นดินบ้าง บีโกเนียใบกำมะหยี่ มีเยอะแยะมากมาย กว่าที่เรา 3 คนจะไปถึงจุดที่พักตั้งแคมป์ ก็ช้ากว่าคนอื่นโข เค้าจับจองกางเปลกันเสร็จสรรพ สาวๆ ก็ไปอาบน้ำกันแล้ว ป๋มก็เลยจัดการวางค่ายกลดักทางชาวบ้านเค้าซะเลย ก่อนจะเก็บข้าวของ ไปอาบน้ำซะที เฮ้อ จำได้แค่ว่า ไปอาบน้ำที ขากลับมาก็อาบเหงื่อต่างน้ำ 555 เพราะมันค่อนข้างไกล แล้วก็ชันเอาการ หลังกลับมาร่วมพลช่วยกันทำกับข่าว เลยได้ความว่า เจอไส้เดือนตัวเบ้อเร่อ เพื่อนๆ เอารูปมาพรีวิวดูกัน "โห ..เนี่ยะมันตัวใหญ่กว่าที่ทุ่งขี้เดือน แห่งสันเย็นอีกนะ "ป๋มว่ามันใหญ่กว่าที่เคยเจอที่"คินาบารู"อีกหน่ะ น่าจะใหญ่ที่สุดที่เคยเจอเลยแหล่ะ" ดำเกิงว่า ตามด้วยเสียงบ่น "เฮ้ยใครถ่ายฟระ อุตส่าห์ลงทุนเทียบขนาดให้ ดันถ่ายเบลอซะงั้น" ส่วนพี่น้อง นักดูน้อง บอกว่า เจอลูกนกด้วย เท่าที่จำได้ พี่เค้าบอกว่าเป็นนกกระรางอะไรสักอย่างนี่แหล่ะ "เนี่ยะตอนเจอพ่อแม่มันไม่อยู่ เลยแอบถ่ายรูปมาไกล ๆ ไม่อยากเข้าไปใกล้มาก" ส่วนดำเกิงอวดรองเท้าที่เพิ่งซื้อในตลาดท่าศาลา ต่อราคาแม่ค้าอีก เย้ยยย... มะช่าย กะจะโชว์รอยเท้าสมเสร็จ แต่เปรียบขนาดให้ดูว่า รอยเท้ามันใหญ่เกือบขนาดเท้าเบอร์ 10 ของดำเกิง (เอ๊ะหรือ 8 หว่า) "รอยเท้าเทียบรุ่น เท้าผมกับสมเสร็จ ใครเบอร์ใหญ่กว่ากัน เห็นป่าว ... มีรอยลื่นด้วย" ดูท่าตัวคงใหญ่น่าดู งั้นดีแล้ว ที่ป๋มเจอแต่กองอึ ไปทั่วบริเวณ โดยเฉพาะช่วงจากป่าโบราณมาที่พัก แต่รูปเด็ดในกล้องดำเกิงที่ไม่ยอมอวด จนวันนัดดูรูป เพื่อนๆ ถึงเห็น ร้องลั่น ที่แท้ แอบไปถ่ายหนัง X มานี่เอง "นี่ของป๋มเด็ดสุด" "เฮ้ย จัดฉาก ... มันต้องจัดฉากแหงมๆ" เสียงใครไม่รู้ในหมู่ดังขึ้น ก็เดินกันตั้งหลายคน ทำไมไม่มีใครเห็นเลย ฮา มุมน้ำเงิน ค่ายกลของวิกกี้เองคร๊าบ ค่ำคืนนี้ เรานั่งกินข้าวด้วยกันอย่างเอร็ดอร่อย ดูจะคุ้มค่ากับการเดินทางเมื่อได้เจอหัวใจพรหมโลก แถมด้วยการเดินทางที่ไม่ยากเย็นอะไรนัก แล้วยังไม่วายแซวผู้นำทริป "โหพี่...พรหมโลกเค้าเดินกันวันเดียวก็ถึงยอดแล้ว นี่เราเดินกันตั้ง 3 วัน ฮา" เดิน 5 วัน 4 คืน เราขึ้นกันยอดเดียวเหรอเนี่ยะนะ ได้ไง ก็แหม ยอด 1835 ม. ตัดทิ้งไปแล้ว เพราะหลุดเทรลมาไกล ขืนเดินกลับไป คงไม่ทันเป็นแน่กับเวลาที่เหลืออยู่ สุดท้าย ท้ายสุด "เราจะเดินต่อไปยังยอดฝามี ผาเหยียบเมฆแล้ว ลงที่บ้านวังลุง" ดูจะเป็นไปได้มากที่สุด กับเวลาที่เหลืออยู่ และช่างตรงกับฝันของป๋มเคยวาดไว้ เมื่อคราวไปนั่งตรงหน้าผากมังกร พรหมโลก เมื่อ 3 ปีก่อน ... ชอบป่ามุมหัวนอนของวิกกี้ ... รื่นรมย์สุด สุด เพื่อนๆ ติดตามดู Trail สานฝันในตอนต่อไปนะขอร๊าบ ... ตะลอนฝัน บนสันสวย เทือกเขาหลวง นครฯ http://www.oknation.net/blog/vickie/2008/04/30/entry-2

ต่อเนื่องจากภาคแรก หลังแรมรอนผ่านรูหิน เมื่อวาน อ่ะ...ใครยังไม่ได้อ่าน ก็คลิกไปอ่านก่อนได้นะคร๊าบ เพื่อความต่อเนื่อง
" http://www.oknation.net/blog/vickie/2008/04/24/entry-1 "

วันนี้เป็นวันที่ 3 ของการเดินป่าระยะเกือบยาว 5 วัน 4 คืน เป้าหมายเราจะไปเขาสอยดาว ดูนกเงือก กินข้าวเที่ยง แล้วบ่ายเดินขึ้นพรหมโลก จะว่าไป ป๋มแอบคาดหวังในใจว่า ถึงตจะไม่ได้ไปหลักไก่ต่อ พะโต๊ะ แต่มาเขาสหลวงช่วงนี้ น่าจะได้เจอดาราประจำถิ่นเขาหลวง กับเค้าซิน๊า

แล้วก็ไม่ผิดหวัง แค่ตรงแคมป์พักคืนที่ 2 พี่ขุนส่าบอกว่า เลยตาน้ำขึ้นไปหน่อย มีเอื้องสายเสริตช่องามเชียว แต่ไม่เป็นไร เก็บไว้ไปเดินโหม่งเล่นตอนปีนขึ้นยอดดีกว่า แถมด้วยนู่น สิงโตพัดเหลือง ออกดอกสูงลิบ เหนือแคมป์พักที่นี่เอง ใครมีเลนส์ซูม ๆ ๆ ก็จัดการเก็บไว้ก่อน ด้วยไม่อยากหวังน้ำบ่อหน้า

วันนี้ 14 เม.ย.51 วันที่ 3 ของการเดินทางระยะยาว เป้าหมายที่คุยกันเมื่อคืนว่า จะไปขึ้นยอดสอยดาว กินข้าวเที่ยงเสร็จ ก่อนจะปีนขึ้นด้านหน้าผากมังกร ของยอดพรหมโลก เพื่อเดินไปพักแคมป์คืนที่ 4 แต่แค่เริ่มการเดินทาง ไม่พ้นหินอีกแล้ว หากแต่คราวนี้ ตัดลงทางดิ่งๆ ก่อนจะไปปีนขึ้นทางชันกว่าอีก คราวนี้ ทุกกิ่ง ทุกก้าน ทุกราก ถูกคว้าเพื่อดึงตัวเองขึ้นไป จนลืมกลัวทากไปชั่วขณะ แต่วันนี้ดูจะมีทากไม่มากนัก อาจจะเพราะทางเริ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ นั่นเอง

กอบีโกเนียชนิดที่ไม่ใช่ใบกำมะหยี่ ขึ้นอวดก้านแดงอยู่ข้างทาง หลังจากที่ไต่ทางชันชัน จนไม่มีกะใจวางเป้หยิบกล้องมาถ่ายคนข้างหน้า หรือข้างหลัง เพราะนอกจะจะช้าแล้วยังทำให้คนอื่นเสียจังหวะก้าวไปด้วย เนื่องจากบางจุดก็ยืนได้ขาเดียว สองขา หรือบางจุดมันต้องอาศัยแรงส่ง ให้ตัวเองก้าวสูงขึ้น สูงขึ้น "ป๋มว่าตอนนี้น่าจะชันสัก 60 องศาได้นะ "
"ไม่ถึงหรอก น่าจะสัก 45 " พี่คิด ดาวเหนือ ที่อยู่ด้านล่างบอก
"เฮ่ยเป็นไปไม่ได้ น่าจะ 60 แหล่ะ ตาจริงป๋มว่าน่าจะเกินอีกนะ" วิกกี้ว่า
เถียงไปเถียงมา ทั้งเกณฑ์การวัด ทั้งมุมที่มอง เจ้าป้อมเลยว่า ปล่อยวิศวกรเค้าคำนวณเหอะ แม่นฝ่า "ก็ได้ แต่ป๋มก็ว่ามันน่าจะสัก 60 องศาชันนะ"

"ช้องนางคลี่" พืชคล้ายเฟิร์นชนิดหนึ่ง

เราทั้ง 12 คน ยังคงเดินไต่ขึ้น ไต่ขึ้นเรื่อยๆ บางช่วงก็ 4WD บางช่วงก็ 5WD ตามแต่จังหวะช่วงสั้นช่วงยาวของแต่ละคน เลยกอบีโกเนียยักษ์ เราก็ยังตั้งหน้าตั้งตาไต่ขึ้น กระทั่งไปหยุดอยู่หน้ากอ ช้องนางคลี่ ที่ไม่สูงมากนัก ป๋มอาศัยจังหวะนี้พักหอบ ขี้เกียจวางเป้ถ่ายรูปเหมือนเคย เอาน่า..ข้างบนน่าจะยังมีให้เห็นอีกน่า ปลอบใจตัวเองเมื่อเห็นคนอื่นถ่ายกับพรึ่บพรั่บ ...แต่ก็ไม่ผิดหวัง หลังจากไต่ทางชัน ชนิดที่ว่า ชันชิบ แถมบางช่วงแทบจะสุดปลายทีนของขาสั้นๆของป๋ม ต้องอาศัยแรงโหนต้นไม้ดึงตัวเองขึ้นไป แล้วก็เจอ"ช้องนางคลี่" กอไม่ใหญ่ ทอดตัวอยู่บนกิ่งไม้ข้างทาง เลยได้มุมใหม่ๆ ที่ไม่ใช่ระย้าลงมาจากกิ่งไม้

ไต่ทางชันไปได้ระดับหนึ่ง หัวหน้าทริปดูแผนที่ ดูเส้นทาง เป็นอันว่า ถ้าเราไปขึ้นยอดสอยดาว เราอาจจะกลับไปพรหมโลกไม่ทัน เพราะงั้น เป้าหมายถัดไป หน้าผากมังกร ชายป่าดิบแห่งยอดพรหมโลก ...อ้าว... เอาไงก็เอากัน

เอื้องสายเสริต พวงแรกที่ออกดอกมาล่อสายตา แถมยังมีที่เพิ่งกำลังแทงดอกอีก 1 ช่อ เหนือขึ้นไปกว่านั้น ก็เจอเจ้าสิงโตพัดเหลืองอวดโฉมอยู่ลิบๆ ชนิดที่กล้องป๋มเก็บมาได้ ก็ไม่งาม เลยถ่ายแค่เจ้าเอื้องมาก่อนดีกว่า หันไปอีกข้าง ก็เจอหัวใจเล็กๆ สีแดง แอบอยู่ข้างทาง

ดอกไม้หัวใจของป๋ม(บีโกเนีย) หัวใจแห่งป่า

บีโกเนีย พืชคลุมดินเล็ก ๆ ที่หลายคนอาจจะมองข้าม หากแต่ป๋มหลงใหลมันจัง ลองคลิกlink ดูนะฮับ http://www.oknation.net/blog/vickie/2007/02/13/entry-1 แล้วจะรู้ว่า บีโกเนีย น่ารักแค่ไหน จุ๊ ...จุ๊... อ่านเอนทรี่นี้จบก่อนก็ได้ ค่อยคลิก

หลังถ่ายรูปเสร็จป๋มก็นั่งพักเหนื่อย รอเพื่อนๆ เดินขึ้นก่อน แล้วป๋มค่อยปิดท้าย จังหวะนี้ แดดเริ่มแผดเผาเป็นระยะ เพราะเริ่มไต่ขึ้นข้างๆ เขา ที่มีต้นไม้สูงไม่มากนัก ก่อนที่เราจะไปสะดุดหยุดถ่ายรูปกันอีกครั้ง เมื่อเมฆหมอกที่บดบังยอดเขาสูงฝั่งตรงข้าม เริ่มสลาย อวดยอดสูงของ 1835 ม.รทก.ที่อยู่ลิบๆ ให้ได้เห็น

ต่างเล็งกันไม่ยั้ง รอจังหวะหมอกสลาย

แต่ด้านหน้ารกไปด้วยกิ่งไผ่ที่แห้งตาย ป๋มเลยวานเพื่อนก้านยาว ช่วย รั้งๆ กิ่งไผ่แอบให้หน่อย เลยได้มุมกว้างขึ้นมาอีกนีสสสส เอาหล่ะ ไปกันต่อเถอะ ถ้าทางจะทิ้งระยะกับกลุ่มหน้านานพอสมควร ว่าแล้ว 3 คนรั้งท้ายก็ค่อยๆ ไต่ขึ้นทางชันกันต่อไป

เฮ้อ ยอดพรหมโลกด้านนี้ มันชันแบบนี้นี่เอง ถึงไม่มีใครจะขึ้นมา บางจุดชัน แล้วยังไม่มีที่ยึดเกาะ เสี่ยงกันหล่ะว๊า ขออย่าให้ดินลื่นเป็นใช้ได้ เราพยายามต้นแรงโน้มถ่วงของโลก ดึงตัวเองขึ้นไปเรื่อยๆ โดยอาศัยรากไม้ ที่โผล่บางส่วนพ้นดินขึ้นมา เกาะดึงตัวเองขึ้นไป กระทั่งขึ้นไปบนสันแห้งๆ ก็ได้ยินเสียงเพื่อน บอกให้รอดมาเลย ๆ ๆ

รอดไป .... รอดมา : ด้านหลัง ....ด้านหน้า

นี่มันทางหมูป่าชัดชัด รอดไปตามดงไผ่ล้ม ช่างทรมานสิ้นดี มารับรู้น้ำหนักเป้ก็อีตอนคลาน 4 ขานี่แหล่ะ เพราะระยะกว่าจะพ้นดงไผ่ก็หลายก้าวทีเดียว ทำเอาคนก้านยาวอย่างพี่คิด บ่นพรึม เล่นตัดกำลังกันนี่หว่า หลุดไปก็ได้ยินเสียงเพื่อนที่นั่งหัวเราะรอถ่ายรูปอยู่อีกด้าน แถมด้วยเสียงตื่นเต้นดีใจ เจอแล้ว เจอแล้ว ..... สิงโตเขาหลวง

สิงโตพัดเหลือง ที่เรียงหน้ามาให้ถ่ายรูป

หลังจากวางเป้ได้ เราก็ยึดมุมใครมุมมัน ถ่ายภาพชนิดที่ไม่ต้องรอคิว เพราะมีมากมายหลายต้น อยู่ที่จะมุดดงเข้าไปถ่าย หรือจะรอเก็บภาพตามข้างเทรลเดิน และในความรู้สึกของป๋มที่ไม่ใช่เซียนกล้วยไม้ มองว่ามันมีลักษณะที่แตกต่างกันออกไปเล็กน้อย ไม่รู้จะต่างสายพันธุ์กันด้วยหรือเปล่า อย่างรูปข้างบนก็สีเหลืองเข้มปลายมน

อย่างนี่สีเข้มปลายแหลม มีดอกเล็ก ๆ รอวันบานด้วย

นี่ก็สีเข้มปลายโค้งมน ออกดอกอยู่บนคาคบเดียวกันหลายดอกเชียว

ป๋มรู้สึกว่า มาเขาหลวงคราวนี้ ช่างโชคดีเจอดาราใหญ่ประจำถิ่นเข้าแล้ว แถมมากมายกว่าที่เคยเจอๆ มา อาจจะเป็นเพราะไปตรงหน้าที่เค้าออกดอกแล้วเบ่งบานเต็มที่ รูปพัดถึงได้ดูสวยงามนัก

ส่วนนี่สีเหลืองอ่อนปลายมน ออกดอกอยู่บนคาคบไม้ใหญ่

ส่วนดอกนี้ ต้องมุดดงเข้าไปหน่อย

เราถ่ายรูปกันไม่รู้เบื่อ ลืมเหนื่อย ลืมหิว ทั้งที่ตอนนั้นเวลาผ่านไปจะเข้าบ่ายโมงแล้ว แต่ทั้งหมดก็ยังค่อยๆ คืบคลานผ่านชายป่าช่วงนี้ไป เงยหน้าไปทางไหน ก็เจอพัดเหลือง แล้วก็อดไม่ได้ที่จะต้องถ่าย แม้มันจะดูหน้าตาคล้ายๆ กันก็เถอะน่า

ระหว่างทางก็ยังมีพวกเอื้องชนิดอื่น

เอื้องสายเสริต ดาราประจำเขาหลวง

บนคาคบไม้ ยังได้เจอเอื้อสายเสริต ออกดอกมากมาย แต่ดูหลายช่อที่รู้สึกว่าเค้าน่าจะบานนานพอควร เพราะกลีบดอกเริ่มโรย แต่ก็ยังมีบางช่อที่เพิ่งเริ่มเบ่งบานรับสายฝน และแสงแดด

สาวน้อยบริสุทธิ์

ถ่ายรูปอยู่เป็นนานสองนาน จนกระทั่งเพื่อนๆ เค้าไปกันหมดแล้ว ป๋มก็ยังก้มๆ เงยๆ ดูนู่นดูนี่ จนพี่สาคร มาเรียก อ้าวไปค่ะพี่ ไป... ป่มลัดเลาะออกมาตามทางที่ได้ยินเสียงพี่สาครเรียก แล้วก็หลุดออกมาตรงพื้นโล่งๆ ที่ดูจะเป็นป่าไผ่ที่แห้งล้มตาย ส่วนเพื่อนๆ เหรอ เห็นไปยืนตัวกระจิ๋ว ชี้มือชี้ไม้ ชิมวิวอยู่บนหน้าผากมังกรบนยอดพรหมโลก กันนู่นแล้ว โอ้โหเหะ...เดินไวกันจริงๆ

ป๋มสปีดให้พ้นช่วงสันโล่งๆ ที่แดดเปรี้ยง จนผ่านเข้าชายป่าขึ้นยอดพรหมโลก กอบีโกเนียเยอะไปหมด จนอดไม่ได้ที่จะต้องถ่ายรูปอีก

ดอกแก่ๆ ของบีโกเนีย ที่กลีบดอกร่วงโรยไปแล้ว

เดินไป ถ่ายรูปไป แต่ขณะเดียวกันก็ต้องเร่งรีบไป เพราะรู้ว่าเพื่อนคงรอกินข้าวเที่ยงกันแล้วหล่ะ จนทางขึ้นโผล่ขึ้นยอดนั่นแหล่ะ อ้าวไปทางไหนหล่ะหว่า จะมุดดงไป หรือไต่ไปขอบเขาดี แต่สุดท้ายก็เอาตัวเองโผล่มาเจอกลุ่มเพื่อนๆ จนได้ แล้วก็ได้ยลโฉมบัวแฉกใหญ่ ที่ใบกำลังงาม อยู่ข้างจุดที่เราพักเป้เพื่อจัดการกับข่าวเที่ยง "บัวแฉก" เป็นเฟิร์นดึกดำบรรพ์ ว่ากันว่ามีมาตั้งแต่เมื่อ 230 ล้านปี มักพบในพื้นที่ระดับความสูง ตั้งแต่ 1,000 ม.รทก. ขึ้นไป

บัวแฉกใหญ่

ระหว่างเพื่อนจัดการกับข้าวเที่ยง แต่ยามนี้ป๋มขอแค่ได้จิบกาแฟก็พอ แล้วก็ขอไปเดินถ่ายรูปรอเพื่อนๆ อยู่ในดงป่าโบราณแห่งยอดพรหมโลก ด้วยความคิดถึง....และคิดถึง แม้ป่าพรหมโลกวันนี้ดูจะขาดน้ำฝนไปหลายวัน กอมอสหนาๆ บนกิ่งใหญ่ จึงได้ดูแห้ง ไม่ชุ่มฉ่ำมีหยดน้ำร่วงพราวเหมือนที่เคยมาตอนฝนมาก็ตาม

และแม้แต่ในป่าโบราณ ก็ยังเจอสิงโตพัดเหลืองออกดอกแข่งกัน จนผมแทบจะตาลาย เห็นอะไรก็กลายเป็นสิงโตพัดเหลืองไปซะแล้ว

เฟิร์นแก็ปปืน

และแน่นอน ...เอื้องสายเสริต ก็ยังออกดอกระย้า

หลังกินข้าวเที่ยงเสร็จ เราเริ่มต้นเดินกันต่อ เป้าหมายคือที่ตั้งแคมป์ ซึ่งยอดหรมโลกจะกำหนดจุดพักอยู่ที่เดียว ซึ่งก็คือ ฝั่งตรงข้ามของป่าโบราณแห่งนี้ ถ้าเดินเร็วหน่อยก็ใช้เวลาชั่วโมงครึ่ง หรือถ้าโอ้เอ้อย่างป๋มก็เคยทำเวลาถึง 4 ชั่วโมงเหมือนกัน เพราะมัวแต่เดินไป ถ่ายรูปไป ด้วยรู้ว่าจุดหมายอยู่ไม่ห่างนัก

เจ้ามังกรไฟ ณ พรหมโลก

สายตาป๋มสอดส่ายหา"เจ้ามังกร" ที่ป๋มตั้งชื่อไว้ในใจ แล้วก็ได้เจอ แต่วันนี้ ดูเจ้ามังกรไม่ฉ่ำฝน เหมือนคราวที่ป๋มมาแอบอิงหลังมันงีบเอาแรงเมื่อคราวก่อน ด้วยความคิดถึงมากมาย เลยเก็บภาพไว้อีกสักรอบ ดูตอนที่ตัวมันแห้งๆ ก็ได้อารมณ์ไปอีกแบบ ... อย่างน้อยๆ ก็ไม่มีทาก 5 5 5 5 ชั่วขณะที่วิกกี้นึกย้อนไปถึงเมื่อ 3 ปีก่อน ที่ได้ไปเยือน ป่าโบราณพรหมโลก วันนั้น ป่าช่างชุ่มฉ่ำจริงๆ คลิกดูนะฮับ http://www.oknation.net/blog/vickie/2007/02/23/entry-1 แต่ป๋มใส่สีซีเปีย สร้างจินตนาการในป่าโบราณซะหน่อย

จากที่ออกเดินนำ เดินไปเดินมา ก็กลายเป็นว่าไปอยู่หลังอีกแล้ว เกาะกลุ่มกะพี่คิดกับเจ้าป้อม เดินสบายๆ พร้อมจะวางเป้ เพื่อถ่ายรูปครั้งละนานๆ

"เจ้ เจ้ เจอกล้วยไม้อีกแล้ว" พี่คิดเรียกพร้อมกับชี้ให้ดู
"เฮ่ย นั่นมันขนตาสิงโตนี่นา" ร้องเหมือนตื่นเต้น แต่ด้วยความที่เห็นมันอยู่ไกลเกินเอื้อม แถมย้อนแสงอีกต่างหาก เลยได้แต่ถอดถอนใจ "จำได้ว่า ยังมีอีกจุดนะ ต้นมันอยู่กลางทางเดินเลย แต่ไม่รู้ตอนนี้จะออกดอกหรือเปล่า"
ไม่ได้ความ เพราะเดินไปไม่ยักกะเจอ เจอแต่ขี้สมเสร็จ เป็นระยะๆ

ผู้ชายกับไม้ดอก .... มาดโปรฯ

เมื่อไม่ได้ถ่ายบนต้นไม้ ก็ถ่ายตามพื้นดินบ้าง บีโกเนียใบกำมะหยี่ มีเยอะแยะมากมาย กว่าที่เรา 3 คนจะไปถึงจุดที่พักตั้งแคมป์ ก็ช้ากว่าคนอื่นโข เค้าจับจองกางเปลกันเสร็จสรรพ สาวๆ ก็ไปอาบน้ำกันแล้ว

ป๋มก็เลยจัดการวางค่ายกลดักทางชาวบ้านเค้าซะเลย ก่อนจะเก็บข้าวของ ไปอาบน้ำซะที เฮ้อ จำได้แค่ว่า ไปอาบน้ำที ขากลับมาก็อาบเหงื่อต่างน้ำ 555 เพราะมันค่อนข้างไกล แล้วก็ชันเอาการ

หลังกลับมาร่วมพลช่วยกันทำกับข่าว เลยได้ความว่า เจอไส้เดือนตัวเบ้อเร่อ เพื่อนๆ เอารูปมาพรีวิวดูกัน "โห ..เนี่ยะมันตัวใหญ่กว่าที่ทุ่งขี้เดือน แห่งสันเย็นอีกนะ
"ป๋มว่ามันใหญ่กว่าที่เคยเจอที่"คินาบารู"อีกหน่ะ น่าจะใหญ่ที่สุดที่เคยเจอเลยแหล่ะ" ดำเกิงว่า ตามด้วยเสียงบ่น "เฮ้ยใครถ่ายฟระ อุตส่าห์ลงทุนเทียบขนาดให้ ดันถ่ายเบลอซะงั้น"

ส่วนพี่น้อง นักดูน้อง บอกว่า เจอลูกนกด้วย เท่าที่จำได้ พี่เค้าบอกว่าเป็นนกกระรางอะไรสักอย่างนี่แหล่ะ "เนี่ยะตอนเจอพ่อแม่มันไม่อยู่ เลยแอบถ่ายรูปมาไกล ๆ ไม่อยากเข้าไปใกล้มาก"

ส่วนดำเกิงอวดรองเท้าที่เพิ่งซื้อในตลาดท่าศาลา ต่อราคาแม่ค้าอีก เย้ยยย... มะช่าย
กะจะโชว์รอยเท้าสมเสร็จ แต่เปรียบขนาดให้ดูว่า รอยเท้ามันใหญ่เกือบขนาดเท้าเบอร์ 10 ของดำเกิง (เอ๊ะหรือ 8 หว่า) "รอยเท้าเทียบรุ่น เท้าผมกับสมเสร็จ ใครเบอร์ใหญ่กว่ากัน เห็นป่าว ... มีรอยลื่นด้วย"
ดูท่าตัวคงใหญ่น่าดู งั้นดีแล้ว ที่ป๋มเจอแต่กองอึ ไปทั่วบริเวณ โดยเฉพาะช่วงจากป่าโบราณมาที่พัก

แต่รูปเด็ดในกล้องดำเกิงที่ไม่ยอมอวด จนวันนัดดูรูป เพื่อนๆ ถึงเห็น ร้องลั่น
ที่แท้ แอบไปถ่ายหนัง X มานี่เอง
"นี่ของป๋มเด็ดสุด"
"เฮ้ย จัดฉาก ... มันต้องจัดฉากแหงมๆ" เสียงใครไม่รู้ในหมู่ดังขึ้น
ก็เดินกันตั้งหลายคน ทำไมไม่มีใครเห็นเลย ฮา

มุมน้ำเงิน ค่ายกลของวิกกี้เองคร๊าบ

ค่ำคืนนี้ เรานั่งกินข้าวด้วยกันอย่างเอร็ดอร่อย ดูจะคุ้มค่ากับการเดินทางเมื่อได้เจอหัวใจพรหมโลก แถมด้วยการเดินทางที่ไม่ยากเย็นอะไรนัก แล้วยังไม่วายแซวผู้นำทริป "โหพี่...พรหมโลกเค้าเดินกันวันเดียวก็ถึงยอดแล้ว นี่เราเดินกันตั้ง 3 วัน ฮา" เดิน 5 วัน 4 คืน เราขึ้นกันยอดเดียวเหรอเนี่ยะนะ ได้ไง ก็แหม ยอด 1835 ม. ตัดทิ้งไปแล้ว เพราะหลุดเทรลมาไกล ขืนเดินกลับไป คงไม่ทันเป็นแน่กับเวลาที่เหลืออยู่

สุดท้าย ท้ายสุด "เราจะเดินต่อไปยังยอดฝามี ผาเหยียบเมฆแล้ว ลงที่บ้านวังลุง" ดูจะเป็นไปได้มากที่สุด กับเวลาที่เหลืออยู่ และช่างตรงกับฝันของป๋มเคยวาดไว้ เมื่อคราวไปนั่งตรงหน้าผากมังกร พรหมโลก เมื่อ 3 ปีก่อน ...

ชอบป่ามุมหัวนอนของวิกกี้ ... รื่นรมย์สุด สุด

เพื่อนๆ ติดตามดู Trail สานฝันในตอนต่อไปนะขอร๊าบ ...
ตะลอนฝัน บนสันสวย เทือกเขาหลวง นครฯ http://www.oknation.net/blog/vickie/2008/04/30/entry-2

แสดงความคิดเห็น | ส่งเรื่องนี้ให้เพื่อน

อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 48
คุณอ๊อด วันที่ : 16/05/2008 เวลา : 11.17 น.
http://www.oknation.net/blog/prsakaeo

ภาพสวยมากเลย ช้อบชอบ สระแก้วไปไหนมาบ้าง

ความคิดเห็นที่ 47
vickie วันที่ : 09/05/2008 เวลา : 09.22 น.
http://www.oknation.net/blog/vickie
เด็ดดอกไม้ สะเทือนถึงดวงดาว

@ คุณ Hooknoi ชอบรูปเดียวกันเลยฮับ มุมสวยดีกับสิงโตพัดเหลือง ....ทริปถึกถึกได้ใจดีฮับ แต่ก็ไม่ได้เดินอย่างเดียวนาฮับ มีช่วงเวลาพักผ่อนเยอะเอาการ เรียกว่ากำลังพอดี กับทริป 5 วัน 4 คืน

@ คุณแล จริงอย่างที่บอกเลยฮับ ป๋มก็เพิ่มดูตามที่คุณแลบอก บีโกเนียตอนที่กลีบดอกร่วงไปแล้วก็ดูคล้ายผีเสื้อ
แต่ไส้เดือนเนี่ยะ เพื่อนป๋มบางคนบอกมันไม่ใช่ไส้เดือนแล้วหล่ะ มันต้องเป็นไส้ปี ชัวร์ๆ

@ คุณพรี่นัคเดินทาง .... 5 5 5 5 มะต้องมาอิจฉาเลย ก็ป๋มชวนแล้วน๊า แค่ชวนแบบจวนตัวไปนีสสสสเดียวเอง
เพราะทริปนี้ก็ได้มาแบบจวนตัวเหมือนกัน ...แต่จังหวะสมบูรณ์มากๆ ขอรับ

ความคิดเห็นที่ 46
NukDernTang วันที่ : 08/05/2008 เวลา : 01.37 น.
http://www.oknation.net/blog/nukkrar

อิจฉาโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

คนตั้งใจจะไปไม่ได้ไป คนไม่มีแผนจะไปได้ไปเฉยเลย

เง้อ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

ความคิดเห็นที่ 45
แล วันที่ : 07/05/2008 เวลา : 12.37 น.
http://www.oknation.net/blog/sammapi-salad

ดอกหัวใจของป๋มนี่ ตอนแก่ออกจะเหมือนผีเสื้อนะคะ
เหมือนปีกผีเสื้ออมากๆ เลย

กรี๊ดดด ด ด ไส้เดือน
วุ้ย ทำไมชอบมีอะไรให้ตกใจอยู่เรื่อยเชียว
ไส้เดือนปกติไม่กลัวค่ะ เพราะไปขุดมาทำเหยื่อตกปลาบ่อยๆ
แต่ไซส์นี้เขาไม่เรียกไส้เดือนแล้วม้าง
ปู่ไส้เดือน... สาธุ ทางใครทางมันนะลูกน้า

ความคิดเห็นที่ 44
hooknoi วันที่ : 30/04/2008 เวลา : 23.38 น.
http://www.oknation.net/blog/hooknoi

เห็นทางหมูป่าแล้วนึกถึงคราวไปผาเหยียบเมฆเลย ทางอย่างนั้นเลยหละ

ชอบรูปสิงโตพัดเหลืองรูปแรกที่เรียงกันสามดอกอ่ะครับ สวยดี ยังกะใครหยิบมาเรียงกันแหนะ

แต่ทริปนี้ vickie เดินกันตั้ง 5 วัน 4 คืน...เหมาะสำหรับสมาชิกแบบถึกๆจริงๆเลย แต่แลกกับสิ่งที่ได้เห็นแล้ว..อืม..คุ้มครับ

ความคิดเห็นที่ 43
vickie วันที่ : 30/04/2008 เวลา : 22.26 น.
http://www.oknation.net/blog/vickie
เด็ดดอกไม้ สะเทือนถึงดวงดาว

@ คุณ walkaway ขอบคุณคร๊าบบบ แต่ความจิงป๋มว่า ได้รูปตจากพี่คิด และดำเกิงมาช่วยไว้เยอะเลยฮับ ดดเด่นมากรูปแรก ด้วยฝีมือพี่คิด

@ พี่ Bluehill ใช่แล้วขอร๊าบบ มันสวยบาดจิตจริงๆ ตลอดบ่ายวันนี้ ป๋มแทบจะถูกเจ้าสิงโตพัดเหลืองหลอนเอาแน่ะ เห็นตรงนู้น ก็ถ่าย ตรงนี้ก็ถ่าย หมุนไป หมุนมา มันเยอะไปหมด
ส่วนไส้เดือนอ่ะ เพื่อนป๋มตอนแรกบอก "นึกว่างู" ตัวมันใหญ่มาก ๆ เลยขอร๊าบ ดูดิ ลำตัวเกือบเท่านิ้ว ความยาวราว 2 ฟุตเศษ

@ คุณ siampatriot ขอบคุณคร๊าบบบบ

@ คุณ nokyoung ยินดีขอร๊าบยินดี มิตรรักมาเยี่ยมเยือนถึงบ้าน

@ คุณ wansuk เป็นดอกไม้ป่าทั้ง 2 อย่างที่ป๋มช๊อบ ชอบ

@ คุณเด็กดอย ใช้ฮับ ธรรมชาติไว้เรียนรู้กันและกัน ไม่ใช่มีไว้เพื่อให้แตกแยก ว่าแต่เรียกพี่สุริ แด๋วพี่สุริในรูปที่ร่วมทริปกับป๋มก็
ขานรับหรอก ฮา ฮา ฮา

ความคิดเห็นที่ 42
เด็กดอย วันที่ : 30/04/2008 เวลา : 20.42 น.
http://www.oknation.net/blog/eapoe
"ข้าวทุกเม็ดที่เรากิน เราไม่รู้เม็ดไหนทำให้เราโต" www.meukakeecotour.com

ธรรมชาติมีไว้ให้เราเรียนรู้ในการร่วมกันครับ น้าหมักครับพี่สุริครับ รักกันดีกว่าครับ ประเทศไทยเราจะได้เจริญ เอ้...มันไปเกี่ยวพันกันได้ไงกัน 55555++ ชอบมากๆครับ พี่วิกกีเส้น

ความคิดเห็นที่ 41
wansuk วันที่ : 30/04/2008 เวลา : 17.25 น.
http://www.oknation.net/blog/wansuk

อ้าว! ชอบบีโกเนียเหมือนกัน

ถ่ายภาพสิงโตพัดเหลือง ได้น่ารักมากค่ะ

ความคิดเห็นที่ 40
nokyoung วันที่ : 30/04/2008 เวลา : 13.31 น.
http://www.oknation.net/blog/tungtung

แวะมาทักทายดูดอกใม้ใบหญ้าคะ.
ชอบสิงโตพัดเหลืองจังเยยยยย..งาม
เสาร์นี้คงมะทันมะเปงงรายคะ..
แต่ครั้งหน้าจะขอตามไปด้วยยยยยย..
5555.....

ความคิดเห็นที่ 39
siampatriot วันที่ : 30/04/2008 เวลา : 10.54 น.
http://www.oknation.net/blog/siampatriot
แวะมาเยี่ยมคร๊าบบบบ

จ๋วยๆ ทั้งน๊านเลย โหวต ๆ ๆ

ความคิดเห็นที่ 38
BlueHill วันที่ : 30/04/2008 เวลา : 09.23 น.
http://www.oknation.net/blog/charlee
ฟ้าคราม ป่าเขียว กาแฟหอมกรุ่น

สิงโตพัดเหลือง งามบาดตาบาดใจมากครับ

นี่แหละเขาว่าต้องมาเห็นเองในธรรมชาติ จึงจะซาบซึ้งถึงความงามอย่างมีคุณค่า

โอ้โห... ไส้เดือนตัวใหญ่ขนาดกินคนได้เลยนะนี่

ความคิดเห็นที่ 37
walkaway วันที่ : 30/04/2008 เวลา : 03.38 น.
http://www.oknation.net/blog/ake-yanee

เข้ามาอีกรอบค่ะ..คุณvickieถ่ายภาพดอกไม้สวยจริงๆ..โดยเฉพาะเอื้องสายเสริต(ภาพเดี่ยว)..สวยจริงๆ

ความคิดเห็นที่ 36
vickie วันที่ : 30/04/2008 เวลา : 01.22 น.
http://www.oknation.net/blog/vickie
เด็ดดอกไม้ สะเทือนถึงดวงดาว

@ คุณซันตะวันยิ้ม สิงโตพัดเหลืองเป็นหัวใจหลักที่เราคาดหวังว่าจะได้เจอในยามนี้เลยหล่ะฮับ
แล้วก็โชคดีที่เจอกำลังบานเต็มที่ ยังไม่มีโรย แต่ถ้าเลยกลางเดือน พค.ไปแล้ว โอกาสได้เจอคงน้อยลงไปหล่ะฮับ
ป๋มคุยกับเพื่อน ได้ครามว่า ปีนี้กล้วยไม้ที่เขาหลวงดูจะงามทุกยอดเลยขอร๊าบบ ... สวยงาม สวยงาม

@ คุณรุสสกี้ พวกป๋มเองก็ชอบภาพแรกเหมือนกัน เจ้าสิงโตพัดเหลืองดอกนี้สวยงาม ลงตัวจริงๆ ช่างบานกำลังได้ที่ เหมือนคลี่พัดจีนเต็มที่เลยฮับ
ป๋มเคยจดชื่อวิทยาศาสตร์ไว้ แต่หาไฟล์ไม่เจอฮับ

@ คุณ Annielove ขอบคุณคร๊าบบบ อุ๊บส์ อ้าวความงามดอกไม้หรือฮับ นึกว่าชมความงามของป๋ม ฮี่ๆ ๆ
ดีใจฮับ ที่มีคนชอบกล้วยไม้ป่าเขาหลวง รอลุ้นกันปีละรอบแหล่ะฮับ ... คราวนี้ถือว่าเราไปในช่วงจังหวะดีจริงๆ ขอรับ เพราะกำลังบานเต็มที่ แล้วยังไม่โรย แถมมีเต็มไปหมด เรียกว่าถ่ายกันจนหลอนไปเลยหล่ะฮับ
ส่วนไส้เดือน อย่างที่บอก โพ้มก็โชคดีที่ไม่เจอหน้ากัน

@ คุณ Lovecondo3 ใช่แล้วฮับ ไส้เดือนนี่มันตัวโตเจงๆ จนน้องบางคนแอบเขียนในMultiply ของตัวเองว่า มันเป็น"ไส้ปี" เพราะใหญ่กว่าไส้เดือนมากกว่า 12 เดือนเป็นแน่ 5 5 5 น้องคนที่เจอบอกตอนแรกก็คิดว่างู

ความคิดเห็นที่ 35
lovecondo3 วันที่ : 30/04/2008 เวลา : 00.36 น.
http://www.oknation.net/blog/lovecondo3
ขอให้ทุกรูปภาพทุกเรื่องราวเป็นสื่อกลางในการถ่ายทอดความรู้สู่สังคมไทย

ภาพสวยจัง เห็นไส้เดือนเหมือนงูเลย

ความคิดเห็นที่ 34
AnnieLove วันที่ : 29/04/2008 เวลา : 23.38 น.
http://www.oknation.net/blog/Annielove

โหวตให้สำหรับความงามของดอกไม้คะ ชอบจริงๆ

ความคิดเห็นที่ 33
AnnieLove วันที่ : 29/04/2008 เวลา : 23.37 น.
http://www.oknation.net/blog/Annielove

ชอบดอกกล้วยไม้ทุกดอกเลยคะ

หน้าร้อนข้อดีอย่างหนึ่งคือ เป็นฤดูกาลของกล้วยไม้คะ สวยทุกดอกเลย แอนนี่อยากไปด้วยแล้วสิ ชอบมากเห็นกล้วยไม้แล้วคงลืมเดินลงมาเลย แต่ถ้าเจอใส้เดือนครั้งแรกคงจะตกใจคิดว่าเป็นงูคะ ตัวใหญ่จริงๆ น่ากลัวคะ เป็นคนกลัวสัตว์เลื้อยคลานคะ อาจจะทำให้วิ่งกลับโดยไม่รู้ตัวได้

ความคิดเห็นที่ 32
รุสสกี้ วันที่ : 29/04/2008 เวลา : 22.25 น.
http://www.oknation.net/blog/russky
ในงานศพ จะมีขี้เมาน้อยกว่างานแต่งงานหนึ่งคนเสมอ

ชอบภาพแรกนะ เกิดมาไม่เคยเห็นเลย มันเรียงกลีบได้สัดส่วนจริงๆ

ความคิดเห็นที่ 31
ซันตะวันยิ้ม วันที่ : 29/04/2008 เวลา : 21.55 น.
http://www.oknation.net/blog/suntawanyim

สิงห์โตพัดเหลืองสวยจังเลย น่าไปดูมั่งจัง

ความคิดเห็นที่ 30
vickie วันที่ : 29/04/2008 เวลา : 21.23 น.
http://www.oknation.net/blog/vickie
เด็ดดอกไม้ สะเทือนถึงดวงดาว

@ คุณ Xpress อะโห อะโห หายไปนาน คิดถึงนาฮับ
สงกรานต์ไปโย่วๆ แถวไหนป่าวเนี่ยะ

@ คุณ eddie หุหุหุ ป๋มก็ว่างั้นอ่ะฮับ

ความคิดเห็นที่ 29
eddie วันที่ : 29/04/2008 เวลา : 19.28 น.
http://www.oknation.net/blog/supermodels

ดอกไม้สวย ไส้เดือนน่ากลัว

ความคิดเห็นที่ 28
xpresso วันที่ : 29/04/2008 เวลา : 19.14 น.
http://www.oknation.net/blog/xpresso
The Power of Crack!! ขออภัยในความไม่สะดวก!

วาวววว โย่วๆๆ

น่าอิจฉาจังครับ

ความคิดเห็นที่ 27
vickie วันที่ : 29/04/2008 เวลา : 18.11 น.
http://www.oknation.net/blog/vickie
เด็ดดอกไม้ สะเทือนถึงดวงดาว

@ คุณ J J ช่ายฮับ ช่าย พวกเราถ่ายรูปไป จนสิงโตพัดเหลืองเกือบจะหลนแน่ะ เลยต้องลงรูปสิงโตเยอะๆ เผื่อจะหลอนคนอ่านบ้าง เอิ๊ก ๆ ๆ

@ คุณ INDYLOVE ช่วงนี้งานยุ่งๆ เน้อ จะเข้ากลางปีแล้วนิ เวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก สิงโตพัดเหลือง ใกล้ๆ ต้องรูปแรกค่ะ จากฝีมือถ่ายภาพของพี่คิด ดาวเหนือ รูปหญ่ายสวยมั่ก ๆ ป๋มนั่งดูไปยิ้มไปทู๊กที ช๊อบชอบ ... แล้วยิ่งคิดถึงตอนที่เจอในป่า มันทำให้ความเหนื่อยล้า หายวับไปหมด เพราะมัวแต่สนใจเจ้ากล้วยไม้ใบพัดนี้แทน ฮี่ๆ ๆ
คำว่า 1835 ม.รทก. หมายถึงยอดสูง 1835 เมตร จากระดับน้ำทะเลปานกลาง ขอร๊าบ ฮี่ๆ ป๋มก็ลืมหมายเหตุไว้เหมือนเคย
สงสัยตรงไหนถามได้นาคร๊าบ ป๋มจะพยายามหาคำตอบมาให้ ฮี่ๆ ๆ
.....ป้าติ๊กขร๋า ตาแรกจะนำป่าปิดภูกระดึง มาลงยั่วน้ำลายซะหน่อย ดูท่าไม่มีเวลาซะแล้ว แด๋วกลับมาค่อยเขียนให้อ่านนะคร๊าบบบ

ความคิดเห็นที่ 26
INDYLOVE วันที่ : 29/04/2008 เวลา : 16.55 น.
http://www.oknation.net/blog/loveindy

อ่านจบซะทีค่ะเจ๊วิกกี้ ช่วงนี้หาเวลาอ่านยากจัง
อ่านไปได้หน่อย งานก็เข้าซะแระ เลยพึ่งอ่านจบค่ะ
ดอกสิงโตใบพัดนี่สวยจังค่ะ เห็นแล้วอยากวาดรูปเลยค่ะ
เจ๊วิกกี้มีภาพสวยๆ ใกล้ๆ มั๊ยคะ ขอเป็นแบบหน่อยค่ะ
เจ๊วิกกี้นี่เก่งจังเลยนะคะ รู้จักชื่อต้นไม้ดอกไม้เยอะเลย
ป่าพรหมโลกนี่สวยจังนะคะ ป่าโบราณใส่เสื้อสวยจังค่ะ
อ้อเจ๊วิกกี้คะ แล้วคำว่า ยอดสูงของ 1835 ม.รทก.ที่อยู่ลิบๆ เนี่ย
(รทก.) นี่ย่อมาจากอะไรคะ ขอโทษนะคะติ๊กไม่รู้จริงๆน่ะ เลยสงสัย
หยุดวันแรงงานจะไปเที่ยวภูกระดึงเหรอคะ ไม่ชวนเลยนะคะ...อิอิ

ความคิดเห็นที่ 25
เจเจค่ะ วันที่ : 29/04/2008 เวลา : 13.11 น.
http://www.oknation.net/blog/jj
__สวัสดีประเทศไทย__

สิงโตเพียบเยย

ความคิดเห็นที่ 24
vickie วันที่ : 29/04/2008 เวลา : 12.51 น.
http://www.oknation.net/blog/vickie
เด็ดดอกไม้ สะเทือนถึงดวงดาว

@ นายหัวไทร โอววว จักเป็นพระคุณคร๊าบบบ แล้วป๋มจะลองปั่นไปให้ดูนาฮับ ... ว่าแต่ปีนี้ป๋มเที่ยวน้อยลงแล้วน๊า

@ คุณวิตะมินบี 5 5 5 โชคดีที่ป๋มก็ไม่เจอเจ้าไส้เดือนตัวนี้แบบตัวเป็นๆ เพราะว่าไปถึงที่พักหลังเพื่อน แล้วอีกอย่าง เพื่อนๆ รู้ว่าป๋มกลัวสัตว์ไม่มีขา เค้าก็เลยถ่ายรูปกันเสร็จ ก็จัดการส่งมันเข้าไปในดงป่า ที่จะไม่มีคนย่างกรายไปแน่ๆ ซะ
ป่าพรหมโลกยังสวยสดขอร๊าบ

@ คุณ esamu ขนาดไงนยุ่งๆ มั่กๆ ยังมานั่งดูก้าน เอ้ย นิ้มป๋มอีกนะ เออแฮะ ทำไมมันเหมือนกิ่งไม้ไปได้ แต่ดูดิ เกือบจะเล็กกว่าก้านบีโกเนียซะอีกอ่ะ

@ คุณ Zuni มาจิฮับ ป่าพรหมโลก คงยินดีต้อนรับ มิตรรักแฟนเพลงธรรมชาติทุกท่านฮับ

ความคิดเห็นที่ 23
zuni วันที่ : 29/04/2008 เวลา : 12.07 น.
http://www.oknation.net/blog/zuni

โห...ภาพสวยงามมากๆ ป่าอุดมจริงๆ อิจฉาจัง อยากไปมั่งอ่ะ แง...

ความคิดเห็นที่ 22
Esamu วันที่ : 29/04/2008 เวลา : 11.39 น.
http://www.oknation.net/blog/esamu

กิ่งนี้ดูคุ้นๆว่ะเจ๊ ฮ่าาาา

ความคิดเห็นที่ 21
Esamu วันที่ : 29/04/2008 เวลา : 11.33 น.
http://www.oknation.net/blog/esamu

ไม่เม้นท์อะไรเจ๊ งานเยอะสุดๆ อย่างไรก้อแล้วแต่รอเอารูปไปอัดให้อยู่นะ
ฮ่าาาาาาา ทำมาหากินแข่งกะลูกบัวมาน หุหุ

ความคิดเห็นที่ 20
วิตามินบี วันที่ : 29/04/2008 เวลา : 10.57 น.
http://www.oknation.net/blog/babymind
วางความเป็นผู้ใหญ่ไว้ที่โลกภายนอกแล้วกลับมาเป็นเด็กๆกันเถอะค่ะ

ตอนแรกเข้ามาจ้องดูรูปซะใกล้ติดลูกกะตาค่ะ
แต่พอเจอคุณปู่ไส้เดือน
วิ่งหนีไปตั้งหลักแทบไม่ทัน
อะไรจะมหึมาขนาดนั้น อี๊ แหวะ

คุณวิกกี้คะ...
อิจฉาคุณมากๆค่ะที่ได้เข้าไปใกล้ชิด
กับธรรมชาติอันบริสุทธิ์ซึ่งยากจะหาดูได้จาก
แหล่งท่องเที่ยวทั่วๆไป
ไม่รู้ซิคะ อ่านเอนทรี่นี้แล้วรู้สึกอะไรบางอย่าง
แต่อธิบายไม่ถูก
เหมือนโดนมนต์สะกดของป่าค่ะ

ความคิดเห็นที่ 19
นายหัวไทร วันที่ : 29/04/2008 เวลา : 10.14 น.
http://www.oknation.net/blog/naiman

เที่ยวจังนะนายนะ
น่าเขียนสรุปสัก 2 หน้ากระดาษ
ส่งเมลย์มาให้ผม หาที่ลงในสื่อท้องถิ่นให้ เอาไหม
สื่อท้องถิ่นที่นครศรี (เมืองคอนแหละ บ้านนายหัว)

ความคิดเห็นที่ 18
vickie วันที่ : 29/04/2008 เวลา : 09.48 น.
http://www.oknation.net/blog/vickie
เด็ดดอกไม้ สะเทือนถึงดวงดาว

@ คุณ patijjachon ช่ายแล้วฮับ ภาค 2 เนี่ยะ เดินสบาย ๆ หน่อย แม้จะเจอไต่ทางชัน แต่ทากน้อย ไม่ค่อยมากวนใจ แล้วยังได้เจอความสวยงามของพรหมโลก อีกด้วย
ส่วนเจ้เพ็ญ...เห่ะ ๆ ป๋มอยากเห็นแกกรีสสสสส ซาหลบอ่ะ

@ คุณคนหลังเขา สิงโตพัดเหลืองที่ไปเจอคราวนี้ ทำเอาหน้ามืดตาลาย เห็นอะไรเป็นพัดสีเหลืองไปม๊ดด ถ่ายรูปจนหลอน หายอยากไปเลย คิก ๆ

@ คุณ Chedtha ขอบคุณคร๊าบคุณพรี่ สิงโตพัดเหลือง เขาว่ากันว่าเป็นกล้วยไม้ประจำถิ่นเขาหลวงอ่ะฮับ หน้าตาบอกยี่ห้อเลย เป็นพัดจิ๋วๆ สีเหลือง แต่เป็นกล้วยไม้ตระกูลสิงโต ป๋มโชคดีที่ไปเจอช่วงที่ออกดอกงามๆ พอดี ทริปนี้เลยได้เจอครบรสจริงๆ ขอรับ ตั้งแต่ ดิบๆ สวยๆงามๆ แล้วเดียวภาค 3 ก้เป็นงามถึกสมใจ 5 5 5 5

@ คุณ Naijoe เหมือนเหนื่อยนะฮับ เดินไป แบกเป้ไป แล้วยังถ่ายรูปไป แต่สำหรับป๋มตอนหยุดถ่ายรูป เหมือนได้พักเหนื่อย พักขาไปในตัวอ่ะฮับ ฮี่ๆ ๆ แบบทำเนียน ๆ แต่จะว่าไป ป๋มว่าถ้าใครมีกล้องอยู่ในมือ ก็คงอดไม่ได้หรอกฮับ

@ คุณpaedophile

ขอบคุณคร๊าบที่มาเยี่ยม ชอบจัง...ผีเสื้อตัวสีฟ้า

@ คุณปรีเปรม อย่าว่าเซียนเลยคร๊าบบบ แต่ป๋มชอบเฟิร์นมากกว่า มันน่ารัก สวยงามแล้วก็เขียวๆ ดี แต่เวลาเข้าป่าทีไร มักลืมชื่อมันทุกที มีไม่กี่ยี่ห้อที่จำได้ขึ้นใจ ... สุดท้ายต้องออกมาเปิดตำราทุกที
ป๋มว่าถ้าระหว่างการเดินป่า เราได้ค้นหาตัวเราว่าชอบอะไร ศึกษาตรงนั้นดู ก็จะทำให้การเดินทางสนุกมากขึ้นขอรับ
การเดินป่าเตรียมตัวไม่มาก แต่บางคนคิดว่าเรื่องมากเอาการ ถ้ารีบเมล์มาถามก็ได้ฮับ แต่ถ้าไม่รีบ ป๋มจะรีบปั่นที่เคยขึ้นต้นไว้ให้จบซะที เกี่ยวกับการเตรียมตัวเดินป่า ฉบับวิกกี้อ่ะฮับ

@ คุณ spyone ขอบคุณค่ะ

@ คุณCh.Minivet ขอบคุณคร๊าบบบ ไปเขาหลวงนี่หาทางกางเตนท์ได้สบายคร๊าบบบ แต่ไม่มากมายจนเกินไป ถ้าจุดพักบนพรหมโลก กางได้หลายเตนท์ฮับ แต่ถ้ามองไปถึงช่วง 2 วันแรกที่ป๋มเดินมา ดูท่าผูกเปลสะดวกสุด โดยเฉพาะคืนที่ 2 ขนาดนั่งกินข้าว ยังไถลเลย เพราะพื้นตะแคง
ไส้เดือนยักษ์ มันยักษ์จริงๆ ตัวขนาดนิ้วคน อีกรูปเพื่อนป๋มเอาพาดแขนให้ดู แต่รูปเบลอขนาดหนัก 5 55
จะว่าไปขึ้นเขาหลวงนี้ไปได้หลายช่วง แต่เท่าที่ป๋มไปเพราะชอบและคิดว่าต้องเจอแน่ๆ ก็ช่าวงกลางเดือน กพ. จะเจอบีโกเนีย ออกดอกหลากสีสันเยอะมาก
กับช่วงเมษา-ต้นพค. จะเห็นกล้วยไม้ประจำถิ่นออกดอก เยอะอีกเช่นกัน หรือไม่ก็ช่วงต้นปี มีเสี่ยงเจอฝน แต่ก็จะได้ทะเลหมอกสวยๆ ๆ น้ำตกงามๆ แต่ไม่เหมาะกับหน้าลม ที่ป๋มขยาดเชียวเวลาอยู่บนหน้าผาที่ต้นไม้ยังไม่กล้าสูง

ปล. เปรโต๊ะลอซู กางเตนท์ได้ขอร๊าบบบ

ความคิดเห็นที่ 17
Ch.Minivet วันที่ : 29/04/2008 เวลา : 08.48 น.
http://www.oknation.net/blog/ChMinivet
Ch.Minivet

ที่นอนสวยค่ะพี่

แต่เจ้าไส้เดือน เห็นแล้วขนลุก มันยักษ์ ขนาดน้านโรยเหรอเนี่ย บรื๋อออ..

เดินป่าหน้าฝน เนี่ย ชุ่มฉ่ำจริงน้อ

ต้องไปช่วงนี้ ใช่มั๊ยคะ ถึงจะสวย .. เพื่อนเค้าว่ากันว่า ถ้าจะลอกสถานที่ ก็ควรต้องลอกเวลามาด้วย อิอิ

นอนเต้นท์ ได้ป่ะคะ มีที่ให้กางเต้นท์มั๊ยคะ

... ... ...

เออ! พี่คะ .. มีคำถามค่ะ
เปรโต๊ะลอซู นอนเต้นท์ได้ป่าวคะ หรือว่านอนเปลได้อย่างเดียว

Ch.Minivet จะเริ่มก๊อปทริปพี่แล้วน้า

ความคิดเห็นที่ 16
spyone วันที่ : 29/04/2008 เวลา : 08.27 น.
http://www.oknation.net/blog/spyone
โลกหมุนด้วยความรัก

สิงโตพัดเหลืองสวยดีค่ะ

ความคิดเห็นที่ 15
ปรีเปรม วันที่ : 29/04/2008 เวลา : 07.59 น.
http://www.oknation.net/blog/preprem

แหมๆๆๆ.............อ่านไปกินกาแฟแกล้มข้าวเหนียวมูลไป...
มีความสุขจังวันนี้...
คุณวิกกี้เนี่ยเซียนเฟรินหรือครับ..รู้เยอะจังอีกหน่อยคงต้องวานข้อมูลแล้วล่ะครับ...
ผมอ่านไปๆ..ชักอยากเดินเขาบ้างแล้วล่ะครับ..ต้องเตรียมตัวยังงยบ้างครับ..รบกวนอธิบายโหน่ย...จิเผื่อจะตัดสินใจเข้าสู่วงการบ้างครับ..ถ้าไม่ไหวก็อ่านจากคุณวิกกี้เอา..อิอิ

ความคิดเห็นที่ 14
paedophile วันที่ : 29/04/2008 เวลา : 07.14 น.
http://www.oknation.net/blog/paedophiel
ขับเคลื่อนอารมณ์ให้ตรงร่องน้ำ หากประมาทอาจทำให้สำนึกถูกเฉี่ยวชนจนสติปัญญาเกยตื้น

ความคิดเห็นที่ 13
naijoe วันที่ : 29/04/2008 เวลา : 06.13 น.
http://www.oknation.net/blog/naijoe

เดินไป...ถ่ายรูปไป...น่าจะเหนื่อยเนอะ...

แต่ก็สนุกดี...

ความคิดเห็นที่ 12
chedtha วันที่ : 29/04/2008 เวลา : 03.10 น.
http://www.oknation.net/blog/chedtha
http://www.oknation.net/blog/chedtha3 (ความทรงจำที่สวยงาม)

ภาพสิงโตพัดเหลือง สวยได้ใจไปเลย
งดงามราวกับไม่ใช่ดอกไม้จริงๆ
เพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรกในชีวิตเลยนะเนี่ย

เอื้องสายเสริต ก็สวยได้ใจอีกเหมือนกัน
งดงามอ่อนช้อย ตื่นตาตื่นใจจังเลยครับ

อ้าว....ยี้....
ไม่เอาละ...ไส้เดือน...
ไม่ชอบเลย เห็นสัตว์ประเภทนี้เป็นไม่ได้เลย...อี๊
ไม่ได้เกลียดอะไรหรอกครับ แต่ไม่ชอบการสัมผัสผิวแบบนั้นเลย
ชอบอุ้มสัตว์ที่มีขนปุกปุยมากกว่าน่ะ

โห...เจอลูกนกกำลังหิวด้วย รอแม่มาป้อนอาหาร

อ้าว....แหม...
ภาพแมลงอะไรเนี่ย ยั่วชะมัด

โหวตให้ด้วยความขอบคุณยิ่ง
ในชีวิตนี้ คงไม่มีโอกาสได้ไปเห็นสิ่งต่างๆในป่าแบบนี้เลย
ขออาศัยดูจากบล๊อกคุณ vickie นะครับ
สุดยอดของการเดินทางท่องเที่ยว ที่มีรสชาติที่สุดเลยละครับ

ความคิดเห็นที่ 11
KonLangKow วันที่ : 29/04/2008 เวลา : 01.06 น.
http://www.oknation.net/blog/konlangkow