สวัสดีเพื่อนๆ ทุกคนค่ะ เรากลับถึง กทม. เมื่อเช้านี้ ออกเดินทางเมื่อคืนโดยรถทัวร์เที่ยว
20.00 น.(เราชอบนั่งรถทัวร์ เพราะบ้านที่อุบลฯ อยู่ใกล้ขนส่ง นั่งรถออกมา 5 นาทีก็ถึงค่ะ
รถไฟอยู่ไกล แล้วก็ใช้เวลาเดินทางนาน ส่วนเครื่องบิน ราคาก็ไม่เป็นมิตรกับกระเป๋าตังค์เลย
ถ้าไม่รีบจริงๆ ก็ไม่ใช้บริการหรอก) ฝนตกตลอดทางเลย

 เราก็นั่งรถไปเรื่อยๆ หลับมั่งตื่นมั่ง กระทั่งมารู้ตัวว่ารถจอดนิ่งๆ อยู่ข้างทาง ก็ใกล้
5 ทุ่มแล้ว มองไปข้างหน้า (เรานั่งแถวที่ 3) แสงไฟหน้ารถสาดไป เจอแต่สายฝน
ที่กระหน่ำลงมาอย่างหนัก ฟ้าแลบสลับฟ้าร้องตลอดเวลา ตอนนั้นรถก็เปิดไฟฉุกเฉิน
เราไม่รู้ว่ารถมาจอดอยู่ตรงนี้นานหรือยัง แล้วที่นี่คือที่ไหน ตอนนั้นถามตัวเองว่า
รถเสีย หรือเกิดอุบัติเหตุ ถ้ารถเสีย คนขับจะลงไปซ่อมได้ไง เพราะฝนตกหนักมาก
หรือถ้าเกิดอุบัติเหตุ ก่อนหน้านี้เกิดอะไรขึ้นบ้าง เราก็ไม่รู้เลย นั่งนิ่งๆ อยู่อย่างนั้นสักพัก
เราก็คิด เอ ... หรือรถเกิดอุบัติเหตุ แล้วเราตายไปแล้ว (ตอนนั้นคิดอย่างนี้จริงๆ
เล่าให้น้องชายฟัง เค้ายังขำเลย)

จากนั้นเราก็เห็นคนในรถ เปลี่ยนจากท่านาน มาลุกนั่งดูไปข้างหน้ากันหลายคนว่าเกิดอะไรขึ้น
แล้วก็ได้ยินเสียงผู้หญิงพูดขึ้นว่า “มีต้นไม้ล้มขวางทาง แล้วจะไปยังไงกันล่ะเนี่ย” 
โอ๊ยยยยย .... ตายแล้ว เราร้องอยู่ในใจ ทำไงดี กลัวกลับมาถึง กทม. ช้า เดี๋ยวไปทำงานไม่ทัน
ต้องแย่แน่เลย หยุดพักร้อนไปเป็นชาติแล้ว วันแรกที่กลับมาทำงาน ยังมาไม่ทัน หัวหน้าต้อง
เล่นงานแน่ๆ เลย เราเริ่มนั่งไม่เป็นสุข กระสับกระส่าย

นั่งรอไปสักพัก 5 ทุ่มกว่า ก็เริ่มสังเกตเห็น ข้างหน้าเรามีรถตู้ 2 คัน รถทัวร์อีก 2 คัน
จอดเป็นเพื่อนกัน แล้วก็มีรถตำรวจทางหลวงมา เริ่มใจชื้นขึ้น แต่ยังไม่แน่ใจว่าจะได้
ออกไปจากตรงจุดนี้ เมื่อไร และเราเสียเวลาไปเท่าไรแล้ว

กว่าจะได้ออกเดินทางต่อ ก็เที่ยงคืนพอดี ตำรวจค่อยๆ ปล่อยรถไปทีละเลน (ถนน 2 เลนค่ะ)
ตอนที่รถเราวิ่งออกมา เห็นต้นไม้ใหญ่มากอยู่ข้างถนน แล้วเลนรถที่สวนมา รถบรรทุกจอด
รกต่อกันยาวประมาณครึ่งกิโลเมตรได้ เราพยายามอ่านป้ายข้างว่าอยู่ที่ไหน ก็รู้เพียงแค่ว่า
อยู่ที่สุรินทร์ จากนั้นเราก็หลับๆ ตื่นๆ มารู้สึกตัวเต็มที่ รถก็ถึงนวนครแล้ว ใกล้จะตี 5
เราถึงบริษัทนครชัยแอร์ 05.20 น. เสียเวลาไป 1 ชั่วโมง จากกำหนดที่รถจะต้องมาถึง
04.15 น. แต่ก็ถือว่าดีแล้ว ที่ไม่เสียเวลาไปมากกว่านี้

เรากลับถึงบ้าน 6 โมงเช้า ทำนู่นทำนี่ แล้วก็มาเช็คผลบอล ดีจัง สเปอร์สทีมโปรด ชนะซะที
ชนะดาร์บี้ 4-0 เสียดายที่ไม่มีโอกาสดูตอนที่ทีมชนะ ดู 2 นัดก่อนหน้านั้น ก็แพ้ตลอด
(เอ๊ะ ... หรือเราจะเป็นอีแร้ง แหะ แหะ) จากนั้นเราก็มาเขียนบล็อกนี่แหละค่ะ รอเวลา
ไปลงประชามติตอน 08.00น. แล้วก็จะให้น้องบึ่งรถไปส่งที่ทำงาน เพราะความจริง
เราต้องเข้างาน 07.30 น. แต่ขอหัวหน้าไว้แล้ว ว่าจะเข้าช้านิดนึง 

ไปแล้วนะคะ เดี๋ยวเจอกันที่คูหา ใครอยากกา”เห็นชอบ”  หรือ ”ไม่เห็นชอบ” สิทธินั้น
อยู่ในมือคุณค่ะ แล้วเรามารอลุ้นผลที่จะออกมา ในตอนเย็นกันค่ะ