• วาดวลี
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : wadwalee@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2008-09-03
  • จำนวนเรื่อง : 26
  • จำนวนผู้ชม : 2482
  • จำนวนผู้โหวต : 31
  • ส่ง msg :
หัวใจผีเสื้อ
ส่วนหนึ่งของกาลเวลาและเงาความคิด
Permalink : http://www.oknation.net/blog/wadwalee
วันพฤหัสบดี ที่ 13 พฤศจิกายน 2551
เวลาชั่วครู่
Posted by วาดวลี , ผู้อ่าน : 104 , 15:59:12 น.   | หมวดหมู่ : รสหวานในอากาศ  
พิมพ์หน้านี้

ฉันกำลังรู้สึกถึงความเศร้าที่ไหลเวียนไปทั่วร่างกายไม่ใช่ด้วยอากาศไม่ใช่เพราะสายลมเป็นเสียงกระซิบกระซาบอันหมองหม่นที่ได้ยินลำพังความโดดเดี่ยวแบบนั้นความเวิ้งว้างที่วาบฉายเข้ามาเธอเคยเป็นบ้างไหมที่ถอนหายใจกับท้องฟ้ากลืนกินบทกวีที่มีท่วงทำนองส่วนตัวยากเกินกว่าอธิบายไม่ต่ำต้อย ไม่ยิ่งใหญ่ไม่ตกต่ำหรืออยู่บนที่สูงไม่ได้หวาดกลัวความเจ็บปวดแต่มันรู้สึกอยู่อย่างนั้นเคว้งคว้างเหมือนใบไม้แห้งริมทางเดินที่แตะต้อ....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 6 พฤศจิกายน 2551
จดหมายรัก
Posted by วาดวลี , ผู้อ่าน : 122 , 08:55:44 น.   | หมวดหมู่ : รสหวานในอากาศ  
พิมพ์หน้านี้

จรดปลายดินสอ..ในกระดาษไม่มีเส้น..ในซองสีขาวนั้นอยากให้เธอค่อยๆเปิดระวัง..ความคิดถึงจะล้นออกมา...ตัวหนังสือของฉันมีชีวิตวิ่งเต้นเล่นไล่กันอยู่ในเขตขอบของกระดาษเวลาเธออ่านสัมผัสได้บ้างไหมความห่วงใยในสายลมความปรารถนาในดวงดาวสอดแทรกแลกเปลี่ยนระหว่างบรรทัด..........................อย่างสงบ...จดหมายกำลังรอ..ใครสักคน...เอื้อมหยิบและนำไปส่งถึงอย่าลืมว่าในลงท้ายจดหมายคำว่ารัก นั้น..ฉันมิได้พูดเกินจริง...........

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 5 พฤศจิกายน 2551
สงครามสมัย?
Posted by วาดวลี , ผู้อ่าน : 83 , 10:39:53 น.   | หมวดหมู่ : อยากเรียกมันว่าบทกวี  
พิมพ์หน้านี้

คุณอยู่ตรงโน้นที่ซึ่งจะไม่มีแสงสว่างอีกที่ซึ่งไม่มีหน้าต่างไม่ต้องถามถึงฤดูกาลคุณอยู่ตรงโน้นเห็นสีดำอยู่ในดวงตาไม่ว่ามองภาพใดใจก็ปวดร้าวหมองไหม้ผืนทรายรอคอยสักหยดฝนทะเลจมในโคลนอุดมการณ์ร้างไร้ในหมอกควันประตูมีกุญแจแต่สูญหายฉันเพียงแต่นิ่งนับลมหายใจไว้อาลัยบางอย่างไม่เข้าใจแต่เจ็บปวด.......

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 31 ตุลาคม 2551
Symphony of Destruction
Posted by วาดวลี , ผู้อ่าน : 133 , 09:27:54 น.   | หมวดหมู่ : อยากเรียกมันว่าบทกวี  
พิมพ์หน้านี้

๑.ผีเสื้อไร้เดียงสาตัวเดิมมีวิถีเสแสร้งอันแยบยลในห้วงจินตนาการหรือมันหลอกพวกเรา?ด้วยการขยับปีกสองสามครั้งอยู่ใกล้กับดอกไม้งามสองสามดอกก็เชื่อแล้ว ว่าโลกแสนจะสวยงาม๒.ใครบางคนหยอดเมล็ดพันธุ์ดอกไม้ไว้บนหลุมศพเขาอยากให้มันเติบโตปกคลุมความอัปลักษณ์แห่งการเข่นฆ่าและอยากให้เราเชื่อว่าการตาย - เป็นความสวยงามหนึ่ง๓.คนข้างบ้านจากฉันไปแล้วเวลาเดียวกันกับที่ตะวันขึ้นเช้าตรู่ที่นกกาออกเดินทางเสียงข่าวในวิทยุถูกปิ....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 23 ตุลาคม 2551
จุมพิต
Posted by วาดวลี , ผู้อ่าน : 142 , 09:08:49 น.   | หมวดหมู่ : รสหวานในอากาศ  
พิมพ์หน้านี้

แค่จุมพิต..โลกทั้งโลกก็เปลี่ยน เส้นผมมีความรู้สึกกระดูกข้อมือ ..ฝ่าเท้า..มีความรู้สึกหัวใจ...มีความรู้สึก ในห้องสี่เหลี่ยมและความรักสี่เหลี่ยมฉันเปิดตาทะลุเพดานออกไป..แต่ก็ไม่ใช่ความหวัง ฉันแอบปลูกต้นไม้ไว้ใต้โต๊ะเล็กๆ ของเธอและฉันรู้ดี หากมันเติบโตเกินไปห้องของเธอจะคับแคบลง ต้นไม้เลี้ยงไม่ยากนักแต่ความรัก..เลี้ยงยากกว่าตราบใดที่มีข้อจำกัดฉันก็..จะไม่หวังอะไรเลย มากไปกว่าการจุมพิตครั้งเดียว... ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 22 ตุลาคม 2551
ช้า-ช้า
Posted by วาดวลี , ผู้อ่าน : 117 , 12:18:03 น.   | หมวดหมู่ : รสหวานในอากาศ  
พิมพ์หน้านี้

ช้าๆฟ้าค่อยๆ ปิดฝนตกหนักพรูหล่นเหมือนคนกำลังโมโหร้องไห้ช้าๆ ฟ้ากำลังปิดได้กลิ่นดินกำจายภูเขาถูกปิดตายม่านไขมุกเทสาด เหมือนรั้วเมืองช้าๆความรู้สึกครุ่นคิดจิตวิญญาณทำงานเธอ ฉัน - ฉัน เธออดีต ปัจจุบันเราเหมือน?หรือต่างกัน?ช้าๆน้ำตาของเธอทรมานหัวใจบางอย่างฉันก็ควบคุมไม่ได้เหมือนสายฝนเหมือนสายฝน....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 18 ตุลาคม 2551
อ่านเธอ
Posted by วาดวลี , ผู้อ่าน : 142 , 10:37:54 น.   | หมวดหมู่ : รสหวานในอากาศ  
พิมพ์หน้านี้

๑.ฉันไม่สามารถพิสูจน์อะไรได้เลยจากความเงียบที่เธอใช้แทนคำตอบปล่อยให้ฉันรู้จักเธอจากคนอื่นก็เหมือนอ่านหนังสือที่หายไปครึ่งเล่ม๒.ไม่ยุติธรรมเลยดอกไม้ที่เราเคยปลูกด้วยกันเธอเปลี่ยนดินเป็นทรายในกระถางแล้วปล่อยให้ฉันเพียรรดน้ำ๓.ฉันคิดถึงนัยน์ตาของเธอความกล้าหาญที่สงบเงียบลงเธอเช็ดน้ำตาตัวเองด้วยหนามกุหลาบเพื่อให้ฉันเจ็บปวดกับรอยแผลเป็นเหล่านั้น๔.หรือเราไม่เคยรู้จักกันไม่มีอะไรสลักสำคัญในทางผ่านของสายลม ?ก....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 15 ตุลาคม 2551
เวลาส่วนตัว
Posted by วาดวลี , ผู้อ่าน : 153 , 09:22:03 น.   | หมวดหมู่ : รสหวานในอากาศ  
พิมพ์หน้านี้

๑.ขอบฟ้านี้ห่มคลุมด้วยเมฆฝนหันหน้าไปทางใต้ ที่หนึ่งที่ไกลจากกันมีเธออยู่ตรงนั้นกับกาลเวลาส่วนตัวของเราพิจารณาในความคิดถึงไหลเลื้อยรอบวน ในทรวงอกสิ่งที่เราไม่เคยรู้มาก่อนคือวันที่เราบังเอิญได้เจอกันและวันที่เราจะต้องจากกัน                                            ๒.สายฝนกำลังตกถ้วยกาแฟกลับมาว่างเปล่าอีกครั้งรอยสีน้ำตาลทิ้งตะกอนเหมือนขอบภาพในรูปถ่ายเก่าๆฉันรังเกียจการจากลาแต่ตระหนักแล้ว ถึงการเปลี่ยน....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 11 ตุลาคม 2551
ความแยบยลของชีวิต
Posted by วาดวลี , ผู้อ่าน : 99 , 10:08:08 น.   | หมวดหมู่ : อยากเรียกมันว่าบทกวี  
พิมพ์หน้านี้

๑.หัวเราะกับความแยบยลของชีวิตที่บางครั้งตกหลุมพรางความหยาบกระด้างเมื่อรู้สึกได้กับความละเอียดอ่อนก็เห็นค่าจนไม่อยากจะสูญเสีย๒.นกตัวหนึ่งอ่อนแอและโง่เขลาที่บินกลับรังตอนฝนกำลังตกยอมให้ปีกเปียกและไม่มีกำลังดีกว่านั่งมองสายฝนเฉยๆแล้วคิดถึงบ้าน๓.ดอกไม้ดอกหนึ่งมีชีวิตแต่พูดไม่ได้มีความรู้สึกแต่ไม่อาจร้องเพลงเติบโตและซ่อนความสุขเป็นปริศนา๔.แม้ชีวิตเราไม่เกี่ยวข้องกันแต่ฉันก็ขอบคุณถึงการอยู่ร่วมเวลาฝนตกและอ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 10 ตุลาคม 2551
รอยตำหนิ
Posted by วาดวลี , ผู้อ่าน : 87 , 12:51:15 น.   | หมวดหมู่ : อยากเรียกมันว่าบทกวี  
พิมพ์หน้านี้

ผีเสื้อติฉินดอกไม้ ว่ามีน้ำหวานน้อยเกินไปทั้งที่ไม่ได้เป็นคนปลูกชาวสวนลุกมาพรวนดินเผลอเคืองขุ่นแมลงหิวโหยแม่บ้านบ่นกับเม็ดฝนที่ทำให้น้ำยาปรับผ้านุ่มไร้ความหมายนิมิตกลายเป็นความโศกเมื่อล็อตเตอรี่ไม่ตรงกับที่ตีความมาเก้าอี้นายกไม่สง่างามเพียงพอคนเดินขึ้นลงเผลอโกรธบันไดภาพยนตร์แม้ตั้งใจบิดเบือนแต่นักวิจารณ์กลับบอกว่าเข้าใจทะเลดูถูกเม็ดฝนอย่าริอ่านว่าจะเปลี่ยนฤดูกาลเราอยู่ในโลกที่แสนคลุมเครือและเรียกร้อง....

อ่านต่อ


/3