ขี้ครอก ... เดินถนน

เป็นตอนที่พระเจ้าปเสนทิโกศลได้สุบินนิมิตว่า

**********

เห็นมนุษย์ต่างขัดถาดทองสัมฤทธิ์ราคาเป็นแสน ให้เป็นเงางามจนสะอาด แล้วไปอันเชิญให้สุนัขมาเยี่ยวรด

**********

            พระพุทธองค์ได้ทรงทำนายไว้ ตามที่โบราณาจารย์ ได้ประพันธ์เป็นบทกวีไว้ว่า

หนึ่งสุบินบพิตรนิมิตหมอง               ว่าคนถือถาดพุงป่องปลิ้น

ค่าถาดถึงแสนตำลึงน่าพึงจินต์          เขาเสร็จสิ้นเช็ดใสแล้วไปวาง

ใกล้สุนัขจิ้งจอกเหมือนออกหมาย     ให้มันถ่ายปัสสาวะต่างกระถาง

ลงในถาดเหลืองอนาถประหลาดทาง   ไม่มีอย่างเยี่ยงเห็นพิเรนทร์ล้ำ        

นิมิตนี้ทำนายกาลภายหน้า               ชาวประชาสูงสกุลจะหมุนต่ำ

ดุจผู้ดีเดินตรอกต้องซอกซ้ำ            ขี้ครอกนำเดินถนนเรื่องวนเวียน

ผู้สืบเลือดผันแปรไม่แน่ชาติ            จะรับราชทานยศซดเสถียร

ตระกูลเก่ารังจะยากลำบากเบียน       ต้องนบเศียรสกุลกุดพึ่งผุดพันธุ์

พร้อมธิดาในอกต้องยกให้               เพื่อชีพได้เปลื้องทุกข์เป็นสุขสันต์

เหมือนถาดทองรองมูตรเหม็นบูดนั้น   สุนัขกลั่นถ่ายลงโปรดทรงฟัง

            พระพุทธองค์ทรงอธิบายทำนายฝันนี้ไว้ว่า ต่อไปภายหน้า ผู้บริหารประเทศ ไม่ประกอบด้วยธรรม หลงคำยกยอปอปั้น คำประจบสอพลอ ไม่ทันเล่ห์เหลี่ยมของคนชั่วช้าสกุลต่ำ จนหลงแต่งตั้งให้เป็นใหญ่เป็นโต รับราชการงานแผ่นดิน มีอำนาจวาสนา จนลืมคนดีมีสกุล ปล่อยให้อดอยากทุกข์ยาก ถูกรังแกจากคนสกุลต่ำที่ได้อำนาจ เมื่อผู้มีสกุลสูงเหล่านั้น ไม่อาจเลี้ยงชีวิตสืบไป จึงต้องยอมยกบุตรธิดาของตน ให้สมรสกับคนชั่วช้าสกุลต่ำ

            ข้อสังเกตจากพุทธทำนายข้อนี้ เราจะเห็นว่า ทุกวันนี้บ้านเมืองเราเป็นประชาธิปไตย ประชาชนคือเจ้าของประเทศ แต่เนื่องจากความบีบคั้นทางเศรษฐกิจ ประชาชนอดอยากยากจน ดังนั้นเมื่อมีการเลือกตั้ง ผู้ที่จะไปทำหน้าที่บริหารประเทศ ประชาชนผู้เป็นเจ้าของประเทศ ก็จะอยากได้คนดีมีคุณธรรมขึ้นไปทำงานให้กับประเทศชาติ

            แต่ด้วยอำนาจเงิน และเล่ห์เหลี่ยมของคนชั่วที่เห็นแก่ตัว และอยากเป็นใหญ่เป็นโต จึงได้ใช้วิธีการอันสกปรกนานาประการ จนสามารถเข้าไปมีอำนาจหน้าที่บริหารประเทศ และใช้อำนาจหน้าที่กลั่นแกล้งคนดีมีคุณธรรม

            ประเทศไทยเราเคยมีวัฒนธรรมอันดีงาม กุลสตรีก็มีความรักนวลสงวนตัว

            แต่ทุกวันนี้เป็นอย่างไร?

            ข่าวอันน่าบัดสีปรากฏอยู่บนหน้าหนังสือพิมพ์บ่อยครั้งเช่น ...

            “เกณฑ์สาวบำเรอกาม กลางงานสันนิบาต คนโตระดับชาติ จูบ – คลำ ๒๐ บาท”

นี่คือข่าวพาดหัวตัวยักษ์ของหนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่ง พร้อมกับลงรูปประกอบเพื่อยืนยันพฤติกรรมอันน่าบัดสี แล้วอย่างนี้จะไม่เรียกว่าเรากำลังอยู่ในยุคพุทธทำนาย ที่พระพุทธองค์พยากรณ์ไว้อีกหรือ?

            ช่างแม่นยำเสียจริงๆ

            สถานที่มอมเมาเยาวชน เช่น ดิสโก้เธค ซึ่งผู้มีอำนาจมีส่วนในผลประโยชน์ จัดให้มีขึ้นก็มีข่าวปรากฏบ่อยครั้งว่า ...

            “วัยรุ่นที่อายุไม่ถึง ๒๐ ปี เข้าไปมั่วสุมจนเด็กหญิงวัยเพียง ๑๓ ปี ถูกชักนำให้ขายตัวแก่ “ป๋าแก่” ด้วยค่าตัวเพียง ๗๐๐ บาท”

            รู้ทั้งรู้ แต่ตำรวจก็ไม่สามารถจะจัดการอะไรได้ เพราะกลัวอิทธิพลของเจ้าของสถานบริการ ที่มีผู้มีอำนาจหนุนหลัง และเข้าใจว่ามีการใช้ยาเสพติดรูปแบบใหม่ คือ ยากล่อมประสาท ที่หาซื้อได้ง่ายข้างสถานบริการ เป็นตัวใช้หลอกให้วัยรุ่นกิน แล้วมีอาการสะลึมสะลือ กล้าได้กล้าเสีย พอติดแล้วก็กล้าเข้าหาผู้ชายบอกรัก และชวนไปทำในสิ่งที่ไม่ควรได้ง่าย

            ทุกวันนี้สังคมเต็มไปด้วยสิ่งมอมเมา ทั้งที่รัฐจัดให้มีโดยถูกกฎหมาย และผู้เห็นแก่ได้เห็นแก่ตัวจัดหามา อย่างผิดกฎหมาย ทำให้สภาพสังคมฟอนเฟะ ดังตัวอย่างอีกตัวอย่างหนึ่งที่ได้มาจากหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ ในกรอบ “ปัญหาหญิง” โดย หญิง ยิ่งยง ซึ่งเป็นตัวอย่างหนึ่งในหลายๆ ตัวอย่าง ที่อยากจะชี้ให้เห็นว่า อนาคตสลดแน่ ถ้าไม่หาทางแก้ไข เพราะ

            ปัญหาวัยรุ่น ก็คือไฟที่กำลังไหม้ประเทศ

            แล้วใครบ้าง คือผู้ที่กำลังจุดไฟให้ไหม้ประเทศ?

กราบเรียน คุณ “หญิง ยิ่งยง” ด้วยความนับถือ

นี่ก็สองยามกว่าแล้วสินะ ฉันลุกออกจากที่นอนขึ้นมา เมื่อได้ยินเสียงเคาะประตู ฉันรู้ ต้องเป็นลูกสาวคนเล็ก อายุพึ่งย่าง ๑๙ แต่มีลูก ๒ คนแล้ว พร้อมกับเด็กเพื่อนบ้านอีคน อายุ ๑๔ ซึ่งทั้งคู่ไปดูดกัญชามา มีเด็กผู้ชายตามมาสองคน ฉันจึงไล่กลับเสียทั้งสองคน ส่วนเด็กผู้หญิงอายุ ๑๔ ยังอยู่ ฤทธิ์กัญชาทำให้เธอหัวเราะ และมองเห็นขวดน้ำปลาลอยได้

เด็กสาวคนนี้พึ่งจะเสียเด็ก เสียความปบริสุทธิ์มาได้ประมาณสองเดือนนี่เอง หน้าตาเคยมีสีเลือดกลับกลายมาเป็นซีดเซียว แต่ยังแฝงความงามไว้บนใบหน้านั้น ฉันนึกถึงอนาคตเด็กคนนี้ และลูกสาวฉันเองแล้วก็เศร้า ลูกฉันมีลูกสองคนแล้ว ยังเลี้ยงตัวเองไม่ได้เลย ยังต้องอาศัยพ่อแม่กินอยู่ แถมสามีของลูกยังไม่รับผิดชอบ เจ้าชู้ ชอบซิ่งรถ และจีบเด็กวัยรุ่น มันสร้างความขมขื่นให้กับลูกสาวฉัน และครอบครัวฉันเป็นอย่างมาก แม้เต่เด็กเพื่อนลูกสาวฉัน ตกเป็นเมียมันมาแล้วแบบลับๆ เพราะมันมีเสน่ห์ รูปหล่อ โธ่น่าสงสาร เด็กสาววัยรุ่นสมัยนี้ ค่าตัวของเจ้าช่างไม่มีราคาเลยนะ ฉันจึงอยากขอเตือนใครที่มีลูกสาว โปรดให้ความอบอุ่นกับเขาบ้าง ฉันเห็นสมัยนี้แล้ว กลุ้มจริง ถ้าฉันเป็นสาวคงไม่อยากมีลูกแน่นอน เพราะผู้ชายเดี๋ยวนี้ร้ายจริงๆ น่ากลัว ...

บทความนี้ อ่านแล้วก็มีแต่เรื่องกลุ้มใจ แต่จะทำอย่างไรได้ ในเมื่อความจริงมันปรากฏอยู่เช่นนี้

ทำไมสังคมจึงเต็มไปด้วยสิ่งมอมเมา

ทุกวันนี้ แทนที่ผู้บริหารประเทศจะกลับมาช่วยกันคิดหาวิธีแก้ปัญหาบ้านเมือง กลับไปมัวแต่คิดแย่งชิงอำนาจ รักษาอำนาจหาผลประโยชน์อย่างไร้ยางอาย

ปัญหา และความทุกข์ยากจึงตกอยู่กับประชาชน ดังตัวอย่างที่ได้ยกออกมาแล้วข้างต้น

อนิจจา ถาดทองสัมฤทธิ์ได้กลายเป็นที่รองรับปัสสาวะของสุนัขสกุลต่ำไปเสียมากต่อมากแล้ว สาเหตุที่เป็นเช่นนี้เพราะอะไร

ก็ต้องของยกเอาคำสอนของท่านอาจารย์พุทธทาส มาเป็นคำตอบดีกว่า คำสอนนั้นมีอยู่ว่า ...

“เพราะประชาชนเห็นแก่ตัว จึงได้ผู้แทนที่เห็นแก่ตัวเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และได้รัฐบาลที่เห็นแก่ตัว เรื่องมันจะยุ่งยากแค่ไหน ลองคิดดู ความเห็นแก่ตัว ทำให้คนเห็นแก่ตัววุ่น คนไม่เห็นแก่ตัวต้องพลอยวุ่น พลอยลำบากไปด้วย เพราะต้องอยู่ร่วมโลกกับคนบ้า ไม่สนุกเลย หลีกไม่พ้น

“นักการเมืองที่เห็นแก่ตัว” ตัวหนังสือบอกอยู่แล้วว่าเห็นแก่ตัว ก็ไม่เห็นแก่ชาติ ได้แต่เห็นแก่ตัว เห็นแก่พรรคของตัว

พระไม่เล่นการเมือง แต่พระต้องช่วยบอกนักการเมืองให้ทำอะไรให้ถูกต้อง ธรรมะต้องอยู่กับนักการเมือง ถ้าธรรมะไม่อยู่กับนักการเมือง บ้านเมืองก็วินาศ”

ถ้าทุกฝ่ายคิดที่จะเสียสละแก้ไขปรับปรุงคนให้ดี ภาวะที่ถาดทองจะถูกสุนัขปัสสาวะรด คงไม่เกิดขึ้น ดังที่สังคมกำลังประอยู่ทุกวันนี้