หลังจากที่เคยเขียนถึงภาพยนตร์ดราม่าฟิลกู๊ดจากแดนปลาดิบเรื่อง ALWAYS :

Sunset On Third Street ภาคแรกไปแล้ว และทิ้งท้ายบทความไว้ว่า ....

“เมื่อหอคอยโตเกียวสร้างเสร็จ อันมีนัยถึง การสร้างและใช้ชีวิตของชุมชนเล็กๆ

ที่เดินทางด้วยความหวังไปกับกาลเวลาแห่งความฝันร่วมกัน  และสิ่งเหล่านี้

กลายเป็นเรื่องราวความรัก และความผูกพัน ในที่สุด”

    ผ่านพ้นไปร่วมสองปี ALWAYS 2  Sunset On Third Street  ของผู้กำกับ

ที่มีสายตาอบอุ่นอย่าง ทาคาชิ ยามาซากิ ก็กลับมาเติมเต็มภาพความรัก เพิ่มดีกรี

ความหวังและสร้างรอยยิ้มแห่งมิตรภาพบนถนนหมายเลข 3 ได้อย่างสมบูรณ์

กับภาคต่อของหนังชื่อเดิม ธีมเดิม แต่เติมเต็มให้ทุกหัวใจ...ไม่มีวันลืม  มากกว่านั้น

ภาพยนตร์ภาคต่อเรื่องนี้ก็ประสบความสำเร็จในแง่ของรายได้และคว้ารางวัลให้กับ

ภาพยนตร์และนักแสดงนำชายอย่างฮิเดทากะ โยชิโอกะ (แสดงเป็นริวโนะสุเกะ) 

ไม่แพ้ ALWAYS ภาคแรกทีเดียว

   ALWAYS 2  ยังคงเป็นเรื่องราวชีวิตของผู้คนบนถนนหมายเลข 3 ณ กรุงโตเกียว

หลังจากหอคอยโตเกียวสร้างเสร็จ วิถีชีวิตของผู้คนในชุมชนเล็กๆ นี้ยังคงดำเนิน

ต่อไป แม้จะเรียบง่ายแต่ก็มีเรื่องราวมากมายให้จดจำทั้งมิตรภาพของเพื่อนบ้าน

ความหวังของนักเขียนไส้แห้งที่ไม่เคยทิ้งความฝันอย่าง ชางาวะ ริวโนะสุเกะ และ

ความรักที่มั่นคงของฮิโรมิ สาวคาบาเร่ต์สุดสวย

   ในภาคสองนี้เรื่องราวมีสีสันมากขึ้น เพราะอู่ซ่อมรถเล็กๆ ของครอบครัวซูซูกิ

ต้องต้อนรับสาวน้อยญาติห่างๆ เข้ามาเป็นสมาชิกใหม่เธอเคยใช้ชีวิตหรูหราและ

เอาแต่ใจตัวเองมาก่อน แต่เมื่อครอบครัวล้มละลายเธอต้องมาอยู่กับครอบครัวซูซูกิ

เป็นการชั่วคราว และหนีไม่พ้นที่ต้องมีสงครามเล็กๆ (แต่น่ารัก) กับอิปเปลูกชาย

สุดทะเล้นของครอบครัวนี้ เมื่อมองเห็นวิถีชีวิตที่เด็กๆ ในชุมชนนั้นต้องช่วยพ่อแม่

ทำงานบ้าน รวมไปถึงน้ำใจของสมาชิกในบ้าน และความห่วงใย แม้จะดูกวนๆ

อยู่บ้างของอิปเปที่มีต่อเธอ ทำให้เธอเปลี่ยนตัวเองเป็นสาวน้อยที่มีน้ำใจและ

ใช้ชีวิตร่วมกับคนอื่นอย่างมีความสุข

    สำหรับครอบครัวน้าหลานที่ไม่ผูกพันทางสายเลือดแต่ผูกพันทางความรู้สึกอย่าง

ชางาวะ ริวโนะสุเกะ และจุนโนะสุเกะ ก็ยังคงดำเนินไปอย่างยากลำบากด้วยรายได้

ที่ฝืดเคือง แต่ต่างดูแลและให้กำลังใจซึ่งกันและกัน  ความยากลำบากจึงมิใช่

อุปสรรคสำหรับพวกเขาแต่อย่างใด  แม้พ่อเลี้ยงเศรษฐีของจุนโนะสุเกะจะมาขอรับ

จุนโนะสุเกะไปเลี้ยง  แต่น้าหลานคู่นี้ก็ไม่ยอมแยกจากกัน  เมื่อริวโนะสุเกะต้อง

สัญญากับพ่อเลี้ยงของจุนโนะสุเกะว่าถ้าเขาไม่ประสบความสำเร็จกับการประกวด

นิยายในครั้งนี้เขาจะคืนจุนโนะสุเกะให้  ความกดดันนี้สร้างพลังให้ริวโนะสุเกะ

พยายามเขียนนิยายเพื่อคว้ารางวัลในครั้งนี้ให้ได้ 

   เรื่องราวของฮิโรมิ นางระบำสุดสวย สาวคาบาเร่ต์สุดฮอต เธอยังคงดำเนิน

ชีวิตต่อไป แต่ในใจของเธอก็เต็มไปด้วยความรักของริวโนะสุเกะนักเขียนหนุ่มผู้ที่

มอบแหวนที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่า แต่เป็นแหวนที่สวยงามอยู่ในใจของฮิโรมิ

ตลอดมา ข่าวเกี่ยวกับนิยายของริวโนะสุเกะเข้ารอบสุดท้ายทำให้เธอดีใจไปกับเขา

และคิดว่าเมื่อเขาประสบความสำเร็จ เธอก็คงไม่ใช่หญิงสาวที่เหมาะสมกับเขา

ฮิโรมิจึงตัดสินใจเดินทางไปโอซาก้าในวันประกาศผล  แต่เมื่อเธอได้อ่านนิยายของ

ริวโนะสุเกะ เธอก็รับรู้ได้ว่า เธอคือนางระบำที่อยู่ในใจเขาตลอดมา

   ในมุมของมิตรภาพ ALWAYS 2 ก็สร้างความเข้มข้นยิ่งขึ้นและสร้างความสัมพันธ์

ให้ตัวแสดง โดยให้ผู้คนในชุมชนนี้มีเรื่องราวร่วมกัน ช่วยเหลือและให้กำลังใจกัน

กับการร่วมลุ้นผลการประกาศรางวัลนิยายยอดเยี่ยม หนังสะท้อนภาพและส่งผ่าน

ความรู้สึกแห่งมิตรด้วยฉากที่เพื่อนบ้านสองข้างทางถนนหมายเลข 3 ซึ่งไม่เคย

สนใจกับนิยาย ไม่เคยใส่ใจกับวรรณกรรมใด ต่างซื้อนิยายของริวโนะสุเกะมาอ่าน

และซาบซึ้งไปกับถ้อยคำแห่งความรู้สึกถึงความรักที่ริวโนะสุเกะมีต่อฮิโรมิ  อย่างไร

ก็ตาม แม้งานเขียนของชางาวะ ริวโนะสุเกะจะไร้ซึ่งรางวัลใด แต่ตัวอักษรที่

ถ่ายทอดความรู้สึกของเขาก็เข้าไปอยู่ในใจคนอ่านอย่างไม่ต้องสงสัย และสิ่งนี้เอง

ทำให้พ่อเลี้ยงเศรษฐีของจุนโนะสุเกะยอมให้ริวโนะสุเกะดูแลลูกชายต่อไป 

เพราะเขารู้แล้วว่ามีบางสิ่งในโลกนี้ที่เงินก็ซื้อไม่ได้  นั่นก็คือ …

มิตรภาพที่จริงใจ และความรักของหัวใจที่บริสุทธิ์

   หากจะพูดถึงความประทับใจในภาพรวมของหนัง หลายคนที่ชมอาจบอกว่า

ประทับใจ ALWAYS ภาคแรกมากกว่า สำหรับตัวเองมองว่าภาคแรกสร้างเรื่องราว

ไว้ให้เราประทับใจอยู่หลายฉาก แต่ภาคสองนี้แม้จะมีซีนให้เราประทับใจอยู่ไม่มาก

แต่สิ่งหนึ่งที่เป็นจุดเด่นของ  ALWAYS 2  ก็คือการลงลึกถึงความรู้สึกของตัวแสดง

มากกว่าเดิม  แต่ละฉากที่สร้างความประทับใจให้คนดูล้วนมาจากบทที่ส่งให้

ตัวแสดงถ่ายทอดอารมณ์ได้ลึกซึ้งและละเอียดขึ้น  อย่างฉากที่ซูซูกิ โนริฟูมิ

เจ้าของร้านซ่อมรถที่ไม่เคยสนใจกับวรรณกรรมใดๆ แต่กลับซาบซึ้งกับนิยายของ

ริวโนะสุเกะ และเชื่อว่าเขาคือนักเขียนอย่างแท้จริง  หรือฉากที่อิปเปเอาเงิน

ที่ตัวเองเก็บไว้เพื่อขึ้นหอคอยโตเกียวมาซื้อดินสอสีให้สาวน้อยคู่ปรับ ในวันที่เธอ

จากไป  หรือแม้แต่ฉากที่จุนโนะสุเกะเอาเงินค่าอาหารกลางวัน ไปช่วยค่าใช้จ่าย

ในบ้านแทนริวโนะสุเกะก็ตาม  ซีนแห่งความประทับใจเหล่านี้ แม้จะไม่มาก

เหมือนภาคแรก  แต่ก็เติมเต็มความรู้สึกที่อิ่มเอมให้กับคนดู และเป็นภาคต่อที่ทำให้

เรื่องราวของความหวัง มิตรภาพ และความรักของผู้คนบนถนนหมายเลข 3

สมบูรณ์และสวยงามยิ่งขึ้น