พิมพ์หน้านี้
|
สามสิบ กันยายน ของทุกปี วันที่มี เสียงหัวเราะ และร้องไห้ มีคนที่ ดีใจ และ เสียใจ ปะปนใน วันอำลา ข้าราชการ หลายสิบปี ที่ผ่าน งานในกรอบ กฏระเบียบ ขึงครอบ อยู่รอบด้าน ผ่านร้อน ผ่านหนาว มายาวนาน บ้างผ่านการเสี่ยงตาย ในสงคราม สามอย่าง เลือกไม่ได้ ในราชการ หนึ่งเลือกงาน สถานที่ นี้ต้องห้าม สองเลือก ผู้บังคับบัญชา สง่างาม และข้อสาม เลือกลูกน้อง ตามต้องการ โดยพันธะ หน้าที่ ที่รับมอบ จึงต้องรับผิดชอบ ผสมผสาน ทั้งสามข้อ ให้ก่อเกื้อ เอื้อการงาน สนองราชการ ประเทศชาติ และราษฎร โดยหน้าที่ ฝ่ายประจำ ยากลำบาก เมื่อการเมือง เชี่ยวกราก มากัดกร่อน บ้างสยบ บ้างยืนหยัด บ้างตัดตอน ข้าราชการ ถูกไชชอน ตลอดมา กว่าจะถึง วันเกษียณ ราชการ ทุกทางผ่าน อุปสรรค ล้วนหนักหนา วันนี้ หลายคนยิ้ม ทั้งน้ำตา รับดอกไม้ อำลา เพื่อนข้าราชการ ขอให้หลัก กิโลเมตร ที่หกสิบ เริ่มต้น หนทางทิพย์ ของทุกท่าน ปลดพันธะ ถอดหัวโขน คืนทางการ สู่..อิสระ และเบิกบาน ในบั้นปลาย ว.แหวนลงยา
|