พิมพ์หน้านี้
|
คนหนุ่มสาว หลับไหล...ในมายา ใน โลกาภิวัฒน์ อันวูบไหว เป็นดอกไม้ ตูมเต่ง เบ่งดอกใบ บานอยู่ใน ม่านหมอก อันมืดมน เหน็บหนาว เยาวชน คนหนุ่มสาว บนหนทาง ย่างก้าว อันสับสน เรียน-เล่น เห็นเพียง เฉพาะตน ฟุ้งเฟ้อ เปรอปรน อยู่เปล่าเปลือง บอดใบ้ เนิ่นนาน ในกาลเวลา คนหนุ่มสาว แสวงหา ความฟุ้งเฟื่อง เป้าหมาย ใบปริญญา ค่าประเทือง ไม่ข้องเกี่ยว การเมือง เรื่องไกลตัว เสพสุข สนุกสนาน สำราญรื่น วันและคืน หลับไหล ในแสงสลัว ในม่านหมอก มายา อันน่ากลัว รุ่นต่อรุ่น เมามัว มายาวนาน สายป่าน การสืบทอด ถูกทอดทิ้ง คนหนุ่มสาว มาพักพิง เพียงทางผ่าน ผู้มาก่อน อ่อนล้า คาตำนาน รอคอยการ สืบทอด ตลอดมา วันนี้ คนหนุ่มสาว เริ่มก้าวย่าง บนเส้นทาง สืบสาน พันธุ์ไม้กล้า ตูมเต่ง เบ่งบาน ละลานตา หลากสีสัน บานท้า ทุรชน การสืบทอด เริ่มมี ชีวิตใหม่ สืบสายใย สายพันธุ์ อันเข้มข้น พลังบริสุทธิ์ หนุ่มสาว เยาวชน จะโชนลุก ปลุกผู้คน ทั้งแผ่นดิน ! ว.แหวนลงยา บทกวี ข้อคิด และบทความ ตามแรงกระตุ้นจากเหตุบ้านการเมือง
|
| << | กันยายน 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | |
| 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 |
| 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 |
| 28 | 29 | 30 | ||||