ความหวัง ความฝัน ความรัก ของผู้คนบนถนนหมายเลข 3 ในกรุงโตเกียวปี 1958

คือธีมของภาพยนตร์เรื่อง ALWAYS   ภาพยนตร์ที่เล่าเรื่องวิถีความเป็นอยู่ของคน

ในชุมชนเล็กๆ  ที่ต่างดำเนินชีวิตอยู่บนความหวังและการรอคอย  หนังเดินเรื่อง

โดยให้เรื่องราวของทุกชีวิตดำเนินไปพร้อมๆ กับช่วงเวลาของการสร้างหอคอย

โตเกียว เทียบเคียงถึงการรอคอยอย่างมีความหวังในการสร้างทั้งหอคอยและชีวิต

ผู้คนในชุมชนนี้ นั่นเอง ..

     ALWAYS  เป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่นสุดประทับใจแห่งปี 2005  คว้า 12 รางวัล จากเวที

Japanese Acadamy Award 2006 หนึ่งในนั้นคือ ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ด้วยความ

สัมพันธ์ของตัวละครที่เชื่อมต่อกันอย่างลงตัว   รวมทั้งบทที่สร้างความประทับใจและ

พลังแห่งความหวัง  ที่ส่งต่อความรู้สึกให้คนดูหัวเราะและร้องไห้ไปกับหนังเรื่องนี้ได้

     เรื่องราวของเจ้าของร้านอะไหล่รถยนต์ ซูซูกิ โนริฟูมิ  ผู้ซึ่งทำงานหนักเพื่อ

ความสุขของครอบครัวที่มีภรรยาและอิปเป ลูกชายจอมซนที่เขาต้องดูแล  ซูซูกิ

มีความหวังที่จะสร้างให้กิจการเล็กๆ ซูซูกิ ออโต ของเขาเติบโตต่อไป  โดยมีมัตสุ

โกะ  เด็กสาวที่จากบ้านต่างจังหวัด มุ่งหน้าสู่โตเกียว ด้วยความหวังที่จะทำงานใน

บริษัทใหญ่โต  แต่เมื่อเธอรู้ว่าต้องทำงานเป็นผู้ช่วยในร้านเล็กๆ ของซูซูกิ เธอรู้สึก

ผิดหวัง แต่ด้วยความอดทน และไม่ท้อกับอุปสรรคเล็กน้อยนี้ มัตสุโกะหรือที่ค

รอบครัวนี้เรียกเธอว่า โรขุจัง ก็ทำงานที่นี่อย่างสุดความสามารถ จนทำให้ทั้งซูซูกิ

และภรรยาของเขาเอ็นดูเธอราวกับญาติคนหนึ่ง  และดูแลเหมือนสมาชิกในครอบครัว

อย่างสนิทใจ

     ความหวังของหนุ่มนักเขียน ชากาวะ ริวโนะสุเกะ เจ้าของร้านขายขนม ที่อยู่ฝั่ง

ตรงข้ามกับร้านซูซูกิ ออโต เป็นเรื่องราวของความพยายามในการเป็นนักเขียนของ

นิตยสารชื่อดัง แต่เขาก็ยังไม่ประสบความสำเร็จ  ริวโนะสุเกะหลงรักฮิโรมิ สาวสวย

เจ้าของร้านเหล้า จนยอมรับปากเธอช่วยดูแลจุนโนะสุเกะลูกของเพื่อนที่ฝากไว้ 

แม้ความสัมพันธ์ของเขากับฮิโรมิ จะไม่พัฒนาไปไกลสักเท่าใดนัก  แต่ความผูกพัน

ระหว่าเขากับจุนโนะสุเกะ ก็พัฒนาเกินกว่าเด็กแปลกหน้าที่ฝากเลี้ยง   ด้วยเพราะ

การเติมเต็มซึ่งกันและกันในสิ่งที่ขาดของทั้งเขาและจุนโนะสุเกะ   ริวโนะสุเกะผู้ที่

ขาดกำลังใจ และจุนโนะสุเกะเด็กชายที่ไร้ครอบครัว  การดูแลและเป็นกำลังใจให้กัน

คือการทลายกำแพงของความแปลกหน้า   จนกลายเป็นความผูกพัน โดยที่ทั้งเขา

และจุนโนะสุเกะไม่ทันรู้ตัว  แต่เมื่อพ่อเลี้ยงของจุนโนะสุเกะมารับตัวไปอยู่ด้วย 

เขาและจุนโนะสุเกะ จึงรู้ว่าการใช้ชีวิตร่วมกันกับวันเวลาที่ผ่านมา  จากคนแปลกหน้า 

ตอนนี้มันคือ  ความผูกพันที่ตัดไม่ขาดเสียแล้ว

      หนังเล่าเรื่องราวสมาชิกใหม่ของร้าน ซูซูกิ ออโต และร้านขนมของริโนะสุเกะ

ด้วยการใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน  แม้จะมีอุปสรรคบ้างและไม่ลงรอยกันบ้าง  แต่ที่สุดแล้ว

ความรัก ความหวัง  และการรอคอย ที่ต่างรู้สึกร่วมกัน ก็สร้างมิตรภาพ และ ความ

ผูกพันอย่างน่าประทับใจ    ครอบครัวซูซูกิ  รู้ว่าโรขุจัง ต้องการมีเงินกลับบ้านที่

ต่างจังหวัดเพื่อพิสูจน์ตัวเองกับการทำงานของเธอ  ในคืนคริสต์มาส ครอบครัวของ

ซูซูกิมอบตั๋วรถไฟให้กับเธอเป็นของขวัญ   สำหรับริวโนะสุเกะ  แม้จะไม่มีเงินมาก

อะไรแต่เขาก็ซื้อปากกาหมึกซึมเป็นของขวัญให้จุนโนะสุเกะ ที่อยากเป็นนักเขียน

เหมือนกับเขาในคืนคริสต์มาสเช่นกัน       

     สำหรับเรื่องราวความรักของริวโนะสุเกะและฮิโรมิ  สิ่งที่เขาทำได้ดีที่สุดในตอนนี้

ด้วยเงินอันน้อยนิด ก็คือการซื้อเพียงกล่องใส่แหวน และขอเธอแต่งงาน  ฮิโรมิรู้ถึง

ความรู้สึกของเขา  เธอให้เขาสวมแหวนให้   ริวโนะสุเกะบรรจงสวมแหวนให้เธอ

ทั้งๆ ที่ไม่มีแหวน  ส่วนเธอก็ทำท่าชื่นชมแหวนที่เขาใส่ให้  ถึงแม้จะไม่มีแหวนจริงๆ

ก็ตาม  แต่ความงดงามที่ฮิโรมิได้รับไม่ใช่ประกายจากแหวน แต่เป็นแสงแห่งความรัก

จากเขาที่มีให้เธอมากกว่า

     เมื่อหอคอยโตเกียวสร้างเสร็จ นั่นก็หมายถึง การสร้างและใช้ชีวิตของชุมชนเล็กๆ

แห่งนี้ ด้วยการเดินทางของความหวัง  กาลเวลาแห่งความฝันร่วมกัน  สิ่งเหล่านี้

กลายเป็นความรัก และความผูกพัน ในที่สุด

     “มิตรภาพ”   มักพาเรื่องราวแห่งความประทับใจมาให้เราอยู่เสมอ

และปลายทางของมันก็คือ  ภาพความทรงจำอันงดงาม  ที่หัวใจไม่เคยลืม

วาดดาว ..