หน้าฝน ปี 2546 ผมได้มาทำงานที่ปราจีนได้ประมาณ 4 ปี และได้ข่าวว่าแถว อำเภอ ประจันตคาม มีน้ำตกเยอะ ก็เลยลองไปเที่ยวดู (วันไปนั้นไม่ได้เอากล้องไปด้วย) กะว่าไปเล่นๆ พอดีไปเที่ยวหลายที่ เช่น น้ำตกธารทิพย์ สัมป่อย แต่ที่ผมประทับใจที่สุดคือ น้ำตกธารทิพย์ เพราะอะไร........................

ตอบ. เพราะว่าทางที่ผมพา เวฟ125 เอส คู่ใจไปดูนั้น ทางขึ้นน้ำตก วิบากพอสมควร ถึงมาก เป็นซอยแคบๆ ประมาณ 3 โล (เป็นดินลูกรังสีแดง) มีป่าทึบข้างทาง ได้บรรยากาศดี จากนั้นก็จะผ่าน เส้นทางที่เป็นแผ่นหิน ดินดาน หรือหินทราย สีเทาออก เหลือง ลักษณะเป็นแผ่นๆ ครับ ซื้งตรงจุดนี้จะมีศาลาเล็ก มีพระพุทธรูปอยู่ แต่ไม่มีพระสงฆ์นะครับ จากนั้น ผมก็ได้ยินเสียงน้ำตกเริ่มแว่วมา ณ ตอนนี้ผมคิดว่าน้ำตกนี้คงใหญ่ คนคงเยอะแน่ๆ หน้าน้ำด้วยนี่ ก็ขับรถมอเตอร์ไซด์ มาถึงปากทางเข้าน้ำตก.......ผมตกใจมากเลยครับ

***** ไม่มีคนอยู่สักคนเลย ไม่มีร้านค้าเลยสักร้าน ผมก็ว่าแล้ว ระหว่างทางที่ผมขับรถผ่านมาก็ ไม่เจอคนสวนทางกันเลย มีห้องน้ำประมาน 2-3 ห้อง สภาพพังยับ ใช้การไม่ได้และรอบมีป่าละเมาะขึ้นมาเยอะพอสมควร (ความรู้สึกผมจาก ดีใจ ตื่นเต้น ชักจะเริ่มกลัวแล้วซิ ) แน่นอนว่าฟ้าหน้าฝน พายุเข้า จะครึ้มๆ และมีลมพัดเบา รอบน้ำตกนอกจาก เสียงน้ำตก ก็มีเสียงจั๊กจั่นร้อง สลับกันไป บรรยากาศน่ากลัวขึ้น

ผมถามตัวเองว่า เอ๊ะ นี่เรามาถูกหรือเปล่านะ ก็ป้ายมันก็เขียนว่าน้ำตกธารทิพย์ ที่ปากทางขึ้นไม่ไช่หรือ ผมถามตัวเอง มาถึงที่แล้วเอาอย่างไรดี ผมตัดสินใจ เดินตามเสียงน้ำตกเข้าไปดู ภาพใกล้ๆ เดินไประมาณ 30 เมตร ตามเสียงของน้ำตก ............ภาพน้ำตกที่ปรากฏตรงหน้า สวยงามมากครับ (แน่ละครับ ไม่มีใครมาเล่นน้ำแน่นอน เพราะน้ำมันแรงมากๆๆๆ) จังหวะที่มันตก มันมีละอองน้ำขาวๆ สวยมาก

+++ ผมยืนดูประมาณ 3 นาที ก็ต้านทานความกลัวไม่ไหว ที่ว่ากลัวก็คือ กลัวสัตว์ป่า และมิจฉาชีพนะครับ เพราะว่าอยู่กลางป่า กลางน้ำตกไม่มีใครอยู่เลยสักคน ณ วันนั้นถึงปี 50 ผมก็ยังประทับใจมากกว่ากลัวครับ เพราะอย่างน้อยน้ำตกที่ผมไปดู มันสวย และปกคลุมไปด้วยบรรยากาศของป่าจริงๆ ผมดีใจที่น้ำตกนี้ ไม่ได้โดนนักท่องเที่ยวเข้ามากทำลาย ความจริง การท่องเที่ยวหรือ ธุรกิจการท่องเที่ยวในประเทศไทย ให้ผลดีมากสำหรับประชาชนในพื้นที่ แต่เมื่อใดที่รัฐบาล หรือเราเปิดการท่องเที่ยว สิ่งหรือ ผลเสียที่ตามมาคือ การเสียหายของธรรมชาติ ความคิดเห็นส่วนตัวผม ผมไม่เห็นด้วยกับการเปิดแหล่งท่องเที่ยว เช่น ทะเล เกาะ ป่าไม้ น้ำตก ดูสัตว์ โดยเสรี เพราะความสาเหตของความเสียหายของธรรมชาติมาจาก คน หรือมนุษย์เป็นอันดับที่หนึ่ง ....... เราเข้าไปใช้ เข้าไปเที่ยว ดูดดื่มความสุขกับธรรมชาติมากมายเพียงใดแล้ว..... ไช่อยู่เรามีองกรณ์ เรามีโครงการณ์ ไม่ว่าจะฟื้นฟูต่างๆ แต่ว่าตัวองกรณ์ หรือคนที่ลงมือทำ เมื่อเทียบกับคนใช้บริการ หรือ นักท่องเที่ยวแล้ว มันต่างกันมากๆ เกรงว่า การใช้บริการ กับการรักษาทรัพยากรณ์ จากโครงการต่างๆ ไม่สมดุลแน่นอน....... ธรรมชาติเช่น ป่าไม้ น้ำตก ทะเล พืช หอย ปู ปลา กว่าที่เขาจะเติบโต และคงคุณค่าถึงปัจจุบัน ใช้เวลาเท่าไหร่ ........เพื่อนๆ คิดดูซิว่ารัฐบาลหรือ พวกเราจะช่วยฟื้นฟูมันได้เร็วขนาดใหน ทันหรือไม่ กับช่วงเวลาที่คนในสังคมมีแต่เอาตัวรอด ดิ้นรน และเป็นยุคเฟื่องฟูของอุตสาหกรรม (ผู้เขียนเองไม่ปฏิเสธว่าอุตสาหกรรมไม่ดี เพราะผู้เขียนก็ทำงานโรงงานอยู่) แต่ความหมายหรือ ปณิธานจริงๆ คือ ต้องการให้รัฐบาลพิจารณาปิดแหล่งท่องเที่ยวที่สมบูรณ์ เช่น ป่าไม้เขาใหญ่ สิมิลัน น้ำตกใหญ่ๆ หลายๆ แห่งให้ ทะเล ป่าไม้ เขาได้ปรับตัวและสู่ระบบนิเวศตามธรรมชาติบ้างครับ.........อันนี้ผมขอเรียกร้องให้ทำโดยด่วน ก่อนจะสายเกินไป............

**** หากทำอย่างที่ผมเสนอ จะมีผลกระทบหรือไม่ .

ฮ่าๆๆๆ แน่นอนครับ

1. ชาวบ้านในพื้นที่ ที่อาศัยเม็ดเงินจากนักท่องเที่ยว

2. ภาคการเงิน การบริโภค

3. รายได้ที่รัฐเคยได้

4. อื่นๆ

++++ ในเบื้องต้นผมว่า ยังมีทางออกสำหรับพวกเราทุกคน เช่น หากมีคนพื่งนักท่องเที่ยว เกี่ยวกับธุรกิจ ทางรัฐบาล ก็ต้องวางแผนอาชีพอื่นให้เขาเหล่านั้น การเสนอหรือวางแผนทำงาน จะต้องค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไปนะครับ.....ชูเป้าหมายว่าเราจะทำเพื่ออะไร และเราจะได้อะไรบ้างใน 5 -10 ปี ฉายภาพความสมบูรณ์ของทะเล ป่าไม้ สภาพนิเวศ และความยั่งยืนที่ชุมชนและ เราจะได้รับ

////***** หากเรา รัฐบาล ประเทศไทยไม่เริ่ม ณ วันนี้ ผมคาดว่าอีกไม่นาน เรา ลูกหลานเราต้องลำบากอย่างแน่นอนที่สุด เรา คุณ รัฐบาล ปฏิเสธการเข้ามาของเทคโนโลยีไม่ได้ ของภาคอุตสาหกรรมไม่ได้ อันนี้ผมเข้าใจ แต่.....เราเลือกและจัดสรรได้ไม่ไช่หรือ..... อย่ารอจนถึงวันที่มันสายเกินไป

ปล. ขอขอบคุณแหล่งที่มาของรูปภาพครับ และมีใครที่จะเฉลยว่า สถานที่ที่ผมไปนั้น ไช่น้ำตกธารทิพย์หรือเปล่าครับ..............

http://www.tourthai.com/gallery/waterfall/pic11280.shtml