• waddaw
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : pim_mail88@yahoo.com
  • วันที่สร้าง : 2007-05-02
  • จำนวนเรื่อง : 124
  • จำนวนผู้ชม : 45281
  • จำนวนผู้โหวต : 69
  • ส่ง msg :
The Greatest : Cat Power

Once I wanted to be the greatest No wind or waterfall could stop me And then came the rush of the flood The stars at night turned you to dust

View All
วันพฤหัสบดี ที่ 5 มิถุนายน 2551
หว่อง กา-ไว... เหงาอย่างมีสไตล์ เดียวดายอย่างโรแมนติก
Posted by waddaw , ผู้อ่าน : 341 , 00:35:44 น.  
พิมพ์หน้านี้


   ในยุคสมัยที่หนังฮอลลี่วู้ดปกคลุมพื้นที่ทั่วทุกมุมโลก ด้วยทุนสร้างมหาศาล

และการสร้างตำนานให้ฮีโร่ในภาพยนตร์นั้นๆ  ยังคงสร้างสีสันและดึงความสนใจ

จากคนดูกลุ่มใหญ่ได้โดยง่าย  แต่ยังมีคนอีกกลุ่มหนึ่งสนใจภาพยนตร์ที่มีสไตล์

มีเอกลักษณ์  มากกว่านั้นมีคุณค่าในเชิงศิลปภาพยนตร์ ด้วยตัวบทที่มีความหมาย

ด้วยสไตล์ของผู้กำกับ และด้วยจุดหักอย่างมีชั้นเชิงที่ปรากฏในหนัง  ทำให้หนัง

ประเภทนี้เป็นที่ยอมรับและอยู่ในความสนใจจากคนดูกลุ่มเล็กๆ กลุ่มนี้

   หากเอ่ยถึงผู้กำกับนักคิด สไตล์ลิสท์แห่งภาพยนตร์  ชื่อของผู้กำกับ อย่าง 

วิม เวนเดอร์ส, โรมัน โปลันสกี้, ทาเกชิ คิตาโน่, อับบาส เคียรอสตามี่,

อามอส กิไต้, โอลิวิเยร์ อัสซายาส, จางอี้โหมว, ลาร์ส ฟอน เทรียร์, เฉินไค่เก๋อ

เดวิด โครเนนเบิร์ก ล้วนเป็นที่ยอมรับของคนดูหนังกลุ่มเล็กๆ ที่ว่านี้ไม่น้อยทีเดียว

มิใช่เพราะพวกเขาผ่านเวทียักษ์ใหญ่อย่าง คานส์  หากแต่เป็นการกล่าวขานถึง

ผลงานอันทรงคุณค่าที่ผ่านตานักดูหนังต่างหาก และอีกหนึ่งผู้กำกับที่นิยามงาน

ของเขาบอกกับเราว่า... “ เหงาอย่างมีสไตล์  เดียวดายอย่างโรแมนติก ”  

นั่นก็คือ หว่อง กา-ไว หรือ หวังเจียเหว่ย ผู้ชายสวมแว่นดำ อีกหนึ่งตำนาน

ผู้พลิกหน้าประวัติศาสตร์ภาพยนตร์ ที่พาหนังฮ่องกงเดินทางสู่เวทีโลก

   ครั้งหนึ่งที่เขาให้ความคิดไว้ว่า... “ผมรักหนังมาตั้งแต่ยังเด็ก สิ่งที่ดึงดูดผม

อาจเป็นความรู้สึกที่ว่า ในโลกที่ถูกสร้างขึ้นมาใหม่นี้ ผมปล่อยตัวเองได้

อย่างเต็มที่เสมอ จะร้องไห้ หัวเราะ โกรธ หรือรู้สึกย่ำแย่อย่างไรก็ตามแต่...

สำหรับผมหนังจะได้รับคำวิจารณ์ดีหรือไม่ดีนั้นไม่เป็นไร ขอให้คนดูเดินออก

จากโรงด้วยความรู้สึกที่ว่า เขาได้สนุกกับมัน ตรงนี้ต่างหากที่มีความหมาย

เหนือกว่าอะไรทั้งหมด สิ่งที่หนังให้กับผม ผมอยากจะส่งมันต่อให้คนอื่นๆ

ด้วยเหมือนกัน” (คัดจากหนังสือ เดียวดายอย่างโรแมนติก สำนักพิมพ์ BIOSCOPE)

จากความคิดนี้เอง  ทำให้เราเห็นอารมณ์ของหนังที่หลากหลาย หากแต่มีสไตล์

ของหว่องอยู่ในเนื้องานของเขาเสมอๆ

    ความหลากหลายในภาพยนตร์ภายใต้แว่นดำของหว่อง ที่เราพบก็คือ บางครั้ง

เขานำเสนอด้วยแง่มุมความคิดจากความเป็นจริงในสังคม  อย่าง As Tears Go By

(1988)  งานที่แสดงถึงด้านมืดลึกในสังคมฮ่องกงกับแก๊งอาชญากร  บางครั้งเขา

นำเสนอถึงจินตนาการแห่งความหวัง และความรักของผู้คน ทั้งวัยรุ่น และหนุ่มสาว

อย่าง Days of Being Wild (1991), Chungking Express (1994), Fallen Angels

(1995), Happy Together (1997) และในบางครั้งเขาเสนอแก่นของการสูญเสีย

จากการไขว่คว้าและแรงปรารถนาภายในใจผ่านเรื่องราวความรักย้อนยุคในหนังอย่าง

In the Mood for Love (2000) หนังที่ทำให้ โทนี่ เหลียง หรือ เหลียงเฉาเหว่ย

คว้ารางวัลนักแสดงชายยอดเยี่ยมในงานเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์มาครอง

อีกทั้งภาพยนต์แห่งศิลปะการต่อสู้ของจอมยุทธ์สาวใน Ashes of Time (1994),  

เรื่องราวของรถไฟโดยสารและวันวานแห่งความทรงจำใน 2046 (2004) และ

หนังเวอร์ชั่นภาษาอังกฤษเรื่องแรกและการร่วมงานกับนักร้องชื่อดังอย่าง นอร่าห์

โจนส์ ใน My Blueberry Nights (2007) หนังโรดมูฟวี่ฟของหว่องเรื่องนี้ผิดไปจาก

ผลงานที่ผ่านมาของเขา ด้วยกลิ่นไอของวัฒนธรรมแนวคิดและวิถีชีวิตในแบบ

ตะวันตก  แต่อย่างไรก็ตาม ความเปลี่ยวเหงาของตัวละคร และเลิฟซีนในสไตล์

ของหว่องยังคงปรากฏในหนังเรื่องนี้เช่นกัน

   เราเห็นความเป็นมืออาชีพของผู้กำกับชาวจีนคนนี้  ซึ่งวงการภาพยนตร์ทั่วโลก

ยอมรับผลงานของเขาจากการร่วมงานใน Eros (The Hand) (2004) ผลงาน

หนังสั้นร่วมกับสองผู้กำกับชื่อดังอย่าง ไมเคิล แองเจิ้ลโล แอนโตนิโอนี่และสตีเว่น

โซเดอร์เบิร์ก อีกทั้งได้รับเชิญทำหนังสั้นในเทศกาลหนังเมืองคานส์ร่วมกับผู้กำกับ

ที่มีชื่อเสียงทั่วโลก ผลงานเหล่านี้ เป็นเครืองการันตีความสามารถและศักยภาพของ

เขาในระดับนานาชาติได้เป็นอย่างดี

   ความลงตัวในด้านองค์ประกอบ จินตนาการด้านภาพ ทั้งสีสัน และสัญญะที่สื่อสาร

กับคนดู มุมกล้องและการลำดับภาพ  ล้วนเป็นเทคนิคในการนำเสนออย่างมี

เอกลักษณ์  มากกว่านั้นหนังแนวเมโลดราม่าที่ถ่ายทอดอารมณ์เปลี่ยวเหงาของ

ตัวละคร สะท้อนถึงการเรียนรู้ชีวิต และสร้างแง่คิดให้ค้นหา  สิ่งเหล่านี้ทำให้

คนดูหนังอย่างเราๆ รู้ว่า นี่คือ..ภาพยนตร์ในแบบฉบับของหว่อง กา-ไว

   หนังของหว่องที่ชอบมากที่สุดคือ In The Mood For Love และ Days of Being

Wild ชอบมิติเรื่องราว เหลี่ยมมุมในการเล่า เทคนิคการถ่ายภาพ คำพูดที่ทิ้ง

ความหมาย อารมณ์เดียวดายของตัวละคร และที่สำคัญฝีมือการแสดงของเลสลี่ จาง

และเหลียงเฉาเหว่ย โดยส่วนตัวคิดว่าเป็นหนังที่สะท้อนตัวตนและถ่ายทอดนิยาม

งานของเขา ที่มักบอกกับเราว่า... “เหงาอย่างมีสไตล์  เดียวดายอย่างโรแมนติก”

 

ต่อจากนี้, สิ่งที่น่าคิดคือ การเดินทางในแบบ…

เหงาอย่างมีสไตล์ เดียวดายอย่างโรแมนติก

ของผู้กำกับนักคิด  สไตล์ลิสท์แห่งภาพยนตร์

ที่ชื่อ หว่อง กา-ไว นั้น จะมีวิธีโดยสารอย่างไร ?

 

 

วาดดาว..

 

ขอบคุณ บางส่วนจากหนังสือเดียวดายอย่างโรแมนติก (สนพ. BIOSCOPE)

            ภาพจาก INTERNET

            เพลง The Greatest จากวง Cat Power




" คลิก play เพื่อฟังเสียงแมวร้อง "

 


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 4
วาริท_วิมล วันที่ : 06/06/2008 เวลา : 22.49 น.
http://www.oknation.net/blog/waritwimol

ผมชอบ In The Mood For Love เหมือนกันครับ ....
ความคิดเห็นที่ 3
waddaw วันที่ : 06/06/2008 เวลา : 13.22 น.
http://www.oknation.net/blog/waddaw

มีหลายบทความ ของหลายนักเขียนที่เขียนด้วย
ความรู้มากมายเกี่ยวกับผู้กำกับที่ชื่อ หว่อง กา-ไว
แต่บทความนี้... เขียนจากความชอบในความคิด
และสไตล์งานของเขา ที่มีทั้งดีบ้างและน่าผิดหวังอยู่บ้าง
เหมือนที่ชอบหนังที่ถ่ายทอดแง่มุมชีวิตอย่างมีนัยยะ
ทั้งความเป็นอยู่ของผู้คน สังคม และความรัก
ของผู้กำกับเอเชียที่มีเอกลักษณ์ อย่าง …
ฮิโรคาสุ โคริเอดะ จาก Nobody knows
ชุนจิ อิวาอิ จาก All About Lily Chou-Chou, April Story
เฮอ จิน-โฮ จาก One Fine Spring Day
มิซูฮิโร่ มิฮาระ จาก The Village Album
ทาคาชิ ยามาซากิ จาก Always
และเป็นเอก รัตนเรือง จาก Total Bangkok และ พลอย
ความคิดเห็นที่ 2
Supawan วันที่ : 05/06/2008 เวลา : 06.38 น.
http://www.oknation.net/blog/supawan

สวัสดีค่ะ ...

ขอบคุณ .. สำหรับเรื่องราวที่นำมาแบ่งปัน

ขอให้วันนี้เป็นวันที่สดใสนะคะ
ความคิดเห็นที่ 1
nilsamai วันที่ : 05/06/2008 เวลา : 00.57 น.
http://www.oknation.net/blog/nilsamai

แสดงความคิดเห็น

  เข้าสู่ระบบ   |   สมัครสมาชิก
ชื่อ:  
อีเมล์:  
เว็บไซต์:  
ความคิดเห็น:  
   

ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน