เมื่อวาน (วันที่ 23 มิถุนายน 2551) หลังจากผมอ่านงานเขียน ของอาจารย์ชาญวิทย์ เกษตรศิริ  ในบทความเรื่อง "ปราสาทเขาพระวิหาร - กรณีศึกษาประวัติศาสตร์การเมืองกับลัทธิชาตินิยม" จาก

.

 http://www.matichon.co.th/news_detail.php?id=37387&catid=1 

.

         ความรู้สึกดี ๆ ก็เกิดขึ้นในจิตใจ เพราะสิ่งที่เราคิด สิ่งที่เราเขียนและสิ่งที่เราเห็น (ใน Entry ก่อนหน้านี้) มันคล้องจองกับของ“ครูบาอาจารย์”

.

      “ปรากฏการณ์ เขาพระวิหาร” ของผมเป็นไปตามรายละเอียดของเรื่องราวที่เกิดขึ้น “จริง” เป็น “Point of Fact” ที่ไม่เอนเอียง ไม่มีอคติ ในฐานะของนักวิชาการ(นอกกรอบ) บ้า ๆ บอ ๆ คนหนึ่ง

.

      วันนี้ “วิกฤตเขาพระวิหาร” ได้นำเรื่องราวในอดีต ความเสียใจต่อการสูญเสีย “เทวบรรพต” ที่งดงามที่สุดบนหน้าผาแห่งเขาไม้คาน (ดงเร็ก) กลับคืนมาในความทรงจำอีกครั้งหนึ่ง

.

        วันเวลายาวนานที่ผมต้องรอคอยให้เขาพระวิหารเปิดประตูเพื่อจะได้เดินทางขึ้นไปสักการะมหาปราสาทแห่งพระศิวะสักครั้งหนึ่ง และก็ได้ไปเยือนในเดือนแรกที่เปิดประตูแห่งการรอคอยนั้น โดยต้องมีทหารพรานมานำทางให้

.

. 

      จนมาถึงวันนี้ วันที่ “ปราสาทเขาพระวิหาร” ได้กลายเป็นมาเป็นเครื่องมือในการต่อรอง การกระทบชิ่ง และการเมือง จนปิดตัวลงไปอีกครั้ง !!! 

.

         ทุกครั้งที่คิดถึง ในวันเวลาที่รอคอยอย่างใจจรดใจจ่อ หวังให้ฝ่ายกัมพูชาเปิดประตู  ภาวนาให้แผ่นดินกัมพูชาสงบสุขเสียซักที ก็เพราะเหตุมีสงครามและการแย่งชิง “ยุทธภูมิ” ที่ได้เปรียบบนเขาพระวิหารนะซิครับ ที่เป็นปัจจัยสำคัญทำให้เกิดการรุกล้ำ การถอยร่นของแนวลวดหนามเข้ามาในเขตซ้อนทับกับประเทศไทย

.

        สาเหตุของการเสียดินแดนในทาง "กายภาพ" มันอยู่ที่เหตุตรงนี้ !!!

.

         ซึ่งตั้งแต่อ่านงานเขียนหรือการแสดงความคิดเห็นของที่ไหนต่อที่ไหนตั้งแต่เกิดวิกฤตการณ์ยืมดาบ “ชาตินิยม” มาเป็นเครื่องมือเอาชนะทางการเมือง ก็ยังไม่เคยมีใครสามารถเล่าถึงสิ่งที่เกิดขึ้นจริง ว่าทำไมทหาร ชาวบ้าน ประชาชนและร้านค้าชาวกัมพูชาจึงสามารถขึ้นมาตั้งในดินแดนทับซ้อนต้องคำสาปแห่งนี้ได้

.

          แม้กระทั้งงานเขียนของอาจารย์ชาญวิทย์ เกษตรศิริ ที่ผมกล่าวถึง ที่เริ่มต้นประวัติศาสตร์ของวิกฤตการณ์เขาพระวิหารมาจบลงแค่ปี 2505 และอธิบายกระบวนทัศน์หรือประวัติศาสตร์ผลิตซ้ำ นโนทัศน์ “วาทกรรมชาตินิยม” ที่ถูกนำมาใช้เป็นเครื่องมือในทุกยุคทุกสมัยอย่างชัดเจน

.

.

ภาพ สัตว์ประหลาด ที่โคปุระชั้นที่ 2

.

         ความทรงจำในภาพเก่าที่ผมจดจำได้ ทั้งภาพถ่ายต่าง ๆ การยกธงไตรรงค์ลงบนคราบน้ำตาของชาวไทย รวมทั้ง “ประวัติศาสตร์ชาติ” ที่รับใช้แต่การเมือง คอยกำกับให้เกิดแต่ความขัดแย้งระหว่างผู้คน ผมไม่เคยเห็นว่ามันจะเคยสร้างปัญญาให้กับใคร มันไม่เคยสร้างความสงบสุขและสันติภาพ มันทำให้ผู้คนเกิดความเกลียดชังกันและกัน

.

.

ภาพ โคปุระชั้นที่ 2

.

         มันน่าเจ็บปวดเพราะ เราเคยเสียปราสาทพระวิหารซึ่งผมยอมรับได้ แต่มันยิ่งเจ็บปวด ถ้าเราจะต้องเสียเขาพระวิหารไปอีกครั้งเพราะคนไทยเราไม่เอาข้อเท็จจริง ที่ปราศจากจาก “การเมืองและวาทกรรมชาตินิยม” มาเรียนรู้ให้เกิดปัญญาที่จะอยู่ร่วมกันบนโลกใบนี้

.

        จากบทความของอาจารย์ชาญวิทย์ เกษตรศิริ ซึ่งผมขอแนะนำว่า ให้ท่านได้ไปอ่านอีกครั้ง อย่างช้า ๆ  ส่วนผมก็จะขอต่อด้วย “ความทรงจำ” ที่เลอะเลือนในสายตาหลายคน....เพราะไม่แฝงการเมืองและไม่ “คลั่งชาติ” ครับ

.

        หลังจากคำตัดสิน ปี พ.ศ. 2505 ชายแดนตรงนั้น ตรงเชิงเขาพระวิหาร กองกำลังฝ่ายไทยได้เอาลวดหนามไปขึงล้อมตลอดแนวพื้นที่ “ห้าเหลี่ยมคางหมู” 150 ไร่ ตามคำตัดสินของศาลโลก จนฝ่ายกัมพูชา โดยนายกรัฐมนตรีสีหนุ ต้องเดินทางขึ้นมายอดปราสาทอย่างยากลำบากทางช่องบันไดหัก พร้อมชักธงกัมพูชาขึ้นสู่เสาที่หน้าผาเป้ยตาดี ท่ามกลางเสียงโห่ร้องด้วยความปิติ “กัมพูชาจงเจริญ สีหนุจงเจริญ”

.

        ถึงการเมืองแบบชาตินิยมของสมเด็จสีหนุจะสามารถทำให้ประชาชนกัมพูชากับมาสวามิภักดิ์ต่อระบบ "กษัตริย์อารักขา" ได้อีกครั้งอย่างยิ่งใหญ่ ท่ามกลางความเปลี่ยนแปลง แต่มันก็เป็นดาบสองคมในโลกยุคสงครามเย็น

.

        ทหารไทยถอยกลับมาตั้งฐานที่มั่นอยู่ในระยะห่างบริเวณ “ผามออีแดง” จนเมื่อรัฐบาลของสมเด็จสีหนุ ถูกปฏิวัติโดย "นายพลลอนนอล" ที่มี “สหรัฐอเมริกา” อยู่เบื้องหลัง เขาพระวิหารจึงเริ่มมีการเปิดประตูตรงเชิงชั้น “บันไดนาคราช” ให้คนจากฝั่งประเทศไทยกลับขึ้นเที่ยวชมเป็นครั้งแรก แต่การเดินทางที่ต้องผ่านฝ่าถนนทรุกันดารและป่าเขาพนมดงรักกว่า 10 กิโลเมตร จากเชิงเทือกเขาไปยังเชิงผาพระวิหาร ก็เป็นอุปสรรคสำคัญในการเดินทางเข้าไปถึงครับ

.

.

        การเมืองชาตินิยมของระบอบกษัตริย์สีหนุได้นำพาให้ประชาชนเข้าสู่สงครามล้างเผ่าพันธุ์ครั้งใหญ่ เมื่อรัฐบาลลอนนอลถูกโค่นล้ม โดยเขมรแดงที่สีหนุหนุนหลังและหักหลัง จนเกิดกองกำลัง “เขมรเสรี” หลายฝ่ายถอยร่นมาทางชายแดนไทย

. 

        มีเขมรเสรีกลุ่มหนึ่งขึ้นมายึดครองเขาพระวิหาร เพื่อเป็นที่ตั้งทางยุทธศาสตร์ หันปืนใหญ่ปืนน้อยไปยังเขมรแดง !!!

. 

         ยอดเขาพระวิหารอยู่ในยุทธศาสตร์และเขตสงคราม เพราะเป็นจุดได้เปรียบทางทหารในการตั้งฐานปืนใหญ่ ยิงสนับสนุนลงไปในที่ต่ำ การเปิดแนวรุกโอบล้อมก็ไม่สามารถทำได้ เพราะจะเข้ามาในเขตประเทศไทยและจะถูกผลักดันออกไป จนในที่สุดสงครามระหว่างเขมรแดงกับเขมรเฮง สัมริน โดยการสนับสนุนของกองทัพปลดปล่อยประชาชนเวียดนาม กองทัพเขมรผสมเวียดนามของเฮง สัมริน ได้ขับไล่เขมรแดงให้ถอยร่นมาทางเขาพระวิหาร ที่อยู่ในความครอบครองของเขมรเสรี (ประมาณปี 32 – 34) ซึ่งในเวลานั้นเปิดให้ขึ้นไปได้ แต่ต้องมีทหารพรานไทยขึ้นไปด้วย

. 

          สมรภูมิเขาพระวิหาร จึงเป็นแดนของความขัดแย้งภายในประเทศกัมพูชา เริ่มจากเขมรเสรี(สองกลุ่ม)กับเขมรแดง เขมรเฮง สัมรินกับเขมรแดง ทำให้ทหารไทยต้องเป็นฝ่ายถอยออกจากแนวรบที่พัวพันเข้ามาประชิดติดชายแดนเขาพระวิหาร !!!

.

         กำลังเขมรแดงสามารถบุกขึ้นยึดเขาพระวิหารจากเขมรเสรีกลุ่มหนึ่งได้ ซึ่งในช่วงนี้ เพลงเขาพระวิหารของวง “อินโดจีน” น่าจะเริ่มเผยแพร่ เขมรแดงได้ปิดประตู เคลื่อนย้ายประตูเหล็กเดิมของไทยออกจากบันได เพื่อใช้เป็นทางลำเลียงอาวุธสนับสนุน ในการสู้รบกับกองทัพเวียดนามของเฮง สัมริน

. 

         คงไม่ต้องบอกกันนะครับว่า ใครสนับสนุนอาวุธยุโธปกรณ์ และยุทธปัจจัยขึ้นไปบนเขาพระวิหาร ในความครอบครองของเขมรแดง !!!

.

        จำได้ว่า กองกำลังเขมรเฮงสัมริน สามารถตีเขาพระวิหารแตก และได้ลงมากั้นเส้นลวดหนามที่แนวร่องน้ำในปัจจุบัน โดยทางฝ่ายทหารไทยไม่สามารถเข้าไปร่วมในการผลักดันหรือทำสงครามได้

. 

         ปืนใหญ่เดิมของฝ่ายเขมรแดงที่ได้รับการสนับสนุนจากประเทศข้าง ๆ ปัจจุบันตั้งให้เห็นเป็นอนุสรณ์อยู่บนชั้นโคปุระที่สามของปราสาท ก็ได้ถูกหันกลับมาจังก้าทางฝั่งเจ้าของในทันที ด้วยในขณะนั้นประเทศไทยมีการพิพาททำสงครามกับเขมร - เวียดนามอยู่ตลอดแนวชายแดน และในเวทีโลกเอง ประเทศไทยก็เป็นตัวตั้งตัวตี วิ่งล็อบบี้ประชาคมโลก.....ให้ยอมรับเขมรสามฝ่ายที่เป็นศัตรูของเฮง สัมริน

.

          ความไม่สงบจากสงครามภายในกัมพูชาและข้อพิพาทไทย - เวียดนามของเฮง สัมริน ทำให้ฝ่ายไทยไม่สามารถกลับไปดันเขตลวดหนามขึ้นไปไว้ที่เดิมตามคำตัดสินปี พ.ศ. 2505 !!!

.

        เราต้องจำยอมรับแนวลวดหนามใหม่มาจนบ้านเมืองกัมพูชาสงบ จนธงกัมพูชาบนพื้นสีฟ้าของยูเอ็น ขึ้นเหนือยอดเสาของเขาพระวิหาร

.

        ประตูใหม่ในจุดใหม่ที่รุกล้ำเข้ามาในดินแดนประเทศกลายเป็นที่ยอมรับ โดย “พฤตินัย” !!!

.

        ความจำของผมอาจจะไม่ดีนัก ท่านใดมีประสบการณ์ ก็มาเล่าสู่กันฟังนะครับ

.

.

ภาพ โคปุระชั้นที่ 4

.

        ผมใจจรดจ่อต่อการอยากขึ้นไปเขาพระวิหารมาตั้งแต่เด็ก ๆ จึงติดตามข่าวสารในทุกยุคทุกสมัยมาตลอด จนบ้านเมืองกัมพูชาสงบ ปราสาทเขาพระวิหารก็เปิดประตูตามข้อตกลงชั่วคราวของคณะกรรมการร่วมชายแดน จังหวัดศรีสะเกษและจังหวัดพระวิหาร รองรับอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวของประเทศไทยที่กำลังเติบโตอย่างรวดเร็ว

.

         จึงเป็นการตอกย้ำโดย “พฤตินัย” อีกครั้ง ต่อการยอมรับประตูเหล็กบนร่องน้ำ ที่ทหารไทยในอดีตไปล้อมลวดหนามเพื่อเป็นแนวมิให้สงครามนัวเนียของเขมรแต่ละฝ่ายรุกเข้ามาเกินแนวกระสุนปืนครก ส่งสัญญามิให้รุกล้ำ !!! 

. 

         หน้าต่อมาของประวัติศาสตร์หลังปี พ.ศ. 2505  จึงเป็นมาเช่นนี้ครับ

.

         เมื่อเห็นความสนใจของผู้คนมากมายทั้งในและนอก Blog จึงคิดโครงการ BLOG TO BRAINS ชวนทุกท่านร่วมกันไปสัญจร ชมมรดกแห่งมนุษยชาติ “ปราสาทพระวิหาร” แถมด้วยการเยือนมรดกโลก “เส้นทางราชมรรคา” หรือ “เส้นทางอารยธรรมขอม” ที่คณะกรรมการมรดกโลกของไทยกำลังยื่นขอขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรมแห่งใหม่ของประเทศ พร้อมกับเข้าพระวิหารของประเทศกัมพูชา

.

.

ภาพ โคปุระชั้นที่ 3

.

        ชวนท่านไปเที่ยว ร่วมค้นหาความจริงและสร้างปัญญากันบนพื้นที่จริง บนเขาพระวิหาร ในระหว่างวันที่ 12 – 13 กรกฎาคมนี้ครับ เพราะไกลจากนี้เดี๋ยวเรื่องวิกฤตการณ์จะไม่ทันสมัย ช่วงนี้กำลัง HOT !!!

.

        ผมประเมินว่า ประตูทางขึ้นเขาพระวิหารที่ปิดไปเมื่อวานก็จะเปิดใหม่ในอีกไม่นาน เพราะรายได้และเศรษฐกิจของผู้คนในเขตจังหวัดพระวิหารของกัมพูชายังต้องพึ่งพาการท่องเที่ยวจากฝั่งไทย สถานการณ์นี้จึงทำให้บรรยากาศการท่องเที่ยวเขาพระวิหารกำลังจะกลายมาเป็น “ไฮไลท์” ช่วงโกยเงินทองของชาวเขมรไปซะแล้ว

.

.

ภาพ ปราสาทโดนตวล

.

        โปรแกรมเส้นทาง (Routing) “พระวิหารสัญจร”  เป็นอย่างนี้ครับ

.

วันที่ 11 ตอนห้าทุ่ม เตรียมขึ้นรถบัสปรับอากาศ

วันที่ 12 กรกฎาคม ตอนเที่ยงคืน ออกเดินทาง รวดเดียวถึงเขาพระวิหาร หลับกันไปบนรถ

.

6.30 น. แวะรับประทานอาหารเช้า ล้างหน้าแปรงฟันให้สดชื่น

.

8.00 น. ขึ้นชมเขาพระวิหาร ชมสระตราว มออีแดง แวะ ปราสาทโดนตวล

ปราสาทร่วมสมัยกับปราสาทเขาพระวิหาร จากจารึกที่ปรากฏบนเสากรอบประตู

.

.

ภาพ ภาพสลักปริศนาที่มออีแดง

.

13.00  ออกเดินทางลงจากเขาพระวิหาร รับประทานอาหาร

.

14.30 – 16.30  ชมกลุ่มปราสาทตาเมือน กลุ่มปราสาทติดแนวชายแดน อยู่ในพื้นที่ทับซ้อนที่ฝ่ายไทยเราเข้าครอบครองก่อน ชมธรรมศาลาตาเมือน ที่สมบูรณ์ที่สุดในฝั่งประเทศไทย ชมปราสาทอโรคยศาลาตาเมือนโต๊จ และเข้าชมปราสาทตาเมือนธมที่มีบันไดทางขึ้นหันหน้าไปทางทางฝั่งกัมพูชา

.

.

.

ภาพ ปราสาทตาเมือน ตาเมือนโต๊จ และตาเมือนธม

.

18.00 เข้าที่พัก โรงแรมมาตรฐานเมืองสุรินทร์ รับประทานอาหาร

.

19.30 – 21 .30 น. เสวนาเรื่อง “เขาพระวิหาร” ในประเด็นและมุมมองต่าง ๆ ตามประสา Citizens Reporter ร่วมกันในห้องประชุมของโรงแรม

.

พักผ่อนตามอัธยาศัย

.

วันที่ 13 กรกฎาคม

.

7.30 น. รับประทานอาหารเช้า

.

8.30 ออกเดินทางไปเที่ยวชมเส้นทางสายราชมรรคา “Royal Road” ของพระเจ้าชัยวรมันที่ 7  ชมปราสาททะมอ ปราสาทบ้านบุ ธรรมศาลา ระหว่างเส้นทางสายราชมรรคา

.

.

ภาพ ปราสาททะมอและปราสาทบ้านบุ

.

10.00 น. ชมปราสาทเมืองต่ำ มรดกโลกทางวัฒนธรรมแห่งใหม่ของประเทศไทย

.

.

ภาพ ปราสาทเมืองต่ำ

.

12.00 น. รับประทานอาหารกลางวัน

.

13.00 – 15.00  ถ่ายรูปและกิจกรรมเสวนาสัจญร “ปราสาทเขาพนมรุ้ง” เรียนรู้ประติมานวิทยาและเบื้องลึกเบื้องหลังใครทุบรูปสลัก ใครย้ายศิวลึงค์

.

17.00 น. ร่วมรับประทานอาหารเย็น

. 

.

.

ภาพ ปราสาทหินเขาพนมรุ้ง

.

20.00 น. เดินทางกลับถึงกรุงเทพมหานครโดยสวัสดิภาพ

. 

        ท่านใดอยากไปชมปราสาทไหนเพิ่มเติมตามแนวเส้นทาง หรือ มีข้อเสนอแนะ ข้อแนะนำ เกี่ยวกับเส้นทาง กิจกรรมเพิ่มเติม หรือมีประเด็นอะไรของ ”เขาพระวิหาร” ที่น่านำมาถกกันในระหว่างเดินทางหรือในวงเสวนา ก็ขอเชิญร่วมกิจกรรม หรือเปิด Entry เสนอแนะนำกันได้เลยนะครับ

.

       เมื่อสักครู่ระหว่างพิมพ์ Entry นี้ ก็ได้ให้สัมภาษณ์สดทางรายการวิทยุของคุณธรรมศักดิ์ FM 92.25 MHz

.

        ผมก็ยังยืนยันชัดครับว่า ขอสนับสนุนให้ขึ้นทะเบียน "ปราสาทเขาพระวิหาร" ให้เป็นมรดกโลกร่วมกัน บนพื้นฐานของความเข้าใจและมิตรภาพของสองประเทศอารยะ

.

.

แผนที่แนบท้ายชุดแรกการขอขึ้นทะเบียนมรดกโลก จุดเริ่มต้นของปัญหา

.

        สนับสนุนการขึ้นทะเบียน “ร่วม” โดนสันติวิธีและถูกต้องตามข้อเท็จจริง ขอให้ชาวกัมพูชาถอนบ้านเรือนและร้านค้าออกไปจากดินแดนของประเทศไทยตามคำสั่งของศาลโลกปี 2505 ในทันที และขอให้สันติภาพจงนำพาให้เกิดความเจริญแก่ประเทศทั้งสอง

.

.

แผนที่แนบท้ายแก้ไขใหม่ ถอยไปยึดแนวเขตตามคำสั่งศาลโลกปี 2505

.

        แต่ผมไม่ขอสนับสนุน “การบิดเบือน” หลักฐานข้อมูลใด ๆ ของปัญหา “วิกฤตการณ์เขาพระวิหาร” ของฝ่ายหนึ่งฝ่ายใด เพื่อสนองตอบต่อการเมืองและวาทกรรมชาตินิยม หรือเป็นเครื่องมือในการเอาชนะฝ่ายตรงข้ามภายในประเทศ

.

       ไม่ขอสนับสนุนความเกลียดชังใด ๆ ที่เกิดมาแต่ “อคติ” มิใช่ “ความจริง”

.

       จึงอยากให้การเดินทาง “พระวิหารสัญจร” ในครั้งนี้ ได้นำไปสู่ข้อเท็จจริงและปัญญาแก่ท่านทุกคนครับ !!!

.