• วิทยากร
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : [email protected]
  • วันที่สร้าง : 2008-04-04
  • จำนวนเรื่อง : 64
  • จำนวนผู้ชม : 70677
  • ส่ง msg :
  • โหวต 80 คน
วิทยากรโสวัตร
โรงละคอนพิเศษ ไม่เปิดสำหรับคนทั่วไป สำหรับคนบ้าเท่านั้น
Permalink : http://www.oknation.net/blog/vitayakorn
วันอังคาร ที่ 10 สิงหาคม 2553
Posted by วิทยากร , ผู้อ่าน : 1297 , 14:42:18 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

และแล้วกระแสลมฤดูฝนก็พัดมา...พาหอมแห่งดอกไม้ไปจากฝันโอ้...ลั่นทมร่วงฤาจะระทมอยู่อย่างนั้นไปเถิดไปกับเสียงเพลงแห่งฝันอันล่องลอยและแล้วกระแสลมแห่งฤดูฝนก็มาถึง...มาพรากความงามไปจากห้วงคำนึงไปสุดสอยโอ้...ปลิวไปไหนหนอกลีบดอกไม้เฉาอันเลื่อนลอยความเงียบหงอยนี้ฤาจะเปล่าดายชั่วนิรันดร์....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 23 กรกฎาคม 2553
Posted by วิทยากร , ผู้อ่าน : 1114 , 21:21:44 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ในประกายตามีรอยฝันถึงแววตะวันหลังเมฆฝนใต้ชายคาเพิงพักไม้เธอผ่านมาเยี่ยมยลแล้วจะด่วนจรดลไปไหน-อย่าเพิ่งเลยหญิงสาว, เราจะพบกันอีกไหมหรือจะว้าเหว่ในความฝันอันนิ่งเฉยในห้วงคำนึงที่เหมือนหนึ่งลมรำเพยหอมเอยจะเลยผ่านแล้วหรือไร....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 9 มิถุนายน 2553
Posted by วิทยากร , ผู้อ่าน : 1109 , 18:56:41 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เธอเฉิดฉายอยู่ในแสงไฟอบอุ่นด้วยอารมณ์ละมุนราวแสงแดดในเช้าฤดูหนาวในค่ำคืนฤดูฝนที่ฟ้าไร้ดาวแต่ประกายตาเธอพร่างพราวราวทุ่งดอกไม้ฤดูร้อน.......

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 25 พฤษภาคม 2553
Posted by วิทยากร , ผู้อ่าน : 744 , 19:20:05 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ราวความบรรเจิดแห่งอุษาแววตาคู่นั้นหายไปไหนมวลบุปผาแห่งฤดูร้อนหม่นไหม้ไปในความเวิ้งว้างแห่งความฝันแต่อย่างไร...ก็ยังเป็นความบรรเจิดแห่งดอกไม้ฤดูร้อนจึ่งน้อมใจรับคำพรจากสวรรค์แล้วก็หลงทางไปในแววตาคู่นั้นซึ่งก็คือดินแดนแห่งความงามอันมิเคยเลือนลา ๒๗ พฤษก ๕๒....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 4 กุมภาพันธ์ 2553
Posted by วิทยากร , ผู้อ่าน : 660 , 13:54:54 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ห้วงนิรันดร...ยามเมื่อแสงตะวันอุ่นอ่อนเจ้านอนหลับแล้วเดินทางไปสู่ดินแดนอันมิอาจคำนวณนับไกลจนหลงทางกลับแล้วหรือไรเช้านี้, ตื่นเห็นดอกลั่นทมร่วงห้วงทุกข์ถมทับทรวงมาแต่กัปไหนไปเถิดไปสู่สวนสวรรค์อันอำไพทิ้งไว้แต่แววเศร้าของหยาดน้ำตาไกวเอ๋ย  ไกวเจ้าเห่เช้า, ไกวโยนไปสู่ฟ้าไปเถิดไปเป็นดวงดาริกาปล่อยเถิด 'ชิงช้า' อย่าอาวรณ์.....แด่หนุ่ย...เด็กชายที่จากไป....

อ่านต่อ


/4