Joke หลังมื้อเที่ยง  .... เตือนไว้ก่อนนะ

ห้ามอ่านถ้าเสียดายของที่เพ่อทานเข้าไป  ..

.

ผีฝาหรั่ง....Dracula…

.

ณ ชานเมือง สก๊อตแลนด์  ในยามย่ำค่ำอันหนาวเหน็บ ปราศจากผู้คน เนื่องจากเป็นคืนข้างแรม และบรรดา ผีดูดเลือดจะออกอาละวาดหาเหยื่อดูดเลือดกินจนเน้อติดกระดูก

.

ณ พับ แห่งหนึ่ง เปนแหล่งชุมนุมบรรดา ผีดูดเลือด ทั้งหลายแหล่ มีหลายระดับ แล้วแต่ฐานะและบริวารที่สร้างสมมาก่อนตาย ตั้งแต่ แดร็กคูล่า ไฮโซ จนถึง แดร็กคูล่า วณิพก

และก็มีเลือดขายแทนเหล้า แทนเบียร์ และก็มีหลากชนิด ทั้งเลือดคน-ตั้งแต่ เลือดเด็ก ยันเลือดผู้เฒ่า—เลือดหมู หมา แมว ช้าง ม้า วัว ควาย มีไว้บริการเพียบ ราคาก็แตกต่างกันไป แล้วแต่ฐานะ วรรณะ ของ แดร็กคูล่า  พับจะเปิดตั้งแต่ 2 ยามยันตี 4 ทุกวันข้างแรม 

.

ช่วงตี 2 เศษๆ  ก้อมี แดร็กคูล่า ตัวหนึ่งนั่งรถเทียมม้ามา พร้อมบอร์ดี้การ์ด  ท่าทางมีสง่าราศรี ชุดคลุมสีดำสนิท จีบคมกริบ หมวกทรงสูงเวาวับ เขี้ยวแดร็กคูล่ายาวฟังเพชร สะท้อนแสงแสบตา แดร็กคูล่าตัวอื่นๆ ดูหมดราศรีไปเลย

.

บาร์เทนเดอร์เห็น ก็รีบกุลีกุจออกไปต้อนรับ เชิญไปนั่งบนชั้นลอย มีสาวๆ ไว้คอยนวดคอยเอาใจ 

.

--เจ้านายโชคดีจิงๆ เลย  ผมมีของดีของเด็ด ไว้ให้เจ้านายโดยฉะเพาะเลย

.

-- อะไรว๋ะ ของดี  เอาอะไรมาให้ข้าดื่มแก้คันคอหน่อยชิ

.

-- เจ้านายนี่ มี ซิกเว็นซะด้วยน๊ะ  ผมมีเลือดสาวพรมจรรย์ อายุสัก 16 เพ่อเชือดได้เมื่อหัวค่ำนี่เอง ยังอุ่นๆ อยู่เลย เจ้านาย  รับรอง น้องชายท่าน ไม่รู้ล้มไปอีก 7-8 คืนเลยละ

.

- ดีมากไอ้น้อง  เอาไป 10 บาท (ทองแท่ง)

.

เวลาใกล้ปิดร้าน เผอิญมี แดร็กคูล่านักเลง 3-4 ตัว ชอบมาใกล้สาง มารีดไถเก็บส่วย

สงสัยชาติก่อนจะเป็นพวกม๊อบอันธพาล  เข้ามาในร้านทำวางกล้าม เอะอะโวยวาย ไม่เกรงใจใคร  ทำเอาแดร็กคูล่าทุกตัวต้องสงบเสงียม เพื่อไม่ให้มีเรื่อง.

.

-โอ้ ลูกเพ่ มาเอาเกือบเช้าเลยนะ – บาร์เทนเดอร์พูดแบบใจดีสู้เสือ

.

- เอ้ย ไอ้เกลอ เอาอะไรแรงๆ สดๆ มากระแทกกระเดือกพวกอั๊วหน่อยดิ  ไอ้เลือด คมช คตส  เสรี ตำรวจ ทหาร เอามาให้หมด

.

บาร์เทนเดอร์ใจหนึ่งกลัวก็กลัว อีกใจก็อยากสำแดงเดชให้พวกมันขยาด  ลังเล 2 จิต 2 ใจ อยู่พักใหญ่

.

--เอ้ยเร็วๆ เว้ย เดี๋ยวพังร้านซะเลย

.

- คับๆ เดี๋ยวได้คับ  

.

สายตาแดร็กคูล่าทุกคู่ต่างจ้องไปที่ บาร์เทนเดอร์ ว่าจะมีทีเด็ดอะไรบ้าง

.

บาร์เทนเดอร์ก็ไปหลังร้าน เอาถุงสีน้ำตาลเข้มๆ คล้ายๆ ถุงชา มาแกว่งในแก้วน้ำอุ่น สักพัก ก็เอาไปเสริพ แดร็กคูล่านักเลงทั้ง 3-4 ตัว

.

-ลูกเพ่ นี่โชคดีจิงๆ เลย นี่น๊ะ เลือดสาวพรรมจรรย์ อายุสัก 16 เอง เพ่อเชือดได้เมื่อหัวค่ำนี่เอง ยังอุ่นๆ อยู่เลย เจ้านายเขาสั่งไว้ พอรู้ว่าลูกเพ่ มา แกคงขี้หดตดหายหมดแล้ว  ผมเลยเอามาให้ลูกเพ่  รับรอง น้องชายท่าน ไม่รู้ล้มไปอีก 7-8 คืนเลยละ 

.

- ดีมาก ไอ้เกลอ มันต้องอย่างนี้ซิ  เอ้า เชียร์ เว้ย

.

- ตามสบายเลยเพ่ ผมไม่คิดตัง เพ่อยู่แล้ว

.

พอซดกันหมด แดร็กคูล่านักเลง ก็สบัดก้น ออกจากร้าน  บ้างตัวก็ไอกระแอมๆ บ้างตัวก็บ่นว่าเลือดสาวพรมจรรย์สู้เลือดหมูไม่ได้  บางตัวก็อ๊วกแตก

.

แดร็กคูล่าที่เหลือในร้านก็เฮกันยกใหญ่ และปรบมือให้ บาร์เทนเดอร์

-

“เพ่ เอาอะไรมันซดกันเหรอ เหมือนที่แดร็กเศรษฐีกินหรือเปล่า”

.

-เออ มันก็เชิงนะ

.

-แล้วมันอะไรเพ่

.

- มันก้อ เลือดสาวพรรมจรรย์  แต่ข้าเอามาจาก “ลอริเอะ” ของหล่อนให้พวกมันกินว่ะ

.

ฮิ ฮิ 

.

.

.

ถ้าชอบก็ คอมเม้นหน่อยนะ

ขอพักร้อนไปทำบุญ และ งดเรื่องซกหมกซัก 3 วัน