สิ่งที่ไม่ควรให้เกิดขึ้นระหว่างการปรับตัว

การลงโทษตัวเอง

            การลงโทษตัวเอง  โดยพยายามหาความผิดให้กับตนเอง  เป็นสิ่งที่ไม่ควรทำเป็นอย่างยิ่ง บุคคลที่สูญเสียส่วนใหญ่มักจะคิดถึงสิ่งที่เกิดขึ้นกับผู้ที่จากไป  โดยคิดกลับไปกลับมา และสุดท้ายมาหยุดที่ตนเอง  ลงโทษว่าตนเองเป็นผู้กระทำ  เป็นผู้ผิดโทษตัวเองที่ทำให้เกิดความสูญเสีย  การพยายามค้นหาความผิดของตนเอง และคนอื่นๆ ที่ใกล้ชิดว่าเป็นผู้ทำให้เกิดความสูญเสีย  ไม่ช่วยให้อะไรดีขึ้น  การลงโทษตนเองจะทำให้เกิดการโต้เถียง  ขัดแย้งกับคนในครอบครัวบางครั้งโทษตัวเองไม่ได้  ก็โทษเรื่องกรรมเวรที่ทำแต่ชาติปางก่อน  ความคิด และพลังจิตเป็นเรื่องสำคัญเราควรคิดในทางบวกกับตนเอง และผู้ที่จากไป จะได้ไม่เพิ่มความทุกข์ให้มาขึ้น  บุคคลในครอบครัว และผู้ใกล้ชิดสามารถ  ช่วยให้เหตุผลเพื่อหยุดความคิดในการทำร้ายตนเองซ้ำซาก และวกวน  ซึ่งจะก่อให้เกิดความทุกข์ทางใจมากขึ้น  และตัวเราเองก็ควรหยุดการเข้างวดตนเองด้วย  โดยพยายามเมตตาตนเองให้อภัยตนเอง  เพื่อจะได้อภัยให้กับคนรอบๆ ข้างด้วย  พยายามอ่อนโยนกับคนรอบข้าง และอ่อนโยนมากๆ กับตนเอง  สงสารตัวเราเองเถอะ!  ความทุกข์ที่เกิดจากการพลัดพรากจากบุคคลที่เรารักก็เป็นทุกข์มากพอแล้ว  และเป็นความทุกข์ที่ยึดติดในบุคคลที่เรารัก  แต่จะทำอย่างไรให้การยึดติดนั้นเบาบางลงได้บ้าง  เรารัก และคิดถึงผู้ที่จากไป  เราก็ยังคงรักได้ตลอดไป  แต่คงต้องหาทางปล่อยวาง  คือรักด้วยความคิดถึงรำลึก  ถึงแม้จะไม่ได้พบกัน  แต่ก็รักได้  โดยยอมรับความรักซึ่งอยู่ภายในจิตใจของเราเอง  และควรหลีกเลี่ยงการโต้เถียงกันในครอบครัว  เพราะจะยิ่งทำให้เกิดความร้าวรานใจ  ทั้งตนเอง และคนใกล้ชิดมากยิ่งขึ้น  สภาพจิตใจจะยิ่งหมดที่พึ่ง

                                    ผู้เขียนและเรียบเรียง  พิไลวรรณ  แสงขำ

                                    เบอร์ติดต่อ  089-141-2684

                                    อีเมลติดต่อ Pitchsinee@hotmail.com