หาย...มันเหงาจนแทบจะทนไม่ไหว เมื่อฉันและเธอต้องไกล
ความรักยังเต็มในใจ และแม้จะนานเพียงใด
แต่ฉันก็ยังจะมีเพียงเธอ

หาย...ไปนานมากมาย  ไม่ได้ Up Blog มานานมั่กๆ -*-!!!  สุดจะคิดถึงเพื่อนๆชาว oknation ซะเหลือเกิน  แต่ด้วยหน้าที่การงาน  จำต้องจากจรไป...(เอ๊ะ!!!  ออกแนวลิเกซะแล้ว เอิ๊กๆๆๆ)

กลับมาครั้งนี้  วันหยุดพักผ่อนสบายๆ  จึงหวนกลับมาสัมผัสความรู้สึกกับคีย์บอร์ดคู่ใจอีกครั้ง  เอาล่ะ! มาเริ่ม Up Blog กันดีกว่า...

เรื่องเล่าถึงวันที่หาย....ไป

อย่างที่เคยเล่าค้างกันไว้ว่า  เราได้มีโอกาสทำงานที่บริษัท ที.เจ.เทค  บริษัทที่รับติดตั้ง NGV ฝ่ายบริการลูกค้า (CS) ช่วงนี้มีลูกค้าเข้ามาติดตั้งกันเยอะมาก  เรากทำดารถ่ายรูปก่อนทำการติดตั้งและหลังติดตั้งไว้  เพื่อเป็นหลักฐาน  หากลูกค้าต้องการดูความแตกต่าง  รถแต่ละคันที่เข้ามาจะใช้เวลาในการติดตั้ง 10 วัน  ในช่วง 10 วัน  เราก็ต้องคีย์ข้อมูลรถของลูกค้าเข้าปตท. ทำการขอบัตรทอง(บัตรเติมก๊าซ) ทำใบรับรองการติดตั้ง-ใบรับรองผู้ตรวจ  นอกจากนี้ในแต่ละวันจะมีการส่งช่างออกไปซ่อมข้างนอก  เราก็ต้องทำใบแจ้งซ่อมหร้อมส่งหลักฐานบิลค่าใช้จ่ายส่งธุรการ  เมื่อรถเข้ามาต้องทำใบรับรถ  และเมื่อถึงเวลารถออกจากอู่ก็ต้องทำใบส่งรถออก

งานในตำแหน่งนี้  รายละเอียดงานมีเยอะ  และงานก็เยอะเช่นกัน  ในฐานะของเด็กใหม่อย่างเรา  บางครั้งก็จับต้นชนปลายไม่ถูก  ถึงกับเบลอไปเลยก็มี

แต่หลังจากทำงานมาได้ 10 กว่าวัน  ก็เริ่มจะพอรู้ว่า  เราต้องทำอะไรบ้าง โดยเฉพาะการคีย์ข้อมูลเข้าปตท.อันนี้ต้องถือว่าเป็นเรื่องสำคัญห้ามพลาดเด็ดขาด

มีบ่อยครั้งที่เราต้องเลิกงานตอน 2 ทุ่ม  เพราะต้องเคลียร์งานให้เสร็จ (พยายามไม่เป็นดินพอกหางหมู)  พอกลับมากินข้าว  อาบน้ำ  นอน ไปโดยปริยาย

ข้อดี(ส่วนตัว)ของการทำงาน  คือ เราหายจากการเป็นโรคนอนไม่หลับในทันทีทันใด  เดิมทีไม่หลับไม่นอนยันเช้าทุกวัน  ต้องฟังวิทยุร่วมด้วยช่วยกันรึไม่ก็เดอะช็อค  จนกว่าจะหลับไปเอง  แต่ทุกวันนี้  ไม่เกิน 5 ทุ่ม  ก็สลึมสลือหลับไปแล้ว

ข้อเสีย(ส่วนตัว)ของการทำงาน  คือ  พลาดซีรีย์  ละคร  หรือรายการต่างๆที่อยากดูไปเยอะเลยทีเดียว (55+)

สรุปว่า  หาย...  คือการ  หาย...ไปทำงานนั่นเอง  และสิ่งสำคัญที่เคยเล่าไว้ว่าจะตามหาสิ่งที่หายไปให้พบนั้น  เราเริ่มเข้าใกล้มันทีละน้อยแล้วคะ  สิ่งที่เคยหายไป  อย่างแรกที่ค้นพบ  คือ  การมีชีวิตอยู่คะ  เราเคยอยู่แบบเหมือนคนไม่มีตัวตนมานานมาก  จนไม่รู้ว่าทุกวันมีความต่างกันยังไง  แต่ ณ ตอนนี้ เราค้นพบความต่างของแต่ละวันได้ชัดเจน  เราได้เรียนรู้  ได้พัฒนา  ได้สังคม  ได้ชีวิตกลับคืนมา  แรงผลักดันนี้เป็นตัวสำคัญเช่นกันนะคะ  ที่จะทำให้เราไปต่อ  และค้นหาสิ่งที่หายไปอีก...แล้วจะค้นให้เจอต่อไปคะ ^_^