พิมพ์หน้านี้
|
คำเปิดเล่ม สิงหาคมที่ผ่านไป ฝนโหมหนักอยู่หลายเวลา เจ้าของแผงขายหนังสือรีบเอาแผงพลาสติคคุมหนังสือมิให้เปียกฝน เขาดูแลมันอย่างดี เพราะมันเป็นอาชีพของเขา แต่ ไม่ว่ากรกฎา สิงหา กันยา เรานักเขียนจะนั่งเอาพลาสติคคลุมกายได้ไม่ เราจะต้องสลัดทุกอย่างออกไป ความกลุ้ม ความหงุดหงิด ความทุกข์ ความสุข แม้กระทั่งความร้อน ความหนาว ความแห้งหรือความเปียก สลัดออกไปให้หมด เอาไว้แต่ความคิดที่สลัดออกมาทางน้ำหมึก หรือปลายนิ้วสัมผัสแป้นพิมพ์ดีด ถ่ายทอดความคิดที่ลงตัวแล้วออกมาสู่กระดาษ โปรยปรายความรู้สึกออกมาเป็นตัวอักษร บัดนี้ เขาทำงานสำหรับเดือนกันยายน ส่งมาสู่ท่านแล้ว ฝนตกก็ตกไป ในฤดูแล้งฝนไม่ตก แต่ฝนน้ำหมึกตกพรำตลอดไป อาจินต์ ปัญจพรรค์ ฟ้าเมืองทอง / ฉบับที่ 90 / กันยายน 2526 ผมอ่านแล้วชอบครับ ให้ข้อคิดดี นักเขียนต้องแข็งแกร่งทั้งร่ายกายและจิตใจ อิสระที่มีอย่างสูงสุดต้องบวกกับวินัยอย่างสูงสุด เพื่อจะมีที่ยืน ณ บรรณพิภพ
|
| << | กรกฎาคม 2007 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 |
| 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 |
| 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 |
| 29 | 30 | 31 | ||||