นับว่าผ่านพ้นครึ่งปีแรกไปอย่างหน้าชื่นตาบาน กับอุตสาหกรรมภาพยนตร์ไทย

เพราะค่ายหนังหลายค่ายยิ้มได้กับกระแสตอบรับจากคนดู และระรื่นกับรายได้จาก

ตัวหนัง  มองกันถึงที่สุดแล้ว ต้องบอกว่าค่ายหนังตอบโจทย์ความต้องการและ

เล่นกับอารมณ์คนดูในยุคสมัยนี้ได้ตรงและโดนเต็มๆ  ตรง..ในแง่ตอบสนอง

ความต้องการแสวงหาความบันเทิง โดน..คือเข้าใจอารมณ์แห่งการโหยหาความสุข 

และเสียงหัวเราะ ในห้วงยามที่สาหัสทั้งการงานและการเมือง

  ความเปราะบางอ่อนไหวของสังคมไทย ท่ามกลางกระแสความวุ่นวายในปัจจุบัน

ภายใต้ภาวะเศรษฐกิจที่ตกต่ำ  ความเหน็ดเหนื่อยจากการงาน ความอ่อนล้ากับ

วงวรชีวิต  สิ่งเหล่านี้ตอกย้ำอารมณ์แห่งการโหยหาความสุข และต้องการก้าวพ้น

ความวุ่นวายในโลกแห่งความจริง   ผู้คนส่วนใหญ่เลือกที่จะแสวงหาความบันเทิง

ในช่วงเวลาหนึ่งไปกับโลกมายา  การซื้อโมงยามแห่งความรื่นรมย์จากมายาภาพ

เป็นสิ่งที่ทำได้ง่ายและเห็นผลได้เร็วที่สุด  

   ความบอบบางของยุคสมัยนี่เอง ทำให้ทั้งค่ายหนังและผู้กำกับต่างเลือกทำหนัง

ที่ให้ความบันเทิง และเสียงหัวเราะกับคนดู  มากกว่าเลือกทำหนังที่มีเนื้อหาหนักๆ

มีคุณค่าทางจิตใจ หรือยิ่งใหญ่อลังการ

   อย่างไรก็ตาม ต้องยอมรับว่าการตอบโจทย์ของค่ายหนังบ้านเรา ทำเอาหนัง

ฮอลลี่วู้ดกระเด็นตกโปรแกรมกันไปหลายเรื่อง  สำหรับหนังนอกกระแส ยิ่งไม่ต้อง

พูดถึง เพราะถ้าไม่ใช่คอหนังที่รักกันจริงคงไม่มีใครชายตาดู   ถ้ามองในมุม

ของธุรกิจอุตสาหกรรมภาพยนตร์ไทยก็ต้องชื่นชมในความสำเร็จของตัวเลขรายได้ 

หากแต่มองในแง่ของความหลากหลายของหนัง เราแทบไม่พบความแตกต่าง

แต่อย่างใด เพราะมองไปทางไหน ล้วนมีแต่หนังตลก หนังผี และหนังเกย์ วนเวียน

อยู่ในโปรแกรมตลอดช่วงกลางปีแรก (มุขซ้ำ มุกแป้ก เกลื่อนทั่วโรง)

   มากกว่านั้น หนังในกลุ่มนี้ บางเรื่องสอดแทรกสาระ ให้แง่คิดในบางช่วงบางตอน

แต่ก็มีบางเรื่องที่สบถคำหยาบกะว่าให้ฮากันทั้งโรง โดยไม่สนใจเยาวชนคนดู

แม้แต่น้อย ลองไปวิจารณ์หนังเขาสิ เขาได้สบถนอกจอให้ฟังกันแบบกร่างได้ใจ

เรียกว่า..หนังข้า ใครอย่าแตะ (ซะงั้น)  

   หากมองกันอย่างละเอียดแล้ว  ภาพยนตร์ไทยในยุคสมัยนี้ล้วนผลิตตามกระแส

บริโภคนิยม โดยมุ่งเน้นที่รายได้เป็นหลัก เพราะนี่กลายเป็นความคิดอันดับต้นๆ ของ

นายทุนค่ายหนัง และเป็นที่มาของคำถามว่า .. “หนังไทย..หมดมุขแล้วจริงๆ หรือ?”

   หนังไทยมาถึงทางตัน

   ค่ายหนังหวังแค่รายได้เบื้องหน้า

   หรืออารมณ์แห่งความโหยหา....กำลังทำหน้าที่ของมัน

วาดดาว ..