พิมพ์หน้านี้
![]() เพื่อนเอย...... ไฉนเลย ไม่รู้ร้อน ไม่รู้หนาว นิ่งเงียบ ไม่รับรู้ ทุกเรื่องราว ทั้ง ๆ ชั่ว โฉดฉาว เข้ารุมเมือง เพื่อนมียศ มีศักดิ์ อัครฐาน มีหน้าที่ ราชการ อันฟูเฟื่อง มีอำนาจ ปกป้อง คุ้มครองเมือง แต่เหมือนอยู่ เปล่าเปลือง ปกป้องใคร? บ้านเมือง วิปริต วิปลาส เสนาบดี ใช้อำนาจ บาตรใหญ่ บังหลวง ฉ้อราษฎร์ ขายชาติไทย เหิมเกริม ไม่ใส่ใจ ประชาชน ทุกข์ร้อน ลามรุก ทุกหย่อมหญ้า พี่น้องไทย จึงออกมา เต็มถนน แดดเผา ฝนกระหน่ำ ก็จำทน ต้องขับไล่ ทุรชน รัฐอันธพาล เพื่อนเอย..... เหล่าคนชั่ว ยังเฉยเมย และ ดื้อด้าน เพื่อนก็ยัง ซื่อสัตย์ ต่อรัฐบาล ยอมเป็นฐาน ให้เขาขี่ บีฑาไทย ประชาชน จะทนสู้ อยู่ยืดเยื้อ ด้วยความเชื่อ ใช้ธรรมะ ชนะได้ ห่วงแต่เพื่อน จะยืนอยู่ ได้อย่างไร เมื่อรัฐชั่ว ถูกขับไล่ ไปทั้งยวง ! ห่วงแต่เพื่อน ยังจะกล้า สบตาใคร เมื่อ..ประชาชน ฉลองชัย ทั้งแผ่นดิน!
ว.แหวนลงยา บทกวี ข้อคิด และบทความ ตามแรงกระตุ้นจากเหตุบ้านการเมือง |