ว่าด้วยเรื่องของสวรรค์........

หลายๆคนสคงจะสงสัยว่าสวรรค์นั้นมีกี่ชั้นกันแน่

แล้วคุณละ   รู้หรือเปล่าว่าสวรรค์มีกี่ชั้น?

                                    ^-^  :       7  ชั้น...............

                                   *-*   :       เป็นคำตอบที่   " ผิด "  ค่ะ

อยากรู้แล้วละสิว่ามีกี่ชั้น      คำตอบที่ถูกต้องคือ       6  ชั้นค่ะ   

 ^-^  :   จริงเหรอ

*-*   :    จริงค่ะ

^-^  :    แล้วที่เค้าบอกว่าสบายเหมือนขึ้นสวรรค์ชั้นเจ็ดล่ะ

*-*   :    ก็ถูกค่ะ  แต่ว่ามันเป็นคำเปรียบเทียบ  คือว่าจริงๆแล้วสวรรค์มี 6 ชั้น แต่ละชั้นก็จะมีความสุข  ความสะดวกสบายที่แตกต่างกัน  จนไปถึงสวรรค์ชั้นสุดท้ายซึ่งเป็นชั้นที่สูงที่สุด  

            แต่คนที่มีความสุขสบายมากๆนั้น   ยังมีความสุขยิ่งกว่าการอยู่สวรรค์ชั้นที่ 6 อีก      ดังนั้นจึงเปรียบเทียบคนที่มีความสุข ความสบายมากๆ ว่าสบายเหมือนขึ้นสวรรค์ชั้น 7 ค่ะ

ข้อความต่อไปนี้  จะเป็นการอธิบาย.................

๑.จาตุมหาราชิการ (สวรรค์ชั้นที่ ๑) 

สวรรค์ที่ท้าวมหาราช ๔ องค์ ปกครองจาตุมหาราชิกา มีมหาราช ๔ องค์

๑. ท้าววธตรัฐะ มหาราช 

เป็นผู้ปกครอง คันธัพพเทวดา ทั้งหมด อยู่ทาง ทิศตะวันออก

๒. ท้าวิรุฬหกะ มหาราช 

เป็นผู้ปกครอง กุมภัณฑ์เทวดา ทั้งหมด อยู่ทาง ทิศใต้

๓. ท้าววิรูปักษ์ มหาราช 

เป็นผู้ปกครอง นาคะเทวดา ทั้งหมด อยู่ทาง ทิศตะวันออก

๔. ท้าวเวสสุวรรณ มหาราช 

เป็นผู้ปกครอง ยักขเทวดา ทั้งหมด อยู่ทาง ทิศเหนือ

ท้าวมหาราช ทั้ง ๔ องค์นี้ เป็นผู้รักษาโลกมนุษย์ด้วย จึงชื่อว่า ท้าวจตุโลกบาล

หรือ ท้าวโลกบาล ๔

อาการเกิดของเทวดา ถ้าได้เคยสร้างบุญกุศลไว้มากกพอ 

ก็ไปเกิดในวิมานของตนเองพร้อมกับมีบริวาร ไม่ต้องเป็น

 บุตรธิดาหรือเทวดารับใช้ของผู้ใด

๒ ดาวดึงส์ (สรรค์ชั้นที่ ๒) 

แดนแห่งเทพ ๓๓ มีจอมเทพชื่อ ท้าวสักกะ หรือที่เรียกว่า พระอินทร์ เป็นใหญ่สุด

เมื่อพระอินทร์องค์หนึ่งสิ้นบุญ จุติ ไป ก็มีพระอินทร์อีกองค์หนึ่งเกิดสืบแทนกันไป 

ดาวดึงส์ เป็นคำบาลีแปลว่า ๓๓ บางทีก็เรียก ไตรตรึงษ์ ซึ่งเป็นคำสันสกฤต 

แปลว่า ๓๓ เหมือนกัน

ความเป็นอยู่ของเทวดาชั้นดาวดึงส์ล้วนแต่เป็นผู้เสวยทิพยสมบัติจากกุศลธรรมในอดีต

บริโภคอาหารอันละเอียดสุขุม ชนิดที่เป็น สุธาโภชน์ (ผู้บริโภคอาหารทิพย์)

 อารมณ์ที่ได้รับจึงล้วนมีแต่ อิฏฐรมณ์ (อารมณ์ที่น่าปรารถนา)

 และไม่มีความเจ็บป่วย ไม่มีอุจจาระ ปัสสาวะ 

เทวดาผู้ชาย มีความเป็นหนุ่มอยู่ในวัย ๒๐ ปี 

ส่วนเทวดาผู้หญิงมีความเป็นสาวอยู่ในวัย ๑๖ ปี สวยงามตลอดไปจนตาย มิได้มีความชรา 

เทวดาผู้หญิงไม่มีประจำเดือนและไม่ต้องมีครรภ์ เว้นแต่ 

ภุมมัฏฐเทวดา บางองค์ที่ยังมีประจำเดือน และครรภ์เหมือนมนุษย์

ความเป็นอยู่ของเทวดาในเทวโลกนี้ เป็นเช่นเดียวกับมนุษย์โลก 

มีการไปมาหาสู่กันและเบียดเบียนกัน มีความรักใคร่ ปรารถนาเป็นคู่ครองกัน

 สมบัติของเทวดาเหล่านั้น มีความยิ่งหย่อนกว่ากัน 

ทั้งบริวาร วิมานและ อิฎฐรมณ์ ต่าง ๆ สุดแต่กรรมที่ตนได้กระทำไว้

๓. ยามา (สวรรค์ชั้นที่ ๓) 

แดนแห่งเทพผู้ปราศจากความทุกข์ มี ท้าวสุยามเทพบุตร ปกครอง 

ตั้งแต่ภูมิยามานี้ขึ้นไปตั้งอยู่ในอากาศ จึงไม่มีเทวดา ภุมมัฏฐเทวดา อาศัยอยู่ 

มีแต่พวก อากาสัฏฐเทวดา พวกเดียว 

ร่างกายสวยงามประณีต อายุยืนยาวกว่าเทวดาชั้น ดาวดึงส์ มาก

เป็นภูมิที่สวยงามประณีต ปราศจากความยากลำบาก ไม่มีเรื่องทุกข์ ได้แก่ที่อยู่ของพวกที่รักษา อุโบสถ

ในชั้นฟ้านี้ไม่เห็นพระอาทิตย์เลย เพราะว่าอยู่สูงกว่าพระอาทิตย์มาก

แต่เทพชั้นนี้เห็นกันได้ด้วยรัศมีแก้ว และด้วยรัศมีของเทพเอง

จะรู้ว่ารุ่งหรือค่ำด้วยอาศัยดอกไม้ทิพย์ คือ 
 

เมื่อเห็นดอกไม้บานจึงรู้ว่ารุ่ง เมื่อเห็นดอกไม้หุบจึงรู้ว่าค่ำ 

เทพชั้นยามยามาไม่ปรากฏว่าได้ลงมาเกี่ยวข้องกับมนุษย์

๔. ดุสิต (สวรรค์ชั้นที่ ๔)

แดนแห่งเทพผู้เอิบอิ่มด้วยสิริสมบัติของตน 

มี ท้าวดุสิตเทวราช ปกครอง เป็นภูมิของเทวดาผู้อิ่มเอิบด้วยบารมี ผู้มีปัญญา

 ผู้อยู่ในภูมินี้จึงมีแต่ความชื่นบาน มีวิมานทิพย์ ทิพย์สมบัติ ร่างกายประณีตกว่าเทวดาในชั้น ยามา 

เป็น ภพ สุดท้ายของพระโพธิสัตว์ทั้งหลายทุกพระองค์ก่อนที่จะมาบังเกิดและตรัสรู้ในมนุษย์โลก


๕. นิมมานรดี (สวรรค์ชั้นที่ ๕)


แดนแก่งเทพผู้ยินดีในการนิรมิต มีท้าวสุนิมมิต หรือ นิมมิตเวราช ปกครองเทวดาชั้นนี้

ปรารถนาสิ่งใด นิรมิตเอาได้ตามความพอใจของตน 

ไม่มีคู่ครองของตนเป็นประจำ เมื่อใดปรารถนาใคร่เสพ กามคุณ 

เวลานั้นก็ เนรมิต เทพบุตร หรือเทพธิดาขึ้นมาตามความปรารถนา 

และเมื่อใดได้เพลิดเพลินกับ กามคุณ นั้นสมใจแล้ว 

กามคุณ ที่เนรมิตขึ้นมานั้นก็จะอันตรธานหายไป

๖. ปรนิมมิตวสวัตดี (สวรรค์ชั้นที่ ๖) 

ฝ่ายเทวดาชั้นนี้ปรารถนาสิ่งใดไม่ต้องนิรมิตเอง มีเทวดาอื่นที่รับใช้เนรมิตให้ตามต้องการ 

เป็นภูมิที่มีความสุขและเพลิดเพลินมากเทวดาที่อยู่

ในชั้นปรนิมมิตวสวัตตีนี้ไม่มีคู่ครองเป็นประจำโดยเฉพาะตน

เป็นที่อยู่ของพวกที่ได้ช่วยเหลือเกื้อกูลผู้อื่นไว้มากมาร(๒) หรือเทวปุตตมาร

หรือ พญามาราธิราช หรือ วสวัตตีมาร ปกครองเทพที่เป็นมารฝ่าย มาร (๒) ปรนิมมิตวสวัตตีเทวราช (ชื่อ

เหมือนกัน)

ฝ่าย เทพยดา ปรนิมมิตรสวัตตีเทวราช ปกครองเทพไม่เป็นมารแดนแห่งเทพผู้ยังอำนาจให้เป็นไปใน

สมบัติที่ผู้อื่น นิรมิต (บันดาลให้เป็นขึ้นมีขึ้น) ให้
มีเทพเป็นราชาผู้ปกครองอยู่ ๒ ฝ่าย