|
โบว์ ....โบว์ รอเดี๋ยว ฉันวิ่งกระหืดหระหอบมา รอไม่ได้แล้ว เหลือเวลาไม่ถึง 48 ชั่วโมงแล้วนะเธอ โบว์บอก ก่อนจะหันไปปั่นต้นฉบับต่อ โบว์ก้มหน้าก้มตาปั่นต้นฉบับ แต่พิมพ์ไปได้ไม่กี่ตัว ก็ลบ พิมพ์ลบ พิมพ์ลบ อยู่นั่น จนอ่อนใจเมื่อนึกถึงเรื่องที่กำลังตั้งอกตั้งใจทำ แต่มันก็ไม่ได้อย่างใจ ก็ด้วยเพราะมันเป็นเรื่องที่เธออยากเขียน ทั้งๆ ที่เธอแทบจะไม่มีความรู้เกี่ยวกับสิ่งที่เธอเขียนเลยแม้แต่น้อย ใครว่ากีฬากับผู้หญิงไปด้วยกันไม่ได้ เธอคนหนึ่งละเถียงเอ็นขาด เย้ยยย ไม่ขนาดน๊านน แค่เถียงคอเป็นเอ็น เพราะเธอก็เป็นคนหนึ่งที่ชื่นชอบกีฬา อยู่เหมือนกัน หากแต่ก็มีไม่กี่ประเภท ก็กีฬานี่แหล่ะ ทำให้เธอได้เข้ามาใกล้ชิดแวดวงนักเขียนอยู่ทุกวันนี้ สุดท้าย โบว์ก็เลยต้องพักนิ้วจากแป้นพิมพ์ หรี่เสียงเพลงสำเนียงสุพรรณที่คุ้นเคย "เพลิงพรุชิง" แล้วหันมาคุยกับฉันแทน
ตกลง มีไรเหรอวิก ก็ไม่มีไรมากหรอก แค่อยากจะบอกว่า วันอาทิตย์นี้เราไปไม่ได้นะ ฉันบอกเธอพร้อมกับทำท่าเสียดายสุดฤทธิ์ อ้าวหรอ ... ว๊า เสียดายจัง ฝีมือชั้นมันฮ่วยแตกอยู่ด้วย กะว่าถ้าได้คนฝีมือพอๆกันไปเล่นด้วย ก็คงจะดีหรอก โบว์พูดด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ แหม เล่นชมกันซึ่งหน้าแบบนี้ เขิลหว่ะ ..... เฮ้ยยย นี่หรอกด่าชั้นเหรอ ฉันอุตส่าห์ดีใจ นึกว่าเพื่อนรักจะชม ที่ไหนได้ ก็โธ่ ในหมู่เพื่อนๆ ทุกคนรู้ดีว่า โบว์เล่นกีฬาไม่เอาไหน จนป่านนี้ยังไม่แน่ใจว่า เจ้าหล่อนชอบดูกีฬา หรือดูนักกีฬาหล่อๆ กันแน่ และฉันเองก็ไม่ต่างไปจากโบว์เท่าไหร่ ฉันจำได้ว่า วันนั้น เรา 2 คน กอดคอกันไปเล่นทอยเส้นกับเพื่อนๆ แถวบ้าน ถ้าเป็นตอนนี้ผู้หญิงเดินกอดคอกัน ไม่วายถูกมองว่าเป็นทอมกับดี้แหง ไม่ต่างกัน ถ้าเป็นผู้ชายก็คงมองว่ามันชอบไม้ป่าเดียวกันแน่ๆ ซะงั้นไป แต่เอาเป็นว่าฉันกับโบว์ไม่ใช่ทอมกับดี้ แต่เป็นสาวสวยกับสาวน่ารักตะหาก...ฮา บอกแล้วความมั่นใจในความคิดของฉันมันเต็มร้อย แม้จะสวนทางกับความคิดของชาวบ้านก็เถอะ บอกอะไรเหรอวิก แล้วอะไรสวนกับชาวบ้าน เสียงโบว์พูดขึ้นมา อ้าว ชั้นพูดออกมาเหรอ โหยยยยย นี่ชั้นแค่คิด 5 5 55 แต่คิดดังไปหน่อย ฉันว่า จำได้ป่าว ก็ตอนที่เราไปเล่น ทอยเส้นกันหน่ะ เชอะ เชอะ ไอ้บอล ไอ้พินทำดูถูก หาว่าผู้หญิงอย่างเราเล่นไม่เป็น โบว์หัวเราะสวนขึ้นมาทันที อ่ะ จะเป็นได้ไง โดนพวกมันกินตังค์เรียบ ขนาดเล่นตาละบาทเองนะ ก็แหมม ความจริงชั้นหน่ะเก่งนะเว้ย ถ้าให้ไปสไตรค์ ไอ้พินกะไอ้บอลหน่ะ แต่ให้ไปทอยเส้นใครจะไปแม่นแบบพวกมันหล่ะ ฉันว่าด้วยความพาลเล็กๆ เสียงโบว์หัวเราะยังดังไม่หยุด ฉันเลยอดไม่ได้ เอานิ้วจุ่มน้ำในแก้ว ดีดใส่เพื่อนซะหลายที เฮ้ย เฮ้ย เปียกหมดแล้ว เสียงโบว์ร้องดังขึ้น นี่กะจะล้างกันเลยเหรอ เออดิ ... กะว่าจะล้างโบว์หน่ะ เพราะชั้นไม่ชอบล้างท่อแบบเธอนินา
วะฮะฮ่า ฉันระเบิดหัวเราะออกมาด้วยน้ำเสียงสะใจ ที่แกล้งว่าเพื่อนได้ .....วะฮะฮ่า

วิกกี้ได้รับ TAG นี้มาจาก คุณ Walkaway http://www.oknation.net/blog/ake-yanee/2008/04/17/entry-1
หลายวันแล้ว แต่เพิ่งได้เขียน แล้วก็คง TAG ใครต่อไม่ทันแล้วหล่ะ ก็เค้าจะแข่งกันวันอาทิตย์ที่ 4 พฤษภาคมนี้แล้ว .... แม้ป๋มจะไม่ได้ไป ด้วยเพราะรับปากเพื่อนๆ ไปตั้งนานสองนานว่าเราจะไปเข้าป่ากัน เพราะงั้นก็เลยต้องส่งกำลังมาตามสายล้ม และแสงแดดแทนนะฮับ **************
ขอเชิญ Blogger OK Nation และผู้ที่สนใจร่วมเข้า แข่งขันโบว์ลิ่งการกุศล Blogger OK Nation ซับน้ำตาน้องน้อยบ้านพรุชิง เพื่อหารายได้สมทบทุนช่วยเหลือครูและนักเรียน โรงเรียนบ้านพรุชิง จ.สงขลา ซึ่งประสบความเดือดร้อนเนื่องจากการถูกลอบวางเพลิง เราจะเริ่มเล่นกัน ในวันอาทิตย์ที่ 4 พฤษภาคม 2551 เวลา 12.00 น. เป็นต้นไป ณ โรงโบว์ลิ่ง BSC บริเวณ RCA ถนนพระราม 9 รายละเอียดดังนี้ http://www.oknation.net/blog/winsstars/2008/04/16/entry-1
************** โรงเรียนบ้านพรุชิง แม้จะเป็นโรงเรียนห่างไกล ชายแดนจังหวัดสงขลา ด้านติดกับ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ ... แต่ไม่ไกลห่างในความรู้สึก และความสามารถของพวกเราชาวบล็อกเกอร์โอเคเนชั่น ด้วยรักและปรารถนาดี จาก Vickie Bowl
|