คารวะดวงวิญญาณ ตือ กงล้อ ที่แต่งเนื้อร้องและทำนองเพลงนี้ ในสถานการณ์ที่เขาได้เข้าร่วมการต่อสู้ด้วยการกำลังอาวุธกับพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทยในป่าเขตภาคเหนือของไทยเมื่อ 30 ปีก่อนหลังเหตุการณ์ 6 ตุลา ซึ่งในช่วงนั้นเป็นช่วงที่เขาต่อสู้ทางความคิดระหว่างจะอยู่ต่อหรือถอยกลับเพราะความยากลำบากในป่าเขาขณะนั้นทำให้เขาสั่นคลอน.....

ในค่ำคืนหนึ่ง ท่ามกลางป่าเขาลำเนาไพร เขาได้แต่งเพลงนี้ขึ้นมา โดยเปรียบเทียบความยากลำบากเหมือน รัตติกาลที่มืดมิดมัวมนมองไม่เห็นหนทางเปรียบเสมือนสีดำ แต่ในความมืดมิดนั้นก็มีแสงดาวดวงน้อย ๆ ที่เปรียบเสมือนความหวัง ความศรัทธาในอุดมการณ์ที่เขายึดมั่น เสียงร้องของฝ่ายชายคือความท้อแท้สิ้นหวัง เสียงร้องของฝ่ายหญิงคือแสงดาวแห่งศรัทธาที่ไม่มีวันหมดสิ้น ตราบที่ใจยังกล้าต่อสู้ เหมือนเพลงในท่อนท้ายที่ว่า"แม้นยืนหยัดต่อสู้ต่อไป เขานั้นสูงเพียงใดมิอาจขัดขวาง ขอแต่เพียง ยังยืนหยัดต่อสู้ต่อไป อุปสรรคใดใด ต้องหลีกทางให้เราเอย"

และในที่สุด เขาก็ตัดสินใจเดินหน้าต่อไปเพื่อไปศึกษาด้านดนตรีที่แนวหลัง พวกเราจึงได้ฟังเพลงหวานซึ้ง แต่กินใจให้เราต่อสู้กับอุปสรรคที่พานพบ.......

เวอร์ชั่นที่สอง ธานินทร์ อินทรเทพ และ ทิพย์วัลย์ ปิ่นภิบาล อยู่ในอัลบั้ม "ตำนานประชาธิปไตย"

เวอร์ชั่นเยาวชนคนรุ่นใหม่นำมาร้องโดย ขับร้องโดย : คีตะญา สุตะระ / พลธรายุทธ ทิพยุทธ
เรียบเรียงดนตรี โดย : โดม ทิวทอง อยู่ในอัลบั้ม แสดงสด "October Zone" เมื่อวันที่ 13 ม.ค. 2515

ส่วนเวอร์ชั่นแรก ไม่ปรากฏผู้ร้องค่ะ เจ้าของบ้านไม่มีแผ่นเวอร์ชั่นแรก....ก็ฟังกันเองค่ะว่ารุ่นใหม่ กับ รุ่นเก่า ต่างก็ไพเราะไม่แพ้กัน......ยังมีเพลงปฏิวัติ ดี ๆ อีกมากมาย จะทยอยนำมาให้ฟังนะคะ ถ้าไม่เบื่อเพลงหาฟังยากแบบนี้ซะก่อน

**********************************************

วันนี้ไม่ได้เขียนกลอนค่ะ แต่นำเพลงปฏิวัติ ที่กำลังจะสูญหายไป มาให้ได้ฟังกัน เพลงนี้ชื่อเพลง "รัตติกาล" เป็นเพลงเอก ในดวงใจของสหายทุกท่าน ที่ไม่มีสหายท่านใด สามารถลืมเลือนได้ .....ลุงตือ กงล้อ เขียนคำร้องไว้สวยงามมากค่ะ ดังนั้น วิหคจึงขออนุญาติไม่เขียนกลอน เพื่อที่ต้องการจะให้คำร้องของเพลงนี้โดดเด่นสำหรับบล็อคในวันนี้ของวิหคมากกว่าค่ะ

ขอให้กำลังใจกับผู้ที่กำลังท้อแท้ (รวมไปถึงตัวเองด้วย ที่ท้อได้เป็นประจำวัน ท้อทุกวัน ไม่เคยเติมเต็มกำลังใจซักที)

ขอให้เป็นดังเช่นคำว่า "ขอเพียงแต่ ยังยืนหยัดต่อสู้ต่อไป อุปสรรคใด ๆ ต้องหลีกทางให้เราเอง"