วันอังคาร ที่ 7 สิงหาคม 2550
... วันแม่ ...แต่ฉันไม่มีแม่ให้กราบ ฉันจะเขียนอะไรได้มากไปกว่า ...
Posted by
วิหคพลัดถิ่น
,
ผู้อ่าน : 585
, 11:41:07 น.
| หมวดหมู่ :
เศร้า
พิมพ์หน้านี้
|
 .แค่ไอ้ลูกไม่มีพ่อไม่มีแม่..อีกไม่กี่วัน วันแม่แห่งชาติ ก็จะเวียนมาถึงอีกครั้ง ฉันจำได้ว่า หัวใจฉันมันตายด้านกับคำว่า "แม่" มานานแล้ว และไม่เคยมีความรู้สึกอบอุ่นกับคำว่า "แม่" เลยตั้งแต่จำความได้ ....ฉันไม่เคยคิดที่อยากจะเขียนถึงแม่ ฉันไม่เคยชอบฟังเพลงที่เกี่ยวกับแม่ และฉันไม่เคยชอบวันแม่ ความรู้สึกที่ฝังลึกในใจตลอดมา มันมีเพียงคำว่า "ไอ้ลูกไม่มีพ่อไม่มีแม่" คำที่สร้างค....
|
วันอาทิตย์ ที่ 15 กรกฎาคม 2550
... นิทรา จากกันด้วยรอยยิ้ม...(แก้ครั้งสุดท้าย)
Posted by
วิหคพลัดถิ่น
,
ผู้อ่าน : 368
, 12:23:53 น.
| หมวดหมู่ :
เศร้า
พิมพ์หน้านี้
|
 .....นิทรา ...กอดมือฉันไว้ให้นอนหลับฝันดีมือนี้ยื่นให้เธอเสมอ.....บทกลอนของคนบ้า....ที่นี่ไม่มีฉันมีเพียงฝันตามรอยทางอ้างว้างมาเนิ่นนานกว่าจะผ่านกระแสลม.....ที่นี่ไม่มีฉันมีเพียงฝันอันขื่นขมลอยลับกับสายลม..ที่เพาะบ่มความทนทาน....ที่นี่ไม่มีฉันมีเพียงฝันอันเนิ่นนานทุกข์ทนทรมานกว่าจะผ่านการอำลา....ที่นี่ไม่มีฉันมีเพียงฝันของคนบ้าไหลลอยล่องธารา..สู่นิทรา ...ของฟ้าพราว.....ที่นี่อาจมีฉันกลับสู่ฝันเมื่อผ่....
|
เรื่องวันนี้ปิดแสดงความคิดเห็น
วันอาทิตย์ ที่ 22 เมษายน 2550
ว่างเปล่า
Posted by
วิหคพลัดถิ่น
,
ผู้อ่าน : 530
, 21:30:06 น.
| หมวดหมู่ :
เศร้า
พิมพ์หน้านี้
|
 ที่ตรงนี้คือความว่างเปล่าเหมือนใจเจ้าวิหคน้อยคอยความฝันสิ่งใดหรือที่เจ้าคิดว่าสำคัญใจคนนั้นยากเทียวจะเยียวยาหยิบยืนให้ไมตรีดีตอนต้นเหมือนน้ำหล่นรดใจให้โหยหากลับทิ่มแทงสีข้างยามห่างตานี่แหละหนาคือมนุษย์ที่สุดดีหน้ายิ้มแย้มแซมไว้มือไพล่หลังในใจยังยิ่งเพลิงจุดสุดหลีกหนีมันร้อนรุ่มรุมรุกทุกนาทีอย่าให้มันได้ดีกว่าที่ควรความจริงใจมีไหมในวันนี้ในวันที่ดวงใจให้คิดหวลหยิบยื่นให้ไม่พร่ำหรือคร่ำครวญโหยหาหวลห่อน....
|
เรื่องวันนี้ปิดแสดงความคิดเห็น
วันอาทิตย์ ที่ 8 เมษายน 2550
ฉันคือ วิหคพลัดถิ่น
Posted by
วิหคพลัดถิ่น
,
ผู้อ่าน : 316
, 17:29:33 น.
| หมวดหมู่ :
เศร้า
พิมพ์หน้านี้
|
 ฉันคือวิหคพลัดถิ่นบินมาอย่างเหงา ๆชีวิตนี้มีเพียงเราคือเงา...และตัวเองวิหคพลัดถิ่น บินมาจากแดนไกล มาฝากความหวัง และกำลังใจ ไว้ ณ ที่นี้ ในยามท้อแท้ ในยามเงียบเหงา ในยามผิดหวัง และในยามที่ไม่มีใครเลย......ขอให้ได้เขียน ไม่ใช่กวี ไม่ใช่นักเขียน เป็นเพียงอีกอารมณ์หนึ่งของคนห้าว ๆที่รู้สึกท้อเป็น เจ็บเป็น เสียใจเป็น ร้องไห้เป็น ........แต่ก็ไม่สามารถแสดงออกมา......ให้ใครเห็นได้วิหคพลัดถิ่นคนนี้ กับ ผู้ห....
|